Κυριακή, 24 Απριλίου 2016

Το Σωματείου Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπόν εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού μετακομίζει σε νέα γραφεία! Αποχαιρετιστήριο bar [Δευτέρα 25/4, μετά τις 20:00]

Το Σωματείου Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπόν εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού μετακομίζει σε νέα γραφεία! 
Αποχαιρετιστήριο bar [Δευτέρα 25/4, μετά τις 20:00]

Παρασκευή, 22 Απριλίου 2016

Παρέμβαση στο μαγαζί Divine sto Γουδί για τα δεδουλευμένα εργαζόμενης [Τετάρτη 4/6]




Εργατική μαρτυρία από μια πρώην εργάτρια στην καφετέρια/εστιατόριο Divine

Το Divine βρίσκεται στο Γουδί, απέναντι από το Νοσοκομείο Παίδων. Η Αγγελική, μέλος του Σωματείου Σερβιτόρων Μαγείρων, άρχισε να εργάζεται στο μαγαζί αυτό, ως σερβιτόρα, στις 10 Ιουλίου και απολύθηκε στις 29 Φεβρουαρίου. Το μήνα Ιούλιο, με την πρόφαση ότι είναι εκπαιδευόμενη, εργαζόταν καθημερινά με ωρομίσθιό 3€ . Στις 31 Ιουλίου υπέγραψε πρόσληψη, μερικής απασχόλησης, με την ειδικότητα της μπουφετζού και το ωρομίσθιό της έγινε 4€. Το πρόγραμμά ήταν ελαστικό. Ανάλογα με τις ανάγκες της επιχείρησης, η Α. συνήθιζε να δουλεύει στα ρεπό των άλλων εργαζόμενων και τις ημέρες που το μαγαζί μετέδιδε ποδοσφαιρικούς αγώνες.
Η Α., εκτός από το σέρβις στο εσωτερικό του μαγαζιού και στα τραπέζια της πλατείας, αναλάμβανε συχνά και την εργασία της διανομής καφέ και φαγητού από τις τηλεφωνικές παραγγελίες, τη λάντζα, το ‘’τσεκάρισμα’’ της καθαριότητας της τουαλέτας, καθώς επίσης τις εργασίες για το βραδινό κλείσιμο, όπως το ξεσκόνισμα καρεκλών, καναπέδων και σκαμπό και το σήκωμα σκαμπό πάνω στους καναπέδες για να διευκολύνεται το πρωινό καθάρισμα. Η Α. αναλάμβανε και το καθάρισμα μέσα στο χώρο του μπαρ και στο χώρο της λάντζας που περιλάμβανε το σήκωμα/μετακίνηση βαριών αντικειμένων, σκούπισμα και σφουγγάρισμα. Το γεγονός ότι γνώριζε να φτιάχνει καφέδες αναγνωρίστηκε από το αφεντικό Κωνσταντίνο Κωνσταντίνου ως ‘’προτέρημα’’ με αποτέλεσμα να βοηθάει και στο μπαρ όποτε αυτό ήταν δυνατό και αναγκαίο.
Η γυναικεία εργασία στο Divine όμως δεν περιορίζεται μονάχα σε όσα περιγράφονται παραπάνω. Όντας -και- έμφυλα προσδιορισμένη, αποτελεί έναν συνδυασμό οικονομικής εκμετάλλευσης, ψυχολογικής καταπίεσης και σεξουαλικής παρενόχλησης. Το να είναι μια γυναίκα εργάτρια στο Divine σημαίνει ότι είναι αναγκασμένη να αντιμετωπίζει και την προσβλητική, αυταρχική και σεξιστική συμπεριφορά του αφεντικού. Αυτή η συμπεριφορά χαρακτηρίζεται άλλοτε από άγριες φωνές, προσβολές και βρισιές, όταν η εργασία λόγω του φόρτου της είναι αδύνατο να γίνει σύμφωνα με τις απόλυτες οδηγίες του αφεντικού, και άλλοτε από πράξεις ανδρικής επιβεβαίωσης, όπως το άπλωμα των χεριών –και όχι μόνο- στους γλουτούς των εργατριών του. Προσωπικό παράδειγμα της Α. αποτελεί μια στιγμή που στο μαγαζί δεν είχε κόσμο και το αφεντικό, χρησιμοποιώντας ένα τηλεκοντρόλ, ως προέκταση του χεριού του, της ‘’χτύπησε’’ τα οπίσθια. Αυτό εξαγρίωσε την Α. που του δήλωσε ξεκάθαρα ότι τέτοιου είδους κινήσεις δεν τις ανέχεται. Το αφεντικό, μη συνηθισμένο σε τέτοιες αντιδράσεις, προσπάθησε να δικαιολογηθεί λέγοντας, εμφανώς αμήχανα, ότι το έκανε για ‘’πλάκα’’.
Τον μήνα Δεκέμβριο τα εβδομαδιαία μεροκάματα της Α. άρχισαν να μειώνονται λόγω της αλλαγής της κύριας σερβιτόρας που είχε αναλάβει τα καθημερινά βραδινά ωράρια. Λίγες μέρες πριν την ημέρα των Χριστουγέννων η Α. ζήτησε το δώρο των εορτών. Ο Κωνσταντίνος Κωνσταντίνου απάντησε ότι: ‘’το μαγαζί δεν επιβαρύνει τους πελάτες με τα δώρα των εργαζομένων του’’. Δύο ενδεχόμενα μπορούν να δικαιολογήσουν την παρανοημένη απάντησή του, ή η κατάμουτρα υποτίμηση της νοημοσύνης μας, ή η άγνοια του συγκεκριμένου ότι είναι δική του υποχρέωσή να πληρώνει τα δώρα-και όχι μόνο -των εργατριών του (και όχι των πελατών) .
Μετά την πρωτοχρονιά γνωστοποιήθηκε στην Α. ότι το μαγαζί δεν χρειάζεται δεύτερη σερβιτόρα κατά τις βραδινές ώρες αφού διακόπηκε η μετάδοση αγώνων και καλό θα ήταν να έψαχνε για άλλη δουλειά γιατί η επιχείρηση δεν μπορεί να συνεχίζει να την απασχολεί. Η Α. ζήτησε να εργάζεται τα σαββατοκύριακα στα ρεπό των άλλων εργατριών και το αφεντικό δικαιολογήθηκε με αμφιβολία για το αν αυτό θα ήταν δυνατό αφού ‘’δεν βγαίνει’’. Τους 2 τελευταίους μήνες εργάστηκε στις μέρες των ρεπό των άλλων εργαζόμενων, ενώ για διάστημα 2 εβδομάδων δεν απασχολήθηκε από το μαγαζί λόγω χορήγησης φοιτητικής άδειας.
Στο τέλος του μήνα Φεβρουαρίου το αφεντικό ανακοίνωσε στην Α. ότι είναι αδύνατον να συνεχιστεί η σύμβαση και ότι θα πρέπει να την απολύσει. Όταν η Α. πήγε στο μαγαζί για να υπογράψει την απόλυση της, ζήτησε να της πληρωθούν όλες οι νόμιμες προσαυξήσεις βραδινών, υπερωριών και Κυριακάτικων ημερομισθίων καθώς και τα δώρα εορτών, η άδεια και το επίδομα αδείας σύμφωνα με την πραγματική της απασχόληση και συμφωνία με το ωρομίσθιο των 4€. Η διεκδίκηση των οικονομικών διαφορών χαρακτηρίστηκε ως ‘’ανήθικη’’ από το αφεντικό το οποίο όμως είπε ότι θα αναλάβει να πληρώσει όσα της χρωστάει σύμφωνα με τους υπολογισμούς που θα γίνουν από τον λογιστή του μαγαζιού. Η εργαζόμενη ζήτησε τα δεδουλευμένα του μήνα Φεβρουαρίου να της καταβληθούν μαζί με τα υπόλοιπα με το συνολικό ύψος του ποσού να ανέρχεται στα 2.000€ .
Ύστερα από μερικές ημέρες η Α. επικοινώνησε με τον λογιστή του μαγαζιού ο οποίος της ανακοίνωσε, με ύφος ανεξήγητα εριστικό, ότι το ποσό που είναι διατεθειμένο να της δώσει το μαγαζί είναι 1.000€. Η Α. αποφάσισε να διεκδικήσει συνολικά το ποσό που της χρωστάει και έτσι κατέφυγε στην επιθεώρηση εργασίας για να καταγγείλει την εργατική διαφορά.

Σε μια εποχή που τα αφεντικά υποτιμούν την εργασία μας, υποβαθμίζουν την αξιοπρέπεια μας, εκμεταλλεύονται με κάθε τρόπο τον μόχθο μας, εμείς αυτοοργανωνόμαστε από τα κάτω σε σωματεία βάσης για να υπερασπιστούμε συλλογικά τα ταξικά μας συμφέροντα.

Αντίσταση και Ταξική Αλληλεγγύη σε όλους τους χώρους δουλειάς.
Άμεση καταβολή Κυριακάτικων-βραδινών προσαυξήσεων,
Υπερωριών, επιδόματος αδείας και άδεια,
Δώρων εορτών.
Καμία ανοχή στις ‘’πλάκες’’ των αφεντικών πάνω στα κορμιά μας.

υ.γ  Πραγματοποιήθηκε επιθεώρηση εργασίας κατά την οποία καταβλήθηκαν τελικά στην εργαζόμενη όλα τα δεδουλευμένα της...Μπροστά στην ασυδοσία των αφεντικών προτάσσουμε την  αντίσταση και την ταξική αλληλεγγύη....

Δευτέρα, 18 Απριλίου 2016

Παρέμβαση στο μαγαζί «Κιμωλία art cafe» στην Πλάκα [Σάββατο 16/4]


Η συνάδελφος Μ. προσελήφθη ως σερβιτόρα στην καφετέρια «Κιμωλία art cafe» (Υπερείδου 5, Πλάκα) στις 2/09/13. Αν και η συμφωνία αφορούσε σε οχτάωρη πενθήμερη εργασία, η εργοδότριά από την αρχή της συνεργασίας και επανειλημμένως προφασιζόταν οικονομικές δυσκολίες έτσι ώστε να δηλώνει την Μ. στο ΙΚΑ για τετράωρη πενθήμερη απασχόληση, αγνοώντας τα αιτήματα της Μ. για ασφάλιση πραγματικής πλήρους απασχόλησης. Σ΄ ένα μαγαζί γεμάτο με πελάτες (και έσοδα) η συνάδελφος Μ. αναγκαζόταν πολλές φορές να δουλεύει και έξι ημέρες την εβδομάδα, καθώς η εργοδότρια απέφευγε συστηματικά την πρόσληψη του απαραίτητου προσωπικού για την ομαλή λειτουργία του.

Στο εν λόγω μαγαζί η εργασία της σερβιτόρας περιελάμβανε πολλές φορές, εκτός από το σέρβις ,την προετοιμασία της παραγγελίας(μπουφέ) και την λάντζα, η οποία γινόταν με πλύσιμο στο χέρι , καθώς η εργοδότρια αρνούνταν την αγορά πλυντηρίου. Συνέβαινε, συνεπώς, να δουλεύει ένας για το πόστο δύο ή τριών ατόμων, με αποτέλεσμα την σοβαρή πιθανότητα τραυματισμού, από την συνεχή κόπωση, την έλλειψη οργάνωσης και την απουσία χώρου λάντζας, με τις απαραίτητες από τον νόμο προδιαγραφές.

Στην συνάδελφο Μ. ανακοινώθηκε η απόλυση της στις 10/01/2016, ύστερα από σχεδόν 3 χρόνια εργασίας, χωρίς καμία ουσιαστική και επαγγελματική εξήγηση. Επιπλέον, όταν η Μ. ζήτησε την νόμιμη αποζημίωση της , η εργοδότρια άρχισε να «εκτοξεύει» προσβλητικές εκφράσεις μπροστά σε πελάτες και συναδέλφους, επαναλαμβάνοντας για ακόμα μια φορά την απαράδεκτη συμπεριφορά της απέναντι στην εργαζόμενη και καταπατώντας τα αυτονόητα εργασιακά δικαιώματα της και κάθε έννοια σεβασμού.

Η συνάδελφος Μ., μέλος του Σωματείου Σερβιτόρων-Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων στο κλάδο του επισιτισμού, κατέφυγε στην Επιθεώρηση Εργασίας, προκειμένου να καταγγείλει την εργοδότρια για την απόλυση της και να απαιτήσει την νόμιμη αποζημίωση της καθώς και τα δεδουλευμένα της ,δηλαδή, όλες τις κυριακάτικες και νυχτερινές προσαυξήσεις καθώς και τις οικονομικές διαφορές όλων των ετών σε επιδόματα και δώρα. Αντιδρώντας εκδικητικά η εργοδότρια ανακάλεσε και προέβει σε δεύτερη προειδοποιητική απόλυση προκειμένου να μειώσει ακόμη περισσότερο το ποσό της αποζημίωσης. Ενάντια στον κερδοσκοπικό χαρακτήρα των αφεντικών διεκδικούμε την άμεση αποπληρωμή όλων των νόμιμων οφειλών.





Παρασκευή, 8 Απριλίου 2016

Διμοιρία των ΜΑΤ αυτή την στιγμή στην παρέμβαση του σωματείου στα Hot Hot Βurger [Παρασκευή 8/4]

Ο κόσμος του σωματείου και οι αλληλέγγυοι πριν καν ξεκινήσει η παρέμβαση για την τρομοκρατική απόλυση συναδέλφου που δεν δέχτηκε να του ''κόψει πρόστιμο '' παράνομα και αυθαίρετα η εργοδοσία στο μαγαζί ''HOT HOT BURGER'' στην οδό Κολοκοτρώνη και Πραξιτέλους στο κέντρο της Αθήνας, διαπίστωσαν ότι  τους περίμενε  ήδη προκλητικά  διμοιρία των ΜΑΤ έξω από το μαγαζί.

Η παρέμβαση όμως συνεχίζεται κανονικά αυτή την στιγμή, οι συνάδελφοι και οι αλληλέγγυοι (περίπου 60-70 άτομα) παραμένουν έξω από το μαγαζί φωνάζοντας και συνθήματα έχοντας τα ΜΑΤ απέναντι τους.

Πέμπτη, 7 Απριλίου 2016

Προβολή του ντοκιμαντέρ "EL HONOR DE LAS INJURIAS" στα γραφεία του Σωματείου [Δευτέρα 11/4, 20:00]


Προβολή του ντοκιμαντέρ "EL HONOR DE LAS INJURIAS" 
στα γραφεία του Σωματείου (Λόντου 6 (β’ όροφος) Εξάρχεια)
Δευτέρα 11/4, 20:00


Η πολυτάραχη ζωή του αναρχικού Φελίπε Σαντοβάλ. Μέσα από την προσωπική διαδρομή του Σαντοβάλ σκιαγραφούνται πολλά επεισόδια της ιστορίας του ισπανικού αναρχικού κινήματος, από το 1920 ώς και τη λήξη του εμφυλίου το 1939.
Οι κρίσιμες καμπές του ισπανικού αναρχοσυνδικαλισμού, ο δύσβατος δρόμος προς την Επανάσταση, αλλά και οι αντιφάσεις που γεννάει ένας εμφύλιος, παρουσιάζονται εδώ (ρηχά, αλλά εγείροντας ζητήματα) με φόντο ένα πλούσιο αρχειακό υλικό της εποχής.

Σάββατο, 2 Απριλίου 2016

Εργασιακός Μεσαίωνας και στο μαγαζί «Κεφτές και δεν φταις»

Εργασιακός Μεσαίωνας και στο μαγαζί «Κεφτές και δεν φταις»

Ο συνάδελφος Α. ξεκίνησε να εργάζεται ως λαντζιέρης στο κατάστημα “κεφτές και δε φταις” στη Νέα Σμύρνη την Παρασκευή 24/04/2015 και η υπογραφή της σύμβασης εργασίας πραγματοποιήθηκε τη τρίτη 28/4 /15, χωρίς να του δοθεί το αντίγραφο όπως προβλέπεται. Ο εργοδότης του ζήτησε  να δουλεύει 6 ημέρες την εβδομάδα, για 10 και παραπάνω ώρες, χωρίς να παίρνει το νόμιμο ρεπό, ενώ οι όροι της σύμβασης που υπογράφηκε μεταξύ τους ήταν για εργασία τριών ημερών  και 18 ωρών εβδομαδιαίως (δηλαδή 3 6ωρα). Αποτέλεσμα των απαιτήσεων του εργοδότη ήταν ο Α. να πληρώνεται 25 ευρώ για πάνω απόν 10 ώρες εργασίας, και να μην έχει πλήρη ασφαλιστική κάλυψη, απαραίτητη για την υγεία του. Ο Α. υπέκυψε στις απαιτήσεις του αφεντικού λόγω της μεγάλης οικονομικής ανάγκης και υπό το φόβο της ανεργίας, σκεπτόμενος ότι οι όροι εργασίας ενδέχεται να βελτιωθούν, και να του αποδοθούν οι νόμιμες αποδοχές και τα ένσημα για τις πραγματικές ώρες εργασίας.

Στο εν λόγω μαγαζί, στις 10 και παραπάνω ώρες εργασίας του Α. Δεν περιλαμβάνονταν μόνο η αρμοδιότητα της λάντζας, αλλά και το καθάρισμα της κουζίνας, και η προετοιμασία του μαγειρέματος, όπως για παράδειγμα το καθάρισμα και το κόψιμο 40-60 κιλών πατάτας ημερησίως. Παράλληλα, στο μαγαζί η υποδομή της λάντζας ήταν μηδαμινή, ενώ επικρατούσε παντελής έλλειψη οργάνωσης στο χώρο εργασίας, με αποτέλεσμα να αυξάνονται οι πιθανότητες σοβαρού εργατικού ατυχήματος για τους εργαζόμενους. Φυσικά, για τις συνθήκες αυτές, αλλά και για οποιαδήποτε πιθανότητα βελτίωσης των όρων εργασίας, τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο είχε μόνο ο εργοδότης.

Και ενώ ο Α. υπέμεινε τις εξαντλητικές αυτές συνθήκες, προσπαθώντας για το καλύτερο, ο εργοδότης σταμάτησε να του καταβάλει ακόμη και τα ελλιπή αυτά ημερομίσθια των 25 ευρώ. Έτσι, από τη πέμπτη 15/10 έως και τη Κυριακή 29/11 (40 ημερομίσθια) ο Α. δούλευε παντελώς απλήρωτος, ενώ την ίδια περίοδο το αφεντικό άνοιγε και νέο μαγαζί στην περιοχή της Γλυφάδας. Μετά από τις 40 αυτές μέρες, όταν ο Α. ζήτησε τα δεδουλευμένα που του αντιστοιχούσαν, η απάντηση του αφεντικού ήταν η απόλυσή του.

Ο συνάδελφος Α., και μέλος του Σωματείου Σερβιτόρων -Μάγειρων και λοιπών εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού, κατήγγειλε στην επιθεώρηση εργασίας τις απαράδεκτες συνθήκες που βίωσε στο εν λόγο μαγαζί καθώς και τις δεδουλευμένες απλήρωτες μέχρι στιγμής οφειλές της εργοδοσίας. Μέσα στις οφειλές του αφεντικού, περιλαμβάνονται οι 40 απλήρωτες μέρες εργασίας, καθώς και οι νόμιμες απολαβές που αντιστοιχούν στις ώρες εργασίας (10 και πλέον ώρες/ μέρα), και οι κυριακάτικές και νυχτερινές προσαυξήσεις και τα δώρα/ επιδόματα.

Ως σωματείο στεκόμαστε διπλά στον απολυμένο Α. διεκδικούμε μαζί του τα δικαιώματα όλων μας και παλεύουμε εναντία στον εργασιακό μεσαίωνα που μας ετοιμάζουν τα αφεντικά.

ΑΜΕΣΗ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΔΕΔΟΥΛΕΥΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΑΠΟΛΥΜΕΝΟΥ Α.

Σωματείο Σερβιτόρων Μάγειρων και λοιπών εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού

Κείμενο του σωματείου που μοιράζεται για το μαγαζί" Xυμοποιείο" στο Μοναστηράκι

 ΤΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ, ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ, ΔΙΚΑ ΜΟΥ

Ο συνάδελφος Α.Π. εργάστηκε από το Γενάρη του ’15 στο κατάστημα Χυμοποιείο στην Πανδρόσου 64, Μοναστηράκι (χώρος ταχείας εστίασης με φυσικούς χυμούς και καφέδες), δηλωμένος ως σερβιτόρος. Η πραγματικότητα είναι πως ο συνάδελφος εργαζόταν ως μπουφετζής φτιάχνοντας καφέδες, χυμοποιός κόβοντας κυλά φρούτων και παρασκευάζοντας χυμούς, καθαριστής τουαλέτας, υπογείων καθώς και όλου του μαγαζιού, αχθοφόρος και αποθηκάριος, κουβαλώντας τα αμέτρητα καφάσια φρούτων και κιλά σκουπιδιών, ταμίας και όποια άλλη αρμοδιότητα μπορεί να έχει ένα μαγαζί εκτός από σερβιτόρος. Άλλωστε το κατάστημα δεν διαθέτει καν σέρβις!
Η εντατικοποιημένη εργασία πολλαπλών καθηκόντων κυλούσε στο χυμοποιείο, με το αφεντικό Άρη Παπαθεοδωρόπουλο να προσπαθεί να λανσάρει προς τα έξω ένα εναλλακτικό στυλ ‘’όλοι μαζί παρεάκι’’ για λόγους μάρκετινγκ, ως τον Απρίλη που ξεκινούν οι επιπρόσθετες παράλογες απαιτήσεις του.

Η αρχή ήταν, όταν εν μέσω νόμιμης άδειας συναδέλφου (δηλωμένη καιρό πριν), ο εργοδότης αποφάσισε πως χρειάζεται ξεκούραση, φεύγοντας απροειδοποίητα με τη φίλη του (επίσης εργαζόμενη στο κατάστημα). Τότε, άφησε 4 πλέον υπαλλήλους να συντηρούν ένα κατάστημα που ανοίγει 7 μέρες την εβδομάδα και 12 με 14 ώρες την ημέρα, στο πικ της καταναλωτικής σεζόν λόγω Πάσχα. Οι εργαζόμενοι κλήθηκαν να δουλεύουν σε εξαντλητικούς ρυθμούς δεδομένης της υπάρχουσας συνθήκης του μαγαζιού που σε θέλει εργάτη λάστιχο σε όλα τα πόστα, από 7 έως 12 ημέρες χωρίς ρεπό.
Η απάντηση του υπεύθυνου/αφεντικού όταν χρειάστηκε να τον βρουν οι εγκλωβισμένοι πλέον υπάλληλοι του για προβλήματα που προέκυπτανλόγω έλλειψης προσωπικού, ήταν πως είμαστε αντί-συναδελφικοί καθώς δεν αφήνουμε δυο ανθρώπους να κάνουν διακοπές. Όλα αυτά, ενώ μια από τους 4 εργαζομένους δούλευε εκείνες τις μέρες με 39 πυρετό.
Οι επιπλήξεις του πάνω στην διεκδίκηση των εργαζομένων για πιο ανθρώπινες συνθήκες εργασίες ήταν τόσο προσβλητικές και η στάση του τόσο αδιάλλακτη, που ώθησε συνάδελφο σε παραίτηση.

Ο ιδιοκτήτης δε πτοήθηκε από τα παράπονα των υπαλλήλων, ούτε από την εξαναγκαστική αποχώρηση του συναδέλφου. Άλλωστε δεν ήταν η πρώτη φορά στη σύντομη ύπαρξη του Χυμοποιείου που άτομα εξαναγκάζονταν να φύγουν από εξάντληση ή παράλογες απαιτήσεις του αφεντικού. Το κατάστημα λειτουργεί 15 μήνες και έχουν αποχωρήσει ή απολυθεί συνολικά 9 άτομα. Θα έπαιρνε ξανά καινούργιους, φρέσκους! Και έτσι και έγινε.
Μαζί με τους νέους εργαζόμενους ήρθε και μια λίστα απαιτήσεων-προσόντων, να τους ανακοινωθεί σε ένα από τα συχνά meeting που καλούσε κάθε φορά που του ερχόταν μια καινούργια αλλαγή στο μυαλό, αποσταθεροποιώντας όλο και περισσότερο την εργασιακή συνθήκη. Η νέα λίστα απαιτήσεων που θα αφορούσε νέους και παλιούς, ήθελε τους εργαζόμενους εκτός από υπέρ-εντατικοποιημένους που ήδη ήταν, να προσφέρουν πλέον και έξτρα άμισθες υπηρεσίες στομαγαζί ‘’ως ένδειξη αγάπης’’, με το παραμύθι πως μέσα από αυτή τη διαδικασία ο ιδιοκτήτης ίσως διάλεγε τους μελλοντικούς συνέταιρους του.Επίσης κατά το ίδιο σκεπτικό είχε προτείνει να μην δίνει όλο το πραγματικό ποσό των δώρων και επιδομάτων (κάτι στο οποίο το προσωπικό δεν συμβιβάστηκε). Φυσικά κάποιοι από τους εργαζόμενους που είχαν βιώσει την εξουσιαστική του συμπεριφορά, δεν πίστεψαν το αριστερό εναλλακτικό στυλάκι που προσπαθούσε να περάσει σε πελάτες και υπαλλήλους και αντέδρασαν. Πως ήταν άλλωστε δυνατόν να δουλέψουν άμισθα βασιζόμενοι σε αν-αντίστοιχες υποσχέσεις, όταν τη τελευταία ‘’φουρνιά’’ καινούργιων υπαλλήλων την είχε δοκιμαστικά 4 μήνες!
Έπειτα από αυτό το περιστατικό η στάση του εργοδότη άλλαξε προς το χειρότερο, στοχοποιόντας τους εναπομείναντες εργαζόμενους που είχαν αντιδράσει, αλλάζοντάς τους ωράρια ώστε να μην συμπίπτουν σε κοινές βάρδιες και λέγοντάς ακόμη μια φορά πως ‘’έτσι έχουν τα πράγματα και αν δεν σας κάνει φύγετε’’.
Η κορύφωση αυτής της περιόδου ήταν όταν εν μέσω βάρδιας, με 20 πελάτες ουρά, άρχισε να φωνάζει από το παρατηρητήριό του έξω από το μαγαζί προσβάλλοντας και προστάζοντας εντολές του τύπου ‘’τρέχουμε τώρα! Δουλεύουμε! Τι έχουμε πει? Πως κάθεστε έτσι…’’ και άλλα τέτοια δημοκρατικά. Στη προσπάθεια των εργαζομένων να υπερασπιστούν την αξιοπρέπεια τους και να μην ανέχονται δημόσιους εξευτελισμούς από το αφεντικό, η απάντηση του ήταν ‘’εσείς με ξευτιλίζεται όπως δουλεύετε, έτσι θα δουλεύουμε και αν δε σας αρέσει να φύγετε’’. Και ακόμη ένας συνάδελφος απολύθηκε…

Καθώς τελείωνε η θερινή σεζόν, ο εργοδότης ενώ είχε αναφέρει προβληματισμούς του τύπου ‘’πως θα μείνετε όλοι στο μαγαζί από χειμώνα που θα πέσει η δουλειά και θα μειωθούν οι βάρδιες?’’, εν τέλει προσέλαβε τρία άτομα, την πρώτη εβδομάδα που μείωσε συνολικά τα ωράρια του καταστήματος. Προκειμένου να εκπαιδεύσει τα καινούργια άτομα, βάζοντας τους να δουλεύουν φουλ-τάιμ, έκοψε βάρδιες παράτυπα από τα συμφωνημένα από συγκεκριμένους εργαζόμενους, χωρίς να τον ενδιαφέρει τι επιπτώσεις επέφερε αυτό στις ζωές τους. Όταν ο συνάδελφος Α.Π. παραπονέθηκε για την μείωση των βαρδιών, ρωτώντας γιατί συμβαίνει όλο αυτό και εξηγώντας πως δεν μπορούσε να καλύψει τις βασικές του ανάγκες, η απάντηση ήταν πως ‘’θα το δούμε από την άλλη βδομάδα’’. Αυτό επαναλήφθηκε επί 4 συνεχόμενες βδομάδες και έτσι ο Α.Π. δήλωσε στο αφεντικό και στον λογιστή πως αυτό που συμβαίνει (χωρίς καμία εξήγηση από μεριάς τους) είναι παράτυπο με βάση τη σύμβασή του και έπειτα το κατήγγειλε στην επιθεώρηση εργασίας. Μια μέρα μετά την καταγγελία και ενώ είχαν εκπαιδευτεί και οι καινούργιοι, ήρθε η απόλυση του Α.Π. καθώς και άλλων 2 εργαζομένων.

Ο συνάδελφος διεκδικεί την άμεση επαναπρόσληψή του, θεωρώντας την απόλυση του εκδικητική, ανθρώπινες συνθήκες εργασίας για όλους/ες καθώς και τις δεδουλευμένες προσαυξήσεις βραδινών και Κυριακών που δεν λαμβάνονταν.
Ενάντια στον φόβο και την τρομοκρατία του κάθε αφεντικού , ενάντια στην σιωπή και την υποταγή, ενάντια στον μονόδρομο της φτώχειας και εξαθλίωσης που θέλουν να μας επιβάλουν, είναι ώρα να απαντήσουμε με τους συλλογικούς μας α γώνες. Με την αλληλεγγύη, με την ανάταση του εργατικού κινήματος και των κοινωνικών αγώνων , να ανατρέψουμε το ασφυχτικό πλαίσιο εργασίας και ζωής στο οποίο μας έχουν στριμώξει.

ΟΙ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΕΣ ΑΥΘΕΡΕΣΙΕΣ ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΘΑ ΜΕΝΟΥΝ ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΕΣ
Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού

Παρέμβαση στο Souvlaki bar στο Θησείο για συνάδελφο που απολύθηκε όταν ανακοίνωσε την συμμετοχή του στην γενική απεργία της 12 Νοεμβρη 2015



Souvlaki bar
«Σχαρώνει» τις καλύτερες απολύσεις
στους εργαζόμενους που διεκδικούν



«Συζητάς για τις νόμιμες απολαβές με τους συναδέλφους σου;
Απεργείς;
Απολύεσαι!»

Στο Θησείο, στην οδό Θησείου & Αδριανού υπάρχει ένα σουβλατζίδικο. Σ’ αυτό το σουβλατζίδικο, το οποίο απασχολεί πάνω-κάτω δυο δεκάδες εργαζομένους δούλευε για κάτι παραπάνω από ένα μήνα και ο συνάδελφος και μέλος του σωματείου μας Κ.Γ. Σ’ αυτό το σουβλατζίδικο συμβαίνουν μες τις άκρες ότι συμβαίνει στα περισσότερα μαγαζιά του επισιτισμού. Οι μπόλικοι εργάτες δουλεύουν σκληρά, τα αφεντικά κάθονται αλλά έχουν άποψη για όλα ˙ η κουτσουρεμένη εργατική νομοθεσία καταπατείται ˙ και, φυσικά, όλη αυτή η κατάσταση συνεχίζεται επ’ αορίστων πλουτίζοντας τις τσέπες των εργοδοτών, είτε με τη «γλύκα του καρότου» είτε με την «τρομοκρατία του μαστιγίου».
Σ’ αυτό το σουβλατζίδικο ο συνάδελφος δούλευε στη θέση του ντελιβερά αλλά καθώς η επιχείρηση έχει «και άλλες ανάγκες» ο συνάδελφος όπως και όλοι οι ντελιβεράδες ήταν επίσης λαντζιέρηδες, βοηθοί κουζίνας, βοηθοί σερβιτόρων και γενικά βοηθοί. Δούλευε και «ολοήμερα», δηλαδή 11 ώρες σερί, όπως και πολλοί άλλοι συνάδελφοι στην επιχείρηση, Κυριακές και βράδια, με δικές του βενζίνες για τα δρομολόγια της διανομής και όλα αυτά για 3.5 ευρώ την ώρα. Και φυσικά η ασφάλιση δεν ήτανε πλήρης. Επίσης σ’ αυτό το σουβλατζίδικο δεν έχει σημασία πόση ώρα δουλεύεις, σ’ αυτές τις ώρες δικαιούσαι ένα σουβλάκι τυλιχτό τα υπόλοιπα θα πρέπει να τα πληρώνεις. Όπως επίσης θα πρέπει να πληρώνεις και τις μπλούζες που φοράς για να ξεχωρίζεις, καθώς και τις ελλείψεις του ταμείου από τα tips/φιλοδωρήματα.
Ο συνάδελφος συζήταγε με τους συναδέλφους του το εξευτελιστικό ωρομίσθιο, τη μη καταβολή δώρων και επιδομάτων, τα ωράρια. Και στη περίπτωση του Souvlaki bar αλλά και γενικά, σαν σωματείο πιστεύουμε ότι θα πρέπει να αυξηθούν οι μισθοί για να τα βγάζουν όλοι πέρα, να μην χρειάζεται να κάνουμε δύο δουλειές (όπως έκαναν όλοι οι ντελιβεράδες στο Souvlaki Bar) ή να δουλεύουμε «ολοήμερα», δύο, τρεις ή τέσσερεις ώρες πάνω από το κατεκτημένο 8άωρο. Πρέπει να απαντάμε στις τσαμπουκαλεμένες απαιτήσεις των εργοδοτών για παράταση του ωραρίου και των καθηκόντων μας για οποιαδήποτε «ανάγκη της επιχείρησης».
Την Δευτέρα 9/11 και ενώ ο συνάδελφος έκανε λάντζα το αφεντικό κατέβηκε και τον ενημέρωσε ότι έχει έρθει η ώρα να πληρωθεί και να ανέβει πάνω στο γραφείο να υπογράψει απόδειξη είσπραξης. Εκεί, και ενώπιον αρκετών συναδέλφων του, ενημέρωσε τον εργοδότη ότι την Πέμπτη 12/11 μέρα δημόσιας καλεσμένης και προκηρυγμένης γενικής απεργίας θα απεργήσει. Η απάντηση του αφεντικού ήταν ότι «που τη μάθατε αυτή τη νέα μόδα», «18 χρόνια είμαστε στον επισιτισμό και στον επισιτισμό δεν απεργούμε ποτέ», λες και τα αφεντικά απεργούνε!, όλα αυτά με ύφος φωνακλά αφεντικού που πρέπει να βάλει μια τάξη και να παραδειγματίσει, ώστε το «κακό» να μην εξαπλωθεί και οι υπόλοιποι εργαζόμενοι να μην μπούνε καν στο κόπο να σκεφτούν την απεργία ή οποιαδήποτε άλλη διεκδίκηση.
Μετά τη διαμάχη του αφεντικού με τον συνάδελφο για το ζήτημα της απεργίας και καθώς ο συνάδελφος περίμενε να καλεστεί στα γραφεία για να πληρωθεί, συζήτησε με τους συναδέλφους του το ζήτημα της απεργίας προτρέποντας τους να απεργήσουν, αλλά και το ζήτημα της μισθοδοσίας. Το μεροκάματο δηλαδή που δικαιούνται, οριζόμενο από τις νόμιμες προσαυξήσεις για την εργασία τα βράδια και τις Κυριακές πάντα με βάση το συμφωνημένο ωρομίσθιο. Η βάρδια τελειώνει με το αφεντικό να αποχωρεί αφήνοντας απλήρωτο τον συνάδελφο εργαζόμενο.
Την επόμενη μέρα Τρίτη 10/11, μέχρι ο συνάδελφος Κ.Γ. να αρχίσει την βάρδια του, κυκλοφορούσε η φήμη ανάμεσα στους εργαζομένους ότι είχε απολυθεί επειδή ζήτησε τις βραδινές και τις Κυριακάτικες προσαυξήσεις. Όταν έφτασε, η φήμη επιβεβαιώθηκε. Η υπεύθυνη τον ενημέρωσε να ανέβει στα γραφεία γιατί τον ζητάνε τα αφεντικά. Εκεί αντί για τα αφεντικά συνάντησε τη λογίστρια της επιχείρησης η οποία του κοινοποίησε ότι απολύεται. Όταν της ζητήθηκε ο λόγος η λογίστρια απάντησε «ότι κάνουμε περικοπές στο μαγαζί». Όταν της απαντήθηκε ότι αυτό δεν ισχύει γιατί υπάρχει έλλειψη στο πρόγραμμα των ντελιβεράδων καθώς όλοι οι ντελιβεράδες κάνουν δύο δουλειές, εκείνη βρήκε νέα δικαιολογία ότι οι εργοδότες είχαν «θέμα με την απόδοση ή την συμπεριφορά» του, κάτι από τα δύο, γιατί μάλλον τα αφεντικά δεν είχαν αποφασίσει! Ο συνάδελφος, της δήλωσε ότι τον απολύσανε επειδή συνδικαλίζεται και επειδή απεργεί, δεν υπέγραψε την απόλυση του και αποχώρησε. Την επόμενη μέρα προσέφυγε στην επιθεώρηση εργασίας όπου κατήγγειλε σαν παράνομη και καταχρηστική την απόλυση του για συνδικαλιστικούς λόγους.
Είναι σαφές ότι ο συνάδελφος μας Κ.Γ. μέλος του Δ.Σ. του σωματείου μας, απολύθηκε επειδή είχε το «θράσος» να συζητάει με τους συναδέλφους του τις νόμιμες απολαβές που δικαιούνται καθώς και ότι δήλωσε δημόσια μπροστά σ’ όλους ότι απεργεί.
Για όλες και όλους εμάς, που εργαζόμαστε στα κάτεργα του επισιτισμού, ανασφάλιστες και κακοπληρωμένοι, υπό την πίεση της εργοδοτικής τρομοκρατίας και της ανεργίας δεν χωράει καμία αμφιβολία. Άλλο οι ανάγκες οι δικές μας, οι ανάγκες των εργαζομένων και άλλο οι ανάγκες των επιχειρήσεων και των εργοδοτών. Σαν σωματείο λέμε ότι όλοι οι εργαζόμενοι πρέπει να στεκόμαστε ενωμένοι μπροστά στις εργοδοτικές αυθαιρεσίες. Είναι έγκλημα να πιστεύουμε ότι τα 3.5 ή τα 4 ευρώ την ώρα, ημιανασφάλιστα, χωρίς τις νόμιμες προσαυξήσεις, χωρίς τα δώρα και τα επιδόματα μας συμφέρουν πραγματικά ˙ και ότι οι εργοδότες μας «κάνουνε τη χάρη» που μας δίνουν κάποια παραπάνω σεντς του ευρώ μαύρα στο χέρι.

Ζητάμε την άμεση επαναπρόσληψη του συναδέλφου μας στο
‘’
Souvlaki Bar’’ (ΠΟΛΙΣΧΥΣ ΕΣΤΙΑΣΗ ΕΠΕ.). Να παρθεί πίσω η άκυρη απόλυση του συνδικαλιστή Κ.Γ.


Συνάδελφοι οργανωθείτε στο σωματείο μας.
Να παλέψουμε συλλογικά κι αυτό-οργανωμένα, για την κατάργηση της «μαύρης»/ημιανασφάλιστης και επισφαλής εργασίας. για αυξήσεις στους μισθούς με βάση τις ανάγκες μας.
για καλύτερες συνθήκες εργασίας.


Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων του κλάδου του επισιστισμού