Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου 2017

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ 14/12

ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ  11.00 Π.Μ. ΠΑΤΗΣΙΩΝ ΚΑΙ ΣΤΟΥΡΝΑΡΗ (ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ)



Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ
ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΜΕ ΤΙΣ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΑΣ


Μόλις πριν λίγες μέρες η κυβέρνηση, επιβεβαιώνοντας στο έπακρο τον ρόλο του καλύτερου διαχειριστή της κρίσης του κεφαλαίου, έφερε άρον-άρον στη Βουλή προς ψήφιση μια έκτακτη τροπολογία που πλήττει μια από τις κορυφαίες κατακτήσεις του εργατικού κινήματος, την απεργία, και την ίδια στιγμή ναρκοθετεί το κατακτημένο, επίσης, δικαίωμα της αποζημίωσης μετά από εργατικό ατύχημα. 
Η τροπολογία, που απεσύρθη προσωρινώς για να επανακατατεθεί το αμέσως επόμενο διάστημα, περιλαμβάνει στο πρώτο σκέλος της ρυθμίσεις που ουσιαστικά καταργούν την κήρυξη απεργίας από πρωτοβάθμια σωματεία. Και αυτό γιατί, για τη συζήτηση και λήψη απόφασης κήρυξης απεργίας, απαιτείται η παρουσία στη γενική συνέλευση  σωματείου τουλάχιστον του ενός δεύτερου (1/2) των οικονομικά τακτοποιημένων μελών. Σε μια εποχή που στους χώρους δουλειάς κυριαρχεί ο φόβος της ανεργίας, οι εκδικητικές απολύσεις,  αλλά και  το κλίμα εκβιασμού και τρομοκρατίας πριν από μια απεργία, τώρα το κράτος έρχεται και βάζει νέα εμπόδια. Επίσης να μην ξεχνάμε ότι ήδη οι περισσότερες απεργίες βγαίνουν παράνομες και καταχρηστικές με αυθημερόν συζητήσεις στα δικαστήρια από αγωγές της εργοδοσίας, να μην ξεχνάμε τις επιστρατεύσεις απεργών αλλά και τη νομοθέτηση  από την τωρινή κυβέρνηση  της  εργοδοτικής ανταπεργίας (λοκ άουτ), που εξασφαλίζει στα αφεντικά να μην πληρώνουν μισθό και σε όσους εργαζόμενους δεν απεργούν κατά την διάρκεια μιας απεργίας, ασκώντας επιπλέον πίεση στους απεργούς.
Στο άλλο σκέλος της τροπολογίας, τσακίζεται η ήδη υποτιμημένη έννοια του εργατικού ατυχήματος  και ναρκοθετείται το δικαίωμα του εργαζόμενου να λαμβάνει αποζημίωση μετά από εργατικό ατύχημα. Μάλιστα, με το γνώριμο σχήμα της αμφίσημης νοηματοδότησης και επιμελημένης διγλωσσίας της αριστερής διαχείρισης, η τροπολογία παρέχει φαινομενικά ευνοϊκότερους όρους, εντάσσοντας στη νομοθεσία για την καταβολή αποζημίωσης σε εργατικά ατυχήματα, πέρα από τον δόλο του εργοδότη στον οποίο οφείλεται ένα ατύχημα, και την ευθύνη αυτού για τις παραβιάσεις των κανόνων ασφαλείας και υγιεινής. Εν τούτοις, κι ενώ μέχρι σήμερα οι εργαζόμενοι διεκδικούσαν δικαστικά την επιπλέον αποζημίωσή τους από τον εργοδότη (πχ, για ηθική βλάβη) μιας και τα ταμεία, παρέχοντας και μια σχετική ασφάλεια, συνήθως κάλυπταν ένα μεγάλος μέρος αυτής, με την παραπάνω τροπολογία δίνεται η δυνατότητα να επανακαθορίσουν το όριο αυτής της αποζημίωσης (ή γιατί όχι να την καταργήσουν κιόλας), στέλνοντας τους εργαζόμενους να τα διεκδικήσουν δικαστικά από τους εργοδότες με το πρόσχημα της κατατεθειμένης πλέον νομοθεσίας. Εξάλλου, η ρητορική της κυβέρνησης περιλαμβάνει τη δήθεν πρόθεση να μετακυλίσει το κόστος των αποζημιώσεων των εργατικών ατυχημάτων από τα ταμεία προς τους εργοδότες, ωστόσο αυτό που κάνουν δεν είναι άλλο από το να μετατοπίζουν νομοθετικά και εννοιολογικά το βάρος απόδειξης και καταβολής της αποζημίωσης για τα ατυχήματα προς τους εργαζόμενους, μέσω της  χρονοβόρας και κοστοβόρας δικαστικής διαδικασίας. 
Και όλα αυτά ενώ οι εργαζόμενοι, ειδικά τα τελευταία χρόνια, έχουμε ήδη νιώσει στο πετσί μας τι σημαίνουν οι ασθένειες λόγω επαγγέλματος, οι τραυματισμοί και τα σακατέματα  και ενώ οι θάνατοι εν ώρα εργασίας σε πολλούς κλάδους έχουν αυξηθεί κατακόρυφα. Τα εργατικά ατυχήματα δεν οφείλονται βέβαια στην θεά τύχη ή στην απροσεξία των ίδιων των εργαζομένων, όπως προσπαθούν να μας πείσουν τα αφεντικά, αλλά στην εντατικοποίηση, στη μη τήρηση των κανόνων υγιεινής και ασφάλειας, στην εκμετάλλευση και το φόβο που επικρατεί σαν γενικότερο κλίμα στους χώρους δουλειάς. Αυτές τις συνθήκες προσπαθούν τώρα να δέσουν και με νόμους οι κυβερνήσεις και οι εργοδότες. 
Για να θυμόμαστε και για να μην έχουμε κοντή μνήμη, οι τωρινοί κυβερνητικοί σωτήρες  του κεφαλαίου ισχυροποίησαν και επέκτειναν το αντεργατικό περιβάλλον των πρώτων μνημονιακών χρόνων, το οποίο περιελάμβανε την πλήρη απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων. Στο προϋπάρχον καθεστώς των ατομικών συμβάσεων, της πλήρους  κατάργησης των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, του κατώτατου και υποκατώτατου μισθού, της μαθητείας, των voucher και της εργοδοτικής τρομοκρατίας,  ήρθαν να προσθέσουν και τις δικές τους πινελιές. 
Η απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων, οι αλλαγές στο ασφαλιστικό, η ουσιαστική κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας, το εργοδοτικό λοκ άουτ και τα νέα αντεργατικά μέτρα που συνεχώς φέρνουν, σε συνδυασμό με την όξυνση της καταστολής, την ποινικοποίηση των εργατικών αγώνων μέχρι και τη σύλληψη απεργών μέσα από τα σπίτια τους (εργαζόμενοι Καρυπίδη) δείχνουν ότι το κράτος έχει συνέχεια, ανεξάρτητα από το ποιοι κυβερνούν.  
Όλα τα παραπάνω ευθυγραμμίζονται πλήρως με τις διαχρονικές επιδιώξεις των αφεντικών, που με προεξάρχοντα τον ΣΕΒ (Σύνδεσμος Ελλήνων Βιομηχάνων) ζητούν και επιπλέον μέτρα όπως την γενίκευση της ''ευελιξίας'' στις εργασιακές σχέσεις, συμβάσεις μηδενικών ωρών, εργασία βάσει δελτίου - κουπονιών, μικροσυμβάσεις (mini jobs) κ.α.  Φυσικά δε μας κάνει εντύπωση ότι για την τωρινή τροπολογία  για την απεργία, σύσσωμο το αστικό πολιτικό προσωπικό, οι εφημερίδες και τα κανάλια τους συγχαίρουν την κυβέρνηση και συντάσσονται όλοι μαζί στην ψήφισή του. Και ούτε μας κάνει εντύπωση ότι οι αλλαγές στα εργασιακά δεν αγγίζουν την ξεπουλημένη εργοδοτική ΓΣΕΕ, που έτσι κι αλλιώς συνεδριάζει και αποφασίζει με κλειστά Διοικητικά Συμβούλια. 
Αυτό που θέλουν να χτυπήσουν είναι οι απεργιακές αποφάσεις πρωτοβάθμιων σωματείων, που αποκτούν νόημα γιατί παίρνονται μέσα από γενικές συνελεύσεις των εργαζομένων και συχνά μπλοκάρουν την παραγωγή σαν μέσο πίεσης και αγώνα. Αυτό που επιδιώκουν είναι - επειδή για πολύ καιρό ακόμα θα φέρνουν νέα μέτρα- να μην υπάρχει η απεργία σαν μέσο πάλης και οι εργαζόμενοι και τα σωματεία να γίνουμε  ''κοινωνικοί εταίροι''. Με λίγα λόγια επιδιώκουν να θωρακίσουν ένα καθεστώς ''εργασιακής ειρήνης'', φοβούμενοι εργατικές αντιδράσεις.
Όλοι εμείς που παράγουμε τα πλούτη και τα κέρδη των αφεντικών,  οι εργαζόμενοι/ες και οι άνεργοι/ες, οι κακοπληρωμένοι και οι ανασφάλιστοι μπορούμε να βρεθούμε πάνω σε πολλά κοινά πράγματα και να αγωνιστούμε. Παίρνουμε θέση βάζοντας μπροστά εργατικά αιτήματα, διαλύοντας ταυτόχρονα τις όποιες ψευδαισθήσεις για ατομικές λύσεις ή σωτήρες. Οι εργατικές συλλογικότητες και τα σωματεία μας είμαστε εμείς και είναι το δικό μας όπλο, είναι δική μας δουλειά να συμμετέχουμε καθημερινά, να τα δυναμώσουμε και να αγωνιστούμε. 
Η απεργία κατακτήθηκε με αίμα και αγώνα και η επιτυχία της κρίνεται από τη συμμετοχή μας στις παρεμβάσεις, στην περιφρούρηση, στους απεργιακούς αποκλεισμούς, στον δρόμο. 
Τίποτα δεν μας χαρίστηκε, ό,τι κερδίζεται γίνεται μόνο με σκληρό και ταξικό  αγώνα.
Να υπερασπιστούμε τα εργατικά μας συμφέροντα. 
ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΜΕ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΕΣ ΒΑΣΗΣ


ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΕΡΒΙΤΟΡΩΝ ΜΑΓΕΙΡΩΝ ΚΑΙ ΛΟΙΠΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΚΛΑΔΟΥ ΤΟΥ ΕΠΙΣΙΤΙΣΜΟΥ


ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ/ ΑΝΕΡΓΩΝ / ΦΟΙΤΗΤΩΝ  ΣΤΑ ΜΜΕ

Τρίτη, 5 Δεκεμβρίου 2017

ΕΚΔΗΛΩΣΗ - ΣΥΖΗΤΗΣΗ



ΕΚΔΗΛΩΣΗ - ΣΥΖΗΤΗΣΗ

"ΤΟ ΧΘΕΣ, ΤΟ ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΥΡΙΟ ΤΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΥ ΒΑΣΗΣ, ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΣΕΡΒΙΤΟΡΩΝ ΜΑΓΕΙΡΩΝ"

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΜΠΡΟΣΟΥΡΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΣΣΜ

ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ ΒΑR ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 8/12 19.00  Στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα (Ζ.πηγής 95-97, Εξάρχεια)

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΕΡΒΙΤΟΡΩΝ ΜΑΓΕΙΡΩΝ ΚΑΙ ΛΟΙΠΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΚΛΑΔΟΥ ΤΟΥ ΕΠΙΣΙΤΙΣΜΟΥ

Δευτέρα, 4 Δεκεμβρίου 2017

Παρέμβαση στα μαγαζιά STREET SOUVLAKI και SUGAR INN

Μαζική παρέμβαση πραγματοποιήθηκε χτες Σάββατο 2/12 στα μαγαζιά STREET SOUVLAKI στην Κολοκοτρώνη  και SUGAR INN στο Κολωνάκι  που και τα δύο είναι ιδιοκτησίας του εργοδότη Ηλία Γκιώνη. Η κινητοποίηση  που έγινε από κοινού από το Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού και από το σωματείο της Συνέλευσης Βάσης Οδηγών Δικύκλου  και πλαισιώθηκε και από άλλες ταξικές συλλογικότητες και αλληλέγγυους.  αφορά 2 συναδέλφισσες μέλη των σωματείων που εργάζονταν στα καταστήματα. Το καθεστώς της μαύρης εργασίας, των πλαστών συμβάσεων, του φόβου  και της εργοδοτικής αυθαιρεσίας στα καταστήματα του Ηλία Γκιώνη αλλά και συνολικά σε όλο τον κλάδο πρέπει να σπάσει και για αυτό χρειάζεται συμμετοχή , αλληλεγγύη και οργάνωση στα σωματεία.

ΝΑ ΔΟΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΤΑ ΔΕΔΟΥΛΕΥΜΕΝΑ ΣΤΙΣ 2 ΣΥΝΑΔΕΛΦΙΣΣΕΣ

(Ακολουθεί το κείμενο που μοιραζόταν  στην παρέμβαση)



STREET SOUVLAKI- Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΔΕΡΦΟΣ ΤΗΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ

Η ελευθερία λόγου, έκφρασης και κίνησης παραβιάζεται μέσα σε ένα κατάστημα, που παρακολουθείται από κάμερες και μικρόφωνα 24 ώρες το 24ωρο και που η εκμετάλλευση των εργαζομένων και ο σεξισμός απέναντι στο γυναικείο φύλο, βασιλεύουν.
Η συνάδελφος Ε.Μ., μέλος του Σωματείου Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων του κλάδου επισιτισμού, ξεκίνησε να εργάζεται ως ταμίας τον Οκτώβρη του 2015. Το πόστο του ταμία, όμως, στο STREET SOUVLAKI, έχει άλλη έννοια. Στο συγκεκριμένο πόστο συγκαταλέγεται το σερβίρισμα- καθάρισμα των τραπεζιών, το καθάρισμα δίσκων, αλλά και το καθάρισμα του μαγαζιού στο άνοιγμά του. Πέρα από αυτά, μία ταμίας στο STREET SOUVLAKI, σύμφωνα με τον Ηλία Γκιώνη, επιβαρύνεται και με την προώθηση προϊόντων στους πελάτες, με έμμεσο τρόπο, ώστε ο ίδιος να έχει όσο το δυνατό μεγαλύτερη είσπραξη. Αν δε συμβεί αυτό, η ταμίας γίνεται θύμα γκρίνιας, κακοτροπιάς και θυμού και έρχεται αντιμέτωπη με την «εκδίκηση του εργοδότη για την αναδουλειά», υποβαλλόμενη σε επιπρόσθετες αγγαρείες.

Η σύμβαση μεταξύ της επιχείρησης  ΝΟΣΤΙΜΕΣ ΓΕΥΣΕΙΣ ΜΟΝ. ΕΠΕ, με νόμιμο εκπρόσωπο τον Ηλία Γκιώνη (ιδιοκτήτη των καταστημάτων STREET SOUVLAKI και SUGAR INN και ιδρυτή της εταιρίας «σφραγίδα» ΔΙΑΘΕΣΗ ΜΟΝ. ΙΚΕ) και της συναδέλφου Ε.Μ. έγινε στις 5/11/2015, αντίγραφο της οποίας δεν της δόθηκε ποτέ. Η σύμβαση αυτή όριζε 2 ημέρες εβδομαδιαίως, από 3 ώρες την κάθε ημέρα (πράγμα που δεν αντιστοιχούσε με τα πραγματικά ωράρια και τις μέρες που δούλευε η συνάδελφος) και με μισθό 76,64 ευρώ (μεικτά) το μήνα. Σε αντίθεση με αυτό, η πραγματική αμοιβή της ήταν 4 ευρώ ανά ώρα.
Από τότε και μέχρι σήμερα, εργάζεται πενθήμερο ή εξαήμερο, κυρίως νυχτερινά ωράρια (19.00-04.00 τις καθημερινές και Παρασκευή-Σάββατο με ωράριο 20.00-06.00), ανάλογα, πάντα, με τις ανάγκες του καταστήματος,  χωρίς καμία επιπρόσθετη και νόμιμη προσαύξηση για τα ανωτέρω και χωρίς την πληρωμή δώρων, αδειών κι επιδομάτων που δικαιούται, βάσει των πραγματικών ωρών εργασίας της. Αντιθέτως, η ίδια λάμβανε, όπως και οι υπόλοιποι εργαζόμενοι, κάθε Χριστούγεννα, Πάσχα και καλοκαίρι ένα συστημένο φάκελο από τον Ηλία Γκιώνη, με ένα συμβολικό ποσό, όπως έλεγε ο ίδιος «σαν πράξη καλής θελήσεως» από μεριάς του, δίνοντάς της να υπογράψει ένα λευκό μπλοκάκι αποδείξεων.
Μέσα σε όλο αυτό το διάστημα, του είχε ζητηθεί από τη συνάδελφο η καταβολή των ενσήμων των πραγματικών ωρών εργασίας της, αλλά η προσπάθειά της έπεσε στο κενό. Έτσι, αποφάσισε να καταφύγει στις 15/11/2017 στο Σ.Ε.Π.Ε. (Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας),για να καταγγείλει τα ανωτέρω, με την έμπρακτη υποστήριξη και αλληλεγγύη της συναδέλφου Μ.Κ., μέλος του ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΒΑΣΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΟΔΗΓΩΝ ΔΙΚΥΚΛΟΥ, η οποία ήδη είχε προχωρήσει σε καταγγελία εναντίον της επιχείρησης για τα ίδια ακριβώς δικαιώματα που της στερήθηκαν. Εκεί, η Ε.Μ ανακαλύπτει πως η σύμβασή της είχε ευθαρσώς πλαστογραφηθεί.
Φυσικά και η περίπτωση των συναδέλφων δεν αποτελεί εξαίρεση, αλλά τον κανόνα, καθώς το σύνηθες για τη συγκεκριμένη επιχείρηση και όχι μόνο, είναι η μονομερής υπογραφή πλαστών συμβάσεων, η υπερεργασία, η αναντιστοιχία ενσήμων και πραγματικών ωρών εργασίας και συνεπώς, η μαύρη εργασία. Οι πρακτικές αυτές στηρίζονται σε ένα ανύπαρκτο «διευθυντικό δικαίωμα» και στο φόβο των εργαζομένων απέναντι στην ανεργία, όπως και στην ανάγκη τους για άμεση χρηματική αμοιβή, καλούμενοι, όμως, να θυσιάσουν τη νόμιμη αναγνώριση και αμοιβή των πραγματικών ωρών εργασίας τους και συνάμα της αξιοπρέπειάς τους.
Η πλειοψηφία των εργοδοτών, στην οποία ανήκει και ο Ηλίας Γκιώνης, αυθαιρετούν, εισφοροδιαφεύγουν και καταστρατηγούν την ήδη τσεκουρωμένη εργατική νομοθεσία. Έχουν επιβάλλει ένα καθεστώς στυγνής εκμετάλλευσης και διευθυντικών δικαιωμάτων δικής τους έμπνευσης , όπως η μη καταβολή των νόμιμων προσαυξήσεων της νυχτερινής εργασίας, της κυριακάτικης αργίας και της εργασίας σε αργίες, των δώρων Χριστουγέννων- Πάσχα κι επιδομάτων αδείας. Πολύ συχνά, τέλος, παραβιάζονται τα ωράρια των εργαζομένων, κατά την κρίση των εργοδοτών, και οι αυθαιρεσίες δεν έχουν τελειωμό.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΔΕΔΟΥΛΕΥΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥ Ε.Μ.
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ-ΚΑΜΙΑ ΕΙΡΗΝΗ ΜΕ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ
Δεκέμβρης 2017

Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού

Παρασκευή, 24 Νοεμβρίου 2017

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟ ΜΑΓΑΖΙ ΚΑΛΟΨΗΜΕΝΟ

Χτες Πέμπτη 23 Νοεμβρίου πραγματοποιήσαμε την πρώτη μας παρέμβαση στο μαγαζί  Καλοψημένο στα Εξάρχεια , για την υπόθεση της συναδέλφισσας μέλους του σωματείου  Α.Τ. η οποία εργάστηκε 9 μήνες στο μαγαζί και διεκδικεί νόμιμα δεδουλευμένα που δεν της έχουν δοθεί. Σκοπός της παρέμβασης μας ήταν και να αναδειχτεί ότι μιλάμε για μία πολύ προσοδοφόρα επιχείρηση η οποία ανταμείβει τους εργαζόμενους με 1 ένσημο την βδομάδα γιατί '' δεν βγαίνει'' , δεν καταβάλλει δώρα και άδειες, απολύει συνεχώς και έχει βάλει παντού (παράνομα βέβαια) μικρόφωνα και κάμερες στο μαγαζί εγκαθιστώντας ένα κλίμα τρομοκρατίας και φόβου στους συναδέλφους. Αξίζει να σημειωθεί ότι το καλοκαίρι 2 ακόμα εργαζόμενες μέλη του σωματείου διεκδίκησαν τα δεδουλευμένα τους και δικαιώθηκαν  τελικά μετά  και από την  καταγγελία τους στην Επιθεώρηση Εργασίας.
Γύρω στα 80-100 άτομα από  ταξικά σωματεία, συλλογικότητες και αλληλέγγυους  πλαισίωσαν την χτεσινή παρέμβαση και  μοιράστηκαν εκατοντάδες κείμενα του σωματείου.

ΝΑ ΚΑΤΑΒΛΗΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΤΑ ΔΕΔΟΥΛΕΥΜΕΝΑ ΣΤΗΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΙΣΣΑ  Α.Τ.

(Ακολουθεί και το αναλυτικό κείμενο που μοιραζόταν)




΄΄ΚΑΛΟΨΗΜΕΝΟ΄΄
ΕΝΑ ΑΚΟΜΗ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΚΑΤΕΡΓΟ ΣΤΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΩΝ ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ


Το Ψητοπωλείο Καλοψημένο είναι ένα κατάστημα που βρίσκεται στη περιοχή των Εξαρχείων, μια προσοδοφόρα επιχείρηση που απαριθμεί πάνω από 60 εργαζόμενους συνολικά. Το εν λόγω κατάστημα λοιπόν το οποίο βρίσκεται υπό τη διαχείρηση των τριών εργοδοτών Ι. Γρέβια, Ι. Ευθυμίου και Δ. Στάθη λειτουργεί σα μια καλολαδωμένη μηχανή που εκμεταλλεύεται στο έπακρο τους εργαζόμενους κάτω από το φόβο της απόλυσης, υπερεντατικοποιώντας τις συνθήκες εργασίας ώστε να αυξάνεται η παραγωγή και επομένως το κέρδος των εργοδοτών δίνοντας στους εργαζόμενους ως αντάλλαγμα ένα πολύ μικρό ωρομίσθιο (3,33 ευρώ την ώρα) και 1 ένσημο την εβδομάδα αφού το μαγαζί ΄΄δε βγαίνει΄΄΄.
Μία εξ αυτών είναι και η συναδέλφισσα Α.Τ. Η οποία εργαζόταν στο κατάστημα ως σερβιτόρα για 9 μήνες, από τον Οκτώβρη έως και τον Ιούλιο του 2017 και σήμερα διεκδικεί τα δεδουλευμένα της, αφού τον Ιούλιο παραιτήθηκε χωρίς φυσικά να της έχουν καταβληθεί τα νόμιμα δώρα και επιδόματα που της αναλογούν για το διάστημα της εργασίας της
Το κατάστημα διαθέτει εγκατεστειμένες κάμερες σε σχεδόν όλους τους χώρους του
ώστε να μπορούν οι εργοδότες να παρακολουθούν τους εργαζομένους ανα πάσα ώρα και στιγμή καθώς και εγκατεστειμένα μικρόφωνα ώστε να μπορούν να τους ακούν.(Να σημειώσουμε στο σημείο αυτό πως η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα με την υπ’ αριθμ. 13/2014 απόφασή της υπογραμμίζει ότι απαγορεύεται η τοποθέτηση εικονοληπτικών μηχανών στους χώρους εργασίας με σκοπό τον έλεγχο των εργαζομένων)
Χαρακτηριστικό δε της μανίας των εργοδοτων να ελέγχουν συνεχώς τους εργαζόμενους είναι και η δήλωση ενός εκ των εργοδοτών πως πρόκειται να εγκαταστήσει κάμερες ακόμα και στα αποδυτήρια των εργαζομένων!
Μέσα σε αυτές τις συνθήκες παρακολούθησης εργάζονται οι σερβιτόροι, ψήστες, λατζιέρηδες, ταμίες, τηλεφωνήτριες, παρασκευαστές κρεάτων και ντελιβεράδες του καταστήματος κάτω απο το διαρκή φόβο της απόλυσης. Χαρακτηριστικό είναι πως κατά τη διάρκεια εργασίας της Α. πάνω από 20 ή και περισσσότεροι σερβιτόροι ανακυκλώθηκαν λόγω των παράλογων απαιτήσεων της εργοδοσίας του καλοψημμένου με κάποιους από αυτούς να εξαναγκάζονται σε παραίτηση από τα αφεντικά και κάποιους άλλους να αποχωρούν λόγω των συνθηκών γαλέρας που επικρατούσε στο μαγαζί.
Φυσικά σύμφωνα με τα παραπάνω είναι προφανές πως οι αρμοδιότητες των σερβιτόρων δεν ήταν απλώς το σερβίρισμα αλλά και η λάτζα το καθάρισμα του καταστήματος, το ταμείο και όταν δεν είχε δουλειά τους υποδεικνύονταν να φτιάχνουν κουτιά για ντελίβερι ώστε να βρίσκονται σε διαρκή κίνηση και να μη κάθονται ποτέ. Όλοι οι εργαζόμενοι το καλοκαίρι είναι υποχρεωμένοι να εργάζονται κάτω από τους 50 βαθμούς κελσίου αφού φυσικά ο κλιματισμός είναι προνόμιο μόνο του χώρου γραφείων των εργοδοτών κάνοντας την εργασία για τους ψήστες αφόρητη .Ενώ απτην άλλη οι ντελιβεράδες υποχρεώνονται να παραδίδουν παραγγελίες σε περιοχές πολύ μακρινές από το κατάστημα (πχ Κηφισιά Γλυφάδα κτλ.) πληρώνοντας οι ίδιοι τις βενζίνες τους και χρησιμοποιώντας τα προσωπικά τους μηχανάκια χωρίς τον απαραίτητο εξοπλισμό επωμίζοντας όλο το κόστος συντήρησης των οχημάτων αφού το κατάστημα δε τους παρέχει τίποτα απ αυτά.
Τις άθλιες αυτές συνθήκες έρχονται να συμπληρώσουν οι απαιτήσεις των αφεντικών προς τις γυναίκες εργάτριες να βάφονται ώστε να αποτελούν μια θελκτική εικόνα για τους πελάτες και να ντύνονται ΄΄θηλυκά΄΄ ενώ εργαζόμενη που δε συμμορφώθηκε μ αυτό ωθήθηκε σε εξαναγκαστική παραίτηση.
Έτσι για ακόμα μία φορά το καλοκαίρι δύο ακόμα εργαζόμενες στο εν λόγω μαγαζί και μέλη του σωματείου απολύονται χωρίς καμία προειδοποίηση, πρόφαση για την εξαναγκαστική παραίτηση δε της μίας εξ αυτών ήταν η δερματολογική ασθένεια της που μάλιστα προκλήθηκε από τις κακές συνθήκες υγιεινής στο κατάστημα κάτι που για τα αφεντικά την καθιστούσε μη όμορφη εικόνα. Ενώ η δεύτερη παίρνοντας θέση στηρίζοντας τη συναδέλφισσά της διαγράφηκε με τη σειρά της οριστικά από το πρόγραμμα του μαγαζιού.
Οι εργαζόμενες προσέφυγαν στην επιθεώρηση εργασίας με αποτέλεσμα να καταβληθούν τα δεδουλευμένα που αρνούνταν προηγουμένως να καταβάλουν οι εργοδότες. Μετά και από αυτά τα γεγονότα το κατάστημα αποφασίζει να μετριάσει τυχόν άλλες αντιδράσεις εργαζομένων ανεβάζοντας το ημερομίσθιο μερικών κατά ένα ελάχιστο ποσοστό και ξεκινώντας να καταβάλει περισσότερα ένσημα (από τα 1 ή 2 που κολλούσε εβδομαδιαίως σε όλους). Είναι προφανές πως αυτή η κίνηση των εργοδοτών του Καλοψημένου δεν έγινε από την καλή τους τη καρδιά αλλά ήταν απόρροια των προηγούμενων διεκδικήσεων των εργαζομένων στο εν λόγω μαγαζί. Φυσικά οι συνθήκες παρέμεναν και παραμένουν εντατικοποιημένες για όλους τους εργαζόμενους σε όλα τα πόστα.
Ενάντια σε αυτές τις λογικές ελέγχου και εντατικοποίησης της δουλειάς που εξαπλώνονται στο κλάδο προτάσουμε την αντίσταση στους χώρους εργασίας και την οργάνωσή μας απέναντι στις παράλογες απαιτήσεις των αφεντικών. Στα εργασιακά κάτεργα απαντάμε με οργάνωση μέσα και έξω από τους χώρους δουλειάς.
Σκεφτόμαστε σαν εργάτες και όχι σαν πελάτες, η αλληλεγγύη το όπλο μας.

ΝΑ ΚΑΤΑΒΛΗΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΤΑ ΔΕΔΟΥΛΕΥΜΕΝΑ ΤΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΗΣ Α.Τ.
ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΣΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΒΑΣΗΣ


ΔΙΑΡΚΗΣ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΑΣ

Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού

Πέμπτη, 23 Νοεμβρίου 2017

Ενημέρωση από την δίκη του σωματείου

Την Τρίτη 21/11 στα δικαστήρια της Ευελπίδων δικάζονταν ως κατηγορούμενοι 7 μέλη του σωματείου, δηλαδή στην ουσία δικάζονταν η ίδια η δράση και οι αγώνες στον κλάδο μας.  Συγκεκριμένα και  για την ιστορία της υπόθεσης πριν από τρία χρόνια περίπου, με τη λήξη των παρεμβάσεων και της διεκδίκησης δεδουλευμένων, ενσήμων αλλά και  επαναπροσλήψεων συναδέλφων στα μαγαζιά Σαλαντίν και Βοτανοπωλείο, το ΣΣΜ ενημερώθηκε ότι είχε ξεκινήσει προανάκριση για τα αδικήματα  της απόπειρας εκβίασης με απειλή βλάβης της επιχείρησης και ηθικής αυτουργίας στην παραπάνω απόπειρα εναντίον 7 μελών του. Οι μηνυτήριες αναφορές είχαν γίνει από τα αφεντικά του Σαλαντίν και του Βοτανοπωλείου και την υπόθεση είχε αναλάβει τότε το Τμήμα Προστασίας  του Κράτους και του Δημοκρατικού Πολιτεύματος!

Από νωρίς το πρωί της Τρίτης  σε ένδειξη  συμπαράστασης προς το σωματείο συγκεντρώθηκαν στα δικαστήρια δεκάδες κόσμου από διάφορους χώρους δουλειάς,  σωματεία, συλλογικότητες και αλληλέγγυοι που με την παρουσία τους έδωσαν το μήνυμα της ταξικής αλληλεγγύης. Τελικά λόγω του ωραρίου η δίκη δεν έγινε και  το δικαστήριο πήρε αναβολή για τις 15/05/2018 . Στα τελευταία φαιδρά νέα της υπόθεσης είναι και η  παρουσία στο δικαστήριο εκπροσώπων της επιχείρησης Scherzo cafe ως μάρτυρες εναντίον μας, σε μαγαζί δηλαδή όπου παλιότερα συνάδελφος μετανάστης ξυλοκοπήθηκε από τον εργοδότη Τυρολόγο.

Η ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ



Ακολουθεί και το κείμενο με το ιστορικό της υπόθεσης



Ο ΤΑΞΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΚΒΙΑΣΜΟΣ
Το Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και Λοιπών Εργαζομένων του Κλάδου του Επισιτισμού (ΣΣΜ) δεν έχει καμία σχέση με τον κλασσικό καθεστωτικό συνδικαλισμό που όλοι γνωρίζουμε. Εδώ και δέκα χρόνια λειτουργούμε οριζόντια και ισότιμα, μακριά από λογικές ανάθεσης και ιεραρχίες και διεκδικούμε τα εργατικά μας δικαιώματα και τα δεδουλευμένα συναδέλφων, μέσα από παρεμβάσεις σε μαγαζιά, μοιράσματα κειμένων, θεσμικές και κινηματικές παρεμβάσεις. Σε αυτή τη διαδρομή τα έχουμε βάλει με μικρούς και μεγάλους εργοδότες, από μικρές επιχειρήσεις που δεν πληρώνουν μέχρι μεγάλες αλυσίδες, όπως τα Everest και έχουμε έρθει αντιμέτωποι με απειλές, μπράβους της νύχτας και αφεντικά που οπλοφορούσαν.
Οι αλυσίδες εστίασης, τα «σκληρά» αφεντικά της νύχτας και οι ιδιοκτήτες μεγάλων επιχειρήσεων φαίνεται ότι κατανοούν καλύτερα τον ταξικό τους ρόλο σε αυτές τις διαμάχες, αφού σε δεκάδες περιπτώσεις μέχρι σήμερα δεν επιχείρησαν τη σπίλωση του σωματείου μέσα από τη νομική οδό. Παραδόξως, ήταν τα «εναλλακτικά» αφεντικά -από πιάτσες που παριστάνουν ότι «ευαίσθητα» αφεντικά και εργαζόμενοι έχουν κοινά συμφέροντα- αυτά που ξεκίνησαν την προσπάθεια ποινικοποίησης της δράσης του ΣΣΜ.
Πριν από τρία χρόνια περίπου, με τη λήξη των παρεμβάσεων και της διεκδίκησης δεδουλευμένων, ενσήμων αλλά και  επαναπροσλήψεων συναδέλφων στα μαγαζιά Σαλαντίν και Βοτανοπωλείο, το ΣΣΜ ενημερώθηκε ότι είχε ξεκινήσει προανάκριση για τα αδικήματα  της απόπειρας εκβίασης με απειλή βλάβης της επιχείρησης και ηθικής αυτουργίας στην παραπάνω απόπειρα εναντίον 7 μελών του. Οι μηνυτήριες αναφορές είχαν γίνει από τα αφεντικά του Σαλαντίν και του Βοτανοπωλείου και την υπόθεση είχε αναλάβει τότε το Τμήμα Προστασίας  του Κράτους και του Δημοκρατικού Πολιτεύματος!
Τον Ιανουάριο του 2014 ξεκίνησε ένας εργατικός αγώνας στο μεζεδοπωλείο Σαλαντίν στον Κεραμεικό, όταν 3 μέλη του σωματείου απολύθηκαν εκδικητικά και διεκδίκησαν την επαναπρόσληψή τους, τα δεδουλευμένα και την πραγματική τους ασφαλιστική κάλυψη. Οι συνάδελφοι, αφού κατέθεσαν καταγγελία στην Επιθεώρηση Εργασίας, το ΙΚΑ, αλλά και αγωγή στα αστικά δικαστήρια, επέλεξαν να κινηθούν δημόσια και συλλογικά, σε κινηματικά πλαίσια, προκειμένου να κερδίσουν τις νόμιμες διεκδικήσεις τους. Το ΣΣΜ, αλληλέγγυο στα μέλη του, έκανε παρεμβάσεις έξω από το μαγαζί και μοίραζε κείμενα σε εργαζόμενους και κατοίκους του Κεραμεικού. Στα πλαίσια της θεσμικής διάστασής του και μετά από απόφαση της γενικής συνέλευσης του σωματείου, 3 μέλη του Δ.Σ. επικοινώνησαν με τον ιδιοκτήτη του Σαλαντίν, έπειτα από προγραμματισμένο ραντεβού, προκειμένου να υπερασπιστούν τις διεκδικήσεις των συναδέλφων.
Τον Απρίλιο του 2014 απολύθηκε συναδέλφισσά μας από το μαγαζί Βοτανοπωλείο στα Πετράλωνα. Το ΣΣΜ επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον εργοδότη για να εκθέσει τις νόμιμες απαιτήσεις της εργαζόμενης, που αφορούσαν στην πραγματική σχέση εργασίας και όχι σε αυτή που ψευδώς ο εργοδότης είχε δηλώσει. Καθώς το αφεντικό καθυστερούσε σκοπίμως να απαντήσει, η συνάδελφος έκανε καταγγελία στο ΙΚΑ και κίνησε την αυτόφωρη διαδικασία για τη μη καταβολή του Δώρου Πάσχα. Το σωματείο ταυτόχρονα κάλεσε σε παρέμβαση διαμαρτυρίας έξω από το συγκεκριμένο μαγαζί, δείχνοντας την έμπρακτη αλληλεγγύη και τη στήριξή του στην εργαζόμενη.  Η υπόθεση, όσον αφορά τα δεδουλευμένα της,  λύθηκε με εξωδικαστικό συμβιβασμό ανάμεσα στον εργοδότη και την εργαζόμενη, που έλαβε χώρα μία ημέρα πριν το προκαθορισμένο ραντεβού στην Επιθεώρηση Εργασίας. Όπως στην υπόθεση του Βοτανοπωλείου  η εργοδοσία αναγνώρισε τις οφειλές της και κατέβαλε τα χρωστούμενα στη συναδέλφισσα, έτσι και στην περίπτωση του Σαλαντίν οι 3 εργαζόμενοι, μέλη του ΣΣΜ, δικαιώθηκαν δικαστικά και τους αναγνωρίστηκε το ποσό των δεδουλευμένων που διεκδικούσαν.
Παρ’ όλα αυτά, όσο διαρκούσε ο διεκδικητικός αγώνας στο Βοτανοπωλείο το αφεντικό κατέφυγε στην Ασφάλεια για να δηλώσει ότι απειλείται. Λίγες μέρες αργότερα πέρασε το κατώφλι της ΓΑΔΑ και η «εναλλακτική» εργοδοσία του Σαλαντίν, για να πει με τη σειρά της ότι εκβιάστηκε και απειλήθηκε. Αντί να κινηθεί η αυτόφωρη διαδικασία μετά τις καταθέσεις, να πάει η υπόθεση στον εισαγγελέα και να ενημερωθεί το σωματείο, η Ασφάλεια ανέλαβε για 2 μήνες τουλάχιστον να συλλέξει πληροφορίες για το ΣΣΜ, τις δράσεις του, το καταστατικό, τα γραφεία του και τις δημοσιοποιήσεις του στο διαδίκτυο (στοιχεία της δικογραφίας). Η συνεργασία αυτή, δικαστικού συστήματος και αστυνομίας, καμιά εντύπωση δε μας προκαλεί, αντίθετα αποτελεί ακόμα ένα παράδειγμα, ανάμεσα στα τόσα, που καταδεικνύει το ρόλο της δικαιοσύνης στον καπιταλισμό. Και αυτός δεν είναι άλλος από το να φράζει κάθε εστία αντίστασης και αγώνα, μικρού ή/και μεγάλου, προς παραδειγματισμό των υπολοίπων αφενός και  για τη διαρκή διατήρηση και υπεράσπιση των συμφερόντων κράτους και κεφαλαίου αφετέρου.
Σχετικά με την ποινικοποίηση του συνδικαλισμού βάσης υπάρχει διαθέσιμη μπροσούρα, η οποία περιγράφει λεπτομερώς την παραπάνω υπόθεση –καθώς και διάφορες άλλες- και βρίσκεται σε ηλεκτρονική μορφή στη σελίδα της Εργατικής Ομοσπονδίας Βάσης:https://ergova.wordpress.com/

Φαίνεται πως η δράση μας και οι καθημερινοί μας αγώνες ενοχλούν τα αφεντικά του κλάδου, αλλά και τους μηχανισμούς του κράτους. Με την επιδιωκόμενη ποινικοποίηση του ΣΣΜ αφενός ελπίζουν ότι θα μας κάμψουν οικονομικά και θα μας απονομιμοποιήσουν στα μάτια της κοινωνίας και αφετέρου νομίζουν ότι θα φοβηθούμε και θα το ξανασκεφτούμε να διεκδικήσουμε ό,τι μας ανήκει, δρώντας στο κινηματικό πλαίσιο που μέχρι στιγμής κινούμαστε. Μπορεί να ελπίζουν ότι θα ξεχάσουμε τη μαύρη εργασία, τα απλήρωτά μας μεροκάματα, τις εξευτελιστικές συνθήκες που επικρατούν όχι μόνο στο κλάδο μας, αλλά συνολικά σε όλους τους χώρους δουλειάς. Απέναντι σε όλα αυτά εμείς δηλώνουμε ευθαρσώς ακόμα πιο πεισμένοι και αποφασισμένοι, συλλογικά και οργανωμένα, ότι θα εντείνουμε τον αγώνα μας, μέχρι την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

Καλούμε σε συγκέντρωση συμπαράστασης στην εκδίκαση της υπόθεσης,
 την Τρίτη 21 Νοέμβρη στις 9:00  (αίθουσα 1 κτίριο 12)  στα δικαστήρια στην Ευελπίδων.

Οργανωνόμαστε στα Σωματεία Βάσης για να αντισταθούμε στην υποτίμηση των ζωών μας από τα αφεντικά, το κράτος και τους κατασταλτικούς τους μηχανισμούς.

Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού

Δευτέρα, 20 Νοεμβρίου 2017

ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 21/11 ΔΙΚΑΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΕΡΓΑΤΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ

KΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ

Πριν από τρία χρόνια περίπου, με τη λήξη των παρεμβάσεων και της διεκδίκησης δεδουλευμένων, ενσήμων αλλά και  επαναπροσλήψεων συναδέλφων στα μαγαζιά Σαλαντίν και Βοτανοπωλείο, το ΣΣΜ ενημερώθηκε ότι είχε ξεκινήσει προανάκριση για τα αδικήματα  της απόπειρας εκβίασης με απειλή βλάβης της επιχείρησης και ηθικής αυτουργίας στην παραπάνω απόπειρα εναντίον 7 μελών του. Οι μηνυτήριες αναφορές είχαν γίνει από τα αφεντικά του Σαλαντίν και του Βοτανοπωλείου και την υπόθεση είχε αναλάβει τότε το Τμήμα Προστασίας  του Κράτους και του Δημοκρατικού Πολιτεύματος!

Καλούμε σε συγκέντρωση συμπαράστασης στην εκδίκαση της υπόθεσης, την Τρίτη 21 Νοέμβρη στις 9:00  (αίθουσα 1 κτίριο 12)  στα δικαστήρια στην Ευελπίδων.

 Εν όψει του δικαστηρίου το τελευταίο διάστημα προχωρήσαμε σε μαζικές αφισοκολλήσεις και μοιράσματα  κειμένων σε πιάτσες του επισιτισμού.


Ο ΤΑΞΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΚΒΙΑΣΜΟΣ
Το Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και Λοιπών Εργαζομένων του Κλάδου του Επισιτισμού (ΣΣΜ) δεν έχει καμία σχέση με τον κλασσικό καθεστωτικό συνδικαλισμό που όλοι γνωρίζουμε. Εδώ και δέκα χρόνια λειτουργούμε οριζόντια και ισότιμα, μακριά από λογικές ανάθεσης και ιεραρχίες και διεκδικούμε τα εργατικά μας δικαιώματα και τα δεδουλευμένα συναδέλφων, μέσα από παρεμβάσεις σε μαγαζιά, μοιράσματα κειμένων, θεσμικές και κινηματικές παρεμβάσεις. Σε αυτή τη διαδρομή τα έχουμε βάλει με μικρούς και μεγάλους εργοδότες, από μικρές επιχειρήσεις που δεν πληρώνουν μέχρι μεγάλες αλυσίδες, όπως τα Everest και έχουμε έρθει αντιμέτωποι με απειλές, μπράβους της νύχτας και αφεντικά που οπλοφορούσαν.
Οι αλυσίδες εστίασης, τα «σκληρά» αφεντικά της νύχτας και οι ιδιοκτήτες μεγάλων επιχειρήσεων φαίνεται ότι κατανοούν καλύτερα τον ταξικό τους ρόλο σε αυτές τις διαμάχες, αφού σε δεκάδες περιπτώσεις μέχρι σήμερα δεν επιχείρησαν τη σπίλωση του σωματείου μέσα από τη νομική οδό. Παραδόξως, ήταν τα «εναλλακτικά» αφεντικά -από πιάτσες που παριστάνουν ότι «ευαίσθητα» αφεντικά και εργαζόμενοι έχουν κοινά συμφέροντα- αυτά που ξεκίνησαν την προσπάθεια ποινικοποίησης της δράσης του ΣΣΜ.
Πριν από τρία χρόνια περίπου, με τη λήξη των παρεμβάσεων και της διεκδίκησης δεδουλευμένων, ενσήμων αλλά και  επαναπροσλήψεων συναδέλφων στα μαγαζιά Σαλαντίν και Βοτανοπωλείο, το ΣΣΜ ενημερώθηκε ότι είχε ξεκινήσει προανάκριση για τα αδικήματα  της απόπειρας εκβίασης με απειλή βλάβης της επιχείρησης και ηθικής αυτουργίας στην παραπάνω απόπειρα εναντίον 7 μελών του. Οι μηνυτήριες αναφορές είχαν γίνει από τα αφεντικά του Σαλαντίν και του Βοτανοπωλείου και την υπόθεση είχε αναλάβει τότε το Τμήμα Προστασίας  του Κράτους και του Δημοκρατικού Πολιτεύματος!
Τον Ιανουάριο του 2014 ξεκίνησε ένας εργατικός αγώνας στο μεζεδοπωλείο Σαλαντίν στον Κεραμεικό, όταν 3 μέλη του σωματείου απολύθηκαν εκδικητικά και διεκδίκησαν την επαναπρόσληψή τους, τα δεδουλευμένα και την πραγματική τους ασφαλιστική κάλυψη. Οι συνάδελφοι, αφού κατέθεσαν καταγγελία στην Επιθεώρηση Εργασίας, το ΙΚΑ, αλλά και αγωγή στα αστικά δικαστήρια, επέλεξαν να κινηθούν δημόσια και συλλογικά, σε κινηματικά πλαίσια, προκειμένου να κερδίσουν τις νόμιμες διεκδικήσεις τους. Το ΣΣΜ, αλληλέγγυο στα μέλη του, έκανε παρεμβάσεις έξω από το μαγαζί και μοίραζε κείμενα σε εργαζόμενους και κατοίκους του Κεραμεικού. Στα πλαίσια της θεσμικής διάστασής του και μετά από απόφαση της γενικής συνέλευσης του σωματείου, 3 μέλη του Δ.Σ. επικοινώνησαν με τον ιδιοκτήτη του Σαλαντίν, έπειτα από προγραμματισμένο ραντεβού, προκειμένου να υπερασπιστούν τις διεκδικήσεις των συναδέλφων.
Τον Απρίλιο του 2014 απολύθηκε συναδέλφισσά μας από το μαγαζί Βοτανοπωλείο στα Πετράλωνα. Το ΣΣΜ επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον εργοδότη για να εκθέσει τις νόμιμες απαιτήσεις της εργαζόμενης, που αφορούσαν στην πραγματική σχέση εργασίας και όχι σε αυτή που ψευδώς ο εργοδότης είχε δηλώσει. Καθώς το αφεντικό καθυστερούσε σκοπίμως να απαντήσει, η συνάδελφος έκανε καταγγελία στο ΙΚΑ και κίνησε την αυτόφωρη διαδικασία για τη μη καταβολή του Δώρου Πάσχα. Το σωματείο ταυτόχρονα κάλεσε σε παρέμβαση διαμαρτυρίας έξω από το συγκεκριμένο μαγαζί, δείχνοντας την έμπρακτη αλληλεγγύη και τη στήριξή του στην εργαζόμενη.  Η υπόθεση, όσον αφορά τα δεδουλευμένα της,  λύθηκε με εξωδικαστικό συμβιβασμό ανάμεσα στον εργοδότη και την εργαζόμενη, που έλαβε χώρα μία ημέρα πριν το προκαθορισμένο ραντεβού στην Επιθεώρηση Εργασίας. Όπως στην υπόθεση του Βοτανοπωλείου  η εργοδοσία αναγνώρισε τις οφειλές της και κατέβαλε τα χρωστούμενα στη συναδέλφισσα, έτσι και στην περίπτωση του Σαλαντίν οι 3 εργαζόμενοι, μέλη του ΣΣΜ, δικαιώθηκαν δικαστικά και τους αναγνωρίστηκε το ποσό των δεδουλευμένων που διεκδικούσαν.
Παρ’ όλα αυτά, όσο διαρκούσε ο διεκδικητικός αγώνας στο Βοτανοπωλείο το αφεντικό κατέφυγε στην Ασφάλεια για να δηλώσει ότι απειλείται. Λίγες μέρες αργότερα πέρασε το κατώφλι της ΓΑΔΑ και η «εναλλακτική» εργοδοσία του Σαλαντίν, για να πει με τη σειρά της ότι εκβιάστηκε και απειλήθηκε. Αντί να κινηθεί η αυτόφωρη διαδικασία μετά τις καταθέσεις, να πάει η υπόθεση στον εισαγγελέα και να ενημερωθεί το σωματείο, η Ασφάλεια ανέλαβε για 2 μήνες τουλάχιστον να συλλέξει πληροφορίες για το ΣΣΜ, τις δράσεις του, το καταστατικό, τα γραφεία του και τις δημοσιοποιήσεις του στο διαδίκτυο (στοιχεία της δικογραφίας). Η συνεργασία αυτή, δικαστικού συστήματος και αστυνομίας, καμιά εντύπωση δε μας προκαλεί, αντίθετα αποτελεί ακόμα ένα παράδειγμα, ανάμεσα στα τόσα, που καταδεικνύει το ρόλο της δικαιοσύνης στον καπιταλισμό. Και αυτός δεν είναι άλλος από το να φράζει κάθε εστία αντίστασης και αγώνα, μικρού ή/και μεγάλου, προς παραδειγματισμό των υπολοίπων αφενός και  για τη διαρκή διατήρηση και υπεράσπιση των συμφερόντων κράτους και κεφαλαίου αφετέρου.
Σχετικά με την ποινικοποίηση του συνδικαλισμού βάσης υπάρχει διαθέσιμη μπροσούρα, η οποία περιγράφει λεπτομερώς την παραπάνω υπόθεση –καθώς και διάφορες άλλες- και βρίσκεται σε ηλεκτρονική μορφή στη σελίδα της Εργατικής Ομοσπονδίας Βάσης:https://ergova.wordpress.com/

Φαίνεται πως η δράση μας και οι καθημερινοί μας αγώνες ενοχλούν τα αφεντικά του κλάδου, αλλά και τους μηχανισμούς του κράτους. Με την επιδιωκόμενη ποινικοποίηση του ΣΣΜ αφενός ελπίζουν ότι θα μας κάμψουν οικονομικά και θα μας απονομιμοποιήσουν στα μάτια της κοινωνίας και αφετέρου νομίζουν ότι θα φοβηθούμε και θα το ξανασκεφτούμε να διεκδικήσουμε ό,τι μας ανήκει, δρώντας στο κινηματικό πλαίσιο που μέχρι στιγμής κινούμαστε. Μπορεί να ελπίζουν ότι θα ξεχάσουμε τη μαύρη εργασία, τα απλήρωτά μας μεροκάματα, τις εξευτελιστικές συνθήκες που επικρατούν όχι μόνο στο κλάδο μας, αλλά συνολικά σε όλους τους χώρους δουλειάς. Απέναντι σε όλα αυτά εμείς δηλώνουμε ευθαρσώς ακόμα πιο πεισμένοι και αποφασισμένοι, συλλογικά και οργανωμένα, ότι θα εντείνουμε τον αγώνα μας, μέχρι την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

Καλούμε σε συγκέντρωση συμπαράστασης στην εκδίκαση της υπόθεσης,
 την Τρίτη 21 Νοέμβρη στις 9:00  (αίθουσα 1 κτίριο 12)  στα δικαστήρια στην Ευελπίδων.

Οργανωνόμαστε στα Σωματεία Βάσης για να αντισταθούμε στην υποτίμηση των ζωών μας από τα αφεντικά, το κράτος και τους κατασταλτικούς τους μηχανισμούς.

Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού

Δευτέρα, 13 Νοεμβρίου 2017

KΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ

Πριν από τρία χρόνια περίπου, με τη λήξη των παρεμβάσεων και της διεκδίκησης δεδουλευμένων, ενσήμων αλλά και  επαναπροσλήψεων συναδέλφων στα μαγαζιά Σαλαντίν και Βοτανοπωλείο, το ΣΣΜ ενημερώθηκε ότι είχε ξεκινήσει προανάκριση για τα αδικήματα  της απόπειρας εκβίασης με απειλή βλάβης της επιχείρησης και ηθικής αυτουργίας στην παραπάνω απόπειρα εναντίον 7 μελών του. Οι μηνυτήριες αναφορές είχαν γίνει από τα αφεντικά του Σαλαντίν και του Βοτανοπωλείου και την υπόθεση είχε αναλάβει τότε το Τμήμα Προστασίας  του Κράτους και του Δημοκρατικού Πολιτεύματος!

Καλούμε σε συγκέντρωση συμπαράστασης στην εκδίκαση της υπόθεσης, την Τρίτη 21 Νοέμβρη στις 9:00  (αίθουσα 12 κτίριο 1)  στα δικαστήρια στην Ευελπίδων.



Ο ΤΑΞΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΚΒΙΑΣΜΟΣ
Το Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και Λοιπών Εργαζομένων του Κλάδου του Επισιτισμού (ΣΣΜ) δεν έχει καμία σχέση με τον κλασσικό καθεστωτικό συνδικαλισμό που όλοι γνωρίζουμε. Εδώ και δέκα χρόνια λειτουργούμε οριζόντια και ισότιμα, μακριά από λογικές ανάθεσης και ιεραρχίες και διεκδικούμε τα εργατικά μας δικαιώματα και τα δεδουλευμένα συναδέλφων, μέσα από παρεμβάσεις σε μαγαζιά, μοιράσματα κειμένων, θεσμικές και κινηματικές παρεμβάσεις. Σε αυτή τη διαδρομή τα έχουμε βάλει με μικρούς και μεγάλους εργοδότες, από μικρές επιχειρήσεις που δεν πληρώνουν μέχρι μεγάλες αλυσίδες, όπως τα Everest και έχουμε έρθει αντιμέτωποι με απειλές, μπράβους της νύχτας και αφεντικά που οπλοφορούσαν.
Οι αλυσίδες εστίασης, τα «σκληρά» αφεντικά της νύχτας και οι ιδιοκτήτες μεγάλων επιχειρήσεων φαίνεται ότι κατανοούν καλύτερα τον ταξικό τους ρόλο σε αυτές τις διαμάχες, αφού σε δεκάδες περιπτώσεις μέχρι σήμερα δεν επιχείρησαν τη σπίλωση του σωματείου μέσα από τη νομική οδό. Παραδόξως, ήταν τα «εναλλακτικά» αφεντικά -από πιάτσες που παριστάνουν ότι «ευαίσθητα» αφεντικά και εργαζόμενοι έχουν κοινά συμφέροντα- αυτά που ξεκίνησαν την προσπάθεια ποινικοποίησης της δράσης του ΣΣΜ.
Πριν από τρία χρόνια περίπου, με τη λήξη των παρεμβάσεων και της διεκδίκησης δεδουλευμένων, ενσήμων αλλά και  επαναπροσλήψεων συναδέλφων στα μαγαζιά Σαλαντίν και Βοτανοπωλείο, το ΣΣΜ ενημερώθηκε ότι είχε ξεκινήσει προανάκριση για τα αδικήματα  της απόπειρας εκβίασης με απειλή βλάβης της επιχείρησης και ηθικής αυτουργίας στην παραπάνω απόπειρα εναντίον 7 μελών του. Οι μηνυτήριες αναφορές είχαν γίνει από τα αφεντικά του Σαλαντίν και του Βοτανοπωλείου και την υπόθεση είχε αναλάβει τότε το Τμήμα Προστασίας  του Κράτους και του Δημοκρατικού Πολιτεύματος!
Τον Ιανουάριο του 2014 ξεκίνησε ένας εργατικός αγώνας στο μεζεδοπωλείο Σαλαντίν στον Κεραμεικό, όταν 3 μέλη του σωματείου απολύθηκαν εκδικητικά και διεκδίκησαν την επαναπρόσληψή τους, τα δεδουλευμένα και την πραγματική τους ασφαλιστική κάλυψη. Οι συνάδελφοι, αφού κατέθεσαν καταγγελία στην Επιθεώρηση Εργασίας, το ΙΚΑ, αλλά και αγωγή στα αστικά δικαστήρια, επέλεξαν να κινηθούν δημόσια και συλλογικά, σε κινηματικά πλαίσια, προκειμένου να κερδίσουν τις νόμιμες διεκδικήσεις τους. Το ΣΣΜ, αλληλέγγυο στα μέλη του, έκανε παρεμβάσεις έξω από το μαγαζί και μοίραζε κείμενα σε εργαζόμενους και κατοίκους του Κεραμεικού. Στα πλαίσια της θεσμικής διάστασής του και μετά από απόφαση της γενικής συνέλευσης του σωματείου, 3 μέλη του Δ.Σ. επικοινώνησαν με τον ιδιοκτήτη του Σαλαντίν, έπειτα από προγραμματισμένο ραντεβού, προκειμένου να υπερασπιστούν τις διεκδικήσεις των συναδέλφων.
Τον Απρίλιο του 2014 απολύθηκε συναδέλφισσά μας από το μαγαζί Βοτανοπωλείο στα Πετράλωνα. Το ΣΣΜ επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον εργοδότη για να εκθέσει τις νόμιμες απαιτήσεις της εργαζόμενης, που αφορούσαν στην πραγματική σχέση εργασίας και όχι σε αυτή που ψευδώς ο εργοδότης είχε δηλώσει. Καθώς το αφεντικό καθυστερούσε σκοπίμως να απαντήσει, η συνάδελφος έκανε καταγγελία στο ΙΚΑ και κίνησε την αυτόφωρη διαδικασία για τη μη καταβολή του Δώρου Πάσχα. Το σωματείο ταυτόχρονα κάλεσε σε παρέμβαση διαμαρτυρίας έξω από το συγκεκριμένο μαγαζί, δείχνοντας την έμπρακτη αλληλεγγύη και τη στήριξή του στην εργαζόμενη.  Η υπόθεση, όσον αφορά τα δεδουλευμένα της,  λύθηκε με εξωδικαστικό συμβιβασμό ανάμεσα στον εργοδότη και την εργαζόμενη, που έλαβε χώρα μία ημέρα πριν το προκαθορισμένο ραντεβού στην Επιθεώρηση Εργασίας. Όπως στην υπόθεση του Βοτανοπωλείου  η εργοδοσία αναγνώρισε τις οφειλές της και κατέβαλε τα χρωστούμενα στη συναδέλφισσα, έτσι και στην περίπτωση του Σαλαντίν οι 3 εργαζόμενοι, μέλη του ΣΣΜ, δικαιώθηκαν δικαστικά και τους αναγνωρίστηκε το ποσό των δεδουλευμένων που διεκδικούσαν.
Παρ’ όλα αυτά, όσο διαρκούσε ο διεκδικητικός αγώνας στο Βοτανοπωλείο το αφεντικό κατέφυγε στην Ασφάλεια για να δηλώσει ότι απειλείται. Λίγες μέρες αργότερα πέρασε το κατώφλι της ΓΑΔΑ και η «εναλλακτική» εργοδοσία του Σαλαντίν, για να πει με τη σειρά της ότι εκβιάστηκε και απειλήθηκε. Αντί να κινηθεί η αυτόφωρη διαδικασία μετά τις καταθέσεις, να πάει η υπόθεση στον εισαγγελέα και να ενημερωθεί το σωματείο, η Ασφάλεια ανέλαβε για 2 μήνες τουλάχιστον να συλλέξει πληροφορίες για το ΣΣΜ, τις δράσεις του, το καταστατικό, τα γραφεία του και τις δημοσιοποιήσεις του στο διαδίκτυο (στοιχεία της δικογραφίας). Η συνεργασία αυτή, δικαστικού συστήματος και αστυνομίας, καμιά εντύπωση δε μας προκαλεί, αντίθετα αποτελεί ακόμα ένα παράδειγμα, ανάμεσα στα τόσα, που καταδεικνύει το ρόλο της δικαιοσύνης στον καπιταλισμό. Και αυτός δεν είναι άλλος από το να φράζει κάθε εστία αντίστασης και αγώνα, μικρού ή/και μεγάλου, προς παραδειγματισμό των υπολοίπων αφενός και  για τη διαρκή διατήρηση και υπεράσπιση των συμφερόντων κράτους και κεφαλαίου αφετέρου.
Σχετικά με την ποινικοποίηση του συνδικαλισμού βάσης υπάρχει διαθέσιμη μπροσούρα, η οποία περιγράφει λεπτομερώς την παραπάνω υπόθεση –καθώς και διάφορες άλλες- και βρίσκεται σε ηλεκτρονική μορφή στη σελίδα της Εργατικής Ομοσπονδίας Βάσης:https://ergova.wordpress.com/

Δευτέρα, 6 Νοεμβρίου 2017

ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΑΣ ΣΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ

Προβολές ταινιών στα γραφεία του Σωματείου Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού ( Σκυλίτση 10 και Πλαπούτα Εξάρχεια)






--- Τετάρτη 08/11 στις 20.00

'' Το τσεκούρι ( Le couperet)''