Παρασκευή, 4 Οκτωβρίου 2019

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΓΑΖΙ "ΑΠ' ΑΛΛΟΥ" ΣΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ. ΤΡ. 8/10 09:00 ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ

Tην τρίτη 8/10 εκδικάζεται η υπόθεση της συναδέλφισσάς μας Ν.Α. σχετικά με το μαγαζί απ'αλλού, στα Εξάρχεια. Το ραντεβού για τη συγκέντρωση αλληλεγγύης  είναι 9.00 π.μ. στα δικαστήρια της Ευελπίδων.


 
ΙΣΤΟΡΙΕΣ “ΑΠ’ΑΛΛΟΥ”
ΜΙΑ ΑΠΟΛΥΣΗ, ΜΙΑ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΚΑΙ ΜΙΑ ΒΛΑΠΤΙΚΗ ΜΕΤΑΒΟΛΗ
Η ιστορία των συναδελφισσών μας Ν.Α., Ν.Σ. και Μ.Κ. στο ταχυφαγείο Απ’ Αλλού στα Εξάρχεια δεν διαφέρει και πολύ από την πραγματικότητα που όλοι και όλες μας έχουμε βιώσει κάποια στιγμή στον κλάδο του επισιτισμού. Είχαν υπογράψει τις “γνωστές” εικονικές συμβάσεις της ημιαπασχόλησης, που δεν ανταποκρίνονται στις πραγματικές ώρες εργασίας και που τα αφεντικά μας αναγκάζουν να υπογράφουμε, πατώντας πάνω στην ανάγκη μας για δουλειά, πλασάροντάς το μάλιστα ως «συμφωνία» που μας συμφέρει. Στην πραγματικότητα πρόκειται για ξεκάθαρο εκβιασμό που συμφέρει μόνο τα αφεντικά, καθώς έτσι μπορούν να εμφανίσουν μειωμένα έσοδα, αντίστοιχα έξοδα, κερδίζοντας φορολογικές ελαφρύνσεις, γλιτώνοντας τις ασφαλιστικές εισφορές και έτσι γεμίζουν ανενόχλητοι τα ταμεία τους με μαύρο χρήμα. Οι εργαζόμενοι από την άλλη μένουν εκτεθειμένοι π.χ. σε περίπτωση εργατικού ατυχήματος ή άδειας ασθενείας, μητρότητας κτλ. και παίρνουν κουτσουρεμένα τα δώρα και τα επιδόματα. Υπό αυτές τις συνθήκες οι συναδέλφισσές μας και μέλη του σωματείου «συμφώνησαν» στην υποδηλωμένη εργασία, ενώ το αφεντικό Χ. Χαλβατζόγλου με τη διαλεκτική του “εγώ το κάνω για σας” με θράσος αυτοπροβάλλεται ως γενναιόδωρος προς τους εργαζόμενους.
Η Μ.Κ. εργάζεται στην επιχείρηση Απ’ Αλλού ως βοηθός μάγειρα από τον Μάρτιο του 2016, αρχικά αδήλωτη, ενώ τον Σεπτέμβριο του 2016 υπέγραψε την εικονική αυτή σύμβαση. Και ενώ είχε ήδη διεκδικήσει από το αφεντικό την πλήρη ασφάλισή της, χωρίς βέβαια αποτέλεσμα, τον Σεμπτέμβριο του 2017 έμεινε έγκυος και εξαιτίας μιας σοβαρής επιπλοκής στην εγκυμοσύνη της αναγκάστηκε να πάρει μακροχρόνιες αναρρωτικές άδειες, μέχρι και την στιγμή των αδειών κυοφορίας/λοχείας του ΕΦΚΑ και την άδεια μητρότητας του ΟΑΕΔ. Εάν η συναδέλφισσα είχε πλήρη ασφάλιση, θα είχε και μια αξιοπρεπή επιβίωση όχι μόνο για εκείνη αλλά και για το βρέφος της, όμως τα ποσά που έλαβε από τους κρατικούς φορείς ήταν ελάχιστα, καθώς υπολογίστηκαν σύμφωνα με την σύμβαση που είχε “συμφωνήσει” με το αφεντικό της. Η συναδέλφισσα διεκδικεί τα πραγματικά ποσά των Δώρων Χριστουγέννων και Πάσχα, επιδόματα αδείας, την ορθή τακτοποίηση των ενσήμων της και σε δεύτερο επίπεδο τα πραγματικά ποσά που θα έπρεπε να λάβει καθ’ όλο το διάστημα των αδειών της.
Η Ν.Α. ξεκίνησε να δουλεύει στο Απ’αλλού  ως βοηθός μάγειρα από τον Σεπτέμβριο του 2017, αλλά υπέγραψε σύμβαση αρκετούς μήνες αργότερα. Η συναδέλφισσα Ν.Σ. υπέγραψε και αυτή αντίστοιχη εικονική σύμβαση τον Δεκέμβρη του 2018. Και οι δύο αντιλήφθηκαν ότι στην επιχείρηση το αφεντικό καλλιεργούσε ένα «οικογενειακό» κλίμα. Λίγο πριν την επιστροφή της Μ.Κ. στην εργασία μετά τη λήξη της άδειας μητρότητας, και ενώ τον είχε ενημερώσει ότι διεκδικεί όσα πραγματικά της αναλογούν, το «οικογενειακό» κλίμα απέδωσε καρπούς, καθώς το αφεντικό το χρησιμοποίησε για να καλλιεργήσει στους υπόλοιπους εργαζόμενους εχθρικό κλίμα απέναντί της, διαδίδοντας ψευδώς ότι του ζητάει παράλογα ποσά και προβάλλοντάς την ως «απειλή» για την επιχείρηση (και άρα και για τους ίδιους). Αποκορύφωμα αυτής του της προσπάθειας ήταν ένα «μίτινγκ» που κάλεσε, με μοναδικό σκοπό να τη διαβάλει. Οι Ν.Α. και Ν.Σ. ήταν οι μόνες που αντέδρασαν και αποχώρησαν από το «μίτινγκ», ενώ οι υπόλοιποι εργαζόμενοι παρέμειναν.
Στις 19/01/19 το σωματείο μας πραγματοποίησε ενημερωτικό μοίρασμα στην περιοχή των Εξαρχείων σχετικά με την υπόθεση της Μ.Κ. με κατάληξη στο Απ’αλλού. Η αντίδραση του Χαλβατζόγλου ήταν να αρχίσει να της στέλνει εξώδικα, ενώ την ίδια περίοδο φρόντισε να τροποποιήσει τις συμβάσεις όλων των εργαζομένων, ώστε να αντικατοπτρίζουν τις πραγματικές ώρες εργασίας τους, για να είναι καλυμμένος σε τυχόν έλεγχο από το ΣΕΠΕ και το ΙΚΑ. Η τροποποίηση αυτή συνοδευόταν από την υπόσχεση ότι θα διατηρηθεί ίδιος ο μισθός (κατώτατος συν εξτρά μαύρες αποδοχές). Λίγες μέρες αργότερα, αθέτησε αυτή του την απόφαση και οι αποδοχές ήταν πλέον ο βασικός μισθός χωρίς μαύρες αποδοχές με την δικαιολογία ότι “δεν βγαίνει”, ρίχνοντας την ευθύνη στις διεκδικήσεις της Μ.Κ. Στην πραγματικότητα, με απλή αριθμητική προκύπτει πως η αναπροσαρμογή αυτή του μισθού έρχεται στο αφεντικό μία ή άλλη και το ότι “δεν βγαίνει” σημαίνει ότι ίσως μειωθεί λίγο το μαύρο κέρδος του και θα πειραχτεί η καλομαθημένη τσέπη του. Η μείωση των αποδοχών προκάλεσε τον θυμό των υπόλοιπων εργαζομένων, που τον προσωποποίησαν στις 3 συναδέλφισσες του σωματείου, τις κατηγόρησαν που υπερασπίστηκαν τα αυτονόητα και συσπειρώθηκαν επιδεικτικά στο πλευρό του αφεντικού.
Η Ν.Σ. την επόμενη μέρα της παρέμβασης του σωματείου, μπήκε σε ένα χώρο εργασίας που λέγοντας καλημέρα όλοι οι συνάδελφοι της γύρισαν επιδεικτικά την πλάτη και αρνούνταν να της μιλήσουν ακόμα και για να “βγει “ η δουλειά. Αυτό που ακολούθησε τις επόμενες μέρες μόνο ως κανιβαλισμός μπορεί να χαρακτηριστεί. Λεκτικές επιθέσεις, τραμπουκισμοί και παθητικοεπιθετικές συμπεριφορές σε όλη τη βάρδια, καθιστώντας το κλίμα επίτηδες ανυπόφορο. Πολλές από αυτές τις επιθέσεις έλαβαν χώρα μπροστά στο αφεντικό , που δεν έπαιρνε θέση τρίβοντας τα χέρια του από ικανοποίηση, καθώς οι υπάλληλοί του μια χαρά θα ξεσκαρτάριζαν την επιχείρηση από τυχόν συνδικαλιστές.
Η Μ.Κ. επέστρεψε στο Απ’ Αλλού σε άλλο πόστο, ενώ παρά τις διεκδικήσεις της για πλήρη ασφάλιση έμεινε η μόνη που δεν εργάζεται με 6ωρo, όπως συνέβαινε από την αρχή της εργασίας της. Λίγες μέρες αργότερα, η  Ν.Α. ενημερώθηκε από το αφεντικό για μείωση των ωρών εργασίας της. Η ίδια του δήλωσε ότι αρνείται οποιαδήποτε τροποποίηση στην σύμβασή της και έτσι της ανακοινώθηκε ότι απολύεται. Μία απόλυση εκδικητική, η οποία έγινε ξεκάθαρα προς παραδειγματισμό για όσους δεν είναι με το μέρος του. Η Ν.Α. έχει προχωρήσει σε καταγγελία στο ΣΕΠΕ για εκδικητική απόλυση και διαφορές δώρων, αδειών και ενσήμων. Η Ν.Σ. μετά από επανειλημμένες σκηνές κανιβαλισμού και παραλογισμού από τους υπόλοιπους εργαζόμενους εξαναγκάστηκε σε παραίτηση.
Ας μάθουν λοιπόν στην πιάτσα των Εξαρχείων και σε κάθε πιάτσα ότι υπάρχουν εργάτριες που δεν κοστολογούν την αξιοπρέπειά τους, πόσο μάλλον για 5 ευρώ την ώρα και μαύρα.
Και οι τρεις συναδέλφισσες έχουν κάνει καταγγελία στην επιθεώρηση εργασίας και διεκδικούν τα δεδουλευμένα τους. Εμείς ως Σ.Σ.Μ. είμαστε δίπλα στον αγώνα τους, ενάντια στις εκδικητικές απολύσεις, εξωθήσεις σε παραίτηση και βλαπτικές μεταβολές στις συμβάσεις εργασίας. Απαιτούμε την άμεση καταβολή των δεδουλευμένων και των ενσήμων που διεκδικούν.

Δευτέρα, 23 Σεπτεμβρίου 2019

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΒΔΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΜΗΝΑ - Η ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΜΑΣ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΗ ΠΕΜΠΤΗ

Αυτή τη βδομάδα η συνέλευσή μας μεταφέρεται για την Πέμπτη στις 17:00.

ΑΝΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ

Το δικαστήριο για την υπόθεση που αφορά 7 μέλη του σωματείου που βρίσκονται κατηγορούμενοι για εκβιασμό πήρε αναβολή για τις 19/12/19.

εδώ περισσότερες πληροφορίες για την υπόθεση.

Πέμπτη, 12 Σεπτεμβρίου 2019

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΑ ΔΙΩΚΟΜΕΝΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΣΕΡΒΙΤΟΡΩΝ ΜΑΓΕΙΡΩΝ ΔΕ. 16/9 9:00 - ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ

Ο ΤΑΞΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΚΒΙΑΣΜΟΣ


Πριν από πέντε χρόνια περίπου, με τη λήξη των παρεμβάσεων και της διεκδίκησης δεδουλευμένων, ενσήμων αλλά και  επαναπροσλήψεων συναδέλφων στα μαγαζιά Σαλαντίν και Βοτανοπωλείο, το ΣΣΜ ενημερώθηκε ότι είχε ξεκινήσει προανάκριση για τα αδικήματα  της απόπειρας εκβίασης με απειλή βλάβης της επιχείρησης και ηθικής αυτουργίας στην παραπάνω απόπειρα εναντίον 7 μελών του. Οι μηνυτήριες αναφορές είχαν γίνει από τα αφεντικά του Σαλαντίν και του Βοτανοπωλείου και την υπόθεση είχε αναλάβει τότε το Τμήμα Προστασίας  του Κράτους και του Δημοκρατικού Πολιτεύματος!

Τον Ιανουάριο του 2014 ξεκίνησε ένας εργατικός αγώνας στο μεζεδοπωλείο Σαλαντίν στον Κεραμεικό, όταν 3 μέλη του σωματείου απολύθηκαν εκδικητικά και διεκδίκησαν την επαναπρόσληψή τους, τα δεδουλευμένα και την πραγματική τους ασφαλιστική κάλυψη. Οι συνάδελφοι, αφού κατέθεσαν καταγγελία στην Επιθεώρηση Εργασίας, το ΙΚΑ, αλλά και αγωγή στα αστικά δικαστήρια, επέλεξαν να κινηθούν δημόσια και συλλογικά, σε κινηματικά πλαίσια, προκειμένου να κερδίσουν τις νόμιμες διεκδικήσεις τους. Το ΣΣΜ, αλληλέγγυο στα μέλη του, έκανε παρεμβάσεις έξω από το μαγαζί και μοίραζε κείμενα σε εργαζόμενους και κατοίκους του Κεραμεικού. Στα πλαίσια της θεσμικής διάστασής του και μετά από απόφαση της γενικής συνέλευσης του σωματείου, 3 μέλη του Δ.Σ. επικοινώνησαν με τον ιδιοκτήτη του Σαλαντίν, έπειτα από προγραμματισμένο ραντεβού, προκειμένου να υπερασπιστούν τις διεκδικήσεις των συναδέλφων.

Τον Απρίλιο του 2014 απολύθηκε συναδέλφισσά μας από το μαγαζί Βοτανοπωλείο στα Πετράλωνα. Το ΣΣΜ επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον εργοδότη για να εκθέσει τις νόμιμες απαιτήσεις της εργαζόμενης, που αφορούσαν στην πραγματική σχέση εργασίας και όχι σε αυτή που ψευδώς ο εργοδότης είχε δηλώσει. Καθώς το αφεντικό καθυστερούσε σκοπίμως να απαντήσει, η συνάδελφος έκανε καταγγελία στο ΙΚΑ και κίνησε την αυτόφωρη διαδικασία για τη μη καταβολή του Δώρου Πάσχα. Το σωματείο ταυτόχρονα κάλεσε σε παρέμβαση διαμαρτυρίας έξω από το συγκεκριμένο μαγαζί, δείχνοντας την έμπρακτη αλληλεγγύη και τη στήριξή του στην εργαζόμενη.  Η υπόθεση, όσον αφορά τα δεδουλευμένα της,  λύθηκε με εξωδικαστικό συμβιβασμό ανάμεσα στον εργοδότη και την εργαζόμενη, που έλαβε χώρα μία ημέρα πριν το προκαθορισμένο ραντεβού στην Επιθεώρηση Εργασίας. Όπως στην υπόθεση του Βοτανοπωλείου  η εργοδοσία αναγνώρισε τις οφειλές της και κατέβαλε τα χρωστούμενα στη συναδέλφισσα, έτσι και στην περίπτωση του Σαλαντίν οι 3 εργαζόμενοι, μέλη του ΣΣΜ, δικαιώθηκαν δικαστικά και τους αναγνωρίστηκε το ποσό των δεδουλευμένων που διεκδικούσαν.

Παρ’ όλα αυτά, όσο διαρκούσε ο διεκδικητικός αγώνας στο Βοτανοπωλείο, το αφεντικό κατέφυγε στην Ασφάλεια για να δηλώσει ότι απειλείται. Λίγες μέρες αργότερα πέρασε το κατώφλι της ΓΑΔΑ και η «εναλλακτική» εργοδοσία του Σαλαντίν, για να πει με τη σειρά της ότι εκβιάστηκε και απειλήθηκε. Αντί να κινηθεί η αυτόφωρη διαδικασία μετά τις καταθέσεις, να πάει η υπόθεση στον εισαγγελέα και να ενημερωθεί το σωματείο, η Ασφάλεια ανέλαβε για 2 μήνες τουλάχιστον να συλλέξει πληροφορίες για το ΣΣΜ, τις δράσεις του, το καταστατικό, τα γραφεία του και τις δημοσιοποιήσεις του στο διαδίκτυο (στοιχεία της δικογραφίας). Η συνεργασία αυτή, δικαστικού συστήματος και αστυνομίας, καμιά εντύπωση δε μας προκαλεί, αντίθετα αποτελεί ακόμα ένα παράδειγμα, ανάμεσα στα τόσα, που καταδεικνύει το ρόλο της δικαιοσύνης στον καπιταλισμό. Και αυτός δεν είναι άλλος από το να φράζει κάθε εστία αντίστασης και αγώνα, μικρού ή/και μεγάλου, προς παραδειγματισμό των υπολοίπων αφενός και  για τη διαρκή διατήρηση και υπεράσπιση των συμφερόντων κράτους και κεφαλαίου αφετέρου.

Οι αλυσίδες εστίασης, τα «σκληρά» αφεντικά της νύχτας και οι ιδιοκτήτες μεγάλων επιχειρήσεων φαίνεται ότι κατανοούν καλύτερα τον ταξικό τους ρόλο σε αυτές τις διαμάχες, αφού σε δεκάδες περιπτώσεις μέχρι σήμερα δεν επιχείρησαν τη σπίλωση του σωματείου μέσα από τη νομική οδό. Παραδόξως, ήταν τα «εναλλακτικά» αφεντικά -από πιάτσες που παριστάνουν ότι «ευαίσθητα» αφεντικά και εργαζόμενοι έχουν κοινά συμφέροντα- αυτά που ξεκίνησαν την προσπάθεια ποινικοποίησης της δράσης του ΣΣΜ.

Σχετικά με την ποινικοποίηση του συνδικαλισμού βάσης υπάρχει διαθέσιμη μπροσούρα, η οποία περιγράφει λεπτομερώς την παραπάνω υπόθεση –καθώς και διάφορες άλλες- και βρίσκεται σε ηλεκτρονική μορφή στη σελίδα της Εργατικής Ομοσπονδίας Βάσης: https://ergova.wordpress.com/
Φαίνεται πως η δράση μας και οι καθημερινοί μας αγώνες ενοχλούν τα αφεντικά του κλάδου, αλλά και τους μηχανισμούς του κράτους. Με την επιδιωκόμενη ποινικοποίηση του ΣΣΜ αφενός ελπίζουν ότι θα μας κάμψουν οικονομικά και θα μας απονομιμοποιήσουν στα μάτια της κοινωνίας και αφετέρου νομίζουν ότι θα φοβηθούμε και θα το ξανασκεφτούμε να διεκδικήσουμε ό,τι μας ανήκει, δρώντας στο κινηματικό πλαίσιο που μέχρι στιγμής κινούμαστε. Μπορεί να ελπίζουν ότι θα ξεχάσουμε τη μαύρη εργασία, τα απλήρωτά μας μεροκάματα, τις εξευτελιστικές συνθήκες που επικρατούν όχι μόνο στο κλάδο μας, αλλά συνολικά σε όλους τους χώρους δουλειάς. Απέναντι σε όλα αυτά εμείς δηλώνουμε ευθαρσώς ακόμα πιο πεισμένοι και αποφασισμένοι, συλλογικά και οργανωμένα, ότι θα εντείνουμε τον αγώνα μας, μέχρι την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΔΕΝ ΚΑΤΑΣΤΕΛΛΟΝΤΑΙ,
ΔΕΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ

Οργανωνόμαστε στα Σωματεία Βάσης για να αντισταθούμε στην υποτίμηση των ζωών μας από τα αφεντικά, το κράτος και τους κατασταλτικούς τους μηχανισμούς.

Καλούμε σε συγκέντρωση συμπαράστασης στην εκδίκαση της υπόθεσης,
τη Δευτέρα 16/9/19 στις 9:00 π.μ. κτ. 12 αιθ. 1  στα δικαστήρια της Ευελπίδων.

Τετάρτη, 24 Ιουλίου 2019

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΓΙΑ ΙΟΥΛΗ - ΑΥΓΟΥΣΤΟ

Η επόμενη συνέλευση (31/7) δεν θα γίνει καθώς και το άνοιγμα της Δευτέρας 29/7. Θα επιστρέψουμε στην εβδομαδιαία μας συνέλευση την Πέμπτη 29/8.

Εργατική παρέμβαση του σωματείου στο μαγαζί "ρίσκο" στα εξάρχεια

Το βράδυ του Σαββάτου 01 Ιουνίου 2019, πραγματοποιήσαμε πορεία στα Εξάρχεια από 100 περίπου άτομα για την απόλυση συναδέλφισσας από το cafe-bar «Ρίσκο» επειδή απαίτησε τα ένσημά τη.

Το κείμενο που μοιράσαμε:

Η Δ. εργαζόταν στο cafe-bar “Ρίσκο”, στα Εξάρχεια, από το 2016 και για σχεδόν 2 χρόνια. Όπως είναι σύνηθες πλέον, από την αρχή δεν της κολλούσαν ένσημα. Το ημερομίσθιο ήταν 25 ευρώ για το 8ωρο και τα δώρα, τα επιδόματα αδείας, τα νυχτερινά κλπ έλαμπαν δια της απουσίας τους. Το 2017 και μετά από διένεξη, ξεκινάει να της κολλάει τρία 3ωρα ανά εβδομάδα ενώ προφανώς οι βάρδιές της ήταν μακρόσυρτες όπως συνηθίζεται στον κλάδο. Αξίζει να σημειωθεί ότι ήταν η πρώτη εργαζόμενη που πήρε κάποια ένσημα από το συγκεκριμένο αφεντικό. Τον Μάιο του 2018, όταν η Δ. του κάνει κρούση για ολόκληρα ένσημα και για το μισθολογικό, αυτός την απολύει. Έπειτα από καταγγελία της Δ. στην επιθεώρηση εργασίας, το αφεντικό ενώ στην αρχή αρνήθηκε τα πάντα, στη συνέχεια της κατέβαλλε ένα μέρος των δεδουλευμένων της.
Ολοένα και περισσότερα περιστατικά που έρχονται στα αυτιά μας, γίνεται προσπάθεια να δικαιολογηθούν από κάποιους με την υποτιθέμενη “συμφωνία” μεταξύ εργαζόμενου κι εργοδότη για το μισθολογικό, την ασφάλιση κλπ. Κάτι τέτοιο συνέβη κι εδώ. Εμάς, ως εργαζόμενους/ες στον κλάδο, μας απασχολεί το ζήτημα της “συμφωνίας” όπως τίθεται από τα αφεντικά και όπως αναπαράγεται από κάποιους/ες συναδέλφους/ες μας γιατί έχοντας ζήσει την κατάσταση αυτή ουκ ολίγες φορές εκ των έσω, καταλαβαίνουμε πως μόνο για συμφωνία δεν πρόκειται, μιας και δε γίνεται επί ίσοις όροις, δε γίνεται ισότιμα. Έχουμε να κάνουμε με μια εκβιαστική συνθήκη απέναντι στον εργαζόμενο που ουσιαστικά είσαι υποχρεωμένος είτε να συμβιβαστείς με τα ψίχουλα που θεωρούν ότι κοστολογείται η εργασία σου, είτε απλά να κάνεις χώρο για τον επόμενο που θα δεχτεί και να μείνεις πάλι χωρίς δουλειά. Δεν αναγνωρίζουμε καμία ρητορική περί συμφωνιών με αφεντικά. Θέλουμε τα ένσημά μας και την ιατρική μας περίθαλψη, τα δεδουλευμένα μας, τον ελεύθερο χρόνο μας.
Ως Σ.Σ.Μ., στην περίπτωση του Ρίσκο βλέπουμε άλλο ένα αφεντικό. Και αξίζει να σημειωθεί πως το εν λόγω αφεντικό, σε κείμενό του σε κινηματικά μέσα καθώς και σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αναφέρει το Σ.Σ.Μ. Και συγκεκριμένα πως δεν δέχτηκε κάποια κρούση από αυτό, απαξιώνοντας έτσι τον προσωπικό αγώνα της Δ. Δεν κατέχουμε τον ρόλο της επιθεώρησης ή κάποιου ελεγκτικού μηχανισμού, και ο ατομικός αγώνας κάθε εργαζόμενου είναι πάντα η αρχή. Στηρίζουμε αμετάκλητα τον αγώνα της Δ. και κάθε εργαζόμενου.
Σε αρκετές περιπτώσεις εναλλακτικών πιατσών, όπως συνέβη και σε αυτήν του "Ρίσκο", τα αφεντικά, αν και είναι αφεντικά, βρίσκουν πάτημα και φαίνεται να προσπαθούν κάπως να βγάλουν παραέξω έναν “αντικρατικό” λόγο. Είναι πρωτοφανές για αυτούς να τους αποκαλούν αφεντικά. Χλευάζουν όταν διεκδικούμε τα ένσημά μας και τα δεδουλευμένα μας. Χρησιμοποιούν σαν δικαιολογία για να μην κολλάνε ένσημα το ότι είναι συνδιαλλαγή με το κράτος. Ξεπλένουν το όνομά τους επικαλούμενοι τον “αναρχικό χώρο”. Συμμετέχουν σε κινηματικές διαδικασίες κι εγχειρήματα και σε αυτοοργανωμένες ομάδες. Επιπλέον, διάφορα άτομα που συμμετέχουν στον χώρο κάνουν πλάτες σε τέτοιου είδους αφεντικά ή κρατούν ουδέτερη στάση ή ακόμα κι οι ίδιες οι εργαζόμενες/οι που συνεχίζουν να εργάζονται στο εναλλακτικό μαγαζί καταντάνε να παίρνουν το μέρος του αφεντικού αντί των συναδέλφων τους για να κερδίσουν την εύνοιά του. Κάθε τέτοια λογική πρέπει να κοπεί από τη ρίζα. Δε θα ανεχόμαστε αυτά τα άτομα ανάμεσά μας. Μας χωρίζουν έτη φωτός ταξικά και είναι ακόμα και προσβολή να θεωρούν ότι είμαστε ένα και το αυτό. Από τη στιγμή που κάποιος ή κάποια γίνει αφεντικό, έχει πάρει θέση στον ταξικό πόλεμο. Δεν κάνουμε τις πλάτες σε κανένα μαγαζάκι επειδή το “έντυσαν” μαυροκόκκινο και η συνθήκη του να είσαι αφεντικό δεν ξεπλένεται ούτε με φασέικα αυτοκολλητάκια, ούτε με οτιδήποτε άλλο χρησιμοποιήσεις για να πετύχεις αυτήν την “Εξαρχειώτικη” αισθητική. Δε δεχόμαστε τη χρήση των εργαλείων μας για τον εξευγενισμό οποιουδήποτε αφεντικού που εκμεταλλεύεται την υπεραξία μας. Αναρχικός και αφεντικό δεν γίνεται.
Τα εναλλακτικά αφεντικά μας πλασάρουν ένα “χαλαρό” εργασιακό κλίμα όπου είναι cool να πας για δουλειά με τη φορμίτσα σου. Ουσιαστικά, όμως, είναι άλλο ένα εργαλείο των αφεντικών για να μοστράρουν και να πουλήσουν το προϊόν τους μαζί με τον “αραγματικό” χαρακτήρα του μαγαζιού. Εμείς, που έχουμε εργαστεί στον επισιτισμό και συγκεκριμένα σε εναλλακτικομάγαζα, αφ' ενός δεν αναγνωρίζουμε σε κανένα επίπεδο κάποια χαλαρότητα, αφού οι ρυθμοί έντασης της εργασίας είναι τέτοιοι που μας τσακίζουν τα σώματα, τα νεύρα, τα μυαλά και την ψυχολογία μας και αφετέρου, αναρωτιόμαστε αυτή η πλασαρισμένη χαλαρότητα πόσο απέχει από την επιβεβλημένη κανονικότητα; Στα εναλλακτικομάγαζα τα αφεντικά δεν προσλαμβάνουν άτομα με σαφή ηλικιακά, φυλετικά, έμφυλα κριτήρια και με όρους απόδοσης; Θα δέχονταν τα εναλλακτικά αφεντικά να εργαστούν άτομα με “αρρενωπά” χαρακτηριστικά ντυμένα με φόρεμα π.χ.; Θα δέχονταν τα εναλλακτικά αφεντικά να εργαστούν άτομα με κάποια μορφή αναπηρίας; Πόσο εύκολα βρίσκεις δουλειά μετά τα 30 ακόμα και στα εναλλακτικομάγαζα; Στην ουσία, λοιπόν, το χαλαρό κλίμα προφανώς και δε θα μπορούσε να σχετίζεται με τα άτομα που εργάζονται, αλλά με τα άτομα που καταναλώνουν. Χτίζεται, δηλαδή, ένα φασέικο πελατολόγιο, που υπάρχει μια χαλαρή ατμόσφαιρα με μουσικούλα, να πιει κι ο τουρίστας έτσι “αγωνιστικά” το καφεδάκι του για να ζήσει τον μύθο του στα Εξάρχεια. Κι αν ακόμα κι αυτά δε σε αφήσουν να κάνεις τα στραβά μάτια στα ένσημα που δεν κολλήθηκαν ποτέ και στους πενιχρούς μισθούς...
...τα άτομα από τον κύκλο του αφεντικού του "Ρίσκο", θα σε αρχίσουν στις απειλές. Εσένα, την εργαζόμενη και τους συντρόφους που τόλμησαν να πάρουν το μέρος σου. Εμείς απαντάμε με συλλογικό αγώνα. Δε θα αφήσουμε καμία απειλή αναπάντητη.
Κανένα "Ρίσκο", κανένα "Απ' Αλλού", κανέναν "Ξενομπάτη", κανένα "Αλεξανδρινό". Δε θα κάνουμε τις πλάτες σε κανένα μαγαζάκι επειδή μοστράρεται ως κάτι κοντινό σε εμάς ως ατομικότητες. Ως άτομα που δρούμε με όρους αυτοοργάνωσης και αντιεξουσίας, οφείλουμε να μην αφήνουμε έδαφος στα αφεντικά διεκδικώντας συνεχώς καλύτερους όρους δουλειάς. Να καταργήσουμε τους ρόλους αφεντικού-εργαζόμενου για μια αταξική κοινωνία, για την καταστροφή του εξουσιαστικού πολιτισμού.
ΤΖΑΜΠΑ ΔΕ ΔΟΥΛΕΨΑΜΕ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑΝ.
ΕΙΤΕ ΜΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΕΙΤΕ ΜΕ ΤΟΝ ΔΙΣΚΟ,
ΣΦΑΛΙΑΡΕΣ ΚΑΙ ΚΛΩΤΣΙΕΣ ΣΤ' ΑΦΕΝΤΙΚΟ ΤΟΥ ΡΙΣΚΟ.

Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων
Συντρόφισσες και Σύντροφοι