Μπαρμπαλιάς : Γεύσεις εξ’ ανατολής και μεσαίωνα Διανύουμε μια περίοδο γενικευμένης εργασιακής επισφάλειας στο σύνολο των μαγαζιών που πουλάμε καθημερινά την εργατική μας δύναμη. Καλούμαστε διαρκώς να υπομείνουμε καθημερινές προσβολές και δυσμενείς συνθήκες εργασίας στα μαγαζιά που εργαζόμαστε ώστε να επιβιώσουμε οικονομικά. Μία συνθήκη που ελέω covid, δίνει το καλύτερο πάτημα σε κράτος και αφεντικά να γίνουν εκφραστές ακόμη πιο επιθετικών πρακτικών πάνω στα σώματα και τις αντοχές μας. Μία συνθήκη που αντιλαμβανόμαστε και με το παραπάνω πως δεν είναι κάτι το παροδικό, αλλά διαρκές. Από αυτή την δυστοπία δεν θα μπορούσαν να λείπουν και τα εργασιακά κάτεργα του «Μπαρμπαλιά». Και στις τρεις επιχειρήσεις της αλυσίδας( Φιλαδέλφεια, Ν. Ιωνία και Μαρούσι) η «συνταγή» είναι μία. Μισό ένσημο την εβδομάδα για πενθήμερη / εξαήμερη εργασία και πενιχροί μισθοί/ωρομίσθια. Διαρκείς βλαπτικές μεταβολές των προγραμμάτων με πρόσχημα τις εκάστοτε ανάγκες της επιχείρησης (μειωμένες ώρες και ...
Το Σάββατο 22/2, μετά από κάλεσμα του σωματείου και με τη συμμετοχή αλληλέγγυων συλλογικοτήτων και σωματείων, πραγματοποιήθηκε παρέμβαση έξω από το μαγαζί "SCΗERZO" στο Μαρούσι. Συνάδελφος μετανάστης που εργαζόταν στο συγκεκριμένο κατάστημα ξυλοκοπήθηκε από το αφεντικό του γιατί διεκδίκησε τα δεδουλευμένα του. Για περίπου 2 ώ ρες, 200 και παραπάνω άτομα φώναζαν συνθήματα, μοίρασαν τρικάκια, ενημέρωσαν κόσμο και γειτονικά μαγαζιά. Το μοίρασμα και η ενημέρωση συνεχίστηκε σε μια σύντομη πορεία, που ακολούθησε την παρέμβαση. Σκοπός μας σ'αυτήν την πρώτη, αλλά σίγουρα όχι τελευταία παρέμβασή μας στο μαγαζί SCHERZO, είναι να καταστήσουμε σαφές ότι η ταξική αλληλεγγύη και οργάνωση μπορεί να τσακίσει τη βία και την τρομοκρατία των αφεντικών Ακολουθούν φωτογραφίες και το κείμενο που μοιράστηκε. ΟΠΟΙΟ ΧΕΡΙ ΑΦΕΝΤΙΚΟΥ ΣΗΚΩΝΕΤΑΙ ΠΑΝΩ ΣΕ ΕΡΓΑΤΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΟΒΕΤΑΙ Συνάδελφος, μετανάστης, μέλος του Σωματείου Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών επαγγελμάτων ...
Όλ@ έχουμε βρεθεί στην θέση να χρειαστεί να διεκδικήσουμε τα αυτονόητα: απλήρωτα μεροκάματα ή και μισθούς, υπερωρίες, δώρα, ένσημα κ.λπ. Δεν είμαστε επαγγελματίες συνδικαλιστές/ίστριες, παρά μόνο μαγείρισσες, σερβιτόροι και λαντζιέρισες κ.λπ. Επομένως, μέσα από προσωπικούς και συλλογικούς αγώνες έχουμε καταφέρει να γνωρίζουμε τα δικαιώματά μας και πως να τα διεκδικούμε απέναντι στα αφεντικά. Η εμπειρία μας έχει δείξει ότι ο καταλληλότερος τρόπος να κερδίσουμε αυτά που μας ανήκουν είναι ο συλλογικός, μέσα από το σωματείο και με τις συναδέλφισσες μέσα στη δουλειά. Η ατομική διεκδίκηση μέσα από κρατικές δομές, που είναι τόσο γραφειοκρατικά φτιαγμένες για να μας κάνουν να νιώθουμε ότι «δεν βγάζουμε άκρη» τελικά να εξυπηρετούν τα συμφέροντα των αφεντικών. Γι’ αυτό ακριβώς είναι πολύ σημαντικό να προετοιμαζόμαστε όλο τον καιρό που είμαστε στη δουλειά. Κρατάμε από τη πρώτη μέρα αποδεικτικά, δεν υπογράφουμε χαρτιά που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα (όπως οι αποδείξεις πληρωμών)...
Σχόλια