Δευτέρα, 26 Σεπτεμβρίου 2016

                                                                     PARTY
                                     ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΛΥΨΗ ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΕΞΟΔΩΝ
                               ΑΓΩΝΩΝ ΤΟΥ ΣΩΝΑΤΕΙΟΥ ΣΕΡΒΙΤΟΡΩΝ ΜΑΓΕΙΡΩΝ
                                  (ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 30/9 ΑΣΟΕΕ ΜΕΤΑ ΤΙΣ 23.00ΜΜ)

Παρασκευή, 9 Σεπτεμβρίου 2016

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟ ΜΑΓΑΖΙ WEE DRUM (ΠΑΝΟΡΜΟΥ) 8/9/2016

Παρέμβαση πραγματοπιήθηκε στο μαγαζί wee drum στην Πανόρμου από το σωματείο για εργαζόμενη/συναδέλφισσα που απολύθηκε

(ακολουθεί το κείμενο που μοιράστηκε και φωτογραφίες από την παρέμβαση)


ΣΤΟ WEE DRAM ΕΡΧΕΣΑΙ ΣΑΝ ΕΡΓΑΤΗΣ ΚΑΙ ΦΕΥΓΕΙΣ ΣΑΝ ΕΧΘΡΟΣ

Άμα ρωτήσεις στη γειτονιά της Πανόρμου, λίγο πολύ όλοι ξέρουν την Σκωτσέζικη μπυραρία  Wee Dram, με ιδιοκτήτη τον Ross Szifris. Ο Ross είναι «ο κουλ σκωτσέζος που έχει και παμπ και είναι και γαμώ τα τυπάκια». Ο ίδιος έχει να πει για την πάρτη του, πως στη Wee Dram «Έρχεσαι σαν ξένος, αλλά φεύγεις σα φίλος». Αυτό ισχύει όμως μόνο για τους πελάτες. Εντάξει, μπορεί να μοιάζει γελοίο αλλά όταν πήγε η συναδέλφισσα Μυρσίνη Λ. εκεί για δουλειά, με αυτό το κλίμα βρέθηκε αντιμέτωπη. Και όταν λέμε αντιμέτωπη, το εννοούμε. Γιατί η εικόνα που έχει φτιάξει και πουλάει ο Ross όπως και ο κάθε Ross ή Γιώργος ή Τάκης για το μαγαζί του και τη φασάρα του είναι μια εικόνα που έχει φτιαχτεί στην πλάτη των εργαζομένων του. Το γεγονός ότι είναι Σκωτσέζος και έχει μόνο 4-5 χρόνια στην Αθήνα καθόλου δεν τον απέτρεψε από το να μάθει τους συσχετισμούς ισχύος αφεντικών-εργατών και στην Ελλάδα και να τοποθετηθεί μέσα σε αυτούς παρέα με τους ντόπιους εκμεταλλευτές.

Η συναδέλφισσα Μυρσίνη Λ. ξεκίνησε να εργάζεται στη Wee Dram από τις 10 Σεπτέμβρη του 2015 μέχρι και την απόλυσή της στις 11 Ιούλη του 2016 (10 μήνες)  και επειδή σαν άνθρωπος που σέβεται τον εαυτό της και την τάξη της, ευθύς εξαρχής  κατάλαβε τη μούφα του καλού κλίματος που πούλαγε ο εργοδότης. Προτιμούσε να βλέπει την ωμή πραγματικότητα της καθημερινότητάς της σε αυτή τη δουλειά που δεν ήταν τόσο καλή όσο το ίδιο το αφεντικό θέλει να δείχνει στους πελάτες. Η απάντηση σε αυτό το ''ιδανικό'' κλίμα:  Ένσημα; Λειψά. [3ωρα ένσημα αντί 7/8ώρου που δούλευε και ανάλογα με το εκάστοτε πρόγραμμα/ σύμβαση "έτρωγε" και ένα με δύο ένσημα εβδομαδιαίως]. Δώρο Χριστουγέννων, δώρο Πάσχα, επίδομα αδείας,  Κυριακάτικες και νυχτερινές προσαυξήσεις; Όλα απλήρωτα. Συμφωνίες; Όλα στο βρόντο [από το μπουφέ και το σερβίρισμα φαγητού κατέληξε να "διατηρεί" τις τουαλέτες καθαρές ανά τακτά χρονικά διαστήματα, πλύσιμο πιάτων -λάντζα δηλαδή-, καθάρισμα και τακτοποίηση ντουλαπιών, ξεσκόνισμα ραφιών , καθάρισμα του υπογείου -αυτό ήταν εξτραδάκι καλοκαιρινό από όταν άρχισε το θερμόμετρο να βαράει 40άρια(!)- όλα αυτά βέβαια άμα δεν είχε πελάτες ή πολύ δουλειά το μαγαζι. [Η "δουλειά" της δεν ήταν όμως να σερβίρει πελάτες; (Όποτε έχει)];  Όσο για τα ωράρια, [ενώ το μαγαζί κλείνει και καλά στις 2 το πολύ τις καθημερινές και 3 τα Σαββατοκύριακα αν υπήρχε κέφι ξεκινούσε Καραόκε-φάση μέχρι το πρωί (κι ας ήταν Δευτέρα)], αυτά είχαν γίνει βορά στις ορέξεις του εργοδότη και των πελατών- θαμώνων, ο οποίος δεν μπορούσε να διανοηθεί να τους διώξει στις ώρες που είχε συμφωνήσει να δουλεύουν οι εργαζόμενοί του. Πώς να το κάνει άλλωστε; Αφού πρέπει να φύγουν σα φίλοι. Τους διώχνεις τους φίλους; Δεν τους διώχνεις! Φυσικά ως Αφεντικό που είναι, ξέρει: Απλήρωτους εργαζόμενους ξανα-βρίσκεις εύκολα, πελάτες-φίλους όμως(;)

Το διάστημα που η συναδέλφισσα Μυρσίνη Λ. δούλεψε στη Wee Dram, μέχρι που ξαφνικά και απροειδοποίητα πηγαίνοντας τη Δευτέρα 11 Ιούλη για δουλειά, της είπε ο εργοδότης της να φύγει γιατί απολύεται. Στο διάστημα αυτό είχε, ήδη, δει να απολύονται και άλλοι τρείς συνάδελφοί της, εξίσου απροειδοποίητα. Μιλάμε για τέσσερις απολύσεις  μέσα σε 10 μήνες (κάπως πολλές για μικρό συνοικιακό μαγαζί). Απόλυση No.1:  Καινούργια μαγείρισσα,  πάνω στην εκπαίδευση και το άγχος βγάζει λάθος πιάτο και απολύεται (δεν του άρεσε η αντίδρασή της όταν της μίλησε για το λάθος). Απόλυση No.2: Η -ανασφάλιστη- κοπέλα που καθάριζει το μαγαζί ζητάει το δώρο Χριστουγέννων και απολύεται (δεν του άρεσε ο τρόπος της, όταν ζήτησε το δώρο). Απόλυση No.3: Ο μοναδικός μάγειρας που έκανε όλες τις βάρδιες της κουζίνας, για πάνω από ένα μήνα (12ωρα/ 7ήμερα) κατά λάθος μπλέκεται και σπάει μια τηλεόραση όπως πήγαινε να μπει στην κουζίνα (τρύπα), στο άνοιγμα -όπου δεν είχε κανένα λόγο να βρίσκεται μια τηλεόραση στο πάγκο της κουζίνας- και απολύεται (δεν του άρεσε η αντίδρασή του, όταν του πρότεινε να δουλέψει "τελείως" τζάμπα αυτή τη φορά για ένα μήνα). Απόλυση No.4: Της συναδέλφισσας Μυρσίνης Λ. επειδή δεν πήγαινε για μπύρα εκεί στα ρεπό της και δεν "αγαπούσε" αρκετά το μαγαζί.  Έτσι λοιπόν η απάντηση, μετά την αρχική παγωμάρα της απόλυσής της ήταν η καταγγελία στην επιθεώρηση εργασίας όπου διεκδικεί τα νόμιμα χρωστούμενα δεδουλευμένα ποσά, αυτά που ο ιδιοκτήτης της Wee Dram έκλεβε τόσο καιρό. Γιατί είναι πράγματα που αν τα βάλεις κάτω είναι αυτά, που κάνουν τους μισθούς που μας δίνουν, να ακροβατούν στα όρια της επιβίωσης. Πράγματα που στην τελική είναι σάρκα από τη σάρκα του μισθού και σκόπιμα κατακερματίζονται για να μοιάζουν με γενναιοδωρία και μεγαλοψυχία του κάθε μεμονωμένου αφεντικού (εάν καταβάλλονται). Διεκδικεί λοιπόν, αυτά που θα έπρεπε να είναι αυτονόητα.

Η Μυρσίνη Λ. είναι μέλος του σωματείου σερβιτόρων, μαγείρων και λοιπών εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού και μαζί διεκδικούμε τα χρωστούμενα δεδουλευμένα. Το ξέρουμε όμως πως δεν είμαστε μόνοι. Το ξέρουμε πως οι συνάδελφοι στη Wee Dram δεν θέλουν όλοι να γίνουν φίλοι ή ρουφιάνοι του εργοδότη. Το ξέρουμε πως στη γειτονιά της Πανόρμου ζουν και εργάζονται άνθρωποι με κοινή μοίρα και κοινά συμφέροντα με εμάς. Το ξέρουμε επίσης πως ανάμεσα στους πελάτες του Ross υπάρχουν και εκείνοι που δεν είναι εντελώς καθάρματα και τη μπύρα που πίνουν εκεί δεν την ανταλλάσσουν με το μίσος τους  για τα αφεντικά. Ελπίζουμε την επόμενη φορά που θα κοιταχτούμε στα μάτια να είναι με το βλέμμα εκείνων που αντιλαμβάνονται πως είναι μαζί σε αυτό τον αγώνα και σε όλους τους επόμενους. Γιατί δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς.

Άμεση καταβολή των ενσήμων που δικαιούται η Μυρσίνη.                                            

Άμεση καταβολή  νυχτερινών/ Κυριακάτικων προσαυξήσεων, οφειλόμενων δώρων εορτών, επίδομα αδείας και άδεια.






































Ενάντια στις εργοδοτικές αυθαιρεσίες –και γιατί οι ανάγκες μας δεν μπαίνουν στο ψυγείο– διεκδικούμε ότι μας ανήκει.

Ενάντια στα συμφέροντα των αφεντικών, η αξιοπρέπειά μας είναι αδιάλλακτη, γιατί….
ΚΑΙ ΤΑ ΜΙΚΡΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΚΟΥΦΑΛΕΣ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ….ΜΕΓΑΛΕΣ.

Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού

Πέμπτη, 21 Ιουλίου 2016

Τα ‘’ΗΟΤ ΗΟΤ BURGER BAR’’ προσπαθούν να εκδικηθούν όποιον εργαζόμενο αγωνίζεται και διεκδικεί


Εδώ και μήνες είναι σε εξέλιξη ο εργατικός αγώνας στην αλυσίδα εστίασης '' HOT HOT BURGER BAR'' , με αφορμή την περίπτωση του συναδέλφου Κώστα Π. που είναι και μέλος του Δ.Σ. του σωματείου. Ο συνάδελφος όλο αυτόν τον καιρό χωρίς να το βάζει κάτω διεκδικεί τα δεδουλευμένα και την επαναπρόσληψη του στην εταιρία. Η στάση της εργοδοσίας πάνω στο ζήτημα βέβαια είναι τα συνεχιζόμενα καψώνια: παράνομα '' πρόστιμα'' , αλλαγή ωραρίου και καταστήματος και στο τέλος ζητάει κιόλας από τον συνάδελφο να αποκηρύξει την συνδικαλιστική του δράση.

Η κορύφωση του αγώνα (είχαν πραγματοποιηθεί και άλλες 2 παρεμβάσεις - δές ΕΔΩ και ΕΔΩ) στα '' HOT HOT BURGER BAR'' πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 08/07, όπου με την συνδρομή αρκετών δεκάδων συναδέλφων και αλληλέγγυων  έγιναν ταυτόχρονες παρεμβάσεις σε καταστήματα της αλυσίδας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη (με την συνδρομή του ΣΣΜ Θεσσαλονίκης), ενόψει και της συνάντησης στην Επιθεώρηση Εργασίας την Πέμπτη 14/07. Στην συγκεκριμένη συνάντηση στο ΣΕΠΕ Αγ.Παρασκευής αυτό που έγινε σαφές ήταν η ανυποχώρητη στάση της εργοδοσίας, αφού τόνισε ότι δεν θέλει ο συνάδελφος Κώστας Π. να δουλεύει στα καταστήματα της αλλά ούτε και να πληρώσει τα δεδουλευμένα που του χρωστάει. Εδώ να σημειώσουμε την προκλητική στάση και παρουσία  της αστυνομίας έξω από το κτίριο του ΣΕΠΕ Αγ.Παρασκευής που θα διεξαγόταν η εργατική διαφορά, γεγονός που δεν μπορεί να μείνει ασχολίαστο (ήταν η δεύτερη φορά στον συγκεκριμένο αγώνα).
Το ίδιο αδιάλλακτοι τονίζουμε όμως ότι θα είμαστε και εμείς και το πλήθος των αλληλέγγυων που πλαισιώνουν και αυτόν τον αγώνα. Τι κι αν μάλλον θα χρεαστεί να κριθούν τα πράγματα και σε δικαστικό επίπεδο, εμείς δηλώνουμε ότι η ταξική αλλληλεγγύη θα νικήσει!

Να πληρώσει άμεσα η εργοδοσία των HOT HOT BUGER BAR  τα δεδουλευμένα στον συνάδελφο Κώστα Π.

Στην εργοδοτική τρομοκρατία των απαιτήσεων για σύγχρονα ‘πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων’ απαντάμε με οργάνωση και ταξικό αγώνα στα σωματεία βάσης.

Ακολουθούν φωτογραφίες από τις παρεμβάσεις σε Αθήνα (κατάστημα Χαλανδρίου) και Θεσσαλονίκη

Αθήνα - Χαλάνδρι (Παρασκευή 8/7):



Θεσσαλονίκη (Παρασκευή 8/7):



Κυριακή, 17 Ιουλίου 2016

Παρέμβαση στο μαγαζί Cartel στο Χαλάνδρι για τα δεδουλευμένα εργαζόμενης [Σάββατο 9/7]


το κείμενο του σωματείου που μοιραζόταν στην παρέμβαση:

CARTEL 
ΑΝΑΣΦΑΛΙΣΤΗΣ ΚΑΙ ΑΠΛΗΡΩΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Η συναδέλφισσα  Γεωργία Κ. εργαζόταν στο μαγαζί  ‘’CARTEL’’ στο Χαλάνδρι, που ανήκει στον  εργοδότη Ελευθερίου Παύλο από την 1 Οκτωβρίου 2015 μέχρι 3 Απριλίου 2016 (7 μήνες).
Οι αρμοδιότητες της προφανώς και δεν ήταν αυτές που είχε συμφωνήσει από την  αρχή, κάτι που συνηθίζεται στον κλάδο μας. Τα αφεντικά άλλα μας λένε και άλλα κάνουμε… η συναδέλφισσα Γεωργία Κ. πέρα από το μπουφέ έκανε λάντζα και γενική καθαριότητα στην κουζίνα, πλύσιμο ψυγείου, καθάρισμα ραφιών κτλ. και πεζοδρομίου, ενώ έπρεπε ταυτόχρονα να ‘’διακτινίζεται’’, να πηγαίνει να καθαρίζει τις τουαλέτες και μετά να σερβίρει  (!). Οι συνθήκες εργασίας ήταν ακατάλληλες, αφού πολλές φορές η συναδέλφισσα αναγκαζόταν να έχει όλο το μαγαζί υπ’ ευθύνη της, να παραλαμβάνει και να αποθηκεύει την κάβα, με αποτέλεσμα να πάθει πρόβλημα στη μέση της… και όλα τα παραπάνω για 25 ευρώ!

Η συμφωνία ήταν να δουλεύει πενθήμερο 8ώρο, όπου ούτε το ένα τηρήθηκε ούτε το άλλο. Η συναδέλφισσα αναγκαζόταν να δουλεύει 9 ώρα και 10 ώρα ανάλογα με το φόρτο εργασίας που ο εργοδότης εκτιμούσε ότι υπήρχε, τα μεροκάματα της από τα 5 μειώθηκαν στα 3 την εβδομάδα χωρίς προειδοποίηση, με αποτέλεσμα η συναδέλφισσα να τολμήσει να πάρει άδεια επειδή απέκτησε πρόβλημα στη μέση της λόγω φόρτου εργασίας. Φυσικά για ένσημα ούτε λόγος, από την αρχή μέχρι το τέλος δούλευε τελείως μαύρη! Ο τρόπος πληρωμής που έχε συμφωνηθεί, ήταν  να πληρώνεται κάθε­­­ τέλος του μήνα, πράγμα που δεν συνέβη ποτέ αφού οι πληρωμές της ήταν καθυστερημένες και ελλιπείς με αποτέλεσμα να μην πληρώνεται ποτέ στην ώρα της. Επίσης μια άλλη τακτική των αφεντικών στις μέρες μας είναι να καθυστερούν να σε πληρώσουν για 15 ημέρες και πάνω για να μην μπορείς να φύγεις από την δουλειά.

Ενώ υπήρχε λοιπόν μη καταβολή των δεδουλευμένων της, στην ώρα τους, στις απαιτήσεις του εργοδότη ήταν να είναι παρών οι εργαζόμενοι στο μαγαζί, στις μέρες των ρεπών τους ή και μετά την λήξη της βάρδιας τους, αρκεί να υπάρχει η παρουσία η δικιά τους όσο και των φίλων τους, με σκοπό να διαφημίζουν και να πηγαίνουν κόσμο στο μαγαζί (δηλαδή τα λεφτά που δεν είχαν κιόλας πάρει, να τα αφήνουν στην επιχείρηση). Ο τρόπος συμπεριφοράς του ιδιοκτήτη στο πρόσωπο της συναδέλφισσας  όπως και κάποιων εκ των συναδέλφων της ήταν απότομος, καθώς φώναζε και τραμπούκιζε τους εργαζόμενους. Σε κάποιες εργαζόμενες δε, υπήρχαν σεξιστικά λόγια και χειρονομίες, μπροστά στα μάτια των πελατών.

Η συναδέλφισσα Γεωργία Κ. έκανε καταγγελία στην επιθεώρηση εργασίας (και στο ΙΚΑ) διεκδικώντας τα δεδουλευμένα 3 μηνών, κυριακάτικες προσαυξήσεις, δώρο Πάσχα, δώρο Χριστουγέννων, επίδομα αδείας, υπερωρίες, αργίες και ένσημα.

Όταν στον εργοδότη πήγε το χαρτί της καταγγελίας εκείνος έστειλε απειλητικό μήνυμα στην συναδέλφισσα, η οποία έχει προσφύγει στον εισαγγελέα.
Τα αφεντικά εκμεταλλεύονται την ανάγκη μας για εργασία μας πληρώνουν με μισθούς πείνας, μας υποδουλώνουν, μας εκφοβίζουν με την πρόφαση ότι επειδή υπάρχει ανεργία δεν θα βρούμε αλλού δουλειά και ότι είμαστε αναλώσιμοι… η αλήθεια είναι άλλη όμως, δεν έχουμε εμείς ανάγκη τα αφεντικά αλλά εκείνοι… χωρίς εμάς δεν μπορούν να παράγουν υπεραξία, συνεπώς δεν θα έχουν κέρδος να βάλουν στην τσέπη τους.

Η συναδέλφισσα Γεωργία Κ. είναι μέλος του σωματείου σερβιτόρων μαγείρων και λοιπόν εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού και μαζί με τους συναδέλφους της προσπαθεί να διεκδικήσει τα δεδουλευμένα της. Η κατάσταση που επικρατεί στο μαγαζί ‘’CARTEL’’ δεν είναι η εξαίρεση αλλά ο κανόνας στον χώρο του επισιτισμού. Ο κλάδος μας είναι ένας από τους πιο σκληρούς κλάδους όπου επικρατεί ανασφάλιστη εργασία, απάνθρωπες συνθήκες, εξαντλητικά ωράρια με αποτέλεσμα να φτάνουμε στην ηλικία των 30 και να έχουμε προβλήματα υγείας, να μην έχουμε ιατρική περίθαλψη και να μην πάρουμε ποτέ μας σύνταξη, για τους κόπους δουλειάς που ρίξαμε τόσα χρόνια.

Συνάδελφοι/συναδέλφισσες οργανωθείτε στα σωματεία σας, χτίστε σχέσεις εμπιστοσύνης και αλληλεγγύης, γιατί μόνο μέσα από τους συλλογικούς αγώνες ντόπιων και μεταναστών/μεταναστριών θα ανατρέψουμε την μισθωτή σκλαβιά, την αδικία και την εκμετάλλευση και θα πάρουμε πάλι πίσω τα κεκτημένα μας, για την υπεράσπιση της τάξης μας.

ΝΑ ΚΑΤΑΒΛΗΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΣΤΗ ΣΥΝΑΔΕΛΦΙΣΣΑ ΓΕΩΡΓΙΑ Κ. ΤΑ ΔΕΔΟΥΛΕΥΜΕΝΑ ΤΗΣ, ΔΩΡΟ ΠΑΣΧΑ, ΔΩΡΟ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ, ΕΠΙΔΟΜΑΤΑ, ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΕΣ ΠΡΟΣΑΥΞΗΣΕΙΣ, ΑΡΓΙΕΣ, ΥΠΕΡΩΡΙΕΣ, ΕΝΣΗΜΑ.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ / ΚΑΜΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΗ ΜΟΝΟΣ/ΜΟΝΗ  ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

Η ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΕΙΛΕΣ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ ΔΕΝ ΘΑ ΜΕΙΝΟΥΝ ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΕΣ

Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού

Ακολουθούν φωτογραφίες από την παρέμβαση:

Δευτέρα, 4 Ιουλίου 2016

Ανταπόκριση από την παρέμβαση στα Hot-Hot Burger Bar στο Χαλάνδρι [Παρασκευή 1/7]



Το κείμενο που μοιραζόταν στην παρέμβαση:

ΤΑ ‘’ΗΟΤ ΗΟΤ BURGER BAR’’ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΕΚΔΙΚΗΘΟΥΝ ΟΠΟΙΟΝ ΕΡΓΑ-ΖΟΜΕΝΟ ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΔΙΕΚΔΙΚΕΙ

Η εταιρεία HOT HOT burger bar που δραστηριοποιείται στον χώρο της εστίασης άνοιξε το πρώτο της κατάστημα στην περιοχή της Ν.Φιλαδέλφειας. Έκτοτε μέσα σε λίγα χρόνια η ε-ταιρεία έχει επεκταθεί με ταχύτατους ρυθμούς, ανοίγοντας δεκάδες υποκαταστήματα στην Αττική, αλλά και στην επαρχία.Παρόλο το καθεστώς της οικονομικής κρίσης ειδικά τα τε-λευταία χρόνια παρατηρούμε ότι αναπτύσσονται ραγδαία αλυσίδες καφέ και ταχυεστίασης στον κλάδο μας. Μαγαζιά που ανοίγουν σαν τα μανιτάρια με μπόλικη διαφήμιση και φα-νταχτερές βιτρίνες. Τα προιόντα ελκυστικά και η πελατεία μεγάλη, τα πάντα φαίνονται ιδα-νικά ,αλλά είναι όμως έτσι? Οι εργαζόμενοι που δουλεύουμε σε αυτά τα καταστήματα ά-ραγε τι έχουμε να πούμε? Η ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων στα καταστήματα – αλυσίδες αποτελεί πια γενική συνθήκη. Εξαντλητικά βραδινά ωράρια, υπερεργασία, μισά ένσημα, ανύπαρκτες άδειες και επιδόματα και γενικά ένα συνολικό πετσόκομμα των εργα-σιακών δικαιωμάτων. Και όλα αυτά για λίγα μόνο ευρώ τα οποία αποτελούν το τυράκι για την εξασφάλιση μιάς θέσης εργασίας. Επιπλέον αυτές οι αλυσίδες καταστημάτων λειτουρ-γούν με το καθεστώς της μητρικής εταιρίας και των franchise καταστημάτων. Τι σημαίνει αυτό πρακτικά για μας τους εργαζόμενους? Στην ουσία σημαίνει ότι υπάρχουν σε όλες αυ-τές τις μεγάλες εταιρίες κατευθυντήριες γραμμές που καθορίζονται από την διοίκηση της μητρικής. Και αυτό δεν περιλαμβάνει μόνο τα προϊόντα, τις τιμές και το στήσιμο του κάθε μαγαζιού που πρέπει να είναι πανομοιότυπο. Αφορά και τις συνθήκες εργασίας, δηλαδή οι εργαζόμενοι/ες πρέπει να δουλεύουμε με το λιγότερο δυνατό ημερομίσθιο και με όσο το δυνατόν λιγότερα ένσημα , για να αυξάνεται το ποσοστό κέρδους της επιχείρησης. Και αυτό δεν είναι κάτι που το πράττει κάποιος μεμονωμένος εργοδότης ενός franchise κατα-στήματος αλλά είναι πολιτική της μητρικής εταιρείας. Και όταν οι εργαζόμενοι αποφασί-σουμε να διεκδικήσουμε καλύτερες συνθήκες εργασίας , η μητρική τρέχει να καθαρίσει για τον συνεργάτη της – ιδιοκτήτη franchiseAνοιγοκλείνουν μαγαζιά, προσλαμβάνουν δικηγό-ρους, προσπαθούν να μας διασπάσουν στρέφοντας τον έναν συνάδελφο απέναντι στον άλλον.Παρόλα αυτά όταν συναντούν σθεναρή και οργανωμένη αντίσταση τα πράγματα γί-νονται πολύ καλύτερα για εμάς, βελτιώνουμε τις συνθήκες εργασίας μας, μας υπολογίζουν περισσότερο, κερδίζουμε ακόμα και σε δικαστικές υποθέσεις.

Προφανώς τα πράγματα δεν θα μπορούσαν να είναι διαφορετικά για την συγκεκριμένη ε-ταιρεία, τα ''HOT HOT BUGER BAR'' που ενώ ξεκίνησε σαν συνοικιακό κατάστημα εξελί-χθηκε σε αλυσίδα. Τα συγκεκριμένα καταστήματα έχουν υιοθετήσει ένα δήθεν εναλλακτικό προφίλ με ολίγη από ροκ κουλτούρα (δυνατή ροκ μουσική και διακόσμηση αναφορική στη ροκ κουλτούρα, μικρόφωνα για ανακοίνωση έτοιμων παραγγελιών) σε ένα γενικότερο πλαίσιο εργασία και χαρά και ᾽᾽τι υπἐροχες στιγμἐς ζείς τρὠγοντας σε εμἀς᾽᾽. Η πραγματι-κότητα όμως είναι πιό σκληρή και απο τη μουσική που παίζει στα ηχεία των καταστη-μἀτων. Στο ξεζούμισμα των εργασιακών έρχεται να προστεθεί και μια σειρά απο αυθαιρε-σίες οι οποίες συνθέτουν ένα μείγμα συνολικής εργασιακής εκμετάλευσης. Μερικἀ χαρα-κτηριστικά παραδείγματα είναι: η συνεχής ανακύκλωση των εργαζομένων προσλαμβάνο-ντας νέους υπαλλήλους ώς ᾽᾽ἐκπαιδευόμενους᾽᾽ ὀπου για λίγα ψύχουλα αντιμετωπίζουν τις ίδιες συνθήκες με τους υπόλοιπους. Παρακολούθηση μέσω δεκάδων καμερών (που βρί-σκονται σε κάθε γωνία των καταστημάτων) σε 24ωρη βάση, όπου σε καμμία περίπτωση δεν προορίζεται μόνο για την ασφάλεια των καταστημάτων, που στόχο έχουν να παρακο-λουθούν τις κινήσεις των εργαζομένων ανα πάσα ώρα και στιγμή. Άλλο ένα παράδοξο, δείγμα των αυθαιρεσιών της εταιρείας, είναι οι συχνές απειλές για επιβολή προστίμων (που τείνει να γίνει θεσμός στον κλάδο του επισιτισμού).

Τι έγινε όμως στην περίπτωση του συναδέλφου Κώστα Π.
Ο συνάδελφος Κώστας Π. ξεκίνησε να εργάζεται στην επιχείρηση HOT HOT BURGER BAR τον Ιούλιο του 2015, αρχικά στο υποκατάστημα Χαλανδρίου για 4 μήνες όντας δηλω-μένος ως μπουφετζής, η πραγματικότητα όμως ήταν πως ο συνάδελφος είχε περάσει από όλα τα πιθανά πόστα ανάμεσα των οποίων το ψήσιμο, το στήσιμο του φαγητού αλλά και η διαχείριση του ταμείου. Οι πραγματικές ώρες εργασίας του Κ. ήταν 9 ώρες ανά βάρδια οι οποίες ορίζονταν με βάση προφορική συμφωνία στα 30 ευρώ, ενώ τα ένσημα που του κολ-λούνταν δεν ανταποκρίνονταν σε αυτές τις ώρες αλλά σε 4ωρα μισά ένσημα, κάτι που είχε οριστεί ως’’ προσωρινή λύση μέχρι να στηθεί το μαγαζί’’.
Κἀποια στιγμή η εταιρία αποφασίζει να μεταφέρει τον συνάδελφο Κ. στο υποκατάστημα του Χολαργού όπου οι συνθήκες εργασίας ήταν άκρως εντατικοποιημένες αφού η διεύ-θυνση δεν ήθελε να προσλάβει τον απαραίτητο αριθμό ατόμων που απαιτούσε η σωστή λειτουργία του καταστήματος, αποφεύγοντας με αυτόν τον τρόπο να πληρώνει περισσότε-ρους εργαζομένους παραχωρώντας ολόκληρο το φόρτο εργασίας σε λίγα μόνο άτομα.

Ο συνάδελφος Κ. ὀντας απασχολούμενος στο υποκατάστημα του Συντάγματος πλέον , το οποίο έχει και τις πιό άσχημες συνθήκες λόγω του μεγαλύτερου φόρτου εργασίας απο τα άλλα καταστήματα ,ήρθε αντιμέτωπος με ένα συγκεκριμένο περιστατικό το οποίο του στοί-χισε τελικά και την δουλειά του. Σε μἰα καθιερωμένη βάρδια του λοίπον καλείται να εξυπη-ρετήσει μία πελάτισσα η οποία επιμένει να μην θέλει να εξυπηρετηθεί από το προτεινόμενο ποστο όπως της υποδεικνύεται από τους εργαζόμενους.Μπαίνοντας σε μία διαδικασία δια-ξιφισμού με τούς εργάτες της βάρδιας, τους κάνει γνωστό πως δεν είναι μία ακόμη πελά-τισσα αλλά η σὐζυγος του εργοδότη Μέρμηγκα Π και τους επιπλήτει για την τάχα αγενή συ-μπεριφορά τους.

Την επόμενη κιόλας μέρα γίνεται γνωστό στον εργαζόμενο πως έχει επιβληθεί από τον ιδιοκτήτη Βασίλη Χαριτάκη πρόστιμο του ύψους των 50 ευρώ και στους δύο εργα-ζόμενους που αναμείχθηκαν στο περιστατικό, ποσό το οποίο θα αφαιρούνταν απο τον ε-βδομαδιαίο μισθό τους (κάτι που φυσικά απαγορεύεται). Παρόμοιο περιστατικό είχε συμβεί και στο παρελθόν στον ίδιο εργαζόμενο ο οποίος αντιμέτωπος για μία ακόμα φορά με την παράλογη τιμωρία του προστίμου χάνει ακόμα 20 ευρώ για ατόπημα που υποτίθεται ότι έκανε και έγινε γνωστό σύμφωνα με τον εργοδότη απο τις κάμερες παρακολούθησης που βρίσκονται σε αφθονία σε όλα τα καταστήματα της αλυσίδας.Να σημειώσουμε στο σημείο αυτό πως η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα με την υπ’ αριθμ. 13/2014 απόφασή της υπογραμμίζει ότι απαγορεύεται η τοποθέτηση εικονοληπτικών μη-χανών στους χώρους εργασίας, εστίασης, αναψυχής, κλπ.

Μετά την ανακοίνωση του προστίμου ο συνάδελφος Κ συζητά με τον διευθυντή και αρνεί-ται αυτά που του έχει προσάψει η εργοδοσία, απαντώντας πως συμπεριφέρθηκε όπως και σε κάθε άλλο πελάτη που περνά απο το μαγαζί και πως το πρόστιμο είναι άδικο και δεν εί-ναι πρόθυμος να το αποδεχτεί, ενώ ο διευθυντής του λέει πως θα μιλήσει με τον εργοδότη και θα τον ενημερώσει. Περνώντας οι μέρες και με το πέρας πια σχεδόν μίας εβδομάδας ο εργαζόμενος ενημερώνεται τηλεφωνικἀ πως έχει απολυθεί και ο εργοδότης δεν το δια-πραγματεύεται.

Ο συνάδελφος Κ μέλος του σωματείου σερβιτόρων μαγείρων και λοιπων εργαζομένων στον κλάδο του επισιτισμού προσέφυγε στην επιθεώρηση εργασίας διεκδικώντας τις νόμιμες προσαυξήσεις που του αναλογούν (βραδινές και Κυριακάτικες προσαυξήσεις,δώρα και άδειες).
Έχουν περάσει πιά τρείς μήνες απο τις δίκαιες διεκδικήσεις του Κ. με την εταιρεία να έχει οξύνει τη στάση της απέναντι στις αξιώσεις του συναδέλφου, ζητώντας του μέχρι και να δη-λώσει οτι απαρνείται την ιδιότητα του ως οργανωμένου εργάτη προκειμένου να λήξει η εργατική διαφορά, προς όφελος της εργοδοσίας φυσικά .Εντέλει ο συνάδελφος Κ. επέ-στρεψε ανυποχὠρητος για τις εργατικές του διεκδικήσεις στη δουλειά γνωστοποιώντας μεσω εξωδίκου οτι είναι μέλος του Δ.Σ. του σωματείου και ενημερώνοντας παράλληλα τους συναδέλφους του για την εργατική διαφορά που βρίσκεται σε εξέλιξη.

Έτσι επιχείρησαν να καταπολεμήσουν τον ‟ιὀ‟ που βρισκόταν ανάμεσα τους, προτού με-τατραπε;I σε ασθένεια και μολύνει την ‟καθαρή και αμόλυντη‟ εταιρεία απο όποιον παλεύει και διεκδικεί. Η εταιρεια ἐκτοτε εκδικητικά κατέφυγε σε μια σειρά απο παράνομους, και κα-ταχρηστικους τρόπους ώστε να τον εξωθήσει σε παραίτηση. Και ενώ η εταιρεία δέχεται να καταβάλει μέρος των οφειλών, θέτει τον εκβιαστικό όρο να υπογράψει ψευδή υπεύθυνη δήλωση ότι δεν έχει άλλη απαίτηση, ενώ στην πραγματικότητα εκκρεμούν τα χρωστούμενα ένσημα. Ο συνάδελφος Κ φυσικά αρνήθηκε να υποκύψει στους εκβιαστικούς όρους που ουσιαστικά ακυρώνουν τον δίκαιο του αγώνα, και συνέχισε να διεκδικεί τα δεδουλευμένα του.

Φυσικἀ η εργοδοσία δεν σταμάτησε τα καψόνια ακολουθεἰ: αλλαγή διεύθυνσης (επωνυ-μία εταιρείας) όπου ο Κ. δεν ενημερώνεται για τη μεταφορά της “παλιάς” εταιρείας σε άλλο σημείο της Αττικής (Χαλάνδρι) και αλλαγή του ωραρίου που μάλιστα το ὀρισε στις 2.00 με 6.00 τα ξημερώματα για να εξασφαλίσει οτι δεν θα παρευρεθεί στην εργασία του. Οι αλλα-γές αυτές ισοδυναμούν με μονομερή βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας του.
Αξίζει να σημειωθεί οτι η ‟νέα‟ εταιρεία ανήκει στον Β. Χαριτάκη όπου είναι το πρόσωπο το οποίο εκπροσωπεί και τις δύο εταιρείες και είναι αυτός που μαζί με τους συνεργάτες του έχουν κἀνει μπαλάκι τον συνάδελφο με τις παράνομες και καταχρηστικές μεθόδους τους θίγοντας την προσωπικότητα και την αξιοπρέπεια του ως εργάτη.

Ο συνἀδελφος Κ. μέλος του«Σωματείου Σερβιτόρων Μαγείρων και Λοιπών Εργαζο-μένων του κλάδου του επισιτισμού»εξακολούθει να διεκδικεί τα δεδουλευμένα ζητώντας να του καταβληθούν άμεσα.

Να πληρώσει άμεσα η εργοδοσία των HOT HOT BUGER BAR τα δεδουλευμένα στον συνάδελφο Κώστα Π.

Στην εργοδοτική τρομοκρατία των απαιτήσεων για σύγχρονα ‘πιστοποιητικά κοινω-νικών φρονημάτων’ απαντάμε με οργάνωση και ταξικό αγώνα στα σωματεία βάσης.

Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού

Παρασκευή, 1 Ιουλίου 2016

Συγκέντρωση ενάντια στη «Λευκή Νύχτα», Σάββατο 2 Ιούλη, Σταθμός ΗΣΑΠ Μαρούσι, 6μμ




Συντονιστικό δράσης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας

και τα «απελευθερωμένα» ωράρια

Παρασκευή, 24 Ιουνίου 2016

[Σαββ 25 Ιουνίου, 6μμ] Συγκέντρωση ενάντια στη “λευκή νύχτα” στο Ίλιον




ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΒΑΖΟΥΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ
ΚΥΡΙΑΚΕΣ ΚΑΙ ΝΥΧΤΕΣ ΤΑ ΜΑΓΑΖΙΑ ΚΛΕΙΣΤΑ
Η επίθεση στην Κυριακάτικη αργία και η καταπάτηση του ωραρίου από το κράτος και την εργοδοσία εδώ και τρία χρόνια συνεχίζονται ακάθεκτες. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο πλήρους απορρύθμισης των ωραρίων εργασίας επιχειρείται και η επιβολή της «Λευκής Νύχτας». Ο δήμος Ιλίου έχει αποτελέσει πρωτοπόρος στη διοργάνωση της συγκεκριμένης αθλιότητας την οποία και προσπαθεί να αναγάγει σε θεσμό/πολιτιστικό γεγονός για την πόλη. Για τέταρτη συνεχή χρονιά λοιπόν, το Σάββατο 25 Ιούνη, θα επιχειρήσει να μετατρέψει την πόλη του Ιλίου και πάλι σε μια τεράστια «αρένα κατανάλωσης» στην οποία με το έτσι θέλω τα εμπορικά καταστήματα, και όχι μόνο, της περιοχής παραμένουν ανοιχτά μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες. Το σκηνικό ολοκληρώνεται με τη διοργάνωση μουσικών σκηνών με ηχηρά ονόματα του τραγουδιού τα οποία έρχονται να προσδώσουν το χαρακτήρα του «πολιτιστικού γεγονότος» στην αθλιότητα της εξαναγκαστικής εργασίας, πέρα και έξω από κάθε έννοια τήρησης των ήδη ξεχειλωμένων ωραρίων των εμποροϋπαλλήλων. Ο τσαμπουκάς των αφεντικών ξεφεύγει από κάθε όριο, από το άνοιγμα των μαγαζιών δίχως άδεια από την Περιφέρεια, μέχρι την απλήρωτη εργασία που επιβάλλει στους συναδέλφους, καταστρατηγώντας κάθε έννοια εργασιακού δικαιώματος και αξιοπρέπειας των εργαζομένων που εκβιάζονται να δουλέψουν οποτεδήποτε και για όσο τους ζητηθεί από το αφεντικό, αργίες, Κυριακές, νύχτες… Και όλο αυτό στο όνομα της νεφελώδους «τόνωσης της αγοράς», δηλαδή τόνωσης των κερδών των αφεντικών και εντατικοποίησης της εκμετάλλευσης των εργαζόμενων. 
Η ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΩΡΑΡΙΟΥ ΣΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟΟι προσπάθειες επιβολής καθεστώτος πλήρως «απελευθερωμένου» ωραρίου, όπως αυτό που εφαρμόζεται στις «λευκές νύχτες» εμφανίστηκε μαζί με την προσπάθεια κατάργησης της Κυριακάτικης αργίας, εμφανίστηκε μαζί με την επίθεση που έχουν εξαπολύσει κράτος και αφεντικά τα τελευταία χρόνια επιχειρώντας να εντατικοποιήσουν την εκμετάλλευση των εργαζομένων προκειμένου να διατηρήσουν τα κέρδη τους. Όσο και να παρουσιάζονται τα εν λόγω γεγονότα ως «εξαιρέσεις» και «εορτές» ξέρουμε πολύ καλά πως από πίσω κρύβεται ο πόθος των αφεντικών να έχουν στη διάθεσή τους εργαζόμενους δίχως ωράριο, δίχως δικαιώματα, δίχως αξιοπρέπεια, εργαζόμενους που δεν θα αντιμετωπίζονται ως άνθρωποι με ανάγκες για ξεκούραση, συνεύρεση, ελεύθερο χρόνο, αλλά θα αντιμετωπίζονται ως εργαλεία για την αύξηση της κερδοφορίας τους. Οποιαδήποτε καταπάτηση των εργασιακών μας δικαιωμάτων η οποία παρουσιάζεται ως «έκτακτη» και «προσωρινή» αποτελεί ένα βήμα για την καθολική τους κατάργηση και αυτό το γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά. 
ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΡΓΑΤΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣΌλες οι προσπάθειες για ουσιαστική κατάργηση του ωραρίου γίνονται στο όνομα της «ανταγωνιστικότητας» της οικονομίας, της «τόνωσης της αγοράς», της οικονομικής «ανάπτυξης», έννοιες διανθισμένες με ωραίες λέξεις οι οποίες κρύβουν όμως την πραγματικότητα πως αφορούν αποκλειστικά και μόνο τα αφεντικά, τα κέρδη τους και τα συμφέροντά τους. Οι εργαζόμενοι, με πρόσχημα αυτές τις λέξεις βιώνουμε μειώσεις μισθών, δουλειά νύχτες, αργίες και Κυριακές, εργοδοτική τρομοκρατία, απολύσεις, απλήρωτα μεροκάματα, απλήρωτες υπερωρίες. Δεν μοιραζόμαστε τα κέρδη με τα αφεντικά αντίθετα μάλιστα, είναι τα αφεντικά που εκμεταλλεύονται την εργασία μας για να πλουτίσουν. Όσο και να προσπαθούν λοιπόν να παρουσιάσουν τις φιέστες που ισοπεδώνουν τα εργασιακά μας δικαιώματα σαν γιορτή εμείς θα φωνάζουμε πως η «λευκή νύχτα» είναι άλλη μία εκμετάλλευση εργοδοτική.
ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΩΣ ΕΡΓΑΤΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΑΝ ΠΕΛΑΤΕΣΟ αγώνας ενάντια στα «απελευθερωμένα» ωράρια δεν αφορά μόνο τους εμποροϋπαλλήλους αλλά τον κάθε εργαζόμενο. Οι επίδοξοι καταναλωτές της «Λευκής Νύχτας» πρέπει να καταλάβουν πως αυτό που αντιμετωπίζουν σήμερα οι εργαζόμενοι στο εμπόριο, θα το αντιμετωπίσουν και οι ίδιοι αύριο στις εργασίες τους. Καλούμε λοιπόν τον κόσμο να σκεφτεί πως η συμμετοχή του σε αυτή την καταναλωτική φιέστα υπονομεύει τον αγώνα των εργαζομένων και κάνει πλάτες στην προσπάθεια επιβολής του εργασιακού μεσαίωνα. Η στήριξη στον αγώνα που διεξάγεται είναι στήριξη στα εργατικά μας συμφέροντα.
Κυριακές και νύχτες δεν δουλεύουμε και δεν ψωνίζουμε!
ΔΕΝ ΣΥΝΑΙΝΟΥΜΕ – ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ!Δεν είμαστε διατεθειμένοι να παραδώσουμε τις νύχτες και τις Κυριακές μας στα αφεντικά. Οργανωνόμαστε και αντιστεκόμαστε στην επιβολή του εργασιακού μεσαίωνα, αγωνιζόμαστε ενάντια στο άθλιο φαινόμενο της «λευκής νύχτας» και κάθε παρόμοιας λογικής εργοδοτική φιέστα. Το Συντονιστικό δράσης έχει δώσει δυναμικό «παρών» σε κάθε τέτοια φιέστα που έχει πραγματοποιηθεί στη Ν. Σμύρνη, τη Γλυφάδα, το Μαρούσι, στο εμπορικό κέντρο της Αθήνας, στο Περιστέρι, σε κάθε Κυριακή που τα μαγαζιά είναι ανοικτά, πετυχαίνοντας μάλιστα την ακύρωση της αντίστοιχης φιέστας που ήταν προγραμματισμένη για τις 13 Φλεβάρη στη Ν. Σμύρνη. Έτσι θα δώσει το «παρών» και στο Ίλιον προτάσσοντας το συντονισμό σε κάθε γειτονιά, σε κάθε μαγαζί. Με την από τα κάτω οργάνωσή μας, την ταξική αλληλεγγύη και τη συλλογική αντίσταση να πάρουμε πίσω τις κλεμμένες Κυριακές, τις κλεμμένες νύχτες. Να μπλοκάρουμε την επίθεση στα εργασιακά μας δικαιώματα, να βάλουμε φραγμό στη συνολική επίθεση εναντίον μας, να βγούμε μπροστά επιβάλλοντας το δίκιο μας.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΥΡΙΑΚΕΣ,
ΤΙΣ ΝΥΧΤΕΣ, ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ


ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ
ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΤΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ


ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ “ΛΕΥΚΗ ΝΥΧΤΑ”
ΣΑΒΒΑΤΟ 25 ΙΟΥΝΗ, ΠΛΑΤΕΙΑ Γ. ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ (ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ) ΙΛΙΟΝ, 6ΜΜ

Συντονιστικό δράσης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας και τα «απελευθερωμένα» ωράρια
syntonistikokyriakes.espivblogs.net

Πέμπτη, 23 Ιουνίου 2016

Ενημέρωση για τις τελευταίες κινητοποιήσεις για το μαγαζί “B-BLUZ”

όπου 2 συναδέλφοι απολυθήκαν επειδή απήργησαν και διεκδίκησαν δώρο Πάσχα και ένσημα.


Το Σάββατο 11/6, το Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού πραγματοποίησε και 2η παρέμβαση έξω από το μαγαζί “B-BLUZ”. (ανταπόκριση απότην πρώτη παρέμβαση έξω από το μαγαζί).
Η παρέμβαση διήρκησε περίπου 2 ώρες και πλαισιώθηκε και πάλι από δεκάδες συναδέλφους και αλληλέγγυους. Μετά την παρέμβαση πραγματοποιήθηκε μικρή πορεία στους γύρω εμπορικούς δρόμους του Χαλανδρίου. Μοιράστηκε για άλλη μια φορά η ανακοίνωση του σωματείου και πετάχτηκαν εκατοντάδες τρικάκια.



Την Παρασκευή 10/6 είχε προηγηθεί συγκέντρωση αλληλεγγύης έξω από την επιθεώρηση εργασίας στην Αγία Παρασκευή όπου είχε προγραμματιστεί η καθιερωμένη τριμερής συνάντηση εργατικής διαφοράς. Την συγκέντρωση κάλεσαν: το Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και η Ανοιχτή συνέλευση κατοίκων Αγ. Παρασκευής. Η διαδικασία διεκόπη για την Δευτέρα 13/6 όπου τελικά δεν πραγματοποιήθηκε κανένας συμβιβασμός από την μεριά της εργοδοσίας. 
Μπορεί η υπόθεση να οδηγείτε στα δικαστήρια, οι κινητοποιήσεις μας όμως δεν τελειώνουν εδώ. Δηλώνουμε ότι ο αγώνας μας συνεχίζεται μέχρι τη δικαίωση των 2 απολυμένων συναδέλφων μας (καταβολή όλων των δεδουλευμένων – άμεση επαναπρόσληψη του Αλέξανδρου Γ.)


(φωτογραφίες από την συγκέντρωση αλληλεγγύης έξω από την επιθεώρηση εργασίας στην Αγ. Παρασκευή)

Οργάνωση και αγώνας σε κάθε χώρο δουλειάς
Τα εργατικά συμφέροντα μπροστά

Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων
και λοιπών εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού