Πέμπτη, 26 Δεκεμβρίου 2019


Εργατική νίκη στο κατάστημα της αλυσίδας «Μυλωνάς» στην Πλ. Κυψέλης

Η συνάδελφος και μέλος του σωματείου μας Ι.Μ. εργάστηκε στο εν λόγω κατάστημα για ένα έτος σε νυχτερινή βάρδια 23.00 – 07.00. Πίσω από τις λουσάτες βιτρίνες και τους πάγκους με τα ψωμιά επικρατεί εργοδοτικός μεσαίωνας και τρομοκρατία, ενώ η εταιρία στην οποία ανήκει το κατάστημα είναι συμφερόντων του γνωστού Γιαννακόπουλου, που ελέγχει και άλλες αλυσίδες φούρνων (Χωριάτικο, Αττικοί Φούρνοι, Bread Factory), με κάποιες από αυτές να συνδέονται με μεγάλα κυκλώματα σωματεμπορίας ως «πλυντήριο» μαύρου χρήματος.
Πέρα από τις «εκπτώσεις» στα εργατικά δικαιώματα, όπως η πάγια τακτική του καταστήματος να «παραιτούνται» εικονικά οι εργαζόμενοι πριν κλείσουν 12μηνο και να επαναπροσλαμβάνονται, ώστε να μην έχουν δικαίωμα αποζημίωσης, οι εργαζόμενες παρακολουθούνται από κάμερες και μικρόφωνα από τα κεντρικά του «Μυλωνά» και δέχονται τηλεφωνικές παρεμβάσεις την ώρα της εργασίας τους.
Η συνάδελφος, μην αντέχοντας το όλο κλίμα, παραιτήθηκε και προσέφυγε στην Επιθεώρηση Εργασίας, διεκδικώντας τα δεδουλευμένα της (νυχτερινές προσαυξήσεις κτλ.), ενώ προσέφυγε επίσης στο ΙΚΑ για τα ένσημα που της χρωστάνε, καθώς και στην Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων για την παράνομη παρακολούθηση του προσωπικού. Ως σωματείο και με τη στήριξη αλληλέγγυων πραγματοποιήσαμε παρεμβάσεις έξω από το κατάστημα του «Μυλωνά» στην Πλ. Κυψέλης, στην Πανόρμου και στους «Αττικούς Φούρνους» στη Λ. Αλεξάνδρας, για να δείξουμε ότι οι εργαζόμενοι δεν είναι μόνοι τους και μπορεί η καθεμιά και ο καθένας να διεκδικήσει ανθρώπινες συνθήκες εργασίας σε όλους τους χώρους δουλειάς.
Το ραντεβού στην Επιθεώρηση Εργασίας έγινε στις 2-10-2019. Εκεί το αφεντικό, μέσω του λογιστή της εταιρίας, αναγκάστηκε να παραδεχτεί ότι οι καταγγελίες της συναδέλφου ευσταθούσαν και υπήρξε συμβιβασμός, με τη συνάδελφο να πληρώνεται τα δεδουλευμένα που της χρωστούσαν. Αναμένουμε να δούμε την πορεία των καταγγελιών στο ΙΚΑ και στην Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων.
Καμία εργαζόμενη μόνη της στις γαλέρες του «Μυλωνά» και πουθενά αλλού
Υ.Γ. Κατά τη διάρκεια της παρέμβασής μας στην Πλ. Κυψέλης, το αφεντικό κρυβόταν πίσω από τα μπισκότα και τα κουλούρια και διάβαζε το κείμενο που μοιράζαμε. Ελπίζουμε αυτή η νίκη να λειτουργήσει ως παράδειγμα και για άλλες εργαζόμενες να διεκδικήσουν καλύτερες συνθήκες και όλοι μαζί να «συμμορφώσουμε» τους εργοδότες γιατί θα μας ξαναβρούν μπροστά τους. Ο αγώνας συνεχίζεται…


ΑΝ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙΣ ΝΑ ΒΓΑΛΕΙΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΧΡΟΝΟ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ... ΘΑ ΓΚΡΕΜΙΣΤΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΦΟΥΡΝΟΣ


  Στο κατάστημα της αλυσίδας “ΜΥΛΩΝΑΣ” στη πλατεία Κυψέλης πίσω από τις βιτρίνες και τους πάγκους με τα ψωμιά ,επικρατεί εργασιακός μεσαίωνας και τρομοκρατία .Η συνάδελφος μας Ι.Μ. και μέλος του σωματείου σερβιτόρων μαγείρων και λοιπών εργαζομένων στον κλάδο του επισιτισμού, ξεκίνησε να εργάζεται στο εν λόγω κατάστημα από τον Ιούνιο 2018 ως πωλήτρια στη νυχτερινή βάρδια (23:00 – 07:00) . Ήταν εργαζόμενη σε μία εταιρία που πίσω από τα αφεντικά «βιτρίνα» βρίσκεται ο γνωστός Γιαννακόπουλος που το όνομα του και οι αλυσίδες φούρνων που ελέγχει (Αττικοί φούρνοι, Χωριάτικο, Bread factory είναι κάποιοι από αυτούς) συνδέονται με μεγάλα κυκλώματα σωματεμπορίας.

  Εκτός όμως από το ποιος είναι το πραγματικό αφεντικό σημασία έχουν και οι γενικότερες συνθήκες εκμετάλλευσης όπως εφαρμόζονται και από το σύνολο των αφεντικών. Οι συμβάσεις που εκβιαστικά υπογράφονται είναι κατώτερες της πραγματικής συμφωνίας και τα μεροκάματα που δίνονται είναι χωρίς τις νόμιμες προσαυξήσεις. Τα δώρα και τα επιδόματα είναι από δαγκωμένα έως ανύπαρκτα και διαμορφώνονται αυθαίρετα ανάλογα με τη σχέση που θέλουν να έχουν τα αφεντικά με τον κάθε εργαζόμενο. Όλα αυτά για μια εντατικοποιημένη εργασία σε ρυθμούς εξουθενωτικούς χωρίς το παραμικρό διάλλειμα.
  Χαρακτηριστικό των πρακτικών που ακολουθούν τα αφεντικά της εταιρίας ΜΥΛΩΝΑΣ είναι οι απολύσεις (οικειοθελής αποχωρήσεις) που γίνονταν χωρίς να το γνωρίζουν οι εργαζόμενες. Αν για παράδειγμα μια εργαζόμενη πλησίαζε την ολοκλήρωση ενός έτους δουλειάς μέσα στις γαλέρες τους, ο λογιστής ετοίμαζε χαρτιά οικειοθελούς αποχώρησης ώστε αφενός να γλυτώσουν την αποζημίωση σε περίπτωση απόλυσης και αφετέρου να μην υπάρχουν οι προσαυξήσεις και τα δικαιώματα με βάση το χρόνο εργασίας στην εταιρία.
  Όλα αυτά μέχρι στιγμής είναι πράγματα που λίγο ή πολύ έχουμε δει σε κάθε χώρο εργασίας μας στον επισιτισμό.  Αυτό που κάνει την εταιρία ΜΥΛΩΝΑΣ ένα πραγματικό κάτεργο είναι ένα 24ωρο καθεστώς ελέγχου κάθε κίνησης και συνομιλίας των υπαλλήλων του. Κάθε χώρος του καταστήματος έχει μικρόφωνα και κάμερες καταγραφής. Οι παρακολούθηση των εργαζομένων γίνεται από τα κεντρικά γραφεία της εταιρίας. Εκεί σε βάρδιες αναλαμβάνουν όλο το 24ωρο να ελέγχουν τους υπαλλήλους και να τους τηλεφωνούν όταν βλέπουν κάτι που «δεν τους αρέσει». Αν για παράδειγμα δυο εργαζόμενες συνομιλούν στη γλώσσα καταγωγής τους και όχι στα ελληνικά πέφτει το τηλεφώνημα και τους ζητείται να μην ξανασυμβεί. Από τις συνομιλίες με τους πελάτες και τις ολιγόλεπτες καθυστερήσεις προσέλευσης στη δουλειά μέχρι και το χτένισμα κάποιας εργαζόμενης επισημαίνεται και σχολιάζεται ειρωνικά σε συνεχόμενα τηλεφωνήματα-παρεμβάσεις από τα «κεντρικά». Πέραν των καμερών και των μικροφώνων σε άτακτα χρονικά διαστήματα γίνονται αιφνιδιαστικοί έλεγχοι στις τσάντες και τα προσωπικά αντικείμενα των υπαλλήλων. Όλη αυτή η διαδικασία συμμόρφωσης και επιτήρησης, ο εξευτελισμός και η βία που επιβάλλεται στη σωματική και ψυχική υγεία των εργαζομένων δημιουργεί ένα κλίμα τρομοκρατίας στους εργαζόμενους η αίσθηση του οποίου τους συνοδεύει και στην υπόλοιπη ζωή τους.

  Η συνάδελφος μας Ι.Μ. και μέλος του Σωματείου μας τους τελευταίους μήνες άρχισε να μπαίνει όλο και περισσότερο στο στόχαστρο των αφεντικών και των ρουφιάνων του. Ο λόγος φυσικά δεν ήταν προσωπικός. Η συμμετοχή της στη γενική απεργία της 1ης Μαΐου η αντίδραση της σε απολύσεις συναδελφισσών της αλλά και οι διεκδικήσεις της για αυτονόητα όπως το να μην πηγαίνουν τα φιλοδωρήματα στα αφεντικά είναι από μόνοι τους λόγοι για να ξεκινήσει μια καθημερινή πίεση εναντίον της. Η υπεύθυνη του καταστήματος και πρόθυμο τσιράκι του “καλού” της αφεντικού έκανε τα αδύνατα δυνατά ώστε η Ι.Μ. να παραιτηθεί συντόμως. Φωνές μπροστά σε κόσμο, ρουφιανιές στο προσωπικό και στα αφεντικά και άλλες αδικίες που δεν χωράνε σε δύο κόλλες χαρτί. Μέσα σε αυτή την καθημερινή κόλαση που δεν δημιουργήθηκε από μία υπεύθυνη που έκανε του κεφαλιού της αλλά ήταν πλήρως ευθυγραμμισμένη με της ανάγκες του αφεντικού  πάνω από 50 εργαζόμενες/οι μέσα σε 1 χρόνο αναγκάστηκαν να δηλώσουν παραίτηση αφού δεν αντέχανε τον εξευτελισμό και τη πίεση αυτή.


Μη αντέχοντας ως άτομο και ως άνθρωπος αυτή τη τεράστια αδικία σε βάρος της αλλά και σε βάρος των υπόλοιπων συναδέλφων της ,η συναδέλφισσα μας αηδιασμένη και ξενερωμένη αναγκάστηκε να παραιτηθεί. Προσφεύγει στην επιθεώρηση εργασίας διεκδικώντας τα νυχτερινά ένσημα και τις προσαυξήσεις, τα δώρα, τα επιδόματα, τις Κυριακές και τις αργίες που δεν της έχουν καταβληθεί    

Ως εργαζόμενες/οι βιώνουμε καθημερινά στο πετσί μας την εκμετάλλευση που μας επιβάλλεται  για τα κέρδη των αφεντικών σε μαγαζιά σαν και αυτό αλλά και έξω από τους χώρους της δουλειάς. Όταν δεν μας φτάνουν τα λεφτά και ο χρόνος για να ζήσουμε και τα πάντα περιστρέφονται γύρω από τη δουλειά και η μέρα μας ξεκινάει και τελειώνει με άγχος και πίεση. Απέναντι σε αυτόν τον κόσμο της εκμετάλλευσης και της βίας επιλέγουμε να στεκόμαστε η μια δίπλα στην άλλη, να συλλογικοποιούμε τις ανάγκες μας και να σπάμε το φόβο μας. Φτιάχνουμε δομές που θα πλαισιώσουν κάθε συναδέλφισσα και συνάδελφο που επιλέγει να αντισταθεί στη βία που μας επιβάλλεται. Οργανωνόμαστε στο σωματείο μας και απαντάμε με αγώνες σε όλους αυτούς που μας θέλουν διαιρεμένες και αδύναμες.

Διεκδικούμε τα εργατικά μας δικαιώματα και δεν κάνουμε ούτε ένα βήμα πίσω.
Καμία εργαζόμενη μόνη της σε αυτή τη γαλέρα και πουθενά.


ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΡΓΑΤΡΙΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ

ΚΑΜΙΑ ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΡΟΥΦΙΑΝΟΥΣ ΤΟΥΣ

Τετάρτη, 11 Δεκεμβρίου 2019

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΑ ΔΙΩΚΟΜΕΝΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΣΕΡΒΙΤΟΡΩΝ ΜΑΓΕΙΡΩΝ ΠΕ. 19/12/19 9:00 - ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ ΚΤ.12, ΑΙΘ. 1, Ν 7




Πριν από πέντε χρόνια περίπου, με τη λήξη των παρεμβάσεων και της διεκδίκησης δεδουλευμένων, ενσήμων αλλά και  επαναπροσλήψεων συναδέλφων στα μαγαζιά Σαλαντίν και Βοτανοπωλείο, το ΣΣΜ ενημερώθηκε ότι είχε ξεκινήσει προανάκριση για τα αδικήματα  της απόπειρας εκβίασης με απειλή βλάβης της επιχείρησης και ηθικής αυτουργίας στην παραπάνω απόπειρα εναντίον 7 μελών του. Οι μηνυτήριες αναφορές είχαν γίνει από τα αφεντικά του Σαλαντίν και του Βοτανοπωλείου και την υπόθεση είχε αναλάβει τότε το Τμήμα Προστασίας  του Κράτους και του Δημοκρατικού Πολιτεύματος!

Τον Ιανουάριο του 2014 ξεκίνησε ένας εργατικός αγώνας στο μεζεδοπωλείο Σαλαντίν στον Κεραμεικό, όταν 3 μέλη του σωματείου απολύθηκαν εκδικητικά και διεκδίκησαν την επαναπρόσληψή τους, τα δεδουλευμένα και την πραγματική τους ασφαλιστική κάλυψη. Οι συνάδελφοι, αφού κατέθεσαν καταγγελία στην Επιθεώρηση Εργασίας, το ΙΚΑ, αλλά και αγωγή στα αστικά δικαστήρια, επέλεξαν να κινηθούν δημόσια και συλλογικά, σε κινηματικά πλαίσια, προκειμένου να κερδίσουν τις νόμιμες διεκδικήσεις τους. Το ΣΣΜ, αλληλέγγυο στα μέλη του, έκανε παρεμβάσεις έξω από το μαγαζί και μοίραζε κείμενα σε εργαζόμενους και κατοίκους του Κεραμεικού. Στα πλαίσια της θεσμικής διάστασής του και μετά από απόφαση της γενικής συνέλευσης του σωματείου, 3 μέλη του Δ.Σ. επικοινώνησαν με τον ιδιοκτήτη του Σαλαντίν, έπειτα από προγραμματισμένο ραντεβού, προκειμένου να υπερασπιστούν τις διεκδικήσεις των συναδέλφων.

Τον Απρίλιο του 2014 απολύθηκε συναδέλφισσά μας από το μαγαζί Βοτανοπωλείο στα Πετράλωνα. Το ΣΣΜ επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον εργοδότη για να εκθέσει τις νόμιμες απαιτήσεις της εργαζόμενης, που αφορούσαν στην πραγματική σχέση εργασίας και όχι σε αυτή που ψευδώς ο εργοδότης είχε δηλώσει. Καθώς το αφεντικό καθυστερούσε σκοπίμως να απαντήσει, η συνάδελφος έκανε καταγγελία στο ΙΚΑ και κίνησε την αυτόφωρη διαδικασία για τη μη καταβολή του Δώρου Πάσχα. Το σωματείο ταυτόχρονα κάλεσε σε παρέμβαση διαμαρτυρίας έξω από το συγκεκριμένο μαγαζί, δείχνοντας την έμπρακτη αλληλεγγύη και τη στήριξή του στην εργαζόμενη.  Η υπόθεση, όσον αφορά τα δεδουλευμένα της,  λύθηκε με εξωδικαστικό συμβιβασμό ανάμεσα στον εργοδότη και την εργαζόμενη, που έλαβε χώρα μία ημέρα πριν το προκαθορισμένο ραντεβού στην Επιθεώρηση Εργασίας. Όπως στην υπόθεση του Βοτανοπωλείου  η εργοδοσία αναγνώρισε τις οφειλές της και κατέβαλε τα χρωστούμενα στη συναδέλφισσα, έτσι και στην περίπτωση του Σαλαντίν οι 3 εργαζόμενοι, μέλη του ΣΣΜ, δικαιώθηκαν δικαστικά και τους αναγνωρίστηκε το ποσό των δεδουλευμένων που διεκδικούσαν.

Παρ’ όλα αυτά, όσο διαρκούσε ο διεκδικητικός αγώνας στο Βοτανοπωλείο, το αφεντικό κατέφυγε στην Ασφάλεια για να δηλώσει ότι απειλείται. Λίγες μέρες αργότερα πέρασε το κατώφλι της ΓΑΔΑ και η «εναλλακτική» εργοδοσία του Σαλαντίν, για να πει με τη σειρά της ότι εκβιάστηκε και απειλήθηκε. Αντί να κινηθεί η αυτόφωρη διαδικασία μετά τις καταθέσεις, να πάει η υπόθεση στον εισαγγελέα και να ενημερωθεί το σωματείο, η Ασφάλεια ανέλαβε για 2 μήνες τουλάχιστον να συλλέξει πληροφορίες για το ΣΣΜ, τις δράσεις του, το καταστατικό, τα γραφεία του και τις δημοσιοποιήσεις του στο διαδίκτυο (στοιχεία της δικογραφίας). Η συνεργασία αυτή, δικαστικού συστήματος και αστυνομίας, καμιά εντύπωση δε μας προκαλεί, αντίθετα αποτελεί ακόμα ένα παράδειγμα, ανάμεσα στα τόσα, που καταδεικνύει το ρόλο της δικαιοσύνης στον καπιταλισμό. Και αυτός δεν είναι άλλος από το να φράζει κάθε εστία αντίστασης και αγώνα, μικρού ή/και μεγάλου, προς παραδειγματισμό των υπολοίπων αφενός και  για τη διαρκή διατήρηση και υπεράσπιση των συμφερόντων κράτους και κεφαλαίου αφετέρου.

Οι αλυσίδες εστίασης, τα «σκληρά» αφεντικά της νύχτας και οι ιδιοκτήτες μεγάλων επιχειρήσεων φαίνεται ότι κατανοούν καλύτερα τον ταξικό τους ρόλο σε αυτές τις διαμάχες, αφού σε δεκάδες περιπτώσεις μέχρι σήμερα δεν επιχείρησαν τη σπίλωση του σωματείου μέσα από τη νομική οδό. Παραδόξως, ήταν τα «εναλλακτικά» αφεντικά -από πιάτσες που παριστάνουν ότι «ευαίσθητα» αφεντικά και εργαζόμενοι έχουν κοινά συμφέροντα- αυτά που ξεκίνησαν την προσπάθεια ποινικοποίησης της δράσης του ΣΣΜ.

Σχετικά με την ποινικοποίηση του συνδικαλισμού βάσης υπάρχει διαθέσιμη μπροσούρα, η οποία περιγράφει λεπτομερώς την παραπάνω υπόθεση –καθώς και διάφορες άλλες- και βρίσκεται σε ηλεκτρονική μορφή στη σελίδα της Εργατικής Ομοσπονδίας Βάσης: https://ergova.wordpress.com/

Φαίνεται πως η δράση μας και οι καθημερινοί μας αγώνες ενοχλούν τα αφεντικά του κλάδου, αλλά και τους μηχανισμούς του κράτους. Με την επιδιωκόμενη ποινικοποίηση του ΣΣΜ αφενός ελπίζουν ότι θα μας κάμψουν οικονομικά και θα μας απονομιμοποιήσουν στα μάτια της κοινωνίας και αφετέρου νομίζουν ότι θα φοβηθούμε και θα το ξανασκεφτούμε να διεκδικήσουμε ό,τι μας ανήκει, δρώντας στο κινηματικό πλαίσιο που μέχρι στιγμής κινούμαστε. Μπορεί να ελπίζουν ότι θα ξεχάσουμε τη μαύρη εργασία, τα απλήρωτά μας μεροκάματα, τις εξευτελιστικές συνθήκες που επικρατούν όχι μόνο στο κλάδο μας, αλλά συνολικά σε όλους τους χώρους δουλειάς. Απέναντι σε όλα αυτά εμείς δηλώνουμε ευθαρσώς ακόμα πιο πεισμένοι και αποφασισμένοι, συλλογικά και οργανωμένα, ότι θα εντείνουμε τον αγώνα μας, μέχρι την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΔΕΝ ΚΑΤΑΣΤΕΛΛΟΝΤΑΙ,
ΔΕΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ

Οργανωνόμαστε στα Σωματεία Βάσης για να αντισταθούμε στην υποτίμηση των ζωών μας από τα αφεντικά, το κράτος και τους κατασταλτικούς τους μηχανισμούς.

Καλούμε σε συγκέντρωση συμπαράστασης στην εκδίκαση της υπόθεσης,
τη Πέμπτη 19/12/19 στις 9:00 π.μ. στα δικαστήρια της Ευελπίδων κτίριο 12 αίθουσα 1 , νούμερο 7.

Τετάρτη, 27 Νοεμβρίου 2019

Στα πλαίσια των προπαγανδιστικών κινήσεων του Σωματείου Σερβιτόρων Μαγείρων που καλεί από κοινού μ' άλλα πρωτοβάθμια σωματεία και σωματεία βάσης την εργατική διαδήλωση στις 30/11 και την διακλαδική και από τα κάτω απεργία 19/3/2020 αναρτήθηκε πανό στην πεζογέφυρα της Χαμοστέρνας
"Εργατιή διαδήλωση 30/11, 12:00Μ Πλ. Κοραή
Στο δρόμο για την διακλαδική και απο τα κάτω Απεργία 19/3/2020"

Σάββατο, 23 Νοεμβρίου 2019

Σταμάτα να βάζεις νερό στο κρασί σου… | ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ 30 ΝΟΕΜΒΡΊΟΥ στις 12:00 στην Κοραή.


Σταμάτα να βάζεις νερό στο κρασί σου…
Στον δρόμο για την διακλαδική και απο τα κάτω απεργία στις 19 Μαρτίου 2020
Το σωματείο σερβιτόρων αποτελείται από εργαζόμενες και εργαζόμενους στον κλάδο του επισιτισμού (σερβιτόρους/ barwomen/ μπουφετζούδες/λατζέρηδες κτλ). Όσες έχουν περάσει έστω και λίγο από τον κλάδο, ξέρουν καλά ότι είναι ένας κλάδος στον οποίο δεν ισχύουν ούτε καν τα νόμιμα – το 8ωρο στη βάρδια (και το 40ωρο στην εβδομαδα) δεν υπάρχει ούτε για πλάκα, βάρδιες στην καλύτερη 9ωρες, ένσημα στη συντριπτικη πλειοψηφια των περιπτώσεων πολύ λιγότερα από τα πραγματικά, κάτι για το οποίο σε ενημερώνουν από τη συνέντευξη ακόμα, υπερωρίες, δώρα και άδειες θεωρείται σχεδόν παντού δεδομένο ότι δεν υπάρχουν, νυχτερινά δεν πληρώνει κανείς παρόλο που πολλοί/ές από εμάς δουλεύουμε μόνο νύχτα. Εργαζόμενοι που βγάζουν 2 και 3 πόστα στη βάρδια τους (σερβιτόροι που κάνουν και λάντζα, μπουφετζήδες που κάνουν και τις καθαρίστριες, ντελιβεράδες που κάνουν και καφέδες ή πληρώνουν λογαριασμούς) και όλα αυτά με το βασικό μισθό για ένα μόνο πόστο. Ελαστικοποίηση ωραρίων – μας στέλνουν σπίτι μας νωρίτερα τις μέρες που δεν έχει δουλειά, μας παίρνουν τηλέφωνο να πάμε «να βοηθήσουμε» όταν πλακώνει δουλειά, το βράδυ σχολάμε όταν φύγει και ο τελευταίος πελάτης, κι ας πιάσαμε βάρδια στις 6 το απόγευμα κι ας έχει πάει 4.30 το πρωί. Οι θηλυκότητες είμαστε υποχρεωμένες να περνάμε από οντισιόν για την εξωτερική μας εμφάνιση ή να ανεχόμαστε τον κάθε πελάτη που θεωρεί ότι δουλειά μας είναι να του κάνουμε και παρέα, και οι μετανάστες έχουμε ήδη εξασφαλίσει μία θέση ακόμα πιο κακοπληρωμένη και αόρατη, τα κουίρ και τα τρανς άτομα όταν καταφέρνουμε να βρούμε δουλειά αντιμετωπίζουμε εξευτελιστικές συμπεριφορές στους χώρους εργασίας μας.
Τα θέλουμε όλα δηλωμένα.
Στον κλάδο μας είναι πολύ συχνό το φαινόμενο να δουλεύουμε (παράνομα): πολύ παραπάνω από το 8ωρο, ή βραδινή βάρδια και αμέσως μετά πρωινή-χωρίς να τηρείται το υποχρεωτικό κενό των 13ωρών ανάμεσα στις βάρδιες-, ή 6ήμερο/8ωρο. Αυτό συμβαίνει γιατί τα ένσημα που κολλιούνται δεν αντιστοιχούν στις πραγματικές ώρες εργασίας μας. Αν δηλώνονταν όλες οι μέρες και ώρες που δουλεύουμε, τότε οι μαγαζάτορες θα ήταν υποχρεωμένοι να καταβάλλουν όλες τις νόμιμες προσαυξήσεις βραδινών, αργιών και υπερωριών. Έτσι, όχι μόνο θα ‘’βγαίναμε’’ αλλά ίσως να είχαμε την επιλογή να εργαζόμαστε λιγότερο. Ξέρουμε ότι μια ζωή θα πρέπει να δουλεύουμε για να ζούμε, αλλά δε μπορούμε να χωνέψουμε ότι θα ζούμε μόνο για να δουλεύουμε.
Ένσημα βαρέα και πλήρη
Η ορθοστασία, το κουβάλημα, τα άστατα ωράρια, η εργασία σε ώρες που οι περισσότεροι ξεκουράζονται ή διασκεδάζουν, η δουλειά σε περιβάλλον με πολύ καπνό ή πολύ δυνατή μουσική, η δουλειά σε ακραίες συνθήκες θερμοκρασίας μέσα στις κουζίνες και με αυξημένο τον κίνδυνο εργατικών ατυχημάτων, οδηγούν πολύ συχνά σε προβλήματα υγείας (διαλυμένα γόνατα, προβλήματα στη μέση, τενοντίτιδες) και άρα οι ανάγκες μας σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη είναι αυξημένες. Απαιτούμε να ασφαλιζόμαστε για τις πραγματικές ώρες εργασίας μας και τα πραγματικά μας πόστα και όχι να γίνονται εκπτώσεις από τα αφεντικά σε βάρος της υγείας μας. Επίσης ζητάμε να ενταχθεί ξανά ο κλάδος μας στην κατηγορία των βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων, όπως δηλαδή ίσχυε μέχρι τα μνημόνια.
Αυξήσεις στους μισθούς – Μισθοί ανάλογα με τις ανάγκες μας
Θέλουμε μισθό που να μην εξαντλείται αποκλειστικά στην κάλυψη των εξόδων διαβίωσής μας (λογαριασμούς, διατροφή, καθώς και τα υπέρογκα πλέον ενοίκια της μητρόπολης), αλλά που να μας επιτρέπει να έχουμε ζωή και εκτός δουλειάς. Θέλουμε να έχουμε τον πρώτο λόγο στην αναψυχή, τις διακοπές, τα σχέδια και τα όνειρά μας. Ζωή δεν είναι μόνο η επιβίωση. Επίσης θέλουμε έναν μισθό που να αντιστοιχεί σε μία μη εντατικοποιημένη ανθρώπινη βάρδια.


Γιατί απεργία.
Μέσα στην εργασιακή αυτή πραγματικότητα, το κράτος καθιστά ακόμα πιο δύσκολο το να γραφτεί κάποιος στο σωματείο του, τρομοκρατώντας τον και δημοσιεύοντας τα στοιχεία του( ηλεκτρονικό φακέλωμα σωματείων). Το νέο πολυνομοσχέδιο ,επίσης προβλέπει την κατάργηση των αργιών, την μείωση του κόστους υπερωρίας και την επιεικέστερη μεταχείριση της αδήλωτης εργασίας. Έχουμε βαρεθεί να βλέπουμε γεμάτα μαγαζιά και παράλληλα να ακούμε το αφεντικό να γκρινιάζει ότι δεν βγαίνει, να γινόμαστε διαρκώς λάστιχο για να καλύπτουμε έκτακτες ανάγκες του μαγαζιού και από πάνω να μας λένε ότι τους στοιχίζουμε πολύ και να μας κόβουν ένσημα, δώρα, επιδόματα, άδειες.
Στις 30 Νοεμβρίου 2019, μαζί με άλλα σωματεία βάσης και πρωτοβάθμια σωματεία θα συναντηθούμε στο δρόμο, σε μια εργατική διαδήλωση που στόχο θα έχει να διαδώσει την απεργία που από κοινού αποφασίσαμε να προκηρύξουμε, ο καθένας στον κλάδο του, για τις 19 Μαρτίου 2020. Θελήσαμε να πάρουμε πίσω το όπλο της απεργίας από τους επαγγελματίες συνδικαλιστές της ΓΣΕΕ που δεν έχουν καμία γείωση με τον πραγματικό κόσμο της εργασίας, και να βάλουμε μπροστά δικά μας αιτήματα που να ανταποκρίνονται στις δικές μας ανάγκες. Είναι η δεύτερη διακλαδική απεργία που οργανώνεται από πρωτοβάθμια σωματεία βάσης, μετά την απεργία της 1ης Νοεμβρίου 2018, όπου χιλιάδες εργαζόμενοι και αλληλέγγυοι διεκδίκησαν καλύτερους μισθούς, συλλογικές συμβάσεις, καλύτερες συνθήκες εργασίας και διαδήλωσαν ενάντια στις απολύσεις και την εργοδοτική τρομοκρατία.
Από την Χιλή έως την Ελλάδα οι άνθρωποι της τάξης μας διαδηλώνουν για ζωή και αξιοπρέπεια. Βλέπουμε να ξεπηδάνε από παντού κοινότητες και πρωτοβουλίες αντιστεκόμενες στο ξεπούλημα των σπιτιών τους και στις εξώσεις, στην ιδιωτικοποίηση του νερού, στην ιδιωτικοποίηση των πανεπιστημίων και στων νοσοκομείων. Η κρατική καταστολή επιτίθεται στις καταλήψεις και στους αυτοοργανωμένους χώρους, στους φοιτητές που θέλουν τα πανεπιστήμια να είναι ανοιχτά για όλους και όχι για τους μεγαλοκαρχαρίες και τα συμφέροντά τους, στους κατοίκους του κέντρου που αντιστέκονται στην τουριστικοποίηση των περιοχών τους, στους εργαζόμενους που ζητούν τα δεδουλευμένα τους, στους μετανάστες που εξεγείρονται για τις απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης στα κέντρα κράτησης.
Στα 12 χρόνια ύπαρξης του σωματείου, αυτό που φέρνει κοντά τα μέλη του είναι η κοινή μας ανάγκη να κάνουμε τις συνθήκες εργασίας πιο βιώσιμες. Ξέρουμε πολύ καλά ότι μια συνειδητή και δηλωμένη απόφαση για απεργία δεν είναι εύκολη υπόθεση αλλά θεωρούμε ότι το να μείνει το μαγαζί του κάθε αφεντικού κλειστό είναι ένα από τα μέσα πίεσης απέναντι στην υποτίμηση που δεχόμαστε καθημερινά. Κλείνοντας τα μαγαζιά και κατεβαίνοντας στον δρόμο με τους συναδέλφους/ισσες μας, βάζουμε τους δικούς μας όρους στο τραπέζι, δηλώνουμε ξεκάθαρα πως μαγαζί, 'δουλίτσα' και συνεπώς κέρδη για τους εργοδότες δεν υπάρχουν χωρίς εμάς. Και κάπως έτσι καταλαβαίνουν αυτοί αλλά κυρίως εμείς οι ίδιες/οι την δύναμη που έχουμε.
Εμείς, οι οργανωμένοι στα σωματεία βάσης, έχουμε την δύναμη και το δείχνουμε σε κάθε ευκαιρία. Από τις πολλές και νικηφόρες εργατικές διεκδικήσεις μας απέναντι σε μικρά και μεγάλα αφεντικά, από τις μαζικές παρεμβάσεις μας στα μαγαζιά διεκδικώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας μέχρι τις μαζικές διακλαδικές απεργίες που είτε συνδιοργανώναμε όπως η 1η Νοέμβρη είτε στηρίζαμε όπως η απεργία των οδηγών δικύκλου που διοργάνωσε η Σ.Β.Ε.Ο.Δ. Η απεργία συμβαίνει από τα κάτω όταν προκύπτει από τις ανάγκες που οι ίδιες/οι ορίζουμε ανάλογα με την εργασιακή καθημερινότητα όπως την αντιλαμβανόμαστε και τη βιώνουμε -χωρίς την 'γραμμή' ή τις υποδείξεις κάποιου ειδήμονα ή επαγγελματία συνδικαλιστή - αλλά με συλλογικές αποφάσεις που διαμορφώνονται από τα κάτω και μέσα σε οριζόντιες διαδικασίες. είμαστε οι πολλοί, οι πολλές, οι από κάτω, οι εργάτες και οι εργάτριες , εμείς γνωρίζουμε καλύτερα από τον καθένα ποιες είναι οι ανάγκες μας.
Ούτε κρατικός ούτε κομματικός, ταξικός αυτόνομος συνδικαλισμός.
ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ 30 ΝΟΕΜΒΡΊΟΥ στις 12:00 στην Κοραή.
Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού



Σάββατο, 16 Νοεμβρίου 2019

Την Κυριακή 17 Νοέμβρη 2019 ως εργατικά σωματεία συμμετέχουμε στη διαδήλωση του Πολυτεχνείου, συγκροτώντας ένα κοινό εργατικό μπλοκ, με αρχική συγκέντρωση στις 3μμ στην πλατεία Κοραή.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΡΑΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ

Σωματείο Εργαζομένων Public
Σωματείο Εργαζομένων στο Πλαίσιο
Σύλλογος Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών
Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής
Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού
Σωματείο Εργαζομένων στη Νόκια



Πέμπτη 19 Μάρτη 2020 :: Νέα διακλαδική καιοργανωμένη από τα κάτω απεργία

Σάββατο 30 Νοέμβρη 2019 :: Εργατική διαδήλωση στοκέντρο της Αθήνας | Αρχική συγκέντρωση: 12μ., Πλ. Κοραή

Δευτέρα 25 Νοέμβρη 2019, 7.30μμ :: Επόμενη ανοιχτή σύσκεψη σωματείων

Τρίτη 19 Νοέμβρη 2019, 7.30μμ :: Κάλεσμα σε ενημέρωση-συζήτηση για τη στήριξη της εργατικής διαδήλωσης της 30ης Νοέμβρη 2019 και της όλης κοινής κίνησης των σωματείων μας

Ως εργατικά σωματεία, στην προσπάθειά μας να δώσουμε μια δυναμική συνέχεια στους αγώνες μας για τα εργατικά συμφέροντα και δικαιώματα, για τις ανάγκες, τη ζωή και την αξιοπρέπειά μας, έχουμε επιλέξει το δρόμο της κοινής, οριζόντιας συντονισμένης και οργανωμένης από τα κάτω δράσης.

Βασικοί σταθμοί της προσπάθειας αυτής υπήρξαν η διακλαδική και οργανωμένη από τα κάτω απεργία της 1ης Νοέμβρη 2018, καθώς και η εργατική διαδήλωση της 16ης Φλεβάρη 2019. Συμπληρωματικά, κατά τοτελευταίο χρόνο, όπως βέβαια και κατά τις προηγούμενες περιόδους, ως σωματεία έχουμε προχωρήσει σε πολλές κοινές δράσεις κι έχουμε αλληλοενισχυθεί σε διάφορες μάχες που δίνουμε στους κλάδους και τους χώρους δουλειάς μας.

Μέσα από τις συσκέψεις των σωματείων μας κατά την προηγούμενη περίοδο (Άνοιξη – Καλοκαίρι 2019) είχε προκριθεί η επιλογή να προσανατολιστούμε σε μια νέα διακλαδική και οργανωμένη από τα κάτω απεργία στις αρχές της άνοιξης του 2020. Ως ημέρα για την απεργία αυτή έχουμε ορίσει ήδη από τον περασμένο Οκτώβρη την Πέμπτη 19 Μάρτη 2020.

Τα σωματεία μας κατά το τρέχον και το επόμενο διάστημα προχωρούν και σε νέες γενικές συνελεύσεις, ώστε μέσα από τις διαδικασίες βάσης μας να συνεχίσουμε τη συζήτηση για την απεργία, να αποφασίσουμε για την κήρυξή της και να την οργανώσουμε στους κλάδους και τους χώρους δουλειάς μας.

Βαδίζοντας προς την απεργία αυτή, ως σωματεία επιλέγουμε να προχωρήσουμε και σε μια σειρά νέων ανοιχτών συσκέψεων για το συνεχή συντονισμό μας, για την οργάνωση κοινών δράσεων, όπως εργατικές διαδηλώσεις και παρεμβάσεις με αφορμή και τα αντεργατικά μέτρα και τις επιθέσεις της κυβέρνησης και των εργοδοτών καθώς και σε διάφορες εκδηλώσεις.

Για την εργατική διαδήλωση στις 30 Νοέμβρη 2019:

Έχουμε ήδη (από τα μέσα Οκτώβρη) δρομολογήσει την οργάνωση μιας νέας εργατικής διαδήλωσης στο κέντρο της Αθήνας για το Σάββατο 30 Νοέμβρη 2019. Η αρχική συγκέντρωση θα είναι στις 12 το μεσημέρι στην Πλατεία Κοραή (όπως και η αντίστοιχη διαδήλωσή μας στις 16/2/19). Η συμμετοχή σε αυτήν καθώς και η συνδιοργάνωσή της είναι ανοιχτή σε όλα τα σωματεία (άσχετα με το αν έχουν ήδη αποφασίσει να προχωρήσουν σε απεργία στις 19/3/2020 ή με το αν προτίθενται να συζητήσουν σχετικά ή να λάβουν μια τέτοια απόφαση στη συνέχεια).

Επίσης, απευθύνουμε κάλεσμα και σε εργατικά σωματεία, εργατικές-κοινωνικές συλλογικότητες και συναδέλφους-συναδέλφισσες από διάφορες πόλεις της Ελλάδας να προχωρήσουν στην οργάνωση αντίστοιχων κινητοποιήσεων την ίδια μέρα (30/11/19).

Στο πλαίσιο της οργάνωσης της διαδήλωσης αυτής απευθύνουμε κάλεσμα και σε όλους τους συναδέλφους και όλες τις συναδέλφισσες από κάθε εργασιακό κλάδο και χώρο δουλειάς, τις συλλογικότητες εργαζομένων και ανέργων, τα συλλογικά εγχειρήματα αγώνα σε γειτονιές και όλες τις δυνάμεις του ταξικού-κοινωνικού κινήματος. Τους καλούμε την Τρίτη 19/11/19 στις 7.30μμ στα γραφεία των ΣΥΒΧΨΑ, ΣΕΦΚ, ΣΒΕΜΚΟ & Σωμ. Εργαζ. Public (Λόντου 6, Εξάρχεια) για να συζητήσουμε για το περιεχόμενο της διαδήλωσης, για τις κινήσεις που οργανώνουμε για την προπαγάνδισή της, καθώς και για τη δυνατότητα-επιλογή τους να συμμετέχουν στη διαδήλωση.

Εν τω μεταξύ, κατά τις προηγούμενες συσκέψεις είχαμε συζητήσει για τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις μας (παρεμβάσεις, διαδηλώσεις, απεργίες,…) ενάντια στις νέες αντεργατικές-αντικοινωνικές ρυθμίσεις της κυβέρνησης σε πλήρη συμπαιγνία με τους εκπροσώπους τουκεφαλαίου (βλ. νέα επίθεση στις ΣΣΕ και τους μισθούς μας, περαιτέρω παρεμβάσεις του κράτους στη λειτουργία των σωματείων,…).

Μέσα από την όλη αυτή προσπάθεια επιχειρούμε:

Να βάλουμε μπροστά και πάλι με ένα δυναμικό τρόπο τις διεκδικήσεις μας. Τόσο τις διεκδικήσεις μας σε κάθε κλάδο και χώρο εργασίας, όσο και τις συνολικές διεκδικήσεις του εργατικού κινήματος. Αναφέρουμε ενδεικτικά -σε αυτή τη φάση- τον αγώνα για Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και για αυξήσειςσε μισθούς και αμοιβές. Τη μάχη ενάντια σε κεφάλαιο και κράτος για την ευθύνη τους για τα λεγόμενα «εργατικά ατυχήματα». Την πάλη ενάντια στην εργοδοτική τρομοκρατία και ενάντια στην ποινικοποίηση και κατατρομοκράτηση των εργατικών αγώνων και της συνδικαλιστικής δράσης. Την εναντίωση στη μαύρη και υποδηλωμένη εργασία, στη μη καταβολή δεδουλευμένων, στη μη προστασία των εργαζόμενων μητέρων και στις σεξιστικές συμπεριφορές στους χώρους εργασίας. Την εναντίωση στην εργασιακή επισφάλεια και τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου, καθώς και τη διεκδίκηση για μόνιμη και σταθερή εργασία.

Να συνδέσουμε τις αντιστάσεις μας στους κλάδους και τους χώρους δουλειάς μας και να ισχυροποιήσουμε τη θέση όλων μας απέναντι στους εργοδότες μας και τους κυβερνώντες (όποιοι και να είναι αυτοί κάθε περίοδο), απέναντι συνολικά στον κοινό ταξικό εχθρό.

Να καταδείξουμε και πάλι προς κάθε κατεύθυνση πως ο κόσμος της εργασίας μπορεί βασιζόμενος στις δικές του δυνάμεις να οργανώνει από τα κάτω και να πραγματοποιεί αποτελεσματικά τους αγώνες του.

Καλούμε κάθε εργατικό σωματείο του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα όλης της ελληνικής επικράτειας που ενδιαφέρεται να κινηθεί σε μια τέτοια κατεύθυνση -είτε συνολικά, είτε και μερικώς- να γίνει κομμάτι της προσπάθειας αυτής, να συμμετέχει στις επόμενες σχετικές συσκέψεις (ή -ιδίως για κάποιο σωματείο της επαρχίας- να έρθει σε επικοινωνία μαζί μας), όπως άλλωστε και στη διακλαδική απεργία και στις υπόλοιπες κοινές δράσεις (όπως την προσεχή εργατική διαδήλωση στις 30/9/19).

Βέβαια, για κάθε σωματείο είναι ανοιχτό το να κινηθεί σε μια τέτοια κατεύθυνση είτε συνυπογράφοντας τις όποιες κοινές ανακοινώσεις-αφίσες που προκύπτουν, είτε και με δική του σχετική ανακοίνωση και δράση στην οποία θα μπορεί να προβάλλει και τα όποια ιδιαίτερα ζητήματα της εργασιακής πραγματικότητας των μελών του. Άλλωστε, ιδίως η διακλαδική απεργία βασίζεται στην όλη απεργιακή προσπάθεια που θα γίνει σε κάθε κλάδο και κάθε εργασιακόχώρο από το κάθε σωματείο του κλάδου-χώρου αυτού. Σε κάθε περίπτωση το κάθε σωματείο μπορεί να κινηθεί με τους δικούς του ρυθμούς και με όποιο τρόπο κρίνει αυτό πιο πρόσφορο. Ενδεικτικά για τα σωματεία του δημοσίου τομέα σημειώνουμε ότι, όπως το είχαμε συζητήσει-εκφράσει και μπροστά στην πρώτη διακλαδική απεργία (1/11/18), θα μπορούσε με πρωτοβουλία σωματείων του τομέα αυτού να γίνει και μια παράλληλη διαδικασία συντονισμού.

Τέλος, διευκρινίζουμε ότι οι συσκέψεις σωματείων που πραγματοποιούμε είναι ανοιχτές και σε συνάδέλφους-συναδέλφισσες από σωματεία που μπορεί να μην έχουν -ως τη στιγμή των συσκέψεων- κάποια συλλογική απόφαση συμμετοχής. Ωστόσο, η όποια κίνηση συνδιαμορφώνεται κάθε φορά (μέσα από τις συσκέψεις αυτές) αποτελεί προϊόν συνδιαμόρφωσης των τοποθετήσεων των σωματείων με σχετική συλλογική απόφαση.

Η ανακοίνωση αυτή (που αποτελεί επικαιροποιημένη εκδοχή μιας σχετικής ανακοίνωσης που δημοσιοποιήθηκε αρχικά τον Ιούλη του 2019) συνυπογράφεται από τα ακόλουθα σωματεία:

– Σύλλογος Εργαζόμενων στα Φροντιστήρια Καθηγητών (ΣΕΦΚ)
– Σύλλογος Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών (ΣΜΕΔ)
– Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής (ΣΥΒΧΨΑ)
– Σωματείο Βάσης Εργαζομένων στις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΣΒΕΜΚΟ)
– Σωματείο Εργαζόμενων στα Public
– Σωματείο Εργαζομένων στη ΜΚΟ Άρσις
– Σωματείο Εργαζομένων στη Nokia Ελλάδος
– Σωματείο Εργαζόμενων στην εταιρεία Πλαίσιο Νομού Αττικής
– Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων στον κλάδο του επισιτισμού (ΣΣΜ)

Τέλος, σημειώνεται ότι στο πλαίσιο της όλης διεργασίας συντονισμού μας συμμετέχουν με συλλογική απόφαση και τα ακόλουθα σωματεία:

Από Θεσσαλονίκη:
– Σωματείο Βάσης Εργαζομένων στον χώρο της ψυχικής υγείας και κοινωνικής πρόνοιας (ΣΒΕΨΥΚΟΙ)
– Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού Κεντρικής Μακεδονίας
– Σωματείο Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου Νομού Θεσσαλονίκης

Από Ιωάννινα:
– Σωματείο Βάσης Εργαζόμενων Διανομέων Ιωαννίνων (ΣΒΕΔΙ)

Σάββατο, 26 Οκτωβρίου 2019

ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΣΕΡΒΙΤΟΡΩΝ ΜΑΓΕΙΡΩΝ

Η συνέλευση του σωματείου θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 30/10 στις 17:00 στα γραφεία του Σωματείου
Από τον Νοέμβρη η συνέλευση θα γίνεται Τετάρτες στις 17:00 και την τελευταία εβδομάδα κάθε μήνα θα γίνεται Δευτέρες στις 17:00

Παρασκευή, 4 Οκτωβρίου 2019

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΓΑΖΙ "ΑΠ' ΑΛΛΟΥ" ΣΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ. ΤΡ. 8/10 09:00 ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ

Tην τρίτη 8/10 εκδικάζεται η υπόθεση της συναδέλφισσάς μας Ν.Α. σχετικά με το μαγαζί απ'αλλού, στα Εξάρχεια. Το ραντεβού για τη συγκέντρωση αλληλεγγύης  είναι 9.00 π.μ. στα δικαστήρια της Ευελπίδων.


 
ΙΣΤΟΡΙΕΣ “ΑΠ’ΑΛΛΟΥ”
ΜΙΑ ΑΠΟΛΥΣΗ, ΜΙΑ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΚΑΙ ΜΙΑ ΒΛΑΠΤΙΚΗ ΜΕΤΑΒΟΛΗ
Η ιστορία των συναδελφισσών μας Ν.Α., Ν.Σ. και Μ.Κ. στο ταχυφαγείο Απ’ Αλλού στα Εξάρχεια δεν διαφέρει και πολύ από την πραγματικότητα που όλοι και όλες μας έχουμε βιώσει κάποια στιγμή στον κλάδο του επισιτισμού. Είχαν υπογράψει τις “γνωστές” εικονικές συμβάσεις της ημιαπασχόλησης, που δεν ανταποκρίνονται στις πραγματικές ώρες εργασίας και που τα αφεντικά μας αναγκάζουν να υπογράφουμε, πατώντας πάνω στην ανάγκη μας για δουλειά, πλασάροντάς το μάλιστα ως «συμφωνία» που μας συμφέρει. Στην πραγματικότητα πρόκειται για ξεκάθαρο εκβιασμό που συμφέρει μόνο τα αφεντικά, καθώς έτσι μπορούν να εμφανίσουν μειωμένα έσοδα, αντίστοιχα έξοδα, κερδίζοντας φορολογικές ελαφρύνσεις, γλιτώνοντας τις ασφαλιστικές εισφορές και έτσι γεμίζουν ανενόχλητοι τα ταμεία τους με μαύρο χρήμα. Οι εργαζόμενοι από την άλλη μένουν εκτεθειμένοι π.χ. σε περίπτωση εργατικού ατυχήματος ή άδειας ασθενείας, μητρότητας κτλ. και παίρνουν κουτσουρεμένα τα δώρα και τα επιδόματα. Υπό αυτές τις συνθήκες οι συναδέλφισσές μας και μέλη του σωματείου «συμφώνησαν» στην υποδηλωμένη εργασία, ενώ το αφεντικό Χ. Χαλβατζόγλου με τη διαλεκτική του “εγώ το κάνω για σας” με θράσος αυτοπροβάλλεται ως γενναιόδωρος προς τους εργαζόμενους.
Η Μ.Κ. εργάζεται στην επιχείρηση Απ’ Αλλού ως βοηθός μάγειρα από τον Μάρτιο του 2016, αρχικά αδήλωτη, ενώ τον Σεπτέμβριο του 2016 υπέγραψε την εικονική αυτή σύμβαση. Και ενώ είχε ήδη διεκδικήσει από το αφεντικό την πλήρη ασφάλισή της, χωρίς βέβαια αποτέλεσμα, τον Σεμπτέμβριο του 2017 έμεινε έγκυος και εξαιτίας μιας σοβαρής επιπλοκής στην εγκυμοσύνη της αναγκάστηκε να πάρει μακροχρόνιες αναρρωτικές άδειες, μέχρι και την στιγμή των αδειών κυοφορίας/λοχείας του ΕΦΚΑ και την άδεια μητρότητας του ΟΑΕΔ. Εάν η συναδέλφισσα είχε πλήρη ασφάλιση, θα είχε και μια αξιοπρεπή επιβίωση όχι μόνο για εκείνη αλλά και για το βρέφος της, όμως τα ποσά που έλαβε από τους κρατικούς φορείς ήταν ελάχιστα, καθώς υπολογίστηκαν σύμφωνα με την σύμβαση που είχε “συμφωνήσει” με το αφεντικό της. Η συναδέλφισσα διεκδικεί τα πραγματικά ποσά των Δώρων Χριστουγέννων και Πάσχα, επιδόματα αδείας, την ορθή τακτοποίηση των ενσήμων της και σε δεύτερο επίπεδο τα πραγματικά ποσά που θα έπρεπε να λάβει καθ’ όλο το διάστημα των αδειών της.
Η Ν.Α. ξεκίνησε να δουλεύει στο Απ’αλλού  ως βοηθός μάγειρα από τον Σεπτέμβριο του 2017, αλλά υπέγραψε σύμβαση αρκετούς μήνες αργότερα. Η συναδέλφισσα Ν.Σ. υπέγραψε και αυτή αντίστοιχη εικονική σύμβαση τον Δεκέμβρη του 2018. Και οι δύο αντιλήφθηκαν ότι στην επιχείρηση το αφεντικό καλλιεργούσε ένα «οικογενειακό» κλίμα. Λίγο πριν την επιστροφή της Μ.Κ. στην εργασία μετά τη λήξη της άδειας μητρότητας, και ενώ τον είχε ενημερώσει ότι διεκδικεί όσα πραγματικά της αναλογούν, το «οικογενειακό» κλίμα απέδωσε καρπούς, καθώς το αφεντικό το χρησιμοποίησε για να καλλιεργήσει στους υπόλοιπους εργαζόμενους εχθρικό κλίμα απέναντί της, διαδίδοντας ψευδώς ότι του ζητάει παράλογα ποσά και προβάλλοντάς την ως «απειλή» για την επιχείρηση (και άρα και για τους ίδιους). Αποκορύφωμα αυτής του της προσπάθειας ήταν ένα «μίτινγκ» που κάλεσε, με μοναδικό σκοπό να τη διαβάλει. Οι Ν.Α. και Ν.Σ. ήταν οι μόνες που αντέδρασαν και αποχώρησαν από το «μίτινγκ», ενώ οι υπόλοιποι εργαζόμενοι παρέμειναν.
Στις 19/01/19 το σωματείο μας πραγματοποίησε ενημερωτικό μοίρασμα στην περιοχή των Εξαρχείων σχετικά με την υπόθεση της Μ.Κ. με κατάληξη στο Απ’αλλού. Η αντίδραση του Χαλβατζόγλου ήταν να αρχίσει να της στέλνει εξώδικα, ενώ την ίδια περίοδο φρόντισε να τροποποιήσει τις συμβάσεις όλων των εργαζομένων, ώστε να αντικατοπτρίζουν τις πραγματικές ώρες εργασίας τους, για να είναι καλυμμένος σε τυχόν έλεγχο από το ΣΕΠΕ και το ΙΚΑ. Η τροποποίηση αυτή συνοδευόταν από την υπόσχεση ότι θα διατηρηθεί ίδιος ο μισθός (κατώτατος συν εξτρά μαύρες αποδοχές). Λίγες μέρες αργότερα, αθέτησε αυτή του την απόφαση και οι αποδοχές ήταν πλέον ο βασικός μισθός χωρίς μαύρες αποδοχές με την δικαιολογία ότι “δεν βγαίνει”, ρίχνοντας την ευθύνη στις διεκδικήσεις της Μ.Κ. Στην πραγματικότητα, με απλή αριθμητική προκύπτει πως η αναπροσαρμογή αυτή του μισθού έρχεται στο αφεντικό μία ή άλλη και το ότι “δεν βγαίνει” σημαίνει ότι ίσως μειωθεί λίγο το μαύρο κέρδος του και θα πειραχτεί η καλομαθημένη τσέπη του. Η μείωση των αποδοχών προκάλεσε τον θυμό των υπόλοιπων εργαζομένων, που τον προσωποποίησαν στις 3 συναδέλφισσες του σωματείου, τις κατηγόρησαν που υπερασπίστηκαν τα αυτονόητα και συσπειρώθηκαν επιδεικτικά στο πλευρό του αφεντικού.
Η Ν.Σ. την επόμενη μέρα της παρέμβασης του σωματείου, μπήκε σε ένα χώρο εργασίας που λέγοντας καλημέρα όλοι οι συνάδελφοι της γύρισαν επιδεικτικά την πλάτη και αρνούνταν να της μιλήσουν ακόμα και για να “βγει “ η δουλειά. Αυτό που ακολούθησε τις επόμενες μέρες μόνο ως κανιβαλισμός μπορεί να χαρακτηριστεί. Λεκτικές επιθέσεις, τραμπουκισμοί και παθητικοεπιθετικές συμπεριφορές σε όλη τη βάρδια, καθιστώντας το κλίμα επίτηδες ανυπόφορο. Πολλές από αυτές τις επιθέσεις έλαβαν χώρα μπροστά στο αφεντικό , που δεν έπαιρνε θέση τρίβοντας τα χέρια του από ικανοποίηση, καθώς οι υπάλληλοί του μια χαρά θα ξεσκαρτάριζαν την επιχείρηση από τυχόν συνδικαλιστές.
Η Μ.Κ. επέστρεψε στο Απ’ Αλλού σε άλλο πόστο, ενώ παρά τις διεκδικήσεις της για πλήρη ασφάλιση έμεινε η μόνη που δεν εργάζεται με 6ωρo, όπως συνέβαινε από την αρχή της εργασίας της. Λίγες μέρες αργότερα, η  Ν.Α. ενημερώθηκε από το αφεντικό για μείωση των ωρών εργασίας της. Η ίδια του δήλωσε ότι αρνείται οποιαδήποτε τροποποίηση στην σύμβασή της και έτσι της ανακοινώθηκε ότι απολύεται. Μία απόλυση εκδικητική, η οποία έγινε ξεκάθαρα προς παραδειγματισμό για όσους δεν είναι με το μέρος του. Η Ν.Α. έχει προχωρήσει σε καταγγελία στο ΣΕΠΕ για εκδικητική απόλυση και διαφορές δώρων, αδειών και ενσήμων. Η Ν.Σ. μετά από επανειλημμένες σκηνές κανιβαλισμού και παραλογισμού από τους υπόλοιπους εργαζόμενους εξαναγκάστηκε σε παραίτηση.
Ας μάθουν λοιπόν στην πιάτσα των Εξαρχείων και σε κάθε πιάτσα ότι υπάρχουν εργάτριες που δεν κοστολογούν την αξιοπρέπειά τους, πόσο μάλλον για 5 ευρώ την ώρα και μαύρα.
Και οι τρεις συναδέλφισσες έχουν κάνει καταγγελία στην επιθεώρηση εργασίας και διεκδικούν τα δεδουλευμένα τους. Εμείς ως Σ.Σ.Μ. είμαστε δίπλα στον αγώνα τους, ενάντια στις εκδικητικές απολύσεις, εξωθήσεις σε παραίτηση και βλαπτικές μεταβολές στις συμβάσεις εργασίας. Απαιτούμε την άμεση καταβολή των δεδουλευμένων και των ενσήμων που διεκδικούν.

Δευτέρα, 23 Σεπτεμβρίου 2019

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΒΔΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΜΗΝΑ - Η ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΜΑΣ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΗ ΠΕΜΠΤΗ

Αυτή τη βδομάδα η συνέλευσή μας μεταφέρεται για την Πέμπτη στις 17:00.

ΑΝΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ

Το δικαστήριο για την υπόθεση που αφορά 7 μέλη του σωματείου που βρίσκονται κατηγορούμενοι για εκβιασμό πήρε αναβολή για τις 19/12/19.

εδώ περισσότερες πληροφορίες για την υπόθεση.

Πέμπτη, 12 Σεπτεμβρίου 2019

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΑ ΔΙΩΚΟΜΕΝΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΣΕΡΒΙΤΟΡΩΝ ΜΑΓΕΙΡΩΝ ΔΕ. 16/9 9:00 - ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ

Ο ΤΑΞΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΚΒΙΑΣΜΟΣ


Πριν από πέντε χρόνια περίπου, με τη λήξη των παρεμβάσεων και της διεκδίκησης δεδουλευμένων, ενσήμων αλλά και  επαναπροσλήψεων συναδέλφων στα μαγαζιά Σαλαντίν και Βοτανοπωλείο, το ΣΣΜ ενημερώθηκε ότι είχε ξεκινήσει προανάκριση για τα αδικήματα  της απόπειρας εκβίασης με απειλή βλάβης της επιχείρησης και ηθικής αυτουργίας στην παραπάνω απόπειρα εναντίον 7 μελών του. Οι μηνυτήριες αναφορές είχαν γίνει από τα αφεντικά του Σαλαντίν και του Βοτανοπωλείου και την υπόθεση είχε αναλάβει τότε το Τμήμα Προστασίας  του Κράτους και του Δημοκρατικού Πολιτεύματος!

Τον Ιανουάριο του 2014 ξεκίνησε ένας εργατικός αγώνας στο μεζεδοπωλείο Σαλαντίν στον Κεραμεικό, όταν 3 μέλη του σωματείου απολύθηκαν εκδικητικά και διεκδίκησαν την επαναπρόσληψή τους, τα δεδουλευμένα και την πραγματική τους ασφαλιστική κάλυψη. Οι συνάδελφοι, αφού κατέθεσαν καταγγελία στην Επιθεώρηση Εργασίας, το ΙΚΑ, αλλά και αγωγή στα αστικά δικαστήρια, επέλεξαν να κινηθούν δημόσια και συλλογικά, σε κινηματικά πλαίσια, προκειμένου να κερδίσουν τις νόμιμες διεκδικήσεις τους. Το ΣΣΜ, αλληλέγγυο στα μέλη του, έκανε παρεμβάσεις έξω από το μαγαζί και μοίραζε κείμενα σε εργαζόμενους και κατοίκους του Κεραμεικού. Στα πλαίσια της θεσμικής διάστασής του και μετά από απόφαση της γενικής συνέλευσης του σωματείου, 3 μέλη του Δ.Σ. επικοινώνησαν με τον ιδιοκτήτη του Σαλαντίν, έπειτα από προγραμματισμένο ραντεβού, προκειμένου να υπερασπιστούν τις διεκδικήσεις των συναδέλφων.

Τον Απρίλιο του 2014 απολύθηκε συναδέλφισσά μας από το μαγαζί Βοτανοπωλείο στα Πετράλωνα. Το ΣΣΜ επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον εργοδότη για να εκθέσει τις νόμιμες απαιτήσεις της εργαζόμενης, που αφορούσαν στην πραγματική σχέση εργασίας και όχι σε αυτή που ψευδώς ο εργοδότης είχε δηλώσει. Καθώς το αφεντικό καθυστερούσε σκοπίμως να απαντήσει, η συνάδελφος έκανε καταγγελία στο ΙΚΑ και κίνησε την αυτόφωρη διαδικασία για τη μη καταβολή του Δώρου Πάσχα. Το σωματείο ταυτόχρονα κάλεσε σε παρέμβαση διαμαρτυρίας έξω από το συγκεκριμένο μαγαζί, δείχνοντας την έμπρακτη αλληλεγγύη και τη στήριξή του στην εργαζόμενη.  Η υπόθεση, όσον αφορά τα δεδουλευμένα της,  λύθηκε με εξωδικαστικό συμβιβασμό ανάμεσα στον εργοδότη και την εργαζόμενη, που έλαβε χώρα μία ημέρα πριν το προκαθορισμένο ραντεβού στην Επιθεώρηση Εργασίας. Όπως στην υπόθεση του Βοτανοπωλείου  η εργοδοσία αναγνώρισε τις οφειλές της και κατέβαλε τα χρωστούμενα στη συναδέλφισσα, έτσι και στην περίπτωση του Σαλαντίν οι 3 εργαζόμενοι, μέλη του ΣΣΜ, δικαιώθηκαν δικαστικά και τους αναγνωρίστηκε το ποσό των δεδουλευμένων που διεκδικούσαν.

Παρ’ όλα αυτά, όσο διαρκούσε ο διεκδικητικός αγώνας στο Βοτανοπωλείο, το αφεντικό κατέφυγε στην Ασφάλεια για να δηλώσει ότι απειλείται. Λίγες μέρες αργότερα πέρασε το κατώφλι της ΓΑΔΑ και η «εναλλακτική» εργοδοσία του Σαλαντίν, για να πει με τη σειρά της ότι εκβιάστηκε και απειλήθηκε. Αντί να κινηθεί η αυτόφωρη διαδικασία μετά τις καταθέσεις, να πάει η υπόθεση στον εισαγγελέα και να ενημερωθεί το σωματείο, η Ασφάλεια ανέλαβε για 2 μήνες τουλάχιστον να συλλέξει πληροφορίες για το ΣΣΜ, τις δράσεις του, το καταστατικό, τα γραφεία του και τις δημοσιοποιήσεις του στο διαδίκτυο (στοιχεία της δικογραφίας). Η συνεργασία αυτή, δικαστικού συστήματος και αστυνομίας, καμιά εντύπωση δε μας προκαλεί, αντίθετα αποτελεί ακόμα ένα παράδειγμα, ανάμεσα στα τόσα, που καταδεικνύει το ρόλο της δικαιοσύνης στον καπιταλισμό. Και αυτός δεν είναι άλλος από το να φράζει κάθε εστία αντίστασης και αγώνα, μικρού ή/και μεγάλου, προς παραδειγματισμό των υπολοίπων αφενός και  για τη διαρκή διατήρηση και υπεράσπιση των συμφερόντων κράτους και κεφαλαίου αφετέρου.

Οι αλυσίδες εστίασης, τα «σκληρά» αφεντικά της νύχτας και οι ιδιοκτήτες μεγάλων επιχειρήσεων φαίνεται ότι κατανοούν καλύτερα τον ταξικό τους ρόλο σε αυτές τις διαμάχες, αφού σε δεκάδες περιπτώσεις μέχρι σήμερα δεν επιχείρησαν τη σπίλωση του σωματείου μέσα από τη νομική οδό. Παραδόξως, ήταν τα «εναλλακτικά» αφεντικά -από πιάτσες που παριστάνουν ότι «ευαίσθητα» αφεντικά και εργαζόμενοι έχουν κοινά συμφέροντα- αυτά που ξεκίνησαν την προσπάθεια ποινικοποίησης της δράσης του ΣΣΜ.

Σχετικά με την ποινικοποίηση του συνδικαλισμού βάσης υπάρχει διαθέσιμη μπροσούρα, η οποία περιγράφει λεπτομερώς την παραπάνω υπόθεση –καθώς και διάφορες άλλες- και βρίσκεται σε ηλεκτρονική μορφή στη σελίδα της Εργατικής Ομοσπονδίας Βάσης: https://ergova.wordpress.com/
Φαίνεται πως η δράση μας και οι καθημερινοί μας αγώνες ενοχλούν τα αφεντικά του κλάδου, αλλά και τους μηχανισμούς του κράτους. Με την επιδιωκόμενη ποινικοποίηση του ΣΣΜ αφενός ελπίζουν ότι θα μας κάμψουν οικονομικά και θα μας απονομιμοποιήσουν στα μάτια της κοινωνίας και αφετέρου νομίζουν ότι θα φοβηθούμε και θα το ξανασκεφτούμε να διεκδικήσουμε ό,τι μας ανήκει, δρώντας στο κινηματικό πλαίσιο που μέχρι στιγμής κινούμαστε. Μπορεί να ελπίζουν ότι θα ξεχάσουμε τη μαύρη εργασία, τα απλήρωτά μας μεροκάματα, τις εξευτελιστικές συνθήκες που επικρατούν όχι μόνο στο κλάδο μας, αλλά συνολικά σε όλους τους χώρους δουλειάς. Απέναντι σε όλα αυτά εμείς δηλώνουμε ευθαρσώς ακόμα πιο πεισμένοι και αποφασισμένοι, συλλογικά και οργανωμένα, ότι θα εντείνουμε τον αγώνα μας, μέχρι την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΔΕΝ ΚΑΤΑΣΤΕΛΛΟΝΤΑΙ,
ΔΕΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ

Οργανωνόμαστε στα Σωματεία Βάσης για να αντισταθούμε στην υποτίμηση των ζωών μας από τα αφεντικά, το κράτος και τους κατασταλτικούς τους μηχανισμούς.

Καλούμε σε συγκέντρωση συμπαράστασης στην εκδίκαση της υπόθεσης,
τη Δευτέρα 16/9/19 στις 9:00 π.μ. κτ. 12 αιθ. 1  στα δικαστήρια της Ευελπίδων.

Τετάρτη, 24 Ιουλίου 2019

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΓΙΑ ΙΟΥΛΗ - ΑΥΓΟΥΣΤΟ

Η επόμενη συνέλευση (31/7) δεν θα γίνει καθώς και το άνοιγμα της Δευτέρας 29/7. Θα επιστρέψουμε στην εβδομαδιαία μας συνέλευση την Πέμπτη 29/8.

Εργατική παρέμβαση του σωματείου στο μαγαζί "ρίσκο" στα εξάρχεια

Το βράδυ του Σαββάτου 01 Ιουνίου 2019, πραγματοποιήσαμε πορεία στα Εξάρχεια από 100 περίπου άτομα για την απόλυση συναδέλφισσας από το cafe-bar «Ρίσκο» επειδή απαίτησε τα ένσημά τη.

Το κείμενο που μοιράσαμε:

Η Δ. εργαζόταν στο cafe-bar “Ρίσκο”, στα Εξάρχεια, από το 2016 και για σχεδόν 2 χρόνια. Όπως είναι σύνηθες πλέον, από την αρχή δεν της κολλούσαν ένσημα. Το ημερομίσθιο ήταν 25 ευρώ για το 8ωρο και τα δώρα, τα επιδόματα αδείας, τα νυχτερινά κλπ έλαμπαν δια της απουσίας τους. Το 2017 και μετά από διένεξη, ξεκινάει να της κολλάει τρία 3ωρα ανά εβδομάδα ενώ προφανώς οι βάρδιές της ήταν μακρόσυρτες όπως συνηθίζεται στον κλάδο. Αξίζει να σημειωθεί ότι ήταν η πρώτη εργαζόμενη που πήρε κάποια ένσημα από το συγκεκριμένο αφεντικό. Τον Μάιο του 2018, όταν η Δ. του κάνει κρούση για ολόκληρα ένσημα και για το μισθολογικό, αυτός την απολύει. Έπειτα από καταγγελία της Δ. στην επιθεώρηση εργασίας, το αφεντικό ενώ στην αρχή αρνήθηκε τα πάντα, στη συνέχεια της κατέβαλλε ένα μέρος των δεδουλευμένων της.
Ολοένα και περισσότερα περιστατικά που έρχονται στα αυτιά μας, γίνεται προσπάθεια να δικαιολογηθούν από κάποιους με την υποτιθέμενη “συμφωνία” μεταξύ εργαζόμενου κι εργοδότη για το μισθολογικό, την ασφάλιση κλπ. Κάτι τέτοιο συνέβη κι εδώ. Εμάς, ως εργαζόμενους/ες στον κλάδο, μας απασχολεί το ζήτημα της “συμφωνίας” όπως τίθεται από τα αφεντικά και όπως αναπαράγεται από κάποιους/ες συναδέλφους/ες μας γιατί έχοντας ζήσει την κατάσταση αυτή ουκ ολίγες φορές εκ των έσω, καταλαβαίνουμε πως μόνο για συμφωνία δεν πρόκειται, μιας και δε γίνεται επί ίσοις όροις, δε γίνεται ισότιμα. Έχουμε να κάνουμε με μια εκβιαστική συνθήκη απέναντι στον εργαζόμενο που ουσιαστικά είσαι υποχρεωμένος είτε να συμβιβαστείς με τα ψίχουλα που θεωρούν ότι κοστολογείται η εργασία σου, είτε απλά να κάνεις χώρο για τον επόμενο που θα δεχτεί και να μείνεις πάλι χωρίς δουλειά. Δεν αναγνωρίζουμε καμία ρητορική περί συμφωνιών με αφεντικά. Θέλουμε τα ένσημά μας και την ιατρική μας περίθαλψη, τα δεδουλευμένα μας, τον ελεύθερο χρόνο μας.
Ως Σ.Σ.Μ., στην περίπτωση του Ρίσκο βλέπουμε άλλο ένα αφεντικό. Και αξίζει να σημειωθεί πως το εν λόγω αφεντικό, σε κείμενό του σε κινηματικά μέσα καθώς και σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αναφέρει το Σ.Σ.Μ. Και συγκεκριμένα πως δεν δέχτηκε κάποια κρούση από αυτό, απαξιώνοντας έτσι τον προσωπικό αγώνα της Δ. Δεν κατέχουμε τον ρόλο της επιθεώρησης ή κάποιου ελεγκτικού μηχανισμού, και ο ατομικός αγώνας κάθε εργαζόμενου είναι πάντα η αρχή. Στηρίζουμε αμετάκλητα τον αγώνα της Δ. και κάθε εργαζόμενου.
Σε αρκετές περιπτώσεις εναλλακτικών πιατσών, όπως συνέβη και σε αυτήν του "Ρίσκο", τα αφεντικά, αν και είναι αφεντικά, βρίσκουν πάτημα και φαίνεται να προσπαθούν κάπως να βγάλουν παραέξω έναν “αντικρατικό” λόγο. Είναι πρωτοφανές για αυτούς να τους αποκαλούν αφεντικά. Χλευάζουν όταν διεκδικούμε τα ένσημά μας και τα δεδουλευμένα μας. Χρησιμοποιούν σαν δικαιολογία για να μην κολλάνε ένσημα το ότι είναι συνδιαλλαγή με το κράτος. Ξεπλένουν το όνομά τους επικαλούμενοι τον “αναρχικό χώρο”. Συμμετέχουν σε κινηματικές διαδικασίες κι εγχειρήματα και σε αυτοοργανωμένες ομάδες. Επιπλέον, διάφορα άτομα που συμμετέχουν στον χώρο κάνουν πλάτες σε τέτοιου είδους αφεντικά ή κρατούν ουδέτερη στάση ή ακόμα κι οι ίδιες οι εργαζόμενες/οι που συνεχίζουν να εργάζονται στο εναλλακτικό μαγαζί καταντάνε να παίρνουν το μέρος του αφεντικού αντί των συναδέλφων τους για να κερδίσουν την εύνοιά του. Κάθε τέτοια λογική πρέπει να κοπεί από τη ρίζα. Δε θα ανεχόμαστε αυτά τα άτομα ανάμεσά μας. Μας χωρίζουν έτη φωτός ταξικά και είναι ακόμα και προσβολή να θεωρούν ότι είμαστε ένα και το αυτό. Από τη στιγμή που κάποιος ή κάποια γίνει αφεντικό, έχει πάρει θέση στον ταξικό πόλεμο. Δεν κάνουμε τις πλάτες σε κανένα μαγαζάκι επειδή το “έντυσαν” μαυροκόκκινο και η συνθήκη του να είσαι αφεντικό δεν ξεπλένεται ούτε με φασέικα αυτοκολλητάκια, ούτε με οτιδήποτε άλλο χρησιμοποιήσεις για να πετύχεις αυτήν την “Εξαρχειώτικη” αισθητική. Δε δεχόμαστε τη χρήση των εργαλείων μας για τον εξευγενισμό οποιουδήποτε αφεντικού που εκμεταλλεύεται την υπεραξία μας. Αναρχικός και αφεντικό δεν γίνεται.
Τα εναλλακτικά αφεντικά μας πλασάρουν ένα “χαλαρό” εργασιακό κλίμα όπου είναι cool να πας για δουλειά με τη φορμίτσα σου. Ουσιαστικά, όμως, είναι άλλο ένα εργαλείο των αφεντικών για να μοστράρουν και να πουλήσουν το προϊόν τους μαζί με τον “αραγματικό” χαρακτήρα του μαγαζιού. Εμείς, που έχουμε εργαστεί στον επισιτισμό και συγκεκριμένα σε εναλλακτικομάγαζα, αφ' ενός δεν αναγνωρίζουμε σε κανένα επίπεδο κάποια χαλαρότητα, αφού οι ρυθμοί έντασης της εργασίας είναι τέτοιοι που μας τσακίζουν τα σώματα, τα νεύρα, τα μυαλά και την ψυχολογία μας και αφετέρου, αναρωτιόμαστε αυτή η πλασαρισμένη χαλαρότητα πόσο απέχει από την επιβεβλημένη κανονικότητα; Στα εναλλακτικομάγαζα τα αφεντικά δεν προσλαμβάνουν άτομα με σαφή ηλικιακά, φυλετικά, έμφυλα κριτήρια και με όρους απόδοσης; Θα δέχονταν τα εναλλακτικά αφεντικά να εργαστούν άτομα με “αρρενωπά” χαρακτηριστικά ντυμένα με φόρεμα π.χ.; Θα δέχονταν τα εναλλακτικά αφεντικά να εργαστούν άτομα με κάποια μορφή αναπηρίας; Πόσο εύκολα βρίσκεις δουλειά μετά τα 30 ακόμα και στα εναλλακτικομάγαζα; Στην ουσία, λοιπόν, το χαλαρό κλίμα προφανώς και δε θα μπορούσε να σχετίζεται με τα άτομα που εργάζονται, αλλά με τα άτομα που καταναλώνουν. Χτίζεται, δηλαδή, ένα φασέικο πελατολόγιο, που υπάρχει μια χαλαρή ατμόσφαιρα με μουσικούλα, να πιει κι ο τουρίστας έτσι “αγωνιστικά” το καφεδάκι του για να ζήσει τον μύθο του στα Εξάρχεια. Κι αν ακόμα κι αυτά δε σε αφήσουν να κάνεις τα στραβά μάτια στα ένσημα που δεν κολλήθηκαν ποτέ και στους πενιχρούς μισθούς...
...τα άτομα από τον κύκλο του αφεντικού του "Ρίσκο", θα σε αρχίσουν στις απειλές. Εσένα, την εργαζόμενη και τους συντρόφους που τόλμησαν να πάρουν το μέρος σου. Εμείς απαντάμε με συλλογικό αγώνα. Δε θα αφήσουμε καμία απειλή αναπάντητη.
Κανένα "Ρίσκο", κανένα "Απ' Αλλού", κανέναν "Ξενομπάτη", κανένα "Αλεξανδρινό". Δε θα κάνουμε τις πλάτες σε κανένα μαγαζάκι επειδή μοστράρεται ως κάτι κοντινό σε εμάς ως ατομικότητες. Ως άτομα που δρούμε με όρους αυτοοργάνωσης και αντιεξουσίας, οφείλουμε να μην αφήνουμε έδαφος στα αφεντικά διεκδικώντας συνεχώς καλύτερους όρους δουλειάς. Να καταργήσουμε τους ρόλους αφεντικού-εργαζόμενου για μια αταξική κοινωνία, για την καταστροφή του εξουσιαστικού πολιτισμού.
ΤΖΑΜΠΑ ΔΕ ΔΟΥΛΕΨΑΜΕ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑΝ.
ΕΙΤΕ ΜΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΕΙΤΕ ΜΕ ΤΟΝ ΔΙΣΚΟ,
ΣΦΑΛΙΑΡΕΣ ΚΑΙ ΚΛΩΤΣΙΕΣ ΣΤ' ΑΦΕΝΤΙΚΟ ΤΟΥ ΡΙΣΚΟ.

Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων
Συντρόφισσες και Σύντροφοι

Πέμπτη, 6 Ιουνίου 2019

Εργατική νίκη στο μαγαζί Piccadilly

Η συνάδελφος Μ. , μέλος του σωματείου είχε απολυθεί από το μαγαζί piccadilly  στην Αγία Παρασκευή καθώς διεκδίκησε τα νόμιμα δεδουλευμένα της , που προέκυπταν από νυχτερινά , Κυριακές , δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα επιδόματα καλοκαιριού και αργίας καθώς και τα ένσημα που δεν είχαν κολληθεί . Μετά την απόλυση της προσέφυγε στην επιθεώρηση εργασίας  μαζί με το σωματείο διεκδίκησε από τα αφεντικά του piccadilly  να της καταβληθούν τα χρωστούμενα . Η νικηφόρα έκβαση του αγώνα της Μ και του σωματείου ευελπιστούμε να αλλάξει τη συμπεριφορά της εργοδοσίας του μαγαζιού και να μην καταπατά τα εργασιακά δικαιώματα , ώστε να μην χρειαστεί να επανέλθουμε στο μέλλον .  

Στη παρούσα συγκυρία που τα αφεντικά απαιτούν να δουλεύουμε περισσότερο με λιγότερα χρήματα δε πτοούμαστε , οργανωνόμαστε με τους συνάδελφους μας στους χώρους εργασίας και στα σωματεία βάσης και διεκδικούμε τα αυτονόητα . Πλήρης ασφάλιση , καταβολή προσαυξήσεων επιδομάτων και δώρων και μισθό σύμφωνα με τις ανάγκες μας . 

                             ΟΡΓΑΝΩΝΟΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ - ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΙΑΤΣΑ

Κυριακή, 28 Απριλίου 2019

Αλλαγή ημέρας επόμενης συνέλευσης Πέμπτη 2/5/19

Λόγω πρωτομαγιάς είπαμε να μεταφέρουμε τη συνέλευση της Τετάρτης την Πέμπτη στις 17:00.

Πρωτομαγιά

Την Τετάρτη μαζευόμαστε στις 10:00 στο σωματείο να φτιάξουμε τους καφέδες μας  και στις 11:00 βρισκόμαστε στο Μουσείο για να κατέβουμε στην πορεία.


-ούτε εργάτριες ούτε πελάτες τη μέρα της απεργίας-

Τρίτη, 12 Μαρτίου 2019

PARTY ΓΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΚΑΙ ΔΙΚΑΣΤΙΚΑ ΕΞΟΔΑ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΣΑΒ. 16/2

το Σάββατο 16/3 και ώρα 22.30 το σωματείο μας διοργανώνει πάρτυ οικονομικής ενίσχυσης του ταμείου αλλά και κάλυψης δικαστικών εξόδων που τρέχουν ήδη.θα χαρούμε να σας δούμε λοιπόν στο στέκι πέρασμα(ζωοδόχου πηγής και ισαύρων-Εξάρχεια)






Πέμπτη, 28 Φεβρουαρίου 2019

Παρέμβαση του σωματείου στο μαγαζί "Απ΄αλλού"


Την Παρασκευή 22/2 πραγματοποιήσαμε παρέμβαση στο μαγαζί "Απ΄αλλού" στα εξάρχεια με τη συμμετοχή πολλών αλληλέγγυων, ακολουθεί το κείμενο που μοιράστηκε.






ΙΣΤΟΡΙΕΣ “ΑΠ’ΑΛΛΟΥ”

ΜΙΑ ΑΠΟΛΥΣΗ, ΜΙΑ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΚΑΙ ΜΙΑ ΒΛΑΠΤΙΚΗ ΜΕΤΑΒΟΛΗ

Η ιστορία των συναδελφισσών μας Ν.Α., Ν.Σ. και Μ.Κ. στο ταχυφαγείο Απ’ Αλλού στα Εξάρχεια δεν διαφέρει και πολύ από την πραγματικότητα που όλοι και όλες μας έχουμε βιώσει κάποια στιγμή στον κλάδο του επισιτισμού. Είχαν υπογράψει τις “γνωστές” εικονικές συμβάσεις της ημιαπασχόλησης, που δεν ανταποκρίνονται στις πραγματικές ώρες εργασίας και που τα αφεντικά μας αναγκάζουν να υπογράφουμε, πατώντας πάνω στην ανάγκη μας για δουλειά, πλασάροντάς το μάλιστα ως «συμφωνία» που μας συμφέρει. Στην πραγματικότητα πρόκειται για ξεκάθαρο εκβιασμό που συμφέρει μόνο τα αφεντικά, καθώς έτσι μπορούν να εμφανίσουν μειωμένα έσοδα, αντίστοιχα έξοδα, κερδίζοντας φορολογικές ελαφρύνσεις, γλιτώνοντας τις ασφαλιστικές εισφορές και έτσι γεμίζουν ανενόχλητοι τα ταμεία τους με μαύρο χρήμα. Οι εργαζόμενοι από την άλλη μένουν εκτεθειμένοι π.χ. σε περίπτωση εργατικού ατυχήματος ή άδειας ασθενείας, μητρότητας κτλ. και παίρνουν κουτσουρεμένα τα δώρα και τα επιδόματα. Υπό αυτές τις συνθήκες οι συναδέλφισσές μας και μέλη του σωματείου «συμφώνησαν» στην υποδηλωμένη εργασία, ενώ το αφεντικό Χ. Χαλβατζόγλου με τη διαλεκτική του “εγώ το κάνω για σας” με θράσος αυτοπροβάλλεται ως γενναιόδωρος προς τους εργαζόμενους.
Η Μ.Κ. εργάζεται στην επιχείρηση Απ’ Αλλού ως βοηθός μάγειρα από τον Μάρτιο του 2016, αρχικά αδήλωτη, ενώ τον Σεπτέμβριο του 2016 υπέγραψε την εικονική αυτή σύμβαση. Και ενώ είχε ήδη διεκδικήσει από το αφεντικό την πλήρη ασφάλισή της, χωρίς βέβαια αποτέλεσμα, τον Σεμπτέμβριο του 2017 έμεινε έγκυος και εξαιτίας μιας σοβαρής επιπλοκής στην εγκυμοσύνη της αναγκάστηκε να πάρει μακροχρόνιες αναρρωτικές άδειες, μέχρι και την στιγμή των αδειών κυοφορίας/λοχείας του ΕΦΚΑ και την άδεια μητρότητας του ΟΑΕΔ. Εάν η συναδέλφισσα είχε πλήρη ασφάλιση, θα είχε και μια αξιοπρεπή επιβίωση όχι μόνο για εκείνη αλλά και για το βρέφος της, όμως τα ποσά που έλαβε από τους κρατικούς φορείς ήταν ελάχιστα, καθώς υπολογίστηκαν σύμφωνα με την σύμβαση που είχε “συμφωνήσει” με το αφεντικό της. Η συναδέλφισσα διεκδικεί τα πραγματικά ποσά των Δώρων Χριστουγέννων και Πάσχα, επιδόματα αδείας, την ορθή τακτοποίηση των ενσήμων της και σε δεύτερο επίπεδο τα πραγματικά ποσά που θα έπρεπε να λάβει καθ’ όλο το διάστημα των αδειών της.
Η Ν.Α. ξεκίνησε να δουλεύει στο Απ’αλλού  ως βοηθός μάγειρα από τον Σεπτέμβριο του 2017, αλλά υπέγραψε σύμβαση αρκετούς μήνες αργότερα. Η συναδέλφισσα Ν.Σ. υπέγραψε και αυτή αντίστοιχη εικονική σύμβαση τον Δεκέμβρη του 2018. Και οι δύο αντιλήφθηκαν ότι στην επιχείρηση το αφεντικό καλλιεργούσε ένα «οικογενειακό» κλίμα. Λίγο πριν την επιστροφή της Μ.Κ. στην εργασία μετά τη λήξη της άδειας μητρότητας, και ενώ τον είχε ενημερώσει ότι διεκδικεί όσα πραγματικά της αναλογούν, το «οικογενειακό» κλίμα απέδωσε καρπούς, καθώς το αφεντικό το χρησιμοποίησε για να καλλιεργήσει στους υπόλοιπους εργαζόμενους εχθρικό κλίμα απέναντί της, διαδίδοντας ψευδώς ότι του ζητάει παράλογα ποσά και προβάλλοντάς την ως «απειλή» για την επιχείρηση (και άρα και για τους ίδιους). Αποκορύφωμα αυτής του της προσπάθειας ήταν ένα «μίτινγκ» που κάλεσε, με μοναδικό σκοπό να τη διαβάλει. Οι Ν.Α. και Ν.Σ. ήταν οι μόνες που αντέδρασαν και αποχώρησαν από το «μίτινγκ», ενώ οι υπόλοιποι εργαζόμενοι παρέμειναν.
Στις 19/01/19 το σωματείο μας πραγματοποίησε ενημερωτικό μοίρασμα στην περιοχή των Εξαρχείων σχετικά με την υπόθεση της Μ.Κ. με κατάληξη στο Απ’αλλού. Η αντίδραση του Χαλβατζόγλου ήταν να αρχίσει να της στέλνει εξώδικα, ενώ την ίδια περίοδο φρόντισε να τροποποιήσει τις συμβάσεις όλων των εργαζομένων, ώστε να αντικατοπτρίζουν τις πραγματικές ώρες εργασίας τους, για να είναι καλυμμένος σε τυχόν έλεγχο από το ΣΕΠΕ και το ΙΚΑ. Η τροποποίηση αυτή συνοδευόταν από την υπόσχεση ότι θα διατηρηθεί ίδιος ο μισθός (κατώτατος συν εξτρά μαύρες αποδοχές). Λίγες μέρες αργότερα, αθέτησε αυτή του την απόφαση και οι αποδοχές ήταν πλέον ο βασικός μισθός χωρίς μαύρες αποδοχές με την δικαιολογία ότι “δεν βγαίνει”, ρίχνοντας την ευθύνη στις διεκδικήσεις της Μ.Κ. Στην πραγματικότητα, με απλή αριθμητική προκύπτει πως η αναπροσαρμογή αυτή του μισθού έρχεται στο αφεντικό μία ή άλλη και το ότι “δεν βγαίνει” σημαίνει ότι ίσως μειωθεί λίγο το μαύρο κέρδος του και θα πειραχτεί η καλομαθημένη τσέπη του. Η μείωση των αποδοχών προκάλεσε τον θυμό των υπόλοιπων εργαζομένων, που τον προσωποποίησαν στις 3 συναδέλφισσες του σωματείου, τις κατηγόρησαν που υπερασπίστηκαν τα αυτονόητα και συσπειρώθηκαν επιδεικτικά στο πλευρό του αφεντικού.
Η Ν.Σ. την επόμενη μέρα της παρέμβασης του σωματείου, μπήκε σε ένα χώρο εργασίας που λέγοντας καλημέρα όλοι οι συνάδελφοι της γύρισαν επιδεικτικά την πλάτη και αρνούνταν να της μιλήσουν ακόμα και για να “βγει “ η δουλειά. Αυτό που ακολούθησε τις επόμενες μέρες μόνο ως κανιβαλισμός μπορεί να χαρακτηριστεί. Λεκτικές επιθέσεις, τραμπουκισμοί και παθητικοεπιθετικές συμπεριφορές σε όλη τη βάρδια, καθιστώντας το κλίμα επίτηδες ανυπόφορο. Πολλές από αυτές τις επιθέσεις έλαβαν χώρα μπροστά στο αφεντικό , που δεν έπαιρνε θέση τρίβοντας τα χέρια του από ικανοποίηση, καθώς οι υπάλληλοί του μια χαρά θα ξεσκαρτάριζαν την επιχείρηση από τυχόν συνδικαλιστές.
Η Μ.Κ. επέστρεψε στο Απ’ Αλλού σε άλλο πόστο, ενώ παρά τις διεκδικήσεις της για πλήρη ασφάλιση έμεινε η μόνη που δεν εργάζεται με 6ωρo, όπως συνέβαινε από την αρχή της εργασίας της. Λίγες μέρες αργότερα, η  Ν.Α. ενημερώθηκε από το αφεντικό για μείωση των ωρών εργασίας της. Η ίδια του δήλωσε ότι αρνείται οποιαδήποτε τροποποίηση στην σύμβασή της και έτσι της ανακοινώθηκε ότι απολύεται. Μία απόλυση εκδικητική, η οποία έγινε ξεκάθαρα προς παραδειγματισμό για όσους δεν είναι με το μέρος του. Η Ν.Α. έχει προχωρήσει σε καταγγελία στο ΣΕΠΕ για εκδικητική απόλυση και διαφορές δώρων, αδειών και ενσήμων. Η Ν.Σ. μετά από επανειλημμένες σκηνές κανιβαλισμού και παραλογισμού από τους υπόλοιπους εργαζόμενους εξαναγκάστηκε σε παραίτηση.

Ας μάθουν λοιπόν στην πιάτσα των Εξαρχείων και σε κάθε πιάτσα ότι υπάρχουν εργάτριες που δεν κοστολογούν την αξιοπρέπειά τους, πόσο μάλλον για 5 ευρώ την ώρα και μαύρα.

Και οι τρεις συναδέλφισσες έχουν κάνει καταγγελία στην επιθεώρηση εργασίας και διεκδικούν τα δεδουλευμένα τους. Εμείς ως Σ.Σ.Μ. είμαστε δίπλα στον αγώνα τους, ενάντια στις εκδικητικές απολύσεις, εξωθήσεις σε παραίτηση και βλαπτικές μεταβολές στις συμβάσεις εργασίας. Απαιτούμε την άμεση καταβολή των δεδουλευμένων και των ενσήμων που διεκδικούν.



ΚΑΜΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΗ (ΜΗΤΕΡΑ) ΜΟΝΗ
ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ



ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΡΓΑΤΡΙΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ
                                         ΚΑΙ ΣΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ