Δευτέρα, 24 Δεκεμβρίου 2012

Ψήφισμα αλληλεγγύης στον απολυμένο Ν.Π.


ΨΗΦΙΣΜΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
Το Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων & λοιπών εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού εκφράζει την αλληλεγγύη του στον αγώνα του εργαζόμενου Ν.Π. και στηρίζει αμέριστα τις διεκδικήσεις του.
O Ν.Π. προσλήφθηκε στην εταιρεία ‘’Ώθηση’’, που έχει αναλάβει εργολαβικά την προώθηση τηλεφωνικής εταιρείας, και μόλις 10 μέρες μετά απολύθηκε λόγω ‘’μηδενικής παραγωγής’’, γιατί δηλαδή δεν είχε κάνει κάποια καταχώρηση συμβολαίου. Οι συνθήκες εργασίας στα τηλεφωνικά κέντρα-κάτεργα είναι παρόμοια με την κατάσταση που βιώνουμε και εμείς οι εργαζόμενοι στον κλάδο του επισιτισμού: απλήρωτη/ανασφάλιστη εργασία, εργοδοτική τρομοκρατία και συνεχής εντατικοποίηση.
Απέναντι σε όλα αυτά μονόδρομος για όλους εμάς είναι η στάση του συνάδελφου Ν.Π. που αρνήθηκε να υποτιμηθεί ως εργαζόμενος και έβαλε μπροστά την ταξική του αξιοπρέπεια, η συνεχής απεργιακή κινητοποίηση των εργαζομένων της Phonemarketing, ο αγώνας και η ανάκληση της απόλυσης του εργαζόμενου και μέλους της ΣΒΕΟΔ Παναγιώτη Βενέτα, η κινητοποίηση που έχει ξεκινήσει στο κατάστημα ''Γρηγόρης'' στον Ευαγγελισμό ενάντια στις ατομικές συμβάσεις.
 Με τέτοιες, μοριακές μεν, ελπιδοφόρες δε, εργατικές κινητοποιήσεις από τη μεριά μας, δείχνουμε ικανοί όχι μόνο να αντισταθούμε αλλά και να ανατρέψουμε τα πραγματικά   σχέδια των αφεντικών, που είναι η καθολική υποτίμησή μας ως εργάτες, με όχημα πάντα την ''κρίση'' που θέλουν να την φορτώσουν στο δικό μας σβέρκο.
Αλληλεγγύη στον Ν.Π.
Τα εργατικά μας συμφέροντα παντού, πάντα και πρώτα!

Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων & λοιπών εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού

ΤΟ ΑΝΟΙΓΜΑ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ 24-12

ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ 31-12 ΑΝΑΒΑΛΛΟΝΤΑΙ, ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΑΠΟ ΔΕΥΤΕΡΑ 07-01!

Η ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ 26-12

ΜΕΤΑΤΙΘΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ ΠΕΜΠΤΗ 27-12 ΣΤΙΣ 13.30 ΜΜ

Δευτέρα, 17 Δεκεμβρίου 2012

Τρίτη, 13 Νοεμβρίου 2012

γενική συνέλευση τετάρτη 14-11-12

όπως κάθε τετάρτη, στα γραφεία του σωματείου στις 13.30μμ

Τρίτη, 6 Νοεμβρίου 2012

ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΕΤΑΡΤΗ 7 ΝΟΕΜΒΡΗ

ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ, 16.00 ΜΜ, ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ

ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΡΙΤΗ ΚΑΙ ΤΕΤΑΡΤΗ 6 ΚΑΙ 7 ΝΟΕΜΒΡΗ

ΤΡΙΤΗ ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 11.00 Π.Μ. ΠΑΤΗΣΙΩΝ ΚΑΙ ΣΤΟΥΡΝΑΡΗ

Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2012

ΑΚΥΡΩΝΕΤΑΙ Η ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ 07-11-12

Λόγω της 48ωρης απεργίας και θα γίνει εκτάκτως αυτή την Δευτέρα 05-11-12 στις 18.00μμ στα γραφεία του σωματείου

Τετάρτη, 31 Οκτωβρίου 2012

ΕΠΟΧΙΚΟ ΕΠΙΔΟΜΑ ΟΑΕΔ ΣΤΟΝ ΚΛΑΔΟ ΜΑΣ

Ξεκίνησε τη Δευτέρα, 1 Οκτωβρίου η υποβολή αιτήσεων στον ΟΑΕΔ για την καταβολή του ειδικού εποχικού βοηθήματος (458,15 ευρώ) και η προθεσμία λήγει στις 30 Νοεμβρίου 2012.
  Aπό εγκύκλιο ΟΑΕΔ : ''Οι μισθωτοί τουριστικών και επισιτιστικών επαγγελμάτων πρέπει να έχουν πραγματοποιήσει κατά το ημερολογιακό έτος που προηγείται της καταβολής του βοηθήματος 75 τουλάχιστον ημερομίσθια και όχι περισσότερα από 50 ημερομίσθια κατά την χρονική περίοδο από 1η Οκτωβρίου έως 31 Δεκεμβρίου του προηγούμενου της καταβολής ημερολογιακού έτους. 
Τα ημερομίσθια που έχουν τυχόν πραγματοποιήσει σε άλλους κλάδους κατά το ημερολογιακό έτος που προηγείται της καταβολής να μην είναι περισσότερα απ’ αυτά που πραγματοποίησαν στον επαγγελματικό κλάδο ως μέλη του οποίου ζητούν το βοήθημα.  Το σύνολο των ημερομισθίων που έχουν πραγματοποιήσει κατά το ημερολογιακό έτος που προηγείται της καταβολής να μην  υπερβαίνει τα 240 ημερομίσθια"
http://www.oaed.gr/el/2012-02-07-18-31-19/2012-02-07-18-31-52/2012-07-12-10-54-37

Τρίτη, 30 Οκτωβρίου 2012

Συνέλευση του Σωματείου

αυτή την Τετάρτη 31/10/12, όπως και κάθε Τετάρτη στις 13.30μμ στα γραφεία, Λόντου 6 και Μεσσολογγίου, Εξάρχεια,2ος όροφος

Τετάρτη, 10 Οκτωβρίου 2012

Ανταπόκριση από την παρέμβαση του σωματείου στο μαγαζί «Το Ελαϊκόν» στο Νέο Ηράκλειο (1/10/2012)


Τη Δευτέρα 1/10 πραγματοποιήθηκε παρέμβαση του Σωματείου έξω από το μαγαζί «Το Ελαϊκόν» στο Νέο Ηράκλειο. Περίπου 40-50 μέλη του σωματείου, συνάδελφοι και αλληλέγγυοι, φτάσαμε έξω από το μαγαζί φωνάζοντας συνθήματα. 
Η πρώτη αντίδραση του ενός εκ των αφεντικών ήταν να καλέσει την αστυνομία, ενώ μετά επιδόθηκε σε φωνές, προσβολές και ψεύτικες δηλώσεις, έχοντας ολοφάνερα χάσει την ψυχραιμία του. Αναμενόμενο ήταν να νιώσει έκπληξη, αφού στο δικό του αξιακό σύστημα (και γενικότερα όλων των αφεντικών), είναι παράλογο 50 εργαζόμενοι και αλληλέγγυοι να στέκονται στο πλευρό των συναδέλφων τους και να διαμαρτύρονται για τις εκδικητικές απολύσεις και το όργιο τρομοκρατικών μηνύσεων που ακολούθησε.


Φωνάχτηκαν πολλά συνθήματα για πάνω από μία ώρα με έντονο παλμό, ενώ οι προκλητικοί  λεονταρισμοί του δεύτερου αφεντικού που έφτασε λίγη ώρα αργότερα, καθώς και ενός τσιρακίου του που έτρωγε στο μαγαζί, αντιμετωπίστηκαν με ψυχραιμία και σύνεση και επιβεβαίωσαν περίτρανα το σύνθημα που ακουγόταν: «Η αλληλεγγύη η συναδελφική, στα αφεντικά φέρνει ταραχή».
Φεύγοντας, ανανεώσαμε το ραντεβού μας για την επόμενη φορά που θα παρέμβουμε στο μαγαζί, μέχρι να ικανοποιηθούν τα αιτήματα μας.
«Εδώ, εδώ και κάθε μέρα εδώ, μέχρι να πληρώσει το αφεντικό». Δείτε το κείμενο που μοιράστηκε στην παρέμβαση εδώ

Δευτέρα, 8 Οκτωβρίου 2012

ΝΕΑ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

του σωματείου αυτή την Τετάρτη 10/10 στις 13.30μμ στα γραφεία μας

Τρίτη, 2 Οκτωβρίου 2012

Γενική Συνέλευση την Τετάρτη 3/10

Νέα Γενική Συνέλευση του Σωματείου την Τετάρτη 03-10-12 στις 13.30 μμ στα γραφεία, Μεσολλογγίου και Λόντου 6, 2ος όροφος, Εξάρχεια.

Εκδικητικές Απολύσεις στο Ρακάδικο «το Ελαϊκόν» στο Νέο Ηράκλειο


Στις 23 Μαρτίου του 2012, ο Λ.Σ., μέλος του Σωματείου Σερβιτόρων Μαγείρων, απολύεται εκδικητικά από το ρακάδικο «Το Ελαϊκόν» στο Νέο Ηράκλειο. Η απόλυση αυτή ήρθε μετά από μια μακρά σειρά γεγονότων αυθαιρεσίας και ασυδοσίας από την πλευρά των αφεντικών της επιχείρησης. 
Όλα ξεκίνησαν πριν από ένα χρόνο, όταν ο συνάδελφος και μέλος του σωματείου Ν.Μ. που εργαζόταν στη συγκεκριμένη επιχείρηση, διεκδίκησε αυτά που δικαιούταν. Τα αφεντικά δεν αρκέστηκαν στην απόλυσή του, αλλά κατηγόρησαν τον εργαζόμενο για «κλοπή». Σε αυτή την υπόθεση «κλοπής», ένας από τους εργοδότες προσπάθησε να εξασφαλίσει τη συγκατάθεση και τη σύμπνοια των εργαζομένων, οι οποίοι όμως αρνήθηκαν κατηγορηματικά να επιβεβαιώσουν τους ισχυρισμούς των αφεντικών σχετικά με την «κλοπή» των χρημάτων. Ο Λ.Σ. και ένας ακόμα εργαζόμενος, όχι μόνο δε δέχτηκαν να κατηγορήσουν τον απολυμένο συνάδελφο τους, αλλά στάθηκαν στο πλευρό του στις διεκδικήσεις του. Ο Λ.Σ. θα κατέθετε και ως μάρτυρας υπεράσπισης στο εργατικό δικαστήριο του απολυμένου συναδέλφου, όμως λίγες μέρες πριν τη δίκη, του ανακοινώνεται η απόλυση του. Ο τρίτος εργαζόμενος απολύεται λίγες μέρες μετά το δικαστήριο και αφού είχε καταθέσει ένορκη βεβαίωση υπέρ του απολυμένου Ν.Μ. Τα αφεντικά από την πλευρά τους, με σκοπό να εκφοβίσουν και να εκδικηθούν για δεύτερη φορά τους συναδέλφους, μήνυσαν τους δύο από τους τρεις απολυμένους(!) ποινικοποιώντας έτσι την αντίσταση και την αλληλεγγύη μεταξύ των εργαζομένων. 
Εκτός από όλα αυτά, οι συνθήκες εργασίας στο «Ελαϊκόν» στο Νέο Ηράκλειο ήταν παρόμοιες με αυτές που επικρατούν στα περισσότερα μαγαζιά του κλάδου του επισιτισμού. Πιο συγκεκριμένα, ο Λ. Σ. δούλεψε στην επιχείρηση για περίπου τρία χρόνια ως σερβιτόρος, ενώ τα αφεντικά του κολλούσαν ένσημα βοηθού σερβιτόρου. Χαρακτηριστικό στοιχείο είναι ότι το μαγαζί δεν εμφάνισε ποτέ στα ένσημα ούτε έναν σερβιτόρο (βαρέα ένσημα και μεγαλύτερες απολαβές) αλλά όλοι ήταν δηλωμένοι σαν βοηθοί σερβιτόρου, κάτι που αποτελεί πάγια τακτική των αφεντικών μας. 
Μέσα σε αυτές τις συνθήκες και παρ' όλα αυτά, ο Λ. και ενώ ακόμα εργαζόταν, δε δίστασε να δείχνει με όλους τους τρόπους τη συναδελφική του αλληλεγγύη, να εκφράζει τη γνώμη του ανοιχτά και να αντιστέκεται με αξιοπρέπεια απέναντι στις απαιτήσεις των αφεντικών του. Γνώριζε και διεκδικούσε τα δικαιώματά του, ενημέρωνε τους συναδέλφους του ανέπτυσσε σχέσεις συνεργασίας και αλληλεγγύης. Μετά τις απολύσεις και το κλίμα τρομοκρατίας που προσπάθησαν να επιβάλλουν μέσω των μηνύσεων, ο συνάδελφος Λ.Σ. προχώρησε στο επόμενο βήμα, να συλλογικοποιήσει δηλαδή τον αγώνα του με τη στήριξη και αλληλεγγύη του σωματείου μας και να διεκδικήσει όσα δικαιούται για το διάστημα που εργάστηκε στο μαγαζί. 
Η περίπτωση εργαζομένων αλλά και αφεντικών στο «Ελαϊκόν» είναι χαρακτηριστική της περιόδου που διανύουμε, γιατί δείχνει με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο πως μας θέλουν τα αφεντικά: διαιρεμένους, τρομοκρατημένους, ρουφιάνους και ατομιστές. Δείχνει όμως ξεκάθαρα και την άλλη επιλογή που έχουμε ως μοναδικό μας όπλο πλέον: την αναζήτηση της χαμένης μας αξιοπρέπειας και της εργατικής μας συνείδησης. Στην κανιβαλική επιλογή του “ο καθένας για την πάρτη του”, η μόνη εναλλακτική είναι το χτίσιμο συλλογικής ταξικής συνείδησης μεταξύ μας. Μόνο έτσι μπορούμε να ελπίζουμε ότι θα βάλουμε αναχώματα στη σύγχρονη επέλαση του ολοκληρωτισμού και της βαρβαρότητας που έχουν προωθήσει τα αφεντικά. 

 ΝΑ ΠΑΡΘΟΥΝ ΠΙΣΩ ΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ ΤΟΥ “ΕΛΑΙΚΟΝ” 
ΝΑ ΚΑΤΑΒΛΗΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΤΑ ΟΦΕΙΛΟΜΕΝΑ ΠΟΥ ΔΙΕΚΔΙΚΕΙ Ο ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΣ Λ. Σ.




Τρίτη, 25 Σεπτεμβρίου 2012

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ


Τα γραφεία του Σωματείου μας (Mεσολογγίου και Λόντου 6, Εξάρχεια, 2ος όροφος) είναι ανοιχτά κάθε Δευτέρα στις 18.00- 20.00 για όποιον συνάδελφο- ισσα θέλει να περάσει, να γραφτεί, να συζητήσει μαζί μας ή το οτιδήποτε....

Απεργία 26/9

Αύριο απεργούμε!
Συγκέντρωση στο Πολυτεχνείο 11:00 (στο ύψος της Τοσίτσα)

Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2012

νέα γενική συνέλευση του σωματείου

Τετάρτη 19-09-12 στις 13.30 μμ στα γραφεία, Μεσολλογγίου και Λόντου 6 2ος όροφος Εξάρχεια

Σάββατο, 8 Σεπτεμβρίου 2012

γενική συνέλευση του σωματείου

τετάρτη 12-09 στις 13.30 μμ στα γραφεία του σωματείου

Τρίτη, 4 Σεπτεμβρίου 2012

Τρίτη, 10 Ιουλίου 2012

Τρίτη, 3 Ιουλίου 2012

Πέμπτη, 28 Ιουνίου 2012

Πάρτυ οικονομικής ενίσχυσης

Αυτό το Σάββατο 30/6 στις 23.00 στο Λόφο του Στρέφη, πάρτυ οικονομικής ενίσχυσης του Σωματείου Σερβιτόρων Μαγείρων & λοιπών εργαζομένων στον κλάδο του επισιτισμού.

Τρίτη, 19 Ιουνίου 2012

Τρίτη, 5 Ιουνίου 2012

νέα γενική συνέλευση του Σωματείου

Τετάρτη 06-06-12 στις 13.30, Μεσολογγίου και Λόντου 6 2ος όροφος

Τρίτη, 15 Μαΐου 2012

νέα γενική συνέλευση

τετάρτη 16-05-12 στις 13.30 μμ στα γραφεία του σωματείου

Κυριακή, 29 Απριλίου 2012

ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΣΙΚΑΓΟ: 1886 – 2012 ΖΗΤΩ Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ


ΠΟΡΕΙΑ 1η ΜΑΗ, ΜΟΥΣΕΙΟ 11:00

Η φετινή συγκυρία της Εργατικής Πρωτομαγιάς θέλει την παγκόσμια εργατική τάξη, την τάξη των καταπιεσμένων και των «κολασμένων όλης της γης», να υποχωρεί διαρκώς απ’ όσα με αίμα είχε κατακτήσει από την απεργία της 1ης Μάη του 1886 στο Σικάγο –που την καθιέρωσε ως μέρα μνήμης των εργατικών αγώνων– μέχρι σήμερα.

Εμείς κρατάμε όλη τη γης μες στ’αργασμένα μπράτσα
και σκιάχτρα στέκουνται οι θεοί και αφέντη έχουνε φάτσα.
Γιάννης Ρίτσος, Επιτάφιος

Ιδιαίτερα στην ελληνική καπιταλιστική πραγματικότητα, ακόμα και το 8ωρο, ματωμένο αίτημα των απεργών του Σικάγο, θεωρείται παρελθούσα συνθήκη. Η ανεργία καλπάζει και στην πραγματικότητα ξεπερνάει το ¼ του εργατικού δυναμικού, ο επισφαλώς εργαζόμενος με τα ελαστικά ωράρια, την ανασφάλιστη εργασία και τη διαρκή απειλή της απόλυσης είναι η επικρατέστερη φιγούρα της εργατικής τάξης, και την ίδια στιγμή μισθοί, συντάξεις, επιδόματα και άδειες πετσοκόβονται με ταχείς ρυθμούς. Η ραγδαία αύξηση των αυτοκτονιών τα τελευταία 2 χρόνια, κυρίως λόγω οικονομικών δυσχερειών, έρχεται να επισφραγίσει τη ζοφερή εργασιακή πραγματικότητα που βιώνει το προλεταριάτο σήμερα.

Συνείδηση

Τα τελευταία 30 χρόνια το προλεταριάτο της χώρας διεμβολίστηκε από τον σοσιαλδημοκρατικό συνδικαλισμό, πείστηκε από τις υποσχέσεις ταξικής ανέλιξης και επιβεβαίωσε υλικά τη μικροαστική ονείρωξη μέσα από τις πιστωτικές κάρτες και τα δάνεια. Κατακερματισμένο και από την αναδιάρθρωση των μέσων παραγωγής βρέθηκε να αποθεώνει τον ατομικισμό και την προσωπική καβάντζα, ξεχνώντας έτσι ότι μέσω της συλλογικής ταξικής συνείδησης και των συλλογικών αγώνων κατόρθωσε να βελτιώσει τις συνθήκες ζωής του μέσα στα χρόνια.

Αυτή ακριβώς είναι η πρόκληση της εποχής. Να επανακτήσουμε ως εργατική τάξη τη συνείδηση της θέσης μας και των συλλογικών μας συμφερόντων. Συμφέροντα τα οποία στέκουν στην ακριβώς αντίθετη θέση με αυτά της αστικής τάξης, της τάξης των αφεντικών, του κράτους και τους κεφαλαίου.

Τίποτα κοινό δεν έχουμε με τα αφεντικά, εγχώρια και διεθνή, και αυτό πρέπει να γίνει σαφές. Ο ηττημένος γραφειοκρατικός συνδικαλισμός, δεξιός και αριστερός, προσπαθεί, για παράδειγμα, να μας πείσει ότι υπογράφοντας συλλογική σύμβαση με μειώσεις στο μισθό έως και 20% είναι νίκη(!). Μας λένε ότι είναι κατάκτηση γιατί οι εργοδότες, λέει, δεν θέλουν καν να υπογράψουν συλλογικές συμβάσεις. Είναι κατάκτηση, γιατί «τι να κάνουμε, οι επιχειρήσεις πρέπει να γίνουν βιώσιμες, τα αφεντικά πρέπει να συνεχίζουν να αυξάνουν τα κέρδη τους, ο καπιταλισμός πρέπει να επιβιώσει». Ως τάξη πρέπει να κατανοήσουμε ότι δεν μας συμφέρει ούτε τα αφεντικά να αυξάνουν τα κέρδη τους ούτε να επιβιώσει ο καπιταλισμός. Δεν μας συμφέρει να γυαλίζουμε τις αλυσίδες μας, επειδή μας έχουν μάθει να ζούμε σιδηροδέσμιοι. Αυτό που μας συμφέρει είναι μια ζωή με αξιοπρέπεια και δημιουργικότητα, μια ζωή με εξασφαλισμένους τους υλικούς όρους επιβίωσης, μια ζωή που ο καπιταλισμός δεν μπορεί να μας παρέχει.

Τα κελεύσματα για διαρκή υποταγή, είτε επικαλούνται τη σωτηρία της πατρίδας και «την εθνική ομοψυχία ενάντια στους κακούς ευρωπαίους», είτε γίνονται από αφεντικά και συνδικαλιστικές ηγεσίες, δεξιά και αριστερά, έχουν έναν και μοναδικό στόχο: να μας κάνουν να παραδεχτούμε ότι η τάξη μας και η τάξη τους έχουν κοινά συμφέροντα. Να μας κάνουν να πειστούμε ότι είναι προς το συμφέρον μας η όλο και μεγαλύτερη εκμετάλλευσή μας, να μας κάνουν να συναινέσουμε στους όρους σκλαβιάς που μας ετοιμάζουν.

Αντιλαμβανόμενη η κυρίαρχη ιδεολογία ότι η κοινωνική συναίνεση στο πολιτικό και οικονομικό σύστημα διαρρηγνύεται μέρα με τη μέρα, προσπαθεί να ανασυνταχθεί και, χρησιμοποιώντας ιδεολογικά τεχνάσματα, να αποπροσανατολίσει την κοινωνία. Σ’ αυτή την κατεύθυνση κινείται το ξεπήδημα κομμάτων που φέρουν τον τίτλο του «αντιμνημονιακού». Σαν τους χαμαιλέοντες, άνθρωποι που στήριξαν ψυχή τε και σώματι αυτό το σύστημα (βλ. Καμμένο, Κατσέλη, Μπακογιάννη, Μανώλη κ.α.) προσπαθούν να μας πείσουν ότι έχουν μεταλλαχθεί και ότι υποστηρίζουν πλέον τα συμφέροντά μας.

Σ’ αυτή την κατεύθυνση κινείται επίσης η υπερπροβολή του ακροδεξιού λόγου και η ταυτόχρονη μιντιακή απενοχοποίηση των φασιστικών και ναζιστικών καθαρμάτων, και η τοποθέτησή τους εντός θεσμικού πλαισίου. Το σύστημα καλλιεργεί τα φοβικά και συντηρητικά κοινωνικά αντανακλαστικά, γιατί κατανοεί ότι είναι τα μόνα που θα παράγουν την απαραίτητη συναίνεση. Γιατί δεν είναι η Χρυσή Αυγή, αλλά οι «σοσιαλιστές» Χρυσοχοΐδης και Λοβέρδος που θεσμοθέτησαν τα ρατσιστικά πογκρόμ ενάντια σε μετανάστες. Είναι το σύνολο του πολιτικού συστήματος και τα μιντιακά τους φερέφωνα που ανάγουν το «μεταναστευτικό» σε Νο1 «πρόβλημα», επιχειρώντας εκτός των άλλων να διασπάσουν την ενότητα που δομικά διέπει την τάξη μας.

Ας μην αυταπατόμαστε: οι φράχτες στον Έβρο, οι εισβολές σε σπίτια μεταναστών, τα σύγχρονα Νταχάου (που τολμάνε και τα αποκαλούν «κέντρα φιλοξενίας») δεν γίνονται για την «επίλυση του μεταναστευτικού», αλλά είναι τμήμα της οργανωμένης διάχυσης φόβου και πανικού στην κοινωνία, για τη μετατόπιση του δημόσιου διαλόγου και εν τέλει για την απόσπαση της κοινωνικής συναίνεσης.

Η καταστολή που δεχόμαστε, όμως, δεν είναι μόνο ιδεολογική, αλλά και φυσική, καθότι ως γνωστόν, όπου δεν πίπτει λόγος πίπτει ράβδος. Ειδικά αυτή την περίοδο, ο κρατικός σχηματισμός νομοθετεί και δρα κατασταλτικά ενάντια σε οποιονδήποτε αντιστέκεται. Από τους τρομονόμους ως τους κουκουλονόμους, την αστυνομική βία σχεδόν σε κάθε πορεία, τις προφυλακίσεις διαδηλωτών όπως των τεσσάρων στις 12/02, τα ισόβια που μοιράζει το σύστημα «δικαιοσύνης» σε δεκάδες αγωνιστές, τις διαρκείς δίκες που ουσιαστικά κρίνουν παράνομες όλες τις απεργίες συνολικά, την ένστολη υποστήριξη μεγαλοεταιριών ενάντια σε ντόπιες κοινωνίες (Λευκίμμη, Κερατέα, Χαλκιδική κ.α.), την αναγόρευση ολόκληρων περιοχών σε «κόκκινες ζώνες» (Εξάρχεια), την ανάπτυξη χιλιάδων μπάτσων για τη διεκπεραίωση ναζιστικής έμπνευσης θεαμάτων (παρελάσεις), αλλά και την αδιάψευστη ενεργοποίηση του παρακράτους – όλες αυτές οι μεθοδεύσεις συνιστούν ένα τοπίο καταστολής που βάζει στο στόχαστρο όλο και μεγαλύτερα κοινωνικά κομμάτια.

Εκλογικές ψευδαισθήσεις

Στο παραπάνω πλαίσιο διοργανώνονται οι εκλογές της 6ης Μαΐου. Όπως και σε κάθε εκλογές, έτσι και σε αυτές, το κοινωνικό σώμα καλείται να επιλέξει τους δυνάστες του ή στην καλύτερη περίπτωση αυτούς που θα αντανακλούν την γκρίνια του στο κοινοβούλιο. Και αυτές οι εκλογές είναι το άλλοθι ευγενείας της βάρβαρης επίθεσης που βιώνουμε, είναι ο δημοκρατικός μανδύας του καπιταλισμού. Η ψήφος δεν είναι αντιμνημονιακός αγώνας, είναι η αυταπάτη ότι μέσα από τη δημοκρατία τους επιλύνονται όλα μας τα προβλήματα. Ως τάξη δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο καπιταλισμός, είτε με το προσωπείο της δημοκρατίας είτε με αυτό της χούντας, είναι πανταχού παρών, διαιωνίζοντας την εκμετάλλευσή μας. Από τη θέση μας, δεν μπορούμε παρά να τονίσουμε με σαφήνεια ότι η διαμαρτυρία, η αντίσταση, ο αγώνας και η ταξική αντεπίθεση δεν περνάνε μέσα από τα εκλογικά κανάλια και την αντιπροσώπευση.

Οργάνωση & Ταξική αντεπίθεση

Η εκμετάλλευση έχει όνομα και λέγεται καπιταλισμός. Ο αγώνας για την ανατροπή του οργανώνεται και διεξάγεται καθημερινά στους χώρους αναφοράς μας: στα σχολεία, τα πανεπιστήμια, τις γειτονιές, τους χώρους εργασίας.

Ως εργάτες/ριες (μισθωτοί/ες, επισφαλώς εργαζόμενοι/ες, «μαύροι/ες» και άνεργοι/ες) πρέπει να οργανώσουμε τις αντιστάσεις μας. Μακριά από φυλετικές και έμφυλες διακρίσεις και πρακτικές κοινωνικού κανιβαλισμού, συλλογικοποιούμαστε με οριζόντιες δομές χωρίς ειδικούς και αρχηγούς, χωρίς πατερούληδες που ξέρουν τα συμφέροντά μας καλύτερα από εμάς. Κατανοούμε και διατρανώνουμε ότι για τα δεινά μας δεν φταίνε οι μετανάστες, φταίνε τα αφεντικά. Δεν πέφτουν οι μισθοί ή χάνουμε τη δουλειά μας επειδή «μας τις παίρνουν οι ξένοι», αλλά επειδή αυτό είναι που συμφέρει τους καπιταλιστές: η όλο και μεγαλύτερη εκμετάλλευσή μας.

Οργανωνόμαστε μέσα από σωματεία, συνελεύσεις και συλλογικότητες βάσης. Δεν αρκούμαστε στο να γκρινιάζουμε, αλλά βρίσκουμε και άλλους ανθρώπους που είναι διαθέσιμοι να παλέψουν μαζί μας και δημιουργούμε δομές αντίστασης σε κάθε χώρο δουλειάς. Δεν αφήνουμε τις λήψεις των αποφάσεων στους λίγους, στους εκλεκτούς του κάθε ΔΣ, αλλά αποφασίζουμε μέσα από συνελεύσεις όπου το κάθε μέλος είναι ισότιμο, όπου η κάθε άποψη ακούγεται, συζητιέται και, στη βάση της κατανόησης των κοινών συμφερόντων, παίρνονται οι αποφάσεις.

Δεν οικτίρουμε την κακή μας τύχη, ούτε περιμένουμε οι θεοί «να πάρουν μακριά από εμάς την κρίση». Βαδίζουμε με συνείδηση για την αντεπίθεση της τάξης μας, για την ανατροπή της συνθήκης σκλαβιάς που μας έχουν επιβάλει και ολοένα οξύνεται. Αρκεί να πιστέψουμε ότι κανείς δεν θα ψάλει τον επιτάφιο της ταξικής μας πάλης. Αρκεί να πιστέψουμε ότι η τάξη μας θα νικήσει και δεν θα υπάρχει άλλη τάξη να της αντιπαρατεθούμε, ως την κατάργηση της μισθωτής εργασίας και την αταξική κοινωνία.

Τ’ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΣΤΟΥ ΠΗΓΑΔΙΟΥ ΤΟΝ ΠΑΤΟ
ΖΗΤΩ ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΤΟ

Συνέλευση Βάσης Εργαζομένων Οδηγών Δικύκλου
Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων
Πρωτοβουλία Εργαζομένων στο Μετρό – Ταξικό Μέτωπο
Συνέλευση Βάσης Τεχνικών Κινηματογράφου Τηλεόρασης
Συνέλευση Εργαζομένων/Ανέργων/Φοιτητών στα ΜΜΕ

Σάββατο, 24 Μαρτίου 2012

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΣΥΝΤΡΟΦΟ Δ.Β.


4 Απρίλη στις 9:00 π.Μ., στα Δικαστήρια της πρώην Σχολής Ευελπίδων.

Κατά τη διάρκεια της απεργιακής συγκέντρωσης που πραγματοποιήθηκε στο Σύνταγμα στις 5 Μαρτίου 2010, ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ, Παναγόπουλος, εκδιώκεται από τη συγκέντρωση από το μεγαλύτερο μέρος των απεργών και φυγαδεύεται γρήγορα στη Βουλή με την αμέριστη βοήθεια των δυνάμεων καταστολής. Τις επόμενες μέρες, μέσα από κατασκευασμένες καταθέσεις μελών του Διοικητικού Συμβουλίου των ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ, από αναγνωρίσεις αστυνομικών της κρατικής ασφάλειας και σε αγαστή συνεργασία με τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ (Μ. Τριανταφυλλόπουλος, Γ. Σουλιώτης) αναγνωρίζεται ο Δ.Β., μέλος του σωματείου, καθώς και άλλα δύο άτομα, ως υπαίτιοι. Τις επόμενες ημέρες καλείται στη ΓΑΔΑ για απολογία. Δύο χρόνια μετά, τους απαγγέλλεται κατηγορία για απρόκλητες σωματικές βλάβες και παραπέμπονται σε δίκη στις 4 Απρίλιου 2012 στα Δικαστήρια της πρώην Σχολής Ευελπίδων.

Η 5η Μάρτη 2010, ήταν μια μέρα γενικής απεργίας, αγώνα και σύγκρουσης, αλλά ταυτόχρονα και ένα ακόμη πολιτικό ραντεβού των εργατοπατέρων που εδώ και δεκαετίες υπερασπίζονται τις δικές τους ταξικές σχέσεις εκμετάλλευσης. Ο Παναγόπουλος και ο εργοδοτικός-κυβερνητικός συνδικαλισμός του είχε και εξακολουθεί να έχει το θράσος να εμφανίζεται ως εκπρόσωπος των εργατών, όταν, πλέον, προκλητικά η πορεία προς την εργασιακή και κοινωνική βαρβαρότητα θεσμοθετείται μέσω των δικών τους παραλείψεων, παρεμβάσεων και συμβιβασμών. Δεν μας εκπλήττει όταν οι επαγγελματίες συνδικαλιστές εγκαταλείπουν τους εργαζομένους στην αυθαιρεσία και τη βία της εργοδοσίας, ανέχονται την ελαστική εργασία και τις εργολαβίες, προβαίνουν σε απροκάλυπτες εκδικητικές απολύσεις συνδικαλιστών και συνωμοτούν στα τραπέζια του «κοινωνικού διαλόγου» με τον ΣΕΒ, για τον οποίον «…η υπογραφή της νέας δανειακής σύμβασης ανοίγει ένα παράθυρο ευκαιρίας για να μην χάσουμε την ευρωπαϊκή μας προοπτική…». Αν κάτι θα μπορούσε να μας εκπλήξει, θα ήταν ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ να μπορεί να παραβρίσκεται και να γίνεται αποδεκτός σε μια απεργιακή συγκέντρωση.

Για εμάς, η κρίση της οικονομίας δεν είναι παρά ταξική αντιπαράθεση. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες προτάσσουμε την αυτοοργάνωση, την αλληλεγγύη, τη σύνδεση μεταξύ των δομών οργάνωσης στους χώρους εργασίας καθώς και τη σύνδεση με τους ευρύτερους κοινωνικούς αγώνες. Ενάντια στην κοινωνική συναίνεση, πιστεύουμε σε κάθε προσπάθεια που εντατικοποιεί τις διεκδικήσεις μας και πολιτικοποιεί τους αγώνες μας πέρα των 24ωρων και 48ωρων απεργιακών πυροτεχνημάτων του γραφειοκρατικού και ξεπουλημένου συνδικαλισμού.

Στεκόμαστε αλληλέγγυοι σε όλους όσους τοποθετούνται ριζοσπαστικά, επιλέγουν τους συλλογικούς αγώνες και τον δρόμο της αξιοπρέπειας. Θα συνεχίσουμε να προσπαθούμε ώστε κάθε περιορισμένη και εκτονωτική απεργία του επίσημου εργοδοτικο-συνδικαλιστικού φορέα να μετατρέπεται κάθε φορά σε σύγκρουση με τα αφεντικά και τους πολιτικούς διαχειριστές. Θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για ένα κόσμο χωρίς καταπίεση και εκμετάλλευση.

Καμία δίωξη στον συνάδελφο Δ.Β.

Κάτω τα χέρια από τους τρεις αγωνιστές.

Η αλληλεγγύη το όπλο των εργατών, πόλεμος στον πόλεμο των αφεντικών……

Όλοι στα Δικαστήρια της πρώην Σχολής Ευελπίδων

4 Απρίλη στις 9:00 π.Μ.

Τέρμα το Happy Hour στο Blink


Είναι ''Happy Hour'' για τα αφεντικά όχι μόνο του Blink αλλά όλων των επιχερήσεων και μαγαζιών οι συνθήκες εργασίας που υπάρχουν τα τελευταία χρόνια σ' αυτά και θέλουν τους εργαζόμενους ανασφάλιστους και ''μαύρους'' ,αναλώσιμους και επισφαλείς ,ανταγωνιστικούς και παραγωγικούς ,με εξευτελιστικά μεροκάματα. Δεν είναι αμιγώς η ''κρίση'' που δημιουργεί αυτές τις συνθήκες αλλα ωστόσο έρχεται ως μάννα εξ ουρανού να δώσει άλλοθι και δικαιολογία στα αφεντικά. Αυτές είναι οι συνθήκες εργασίας σε καιρούς καπιταλισμού που πλέον με τα μνημόνεια ,το ΔΝΤ και την Τροϊκα θεσμοθετούναι και νομιμοποιούνται δίνοντας πάτημα στην εργοδόσια για ακόμα μεγαλύτερη εκμετάλλευση των εργαζομένων.
Δεν είναι ''Happy Hour'' όμως για τους εργαζόμενους. Τα εξοντωτικά ωράρια ,το όλο και πιο χαμηλό μεροκάματο χωρίς ένσημα συνήθως , η κυλιόμενη εργασία , η επισφάλεια. Το blink λοιπόν δεν αποτελεί εξαίρεση στον κανόνα. Στο εν λόγω μαγαζί η εργοδοσία μέσα σε δυο χρόνια έχει μοιράσει τουλάχιστον οχτώ απολύσεις (ωστόσο έχει κάνει και τις αντίστοιχες προσλήψεις, βλ.ανακύκλωση εργαζομένων).Μάλιστα αξίζει να σημιειωθεί η έντονη δυσαρέσκεια και ο εκνευρισμός των αφεντικών στην θέαση και αναγκαστική για αυτούς συναναστροφή με μέλη του σωματείου τα οποία ήταν ενήμερα για τις περισσότερες από αυτές τις απολύσεις. Τελευταία περίπτωση αυτή της συναδέλφου Η. στην οποία ανακοινώθηκε η απόλυσή της μέσω του λογιστή του μαγαζιού. Η συνάδελφος δούλευε εκεί δυο χρόνια ως σερβιτόρα με μισά ένσημα και μάλιστα σερβιτόρου β', με υποτυπώδη δώρα και επιδόματα, χωρίς να πληρώνεται τις υπερωρίες, τις προσαυξήσεις για τα βραδινά,τις Κυριακές και τις αργίες. Με την απόλυση ζήτησε να δει και τη πρόσληψη που ειχε υπογράψει και εκεί ως δια μαγείας εμφανίστηκαν κάμποσες ατομικές συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου με υποτιθέμενες υπογραφές τις. Η συνάδελφος διεκδικούσε είτε μόνη της είτε μαζί με το υπόλοιπο προσωπικό τόσο τα πραγματικά ποσά από τα δώρα, τα επιδόματα και την άδεια αλλά και τα μεροκάματα της που τους τελευταίους οχτώ μήνες περικόπτονταν συνεχώς με αποτέλεσμα να δουλεύει ακόμα και μια φορά τη βδομάδα. Η επίμονη αυτή προσπάθεια να παραιτηθεί από μόνη της η Η. κάτι το οποίο θα τους έβγαζε από τη δύσκολη θέση να την απολύσουν αλλά και να της καταβάλουν τόσο την αποζημείωση όσο και τα δεδουλευμένα της ,αποτελεί πάγια τακτική όλων των αφεντικών που στόχο έχει την μη διεκδίκηση των νόμιμων από πλευράς εργαζομένου.
Απέναντι στην εντεινόμενη εκμετάλλευση των εργαζομένων και τη βαρβαρότητα του σύγχρονου καπιταλισμού απαντάμε και αγωνιζόμαστε συλλογικά. Σήμερα που η τρομοκρατία των αφεντικών με το πρόσχημα της κρίσης αλλά και με τους τόσους ανέργους έχει ξεπεράσει κάθε όριο, αντιστεκόμαστε στους χώρους εργάσιας δημιουργώντας εστίες αγώνα. Με όπλο μας την αλληλεγύη και την αυτοοργάνωση μέσα από οριζόντιες διαδικασίες αλλά και συλλογικούς αγώνες, δεν διεκδικούμε πια αλλά ..
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΟΣΑ ΜΑΣ ΑΝΗΚΟΥΝ

Τετάρτη, 4 Ιανουαρίου 2012