Παρασκευή, 30 Δεκεμβρίου 2016

Παρέμβαση του σωματείου στο μαγαζί "FURIN KAZAN" στo Σύνταγμα [25/11].

Απολύσεις με ιαπωνική συνταγή..

Η συνάδελφος Η.Ξ. εργαζόταν στο Ιαπωνικό εστιατόριο FURIN KAZAN από τον Ιούλιο του 2014 έως και τις 27 Σεπτεμβρίου 2016 που απολύθηκε. Πριν από αυτό το διάστημα εργαζόταν ήδη στο εν λόγω κατάστημα κατά τα έτη 2011-12-13. Αρχικά καλέστηκε να καλύψει άδειες συναδέλφων κατά τους καλοκαιρινούς μήνες αλλά τελικά παρέμεινε να εργάζεται για δυο ακόμα χρόνια. Παρά τις έντονες πιέσεις της συναδέλφου για νόμιμη πρόσληψη και ασφάλιση, δούλευε για ένα χρόνο “μαύρη” καθώς η εργοδότρια συνεχώς προφασιζόταν δικαιολογίες και το ανέβαλε.

Το περιβάλλον και οι συνθήκες εργασίας στο FURIN KAZAN καθόλου δεν διαφέρουν από τα υπόλοιπα κάτεργα του επισιτισμού. Σερβιτόροι- πολυμηχανήματα που εκτός από το service έκαναν λάντζα και καθαριότητα, οι περισσότεροι δηλωμένοι ως  ανειδίκευτοι εργάτες και με μισά ένσημα, με ελαστικά ωράρια καθώς το αφεντικό δε δίσταζε να μειώνει εφιαλτικά το προσωπικό όταν θεωρούσε ότι έπεφτε η δουλειά ή να το «επιστρατεύει» όταν ανέβαινε.

Η συνάδελφος διεκδικούσε τις ώρες εργασίας για τις οποίες είχε συμφωνήσει, τις Κυριακάτικες και νυχτερινές προσαυξήσεις, τις οποίες αρνιόταν να καταβάλει η εργοδότρια μέχρι και λίγο πριν απολυθεί και γενικά όλα τα νόμιμα. Αλλά ο λόγος που απολύθηκε δεν ήταν μόνο αυτός. Η Η.Ξ πολλές φορές είχε συγκρουστεί με την εργοδότρια στο παρελθόν καθώς δεν ανεχόταν το θράσος που έχουν γενικά τα αφεντικά να καταπατούν την αξιοπρέπεια του εργαζόμενου/ης και να του/της φέρονται υποτιμητικά και υβριστικά . Στο FURIN KAZAN λοιπόν η ιδιοκτήτρια, ιαπωνικής καταγωγής,  συνήθιζε να κρίνει το προσωπικό της και ενίοτε να το πληρώνει, με βάση την εθνικότητα και το φύλλο. Δεν είναι τυχαίο ούτε το ότι οι περισσότεροι εργαζόμενοι στην επιχείρηση είναι άντρες, καθώς η ίδια είχε πει ότι θέλει να απολύσει τις γυναίκες γιατί όσες κάνουν παιδιά ή φτάνουν τα 30 μετά είναι «άχρηστες», ούτε φυσικά το ότι οι ιαπωνικής καταγωγής εργαζόμενοι αμοίβονταν πολύ καλύτερα και έχαιραν διαφορετικής μεταχείρισης από τους υπόλοιπους. Μια άκρως ρατσιστική και σεξιστική συμπεριφορά που έπρεπε να την υπομένουν οι εργαζόμενοι/ες καθώς η απειλή της απόλυσης έβγαινε συχνά πυκνά από το στόμα της.

 Η συνάδελφος έχει ήδη κάνει καταγγελία στην επιθεώρηση εργασίας και διεκδικεί τα δεδουλευμένα της καθώς δεν έχει λάβει ούτε την αποζημίωση ούτε και το δώρο Χριστουγέννων που της αναλογεί. Παρόλα αυτά ο δικηγόρος της επιχείρησης είχε το θράσος να εμφανιστεί και να ισχυριστεί ότι η εταιρία έχει αποζημιώσει την εργαζόμενη Η.Ξ και δεν της χρωστάει τίποτα, προσκομίζοντας ανυπόγραφες αποδείξεις πληρωμών(!!), δηλώνοντας ότι η εταιρία την απέλυσε γιατί δεν γνώριζε ξένες γλώσσες( η γιαπωνέζα-αφεντικό μιλάει σπαστά ελληνικά και το μεγαλύτερο μέρος της συνεννόησης γίνεται στα αγγλικά!), υπολογιστές( στο εστιατόριο δεν υπάρχει ηλεκτρονικός υπολογιστής) και δεν είχε προϋπηρεσία( όπως αναφέρθηκε παραπάνω η Η.Ξ εργαζόταν στο ίδιο το κατάστημα για τουλάχιστον 2 χρόνια πριν επαναπροσληφθεί!). Να σημειωθεί ότι ενάντια στην επιχείρηση έχουν κινηθεί δικαστικά δύο ακόμα απολυμένοι του καταστήματος FURIN KAZAN και έχουν δικαιωθεί εδώ και τουλάχιστον ένα χρόνο χωρίς όμως να έχουν πάρει ακόμα τα δεδουλευμένα τους, ενώ αυτή τη στιγμή έχουν γίνει άλλες τρεις καταγγελίες στην επιθεώρηση εργασίας από εργαζόμενους για τη μη καταβολή δεδουλευμένων. Κι όλα αυτά σε ένα «ιστορικό» μαγαζί στο κέντρο της Αθήνας που συνήθιζε να είναι πάντα γεμάτο και να κάνει τεράστιους τζίρους, που ακόμα και σήμερα η οικονομική κρίση δεν το έχει αγγίξει.

Τα ψέματα και οι προφάσεις των αφεντικών όταν πρόκειται να απολύσουν κάποιο/α εργαζόμενο/η καθόλου δε μας εντυπωσιάζουν, συνήθως είναι ευφάνταστα, αλλά μας εξοργίζουν. Μας εξοργίζουν οι συνθήκες που είμαστε αναγκασμένοι να εργαστούμε, μας εξοργίζει η ρατσιστική- σεξιστική συμπεριφορά των αφεντικών, μας εξοργίζει η τρομοκρατία που ασκείται μέσω της απειλής της απόλυσης, μας εξοργίζει η εκμετάλλευση που δεχόμαστε.

Απέναντι στην τρομοκρατία των αφεντικών σηκώνουμε κεφάλι, οργανωνόμαστε στα σωματεία βάσης, συλλογικοποιούμε τις αντιστάσεις μας και διεκδικούμε ότι μας ανήκει.


ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ –ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ -ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού

Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2016

Ανταπόκριση από την συγκέντρωση-μοτοπορεία του Σωματείου Σερβιτόρων Μαγείρων [2/12/2016]

Το Σάββατο 3/12 πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση και μοτοπορεία από το Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού σχετικά με το εργατικό "ατύχημα" και το θάνατο της λογίστριας της επιχείρησης, και τον τραυματισμό ακόμα 3 εργαζομένων και 2 πολιτών στο κατάστημα των everest στη πλατεία Βικτωρίας.

Η δράση αυτή πλαισιώθηκε από τα μέλη του σωματείου και αλληλέγγυους/ες, όπου κατά τη μοτοπορεία επισκέφτηκαν καταστήματα της γνωστής αλυσίδας στο Κέντρο της Αθήνας, σταματώντας την παραγωγή για λίγα λεπτά προκειμένου να μιλήσουν με τους εργαζομένους/ες σχετικά με το γεγονός.

Ενημερώσαμε τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες για τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας που πρέπει να τηρούνται σε κάθε κατάστημα και τους καλέσαμε να οργανωθούν προκειμένου να βάλουμε μαζί ένα τέλος στα λεγόμενα ΄΄ατυχήματα΄΄, να αλλάξουμε τις άθλιες εργασιακές συνθήκες που επικρατούν στον χώρο του επισιτισμού.

Κανένας συνάδελφος δεν είναι αναλώσιμος. Όχι άλλες θυσίες στο όνομα της κερδοφορίας

Οργάνωση και αγώνας στα σωματεία βάσης. Να γίνουμε απειλή για τα αφεντικά.

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΕΡΒΙΤΟΡΩΝ ΜΑΓΕΙΡΩΝ
ΚΑΙ ΛΟΙΠΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΚΛΑΔΟΥ ΤΟΥ ΕΠΙΣΙΤΙΣΜΟΥ

Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2016

Για τη δίκη των 3 συλληφθέντων έξω από το Α.Τ. Ακροπόλεως [Κυριακή 28/12/14]

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ 3 ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΜΑΣ
που διώκονται για τη συμμετοχή τους στη συγκέντρωση αλληλεγγύης της Κυριακής 28/12/14 έξω από το Α.Τ. Ακροπόλεως

[ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ]
Την Κυριακή 28/12/2014 είχε κηρυχτεί απεργία στον κλάδο του βιβλίου, στο πλαίσιο του αγώνα για την προάσπιση της Κυριακάτικης αργίας. Ως Συντονιστικό δράσης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας και τα «απελευθερωμένα» ωράρια και από κοινού με το Σύλλογο Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Αττικής, προχωρήσαμε από νωρίς το πρωί σε απεργιακές περιφρουρήσεις στα βιβλιοπωλεία Ιανός και Παπασωτηρίου. Έπειτα από μήνυση της εργοδοσίας του Ιανού, τα ΜΑΤ περικύκλωσαν τους απεργούς και τους αλληλέγ­γυους που βρισκόμασταν συγκεντρωμένοι έξω από το βιβλιοπωλείο και προχώρησαν σε μια άγρια επίθεση εναντίον μας με αποτέλεσμα τη σύλληψη 2 συναδέλφων μας και 2 περαστικών (στη συνέχεια προσήγαγαν κι ένα ακόμα συνάδελφο), οι οποίοι οδηγήθηκαν στο Α.Τ. Ακροπόλεως. Μετά τη βίαιη διάλυση της εργατικής συγκέντρωσής μας στον Ιανό, προχωρήσαμε σε συγκέντρωση απέναντι από το Α.Τ. Ακροπόλεως, προκειμένου να συμπαρα­σταθούμε στους συλληφθέντες συναδέλφους μας και για να απαιτήσουμε την απελευθέρωσή τους. Μετά από αρκετή ώρα αναμονής μια διμοιρία ΜΑΤ κατέφθασε από ένα στενό και ευθύς κινήθηκε κατά πάνω μας. Από την πλευρά μας, και καθώς η κίνησή τους μας έκανε ξεκάθαρες τις προθέσεις τους, επιχειρήσαμε συγκροτημένα να οπισθοχω­ρήσουμε προς την οδό Κολοκοτρώνη. Ωστόσο, καθώς τα ΜΑΤ δεν έδειχναν διατεθειμένα να ακυρώσουν το προκαθορισμένο σχέδιό τους, μάς επιτέθηκαν με γκλομπς και χημικά, ξυλοφορτώνοντάς μας και συλλαμβάνοντας 3 συναδέλφους μας. Το κατασταλτικό σχέδιό τους σηματοδοτήθηκε και από τον ξυλοδαρμό ενός από αυτούς και μέσα στο αστυνομικό τμήμα καθώς και από την προσπάθειά τους να φορέσουν κουκούλα σε έναν άλλον και ολοκληρώθηκε με το φόρτωμα ξεκάθαρα κατασκευασμένων κατηγοριών.
Για αρκετή ώρα παραμείναμε εκεί απαιτώντας την άμεση απελευ­θέρωσή τους, ενώ στη συνέχεια προχωρήσαμε σε διαδήλωση στην πιάτσα του βιβλίου και σε συγκέ­ντρωση αλληλεγγύης στη ΓΑΔΑ, όπου μεταφέρθηκαν οι συλληφθέντες. Παράλληλα, μέλη του ΣΥΒΧΑ βρίσκονταν από νωρίς μέσα στο εν λόγω αστυνομικό τμήμα, προκειμένου να καταθέ­σουν μήνυση κατά της διευθύντριας του Ιανού, Μ. Λιαποπούλου, για την επιθετική στάση της απέναντι στην κινητοποίησή μας και για να ακολουθηθεί η σχετική αυτόφωρη διαδικασία. Ως μια ακόμα ένδειξη της ξεκάθαρης μεροληπτικής στάσης του κρά­τους ενάντια στον κόσμο του αγώνα, η αυτόφωρη διαδικασία που θα έπρεπε να ακολουθηθεί για τη διευθύντρια του Ιανού διαρκώς παρακωλύονταν, ενώ η ίδια ποτέ δεν εντοπίστηκε… Την επόμενη ημέρα όλοι οι συλληφθέντες της Κυριακής 28/12/14 οδηγήθηκαν στα δικαστήρια Ευελπίδων. Η δίκη των συλληφθέντων από την απεργιακή περιφρούρηση στον Ιανό διεξήχθη πριν από μερικούς μήνες. Η σαφώς μεροληπτική υπέρ της εργοδοσίας και των ΜΑΤ έδρα καταδίκασε τους δυο συναδέλφους μας σε 10 μήνες φυλάκιση, ενώ από την πλευρά μας ασκήθηκε έφεση. Η εκδίκαση της δίωξης των 3 συλληφθέντων έξω από το αστυνομικό τμήμα έπειτα από κάποιες αναβολές τελικά ορίστηκε για τις 6/12/16.
[ΓΙΑ ΤΗΝ «ΑΛΥΣΙΔΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ» ΙΑΝΟΣ]
Η εργοδοσία του Ιανού έχει επιδοθεί σε μια πληθώρα κρουσμάτων εργοδοτικής ασυδοσίας και τρομοκρατίας. Ενδεικτικά αναφέρουμε την επιβολή προς τους εργαζόμενους να υπογράφουν κείμενα καταδίκης των κλαδικών σωματείων σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη και αγωνιζόμενων συνα­δέλφων τους καθώς και εξωραϊσμού της δυσχερούς εργασιακής πραγματικότητας. Να αναφέρουμε, επίσης, και τις εκδικητικές απολύσεις σε αρκετούς εργαζόμενους που προβάλλουν αντίσταση σε πρακτικές σαν κι αυτή. Επίσης, πολύ πρόσφατα κρέμασε και scanner-μηχανάκια καταγραφής ατομικών πωλήσεων στο λαιμό των εργαζομένων. Όλα τα παραπάνω έχουν καταγγελθεί κι έχουν αποτελέσει αιτίες ταξικού αγώνα από την πλευρά των κλαδικών σωματείων, αλλά και συναδέλφων μέσα από τον Ιανό. Κι αυτό είναι κάτι που πραγματικά ενοχλεί την εργοδοσία που αποφάσισε να προσθέσει στα «κατορθώματά» της και το σπάσιμο απεργίας με τα ΜΑΤ (στις 28/12/14) και στη συνέχεια να εκβιάσει το σωματείο λέγοντας ότι θα απέσυρε τη μήνυση αν αυτό δεσμευόταν ότι θα σταματούσε τις εργατικές παρεμβάσεις του! Έκτοτε βέβαια το κατασταλτικό- τρομοκρατικό σχέδιο της εργοδο­σίας του Ιανού έχει εμπλουτιστεί με μπράβους να «υποδέχονται» τις εργατικές παρεμβάσεις μας και με συνεργάτες του -και πιο συγκεκριμένα τους ιδιοκτήτες των εκδόσεων Μικρή Άρκτος στην κλαδική απεργία στις 27/12/15- να μας επιτίθενται λεκτικά και σωματι­κά (ακόμα και με μπουκάλι!). Επιπλέον, είναι γνωστή και η πρόσδεση του ιδιοκτήτη Ν. Καρατζά με διάφορους μηχανισμούς τις εξουσίας (βλ. σχετική υπόθεση Τζοχατζόπουλου). Κι όλα αυτά μεφόντο τη «βιτρίνα του πολιτισμού» και με πλήθος διανοούμενων και καλλιτεχνών (ακόμα και αρκετών που διεκδικούν «αγωνιστικές περγαμηνές») να επιχειρούν να αποτελέσουν το άλλοθι της αδίστα­κτης αυτής εργοδοσίας. Και βέβαια, είναι ξεκάθαρο ότι η επίθεση που δεχθήκαμε στο ΑΤ Ακροπόλεως αποτελεί αναπόσπαστη συνέχεια, τόσο επιχειρη­σιακά, όσο και πολιτικά, της πρώτης επίθεσης που δεχθήκαμε έξω από τον Ιανό.
[ΒΛΕΠΟΝΤΑΣ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ]
Τα γεγονότα της ημέρας αυτής δεν μας προκαλούν έκπληξη. Πίσω από αυτές τις κατασταλτικές επιθέσεις, πολύ εύκολα διακρίνουμε τη σταθερή στρατηγική κεφαλαίου και κράτους για την ποινικοποίηση, καταστολή και κατατρομοκρά­τηση των ταξικών-κοινωνικών αγώνων. Και είναι πάρα πολλά -και στο σήμερα βέβαια, στην «πρώτη/δεύτερη φορά αριστερά»- τα παραδείγματα επιθέσεων των εργοδοτών, των κατασταλτικών μηχανισμών και -στη συνέχεια- των δικαστικών αρχών σε αντίστοιχους εργατικούς αγώνες. Είναι σαφές ότι ο αγώνας που διεξάγουμε για την προάσπιση της Κυριακάτικης αργίας, όπως και μια σειρά αγώνων για την προάσπιση των εργατικών συμφερόντων και κατακτήσεών μας, είναι ενοχλη­τικός και πρέπει με κάθε τρόπο να κατασταλεί, ειδικά όταν γίνεται εξαιρετικά επικίνδυνος για τα συμ­φέροντα του κεφαλαίου. Όταν επιχειρεί να γίνει υπόθεση ολοένα και περισσότερων εργαζομένων τόσο του κλάδου του εμπορίου, όσο και άλλων εργασιακών κλάδων και συνολικά του κόσμου του αγώνα. Όταν αποκτά δυναμικά χαρακτηριστικά, με απεργιακές περιφρουρήσεις και μαζικές παρεμ­βάσεις έξω από τους χώρους δουλειάς. Όταν δεν γίνεται για την «τιμή των όπλων» και φτάνει να ξεπερνά τα όρια που θέτει η συνδικαλιστική γραφειοκρατία. Είναι χαρακτηριστικό ως προς αυτό, ότι η ΟΙΥΕ είχε αρνηθεί να κηρύξει απεργία για όλο τον κλάδο του εμπορίου την Κυριακή 28/12/14 ως απάντηση στην «8η Κυριακή», που λίγες ημέρες πριν με τροπολογία σε άσχετο νόμο είχε προστεθεί στις έως τότε «7 Κυριακές». Όταν οι αγωνιζόμενοι δεν εναποθέτουν τις ελπίδες τους στους όποιους «σωτήρες» και όταν απέναντι στις «ανάγκες» και στους νόμους αγοράς, αντιπαραθέτουν το δίκιο του αγώνα τους.
[ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ]
Η επίθεση αυτή αποτελεί ένα ξεκάθαρο χτύπημα στην ταξική αλληλεγγύη, ένα από τα πολυτιμότερα όπλα των αγωνιζόμενων εργαζόμενων, είτε αυτή εκδηλώνεται με συγκεντρώσεις συμπαράστα­σης έξω από αστυνομικά τμήματα, στη ΓΑΔΑ και στα δικαστήρια, είτε με την ενεργή συμμετοχή αλληλέγγυων στις εργατικές κινητοποιήσεις σε κάποιο εργασιακό χώρο ή κλάδο. Στην απεργιακή κινητοποίηση έξω από τον Ιανό και κατόπιν στη συγκέντρωση αλληλεγγύης έξω από το Α.Τ. συμμετείχαν πάρα πολλοί συνάδελφοι και συνα- δέλφισσες, συναγωνιστές και συναγωνίστριες από διάφορα εργατικά σωματεία και συλλογικότητες εργαζομένων και ανέργων, συνελεύσεις γειτονιάς και άλλες συλλογικότητες του ταξικού-κοινωνικού κινήματος. Μάλιστα, οι 3 συλληφθέντες έξω από το Α.Τ. Ακροπόλεως αποτελούν ενεργά μέλη αλληλέγ­γυων εργατικών σωματείων (Nokia & Wind) και εργατικών συλλογικοτήτων. Κι αυτό γιατί όλοι και όλες εμείς αντιλαμβανόμαστε ότι κάθε εργοδοτική επίθεση σε έναν εργαζόμενο ή κλάδο είναι επίθεση συνολικά στον κόσμο της εργασίας. Επίσης, προκειμένου να απαντήσουμε αποτε­λεσματικά στην όποια επίθεση στα συμφέροντα και τις κατακτήσεις μας, είναι αναγκαίο να συντονίζουμε και να συνδέουμε τους ταξικούς αγώνες μας. Άλλωστε, αναφερόμενοι στη μάχη για την Κυριακάτικη αργία, από τη μία, είναι σαφές ότι η κατάργησή της στο εμπόριο ανοίγει την πόρτα για την κατάργησή της σε όλους τους κλάδους και στην ολοκληρωτική καθυπόταξη της κοινωνίας στους νόμους της αγοράς. Από την άλλη, είναι ξεκάθαρο ότι για να παραμείνει η Κυριακή αργία χρειάζεται να δοθεί μάχη πρωτίστως από τους ίδιους τους εργαζομένους στο εμπόριο, αλλά σίγουρα και με την έμπρακτη στήριξη ή και σε συντονισμό με τους συναδέλφους από κάθε εργασιακό κλάδο και από το σύνολο του κόσμου του αγώνα.
Από την πλευρά μας, κόντρα στα σχέδιά τους, συνεχίζουμε και δυναμώνουμε τους αγώνες μας και στεκόμαστε αταλάντευτα αλληλέγγυοι και αλληλέγγυες στους συναδέλφους μας και τις συναδέλφισσες, που γνωρίζουν από πρώτο χέρι τη δυσχερή εργασιακή πραγματικότητα και που ορθώνουν συλλογικά το ανάστημά τους απέ­ναντι σε εργοδότες και σε όλους τους δυνάστες της ζωής μας. Μπροστά στη δίκη των 3 διωκόμενων συναδέλφων μας, απευθύνουμε κάλεσμα σε όλες τις συναδέλφισσες και όλους τους συναδέλφους και τα σωματεία και συλλογικότητές τους από τον κλάδο του εμπορίου και από κάθε εργασιακό κλάδο, σε φοιτητικούς συλλόγους, σε συλλογικά εγχειρήματα αγώνα ανά τις γειτονιές, στο σύνολο του ταξικού- κοινωνικού κινήματος, να εκφράσουν έμπρακτα την αλληλεγγύη τους. Με σχετικές ανακοινώσεις και ψηφίσματα συμπαράστασης, με τη συμβολή τους στην ανάδειξη της υπόθεσης και τη συμμετοχή στη συγκέντρωση αλληλεγγύης στα δικαστήρια στις 6/12 και στις σχετικές κινητοποιήσεις μας μέχρι τότε. Αλλά και με τη συμμετοχή τους και στον αγώνα για την προάσπιση της Κυριακάτικης αργίας και σε κάθε ταξικό αγώνα, που στην ουσία διώκεται μέσα από αυτήν τη δίωξη των 3 συναδέλφων μας.
Κάτω τα χέρια από τους αγώνες μας και την ταξική αλληλεγγύη!
Συγκέντρωση αλληλεγγύης
Τρίτη 6 Δεκέμβρη 2016, 11πμ δικαστήρια Ευελπίδων Κτίριο 12, Αίθουσα 4
Συντονιστικό δράσης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας και τα «απελευθερωμένα» ωράρια
syntonistikokyriakes.espivblogs.net

Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2016

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ / ΜΟΤΟΠΟΡΕΙΑ: ΣΑΒΒΑΤΟ 3/12


ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ, ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ
TΑ EVEREST ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝ ΕΡΓΑΤΕΣ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΡΗΞΗ ΣΤΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ EVEREST

Την Πέμπτη 1/12/16 λίγο μετά τις 9 το πρωί σημειώθηκε έκρηξη στο κατάστημα EVERESTπου βρίσκεται στην πλατεία Βικτωρίας. Αποτέλεσμα αυτού ο θάνατος της λογίστριας της επιχείρησης και ο τραυματισμός ακόμα 3 εργαζομένων και 2 πολιτών. Η εργαζόμενη εγκλωβίστηκε στο γραφείο που δούλευε, το οποίο η εταιρία, προκείμενου να γλιτώσει χώρο και χρήμα, είχε τοποθετήσει στον υπόγειο χώρο δίπλα από την κουζίνα του καταστήματος όπου εκείνη την ώρα γίνονταν εργασίες συντήρησης χωρίς η εταιρία να έχει φροντίσει για τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας.
Ως σωματείο γνωρίζουμε πολύ καλά τις άθλιες συνθήκες που επικρατούν στους χώρους εργασίας. Για κάθε αφεντικό, μικρό ή μεγάλο, στόχος είναι η μεγιστοποίηση του κέρδους, με κάθε τίμημα , ακόμα και με τη ζωή των ίδιων των εργαζομένων. Η συγκεκριμένη αλυσίδα έχει απασχολήσει και στο παρελθόν με τις εργασιακές συνθήκες που επιβάλλει, με αποκορύφωμα την απαγωγή και τον εκφοβισμό εργαζόμενης προκειμένου να γλιτώσουν μόλις μερικές χιλιάδες ευρώ που αντιστοιχούσαν στην αποζημίωσή της για 13 χρόνια εργασίας.
Με βάση αυτά καθόλου παράξενο δεν μας φαίνεται ότι η εν λόγω εταιρία, με τις πλάτες του κράτους, για ακόμη μια φορά βάζει το κέρδος πάνω απ΄ την ανθρώπινη ζωή . Να σημειώσουμε εδώ ότι, δεν μιλάμε για μια οποιαδήποτε επιχείρηση αλλά για μια από τις μεγαλύτερες αλυσίδες καφέ και επισιτισμού στην Ελλάδα, μέλος του ομίλου Vivartia, η οποία ανήκει κατά ποσοστό 91% στην MarfinInvestmentGroup (M.I.G.). Κανένας λοιπόν δεν πείθεται από τη ανακοίνωση της εταιρίας η οποία δηλώνει συγκλονισμένη και μιλά εκ μέρους των εργαζόμενων της χαρακτηρίζοντας το γεγονός ως ένα ακόμα θλιβερό συμβάν.
Ως εργάτες/τριες δεν το αντιλαμβανόμαστε ως τέτοιο ,αλλά ως μία ακόμα εργοδοτική δολοφονία που έρχεται να προστεθεί στη μεγάλη πλέον λίστα των καταγεγραμμένων και μη εργατικών “ατυχημάτων” .
Το σημερινό εργοδοτικό έγκλημα δεν θα είναι το τελευταίο εάν ως εργατικό κίνημα δεν δώσουμε μαζικά την απάντησή μας, αν δεν υπερασπιστούμε τα ταξικά μας συμφέροντα, αν δεν αντισταθούμε στην εργοδοτική τρομοκρατία, στην υποτίμηση της εργασίας μας και κατ’ επέκταση της ίδιας μας της ζωής. Είναι καιρός να οργανωθούμε συλλογικά μέσα και έξω από τους χώρους εργασίας μας και να κάνουμε ξεκάθαρο πως δεν είμαστε ούτε αναλώσιμοι ούτε υποταγμένοι.

ΚΑΛΟΥΜΕ ΣΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ / ΜΟΤΟΠΟΡΕΙΑ: 
ΣΑΒΒΑΤΟ 3/12  - ΩΡΑ 13:00 - ΠΛΑΤΕΙΑ ΒΙΚΤΩΡΙΑΣ

Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού
2/12/2016