Πέμπτη, 26 Δεκεμβρίου 2019


Εργατική νίκη στο κατάστημα της αλυσίδας «Μυλωνάς» στην Πλ. Κυψέλης

Η συνάδελφος και μέλος του σωματείου μας Ι.Μ. εργάστηκε στο εν λόγω κατάστημα για ένα έτος σε νυχτερινή βάρδια 23.00 – 07.00. Πίσω από τις λουσάτες βιτρίνες και τους πάγκους με τα ψωμιά επικρατεί εργοδοτικός μεσαίωνας και τρομοκρατία, ενώ η εταιρία στην οποία ανήκει το κατάστημα είναι συμφερόντων του γνωστού Γιαννακόπουλου, που ελέγχει και άλλες αλυσίδες φούρνων (Χωριάτικο, Αττικοί Φούρνοι, Bread Factory), με κάποιες από αυτές να συνδέονται με μεγάλα κυκλώματα σωματεμπορίας ως «πλυντήριο» μαύρου χρήματος.
Πέρα από τις «εκπτώσεις» στα εργατικά δικαιώματα, όπως η πάγια τακτική του καταστήματος να «παραιτούνται» εικονικά οι εργαζόμενοι πριν κλείσουν 12μηνο και να επαναπροσλαμβάνονται, ώστε να μην έχουν δικαίωμα αποζημίωσης, οι εργαζόμενες παρακολουθούνται από κάμερες και μικρόφωνα από τα κεντρικά του «Μυλωνά» και δέχονται τηλεφωνικές παρεμβάσεις την ώρα της εργασίας τους.
Η συνάδελφος, μην αντέχοντας το όλο κλίμα, παραιτήθηκε και προσέφυγε στην Επιθεώρηση Εργασίας, διεκδικώντας τα δεδουλευμένα της (νυχτερινές προσαυξήσεις κτλ.), ενώ προσέφυγε επίσης στο ΙΚΑ για τα ένσημα που της χρωστάνε, καθώς και στην Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων για την παράνομη παρακολούθηση του προσωπικού. Ως σωματείο και με τη στήριξη αλληλέγγυων πραγματοποιήσαμε παρεμβάσεις έξω από το κατάστημα του «Μυλωνά» στην Πλ. Κυψέλης, στην Πανόρμου και στους «Αττικούς Φούρνους» στη Λ. Αλεξάνδρας, για να δείξουμε ότι οι εργαζόμενοι δεν είναι μόνοι τους και μπορεί η καθεμιά και ο καθένας να διεκδικήσει ανθρώπινες συνθήκες εργασίας σε όλους τους χώρους δουλειάς.
Το ραντεβού στην Επιθεώρηση Εργασίας έγινε στις 2-10-2019. Εκεί το αφεντικό, μέσω του λογιστή της εταιρίας, αναγκάστηκε να παραδεχτεί ότι οι καταγγελίες της συναδέλφου ευσταθούσαν και υπήρξε συμβιβασμός, με τη συνάδελφο να πληρώνεται τα δεδουλευμένα που της χρωστούσαν. Αναμένουμε να δούμε την πορεία των καταγγελιών στο ΙΚΑ και στην Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων.
Καμία εργαζόμενη μόνη της στις γαλέρες του «Μυλωνά» και πουθενά αλλού
Υ.Γ. Κατά τη διάρκεια της παρέμβασής μας στην Πλ. Κυψέλης, το αφεντικό κρυβόταν πίσω από τα μπισκότα και τα κουλούρια και διάβαζε το κείμενο που μοιράζαμε. Ελπίζουμε αυτή η νίκη να λειτουργήσει ως παράδειγμα και για άλλες εργαζόμενες να διεκδικήσουν καλύτερες συνθήκες και όλοι μαζί να «συμμορφώσουμε» τους εργοδότες γιατί θα μας ξαναβρούν μπροστά τους. Ο αγώνας συνεχίζεται…


ΑΝ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙΣ ΝΑ ΒΓΑΛΕΙΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΧΡΟΝΟ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ... ΘΑ ΓΚΡΕΜΙΣΤΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΦΟΥΡΝΟΣ


  Στο κατάστημα της αλυσίδας “ΜΥΛΩΝΑΣ” στη πλατεία Κυψέλης πίσω από τις βιτρίνες και τους πάγκους με τα ψωμιά ,επικρατεί εργασιακός μεσαίωνας και τρομοκρατία .Η συνάδελφος μας Ι.Μ. και μέλος του σωματείου σερβιτόρων μαγείρων και λοιπών εργαζομένων στον κλάδο του επισιτισμού, ξεκίνησε να εργάζεται στο εν λόγω κατάστημα από τον Ιούνιο 2018 ως πωλήτρια στη νυχτερινή βάρδια (23:00 – 07:00) . Ήταν εργαζόμενη σε μία εταιρία που πίσω από τα αφεντικά «βιτρίνα» βρίσκεται ο γνωστός Γιαννακόπουλος που το όνομα του και οι αλυσίδες φούρνων που ελέγχει (Αττικοί φούρνοι, Χωριάτικο, Bread factory είναι κάποιοι από αυτούς) συνδέονται με μεγάλα κυκλώματα σωματεμπορίας.

  Εκτός όμως από το ποιος είναι το πραγματικό αφεντικό σημασία έχουν και οι γενικότερες συνθήκες εκμετάλλευσης όπως εφαρμόζονται και από το σύνολο των αφεντικών. Οι συμβάσεις που εκβιαστικά υπογράφονται είναι κατώτερες της πραγματικής συμφωνίας και τα μεροκάματα που δίνονται είναι χωρίς τις νόμιμες προσαυξήσεις. Τα δώρα και τα επιδόματα είναι από δαγκωμένα έως ανύπαρκτα και διαμορφώνονται αυθαίρετα ανάλογα με τη σχέση που θέλουν να έχουν τα αφεντικά με τον κάθε εργαζόμενο. Όλα αυτά για μια εντατικοποιημένη εργασία σε ρυθμούς εξουθενωτικούς χωρίς το παραμικρό διάλλειμα.
  Χαρακτηριστικό των πρακτικών που ακολουθούν τα αφεντικά της εταιρίας ΜΥΛΩΝΑΣ είναι οι απολύσεις (οικειοθελής αποχωρήσεις) που γίνονταν χωρίς να το γνωρίζουν οι εργαζόμενες. Αν για παράδειγμα μια εργαζόμενη πλησίαζε την ολοκλήρωση ενός έτους δουλειάς μέσα στις γαλέρες τους, ο λογιστής ετοίμαζε χαρτιά οικειοθελούς αποχώρησης ώστε αφενός να γλυτώσουν την αποζημίωση σε περίπτωση απόλυσης και αφετέρου να μην υπάρχουν οι προσαυξήσεις και τα δικαιώματα με βάση το χρόνο εργασίας στην εταιρία.
  Όλα αυτά μέχρι στιγμής είναι πράγματα που λίγο ή πολύ έχουμε δει σε κάθε χώρο εργασίας μας στον επισιτισμό.  Αυτό που κάνει την εταιρία ΜΥΛΩΝΑΣ ένα πραγματικό κάτεργο είναι ένα 24ωρο καθεστώς ελέγχου κάθε κίνησης και συνομιλίας των υπαλλήλων του. Κάθε χώρος του καταστήματος έχει μικρόφωνα και κάμερες καταγραφής. Οι παρακολούθηση των εργαζομένων γίνεται από τα κεντρικά γραφεία της εταιρίας. Εκεί σε βάρδιες αναλαμβάνουν όλο το 24ωρο να ελέγχουν τους υπαλλήλους και να τους τηλεφωνούν όταν βλέπουν κάτι που «δεν τους αρέσει». Αν για παράδειγμα δυο εργαζόμενες συνομιλούν στη γλώσσα καταγωγής τους και όχι στα ελληνικά πέφτει το τηλεφώνημα και τους ζητείται να μην ξανασυμβεί. Από τις συνομιλίες με τους πελάτες και τις ολιγόλεπτες καθυστερήσεις προσέλευσης στη δουλειά μέχρι και το χτένισμα κάποιας εργαζόμενης επισημαίνεται και σχολιάζεται ειρωνικά σε συνεχόμενα τηλεφωνήματα-παρεμβάσεις από τα «κεντρικά». Πέραν των καμερών και των μικροφώνων σε άτακτα χρονικά διαστήματα γίνονται αιφνιδιαστικοί έλεγχοι στις τσάντες και τα προσωπικά αντικείμενα των υπαλλήλων. Όλη αυτή η διαδικασία συμμόρφωσης και επιτήρησης, ο εξευτελισμός και η βία που επιβάλλεται στη σωματική και ψυχική υγεία των εργαζομένων δημιουργεί ένα κλίμα τρομοκρατίας στους εργαζόμενους η αίσθηση του οποίου τους συνοδεύει και στην υπόλοιπη ζωή τους.

  Η συνάδελφος μας Ι.Μ. και μέλος του Σωματείου μας τους τελευταίους μήνες άρχισε να μπαίνει όλο και περισσότερο στο στόχαστρο των αφεντικών και των ρουφιάνων του. Ο λόγος φυσικά δεν ήταν προσωπικός. Η συμμετοχή της στη γενική απεργία της 1ης Μαΐου η αντίδραση της σε απολύσεις συναδελφισσών της αλλά και οι διεκδικήσεις της για αυτονόητα όπως το να μην πηγαίνουν τα φιλοδωρήματα στα αφεντικά είναι από μόνοι τους λόγοι για να ξεκινήσει μια καθημερινή πίεση εναντίον της. Η υπεύθυνη του καταστήματος και πρόθυμο τσιράκι του “καλού” της αφεντικού έκανε τα αδύνατα δυνατά ώστε η Ι.Μ. να παραιτηθεί συντόμως. Φωνές μπροστά σε κόσμο, ρουφιανιές στο προσωπικό και στα αφεντικά και άλλες αδικίες που δεν χωράνε σε δύο κόλλες χαρτί. Μέσα σε αυτή την καθημερινή κόλαση που δεν δημιουργήθηκε από μία υπεύθυνη που έκανε του κεφαλιού της αλλά ήταν πλήρως ευθυγραμμισμένη με της ανάγκες του αφεντικού  πάνω από 50 εργαζόμενες/οι μέσα σε 1 χρόνο αναγκάστηκαν να δηλώσουν παραίτηση αφού δεν αντέχανε τον εξευτελισμό και τη πίεση αυτή.


Μη αντέχοντας ως άτομο και ως άνθρωπος αυτή τη τεράστια αδικία σε βάρος της αλλά και σε βάρος των υπόλοιπων συναδέλφων της ,η συναδέλφισσα μας αηδιασμένη και ξενερωμένη αναγκάστηκε να παραιτηθεί. Προσφεύγει στην επιθεώρηση εργασίας διεκδικώντας τα νυχτερινά ένσημα και τις προσαυξήσεις, τα δώρα, τα επιδόματα, τις Κυριακές και τις αργίες που δεν της έχουν καταβληθεί    

Ως εργαζόμενες/οι βιώνουμε καθημερινά στο πετσί μας την εκμετάλλευση που μας επιβάλλεται  για τα κέρδη των αφεντικών σε μαγαζιά σαν και αυτό αλλά και έξω από τους χώρους της δουλειάς. Όταν δεν μας φτάνουν τα λεφτά και ο χρόνος για να ζήσουμε και τα πάντα περιστρέφονται γύρω από τη δουλειά και η μέρα μας ξεκινάει και τελειώνει με άγχος και πίεση. Απέναντι σε αυτόν τον κόσμο της εκμετάλλευσης και της βίας επιλέγουμε να στεκόμαστε η μια δίπλα στην άλλη, να συλλογικοποιούμε τις ανάγκες μας και να σπάμε το φόβο μας. Φτιάχνουμε δομές που θα πλαισιώσουν κάθε συναδέλφισσα και συνάδελφο που επιλέγει να αντισταθεί στη βία που μας επιβάλλεται. Οργανωνόμαστε στο σωματείο μας και απαντάμε με αγώνες σε όλους αυτούς που μας θέλουν διαιρεμένες και αδύναμες.

Διεκδικούμε τα εργατικά μας δικαιώματα και δεν κάνουμε ούτε ένα βήμα πίσω.
Καμία εργαζόμενη μόνη της σε αυτή τη γαλέρα και πουθενά.


ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΡΓΑΤΡΙΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ

ΚΑΜΙΑ ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΡΟΥΦΙΑΝΟΥΣ ΤΟΥΣ

Τετάρτη, 11 Δεκεμβρίου 2019

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΑ ΔΙΩΚΟΜΕΝΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΣΕΡΒΙΤΟΡΩΝ ΜΑΓΕΙΡΩΝ ΠΕ. 19/12/19 9:00 - ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ ΚΤ.12, ΑΙΘ. 1, Ν 7




Πριν από πέντε χρόνια περίπου, με τη λήξη των παρεμβάσεων και της διεκδίκησης δεδουλευμένων, ενσήμων αλλά και  επαναπροσλήψεων συναδέλφων στα μαγαζιά Σαλαντίν και Βοτανοπωλείο, το ΣΣΜ ενημερώθηκε ότι είχε ξεκινήσει προανάκριση για τα αδικήματα  της απόπειρας εκβίασης με απειλή βλάβης της επιχείρησης και ηθικής αυτουργίας στην παραπάνω απόπειρα εναντίον 7 μελών του. Οι μηνυτήριες αναφορές είχαν γίνει από τα αφεντικά του Σαλαντίν και του Βοτανοπωλείου και την υπόθεση είχε αναλάβει τότε το Τμήμα Προστασίας  του Κράτους και του Δημοκρατικού Πολιτεύματος!

Τον Ιανουάριο του 2014 ξεκίνησε ένας εργατικός αγώνας στο μεζεδοπωλείο Σαλαντίν στον Κεραμεικό, όταν 3 μέλη του σωματείου απολύθηκαν εκδικητικά και διεκδίκησαν την επαναπρόσληψή τους, τα δεδουλευμένα και την πραγματική τους ασφαλιστική κάλυψη. Οι συνάδελφοι, αφού κατέθεσαν καταγγελία στην Επιθεώρηση Εργασίας, το ΙΚΑ, αλλά και αγωγή στα αστικά δικαστήρια, επέλεξαν να κινηθούν δημόσια και συλλογικά, σε κινηματικά πλαίσια, προκειμένου να κερδίσουν τις νόμιμες διεκδικήσεις τους. Το ΣΣΜ, αλληλέγγυο στα μέλη του, έκανε παρεμβάσεις έξω από το μαγαζί και μοίραζε κείμενα σε εργαζόμενους και κατοίκους του Κεραμεικού. Στα πλαίσια της θεσμικής διάστασής του και μετά από απόφαση της γενικής συνέλευσης του σωματείου, 3 μέλη του Δ.Σ. επικοινώνησαν με τον ιδιοκτήτη του Σαλαντίν, έπειτα από προγραμματισμένο ραντεβού, προκειμένου να υπερασπιστούν τις διεκδικήσεις των συναδέλφων.

Τον Απρίλιο του 2014 απολύθηκε συναδέλφισσά μας από το μαγαζί Βοτανοπωλείο στα Πετράλωνα. Το ΣΣΜ επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον εργοδότη για να εκθέσει τις νόμιμες απαιτήσεις της εργαζόμενης, που αφορούσαν στην πραγματική σχέση εργασίας και όχι σε αυτή που ψευδώς ο εργοδότης είχε δηλώσει. Καθώς το αφεντικό καθυστερούσε σκοπίμως να απαντήσει, η συνάδελφος έκανε καταγγελία στο ΙΚΑ και κίνησε την αυτόφωρη διαδικασία για τη μη καταβολή του Δώρου Πάσχα. Το σωματείο ταυτόχρονα κάλεσε σε παρέμβαση διαμαρτυρίας έξω από το συγκεκριμένο μαγαζί, δείχνοντας την έμπρακτη αλληλεγγύη και τη στήριξή του στην εργαζόμενη.  Η υπόθεση, όσον αφορά τα δεδουλευμένα της,  λύθηκε με εξωδικαστικό συμβιβασμό ανάμεσα στον εργοδότη και την εργαζόμενη, που έλαβε χώρα μία ημέρα πριν το προκαθορισμένο ραντεβού στην Επιθεώρηση Εργασίας. Όπως στην υπόθεση του Βοτανοπωλείου  η εργοδοσία αναγνώρισε τις οφειλές της και κατέβαλε τα χρωστούμενα στη συναδέλφισσα, έτσι και στην περίπτωση του Σαλαντίν οι 3 εργαζόμενοι, μέλη του ΣΣΜ, δικαιώθηκαν δικαστικά και τους αναγνωρίστηκε το ποσό των δεδουλευμένων που διεκδικούσαν.

Παρ’ όλα αυτά, όσο διαρκούσε ο διεκδικητικός αγώνας στο Βοτανοπωλείο, το αφεντικό κατέφυγε στην Ασφάλεια για να δηλώσει ότι απειλείται. Λίγες μέρες αργότερα πέρασε το κατώφλι της ΓΑΔΑ και η «εναλλακτική» εργοδοσία του Σαλαντίν, για να πει με τη σειρά της ότι εκβιάστηκε και απειλήθηκε. Αντί να κινηθεί η αυτόφωρη διαδικασία μετά τις καταθέσεις, να πάει η υπόθεση στον εισαγγελέα και να ενημερωθεί το σωματείο, η Ασφάλεια ανέλαβε για 2 μήνες τουλάχιστον να συλλέξει πληροφορίες για το ΣΣΜ, τις δράσεις του, το καταστατικό, τα γραφεία του και τις δημοσιοποιήσεις του στο διαδίκτυο (στοιχεία της δικογραφίας). Η συνεργασία αυτή, δικαστικού συστήματος και αστυνομίας, καμιά εντύπωση δε μας προκαλεί, αντίθετα αποτελεί ακόμα ένα παράδειγμα, ανάμεσα στα τόσα, που καταδεικνύει το ρόλο της δικαιοσύνης στον καπιταλισμό. Και αυτός δεν είναι άλλος από το να φράζει κάθε εστία αντίστασης και αγώνα, μικρού ή/και μεγάλου, προς παραδειγματισμό των υπολοίπων αφενός και  για τη διαρκή διατήρηση και υπεράσπιση των συμφερόντων κράτους και κεφαλαίου αφετέρου.

Οι αλυσίδες εστίασης, τα «σκληρά» αφεντικά της νύχτας και οι ιδιοκτήτες μεγάλων επιχειρήσεων φαίνεται ότι κατανοούν καλύτερα τον ταξικό τους ρόλο σε αυτές τις διαμάχες, αφού σε δεκάδες περιπτώσεις μέχρι σήμερα δεν επιχείρησαν τη σπίλωση του σωματείου μέσα από τη νομική οδό. Παραδόξως, ήταν τα «εναλλακτικά» αφεντικά -από πιάτσες που παριστάνουν ότι «ευαίσθητα» αφεντικά και εργαζόμενοι έχουν κοινά συμφέροντα- αυτά που ξεκίνησαν την προσπάθεια ποινικοποίησης της δράσης του ΣΣΜ.

Σχετικά με την ποινικοποίηση του συνδικαλισμού βάσης υπάρχει διαθέσιμη μπροσούρα, η οποία περιγράφει λεπτομερώς την παραπάνω υπόθεση –καθώς και διάφορες άλλες- και βρίσκεται σε ηλεκτρονική μορφή στη σελίδα της Εργατικής Ομοσπονδίας Βάσης: https://ergova.wordpress.com/

Φαίνεται πως η δράση μας και οι καθημερινοί μας αγώνες ενοχλούν τα αφεντικά του κλάδου, αλλά και τους μηχανισμούς του κράτους. Με την επιδιωκόμενη ποινικοποίηση του ΣΣΜ αφενός ελπίζουν ότι θα μας κάμψουν οικονομικά και θα μας απονομιμοποιήσουν στα μάτια της κοινωνίας και αφετέρου νομίζουν ότι θα φοβηθούμε και θα το ξανασκεφτούμε να διεκδικήσουμε ό,τι μας ανήκει, δρώντας στο κινηματικό πλαίσιο που μέχρι στιγμής κινούμαστε. Μπορεί να ελπίζουν ότι θα ξεχάσουμε τη μαύρη εργασία, τα απλήρωτά μας μεροκάματα, τις εξευτελιστικές συνθήκες που επικρατούν όχι μόνο στο κλάδο μας, αλλά συνολικά σε όλους τους χώρους δουλειάς. Απέναντι σε όλα αυτά εμείς δηλώνουμε ευθαρσώς ακόμα πιο πεισμένοι και αποφασισμένοι, συλλογικά και οργανωμένα, ότι θα εντείνουμε τον αγώνα μας, μέχρι την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΔΕΝ ΚΑΤΑΣΤΕΛΛΟΝΤΑΙ,
ΔΕΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ

Οργανωνόμαστε στα Σωματεία Βάσης για να αντισταθούμε στην υποτίμηση των ζωών μας από τα αφεντικά, το κράτος και τους κατασταλτικούς τους μηχανισμούς.

Καλούμε σε συγκέντρωση συμπαράστασης στην εκδίκαση της υπόθεσης,
τη Πέμπτη 19/12/19 στις 9:00 π.μ. στα δικαστήρια της Ευελπίδων κτίριο 12 αίθουσα 1 , νούμερο 7.