Τετάρτη, 24 Φεβρουαρίου 2016

Κείμενο του σωματείου που μοιράζεται για το μαγαζί "Τσίμπι-Τσίμπι" στην Κυψέλη [Κυριακή 21/2]

ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ: 


ΤΣΙ(Μ)ΠΙ(Σ) ΤΣΙ(Μ)ΠΙ(Σ)

Η συναδέλφισσα Α.εργάστηκε στο μαγαζί Τσίμπι-Τσίμπι (Φωκίωνος Νέγρη 35) από το Νοέμβρη του 2015 έως το Γενάρη του 2016. Ξεκίνησε να δουλεύει κάποια πρωινά, ενώ τα αφεντικά(δύο αφεντικά,ένας υπεύθυνος του πρωινού και ένας του βραδινού) δεν της είχαν πει πόσα μεροκάματα θα κάνει την εβδομάδα.Αντίθετα, ενημερωνόταν για το πότε θα δουλεύει την προηγούμενη μέρα και το πρόγραμμα δεν ήταν ποτέ σίγουρο.Άλλωστε πλέον θεωρείται δεδομένο για τα αφεντικά ότι μπορούν να σου κάνουν ανάκριση για το πού έχεις δουλέψει, τι κάνεις, πού μένεις, αλλά όταν φτάνουμε στο κομμάτι του: πόσα λεφτά θα παίρνεις, πόσα ένσημα, πόσες μέρες,η κουβέντα απότομα λήγει.
Τα αφεντικά από την πρώτη μέρα της ζήτησαν τα χαρτιά για να φτιαχτεί η σύμβασή της, αφού όπως της είπαν ήθελαν να είναι τυπικοί. Η Α.τους πήγε τα χαρτιά, η σύμβαση όμως μάλλον κάπου χάθηκε στο δρόμο.
H Α. μετά την πρώτη εβδομάδα, στην οποία δούλεψε κάποια πρωινά μεροκάματα, ξεκίνησε να δουλεύει κανονικά στο μαγαζί.Τί σημαίνει κανονικά στο μαγαζί αυτό;;;
6 μέρες την εβδομάδα, από 9 έως 13 ώρες, χωρίς στάνταρ ὠρα κλεισίματος του μαγαζιού, ακόμα και αν έχουν μείνει δύο πελάτες,φίλοι του αφεντικού.Φυσικά,οι βάρδιες ήταν μονές, αφού ένα άτομο,έχοντας πλέον μεταφυσικές ιδιότητες, ακριβώς όπως το ονειρεύεται κάθε ''καλό'' αφεντικό και καπιταλιστής, μπορεί ταυτόχρονα να τελεί καθήκοντα μπουφετζή, σερβιτόρας,λατζιέρη, και το κερασάκι στην τούρτα....και DJ...!!!!Χαρακτηριστικά το ένα αφεντικό, με γεμάτο μαγαζί και το ένα άτομο να τρέχει αλά Βέγγος να φτιάξει και να σερβίρει τον καφέ, φωνάζει :''καλά είσαι κουφή;;δεν έχει μουσική...βάλε κανά τραγούδι..''.
Ένα βράδυ η Α., έχοντας ήδη κλείσει 11 ώρες στο μαγαζί ( από τις 6 το απόγευμα έως τις 5 το πρωί), ζητάει από το αφεντικό να φύγει,μιας και είχαν μείνει δύο πελάτες φίλοι του. Το αφεντικό τσαντίζεται και αρχίζει να φωνάζει και η Α. μαζεύει τα σκουπίδια και φεύγει. Τις επόμενες μέρες το αφεντικό λέει στην εργαζόμενη, με πολύ υποτιμητικό ύφος, ότι δεν κάνει για αυτή τη δουλειά γιατί θέλει να σχολάει μετά από κάποια ώρα(παράλογο και δύσκολο για ένα αφεντικό να το καταλάβει) και ότι οι σερβιτόροι και οι barman δεν έχουν ωράριο και δουλεύουν μέχρι τέλους(μέχρι τελικής πτώσης δηλαδή!). Η Α. του είπε ότι θέλει να δουλεύει 8ωρο, το κατεκτημένο δηλαδή εργασιακό δικαίωμα ,και αυτός αντέδρασε σαν να μην το έχει ξανακούσει..Η συναδέλφισσα του είπε ότι δεν μπορεί να δουλεύει με τέτοια εξαντλητικά ωράρια και ότι όταν κουράζεται μετά από τόσες ώρες δουλειάς πρέπει να φεύγει.Του ζήτησε τη σύμβασή της και τα ένσημα που της κολλάει..και εκεί το αφεντικό άρχισε να τα μασάει λέγοντας της ότι ''ναι θα τα φτιάξουμε, εμείς δεν κοιροϊδεύουμε,θα στα φέρουμε''. Παρεπιπτόντως,είχε ήδη περάσει πάνω από ένας μήνας στο μαγαζί, και της κολλούσε ένα τετράωρο ένσημο την εβδομάδα, ενώ δούλευε 6 μέρες, και η ίδια δεν είχε υπογράψει κανένα χαρτί.Καθόλου κοροϊδία δηλαδή!!
Η κατάσταση συνεχίστηκε για λίγο ακόμα ἐτσι, μέσα σε ένα κλίμα υποτίμησης και ειρωνίας, με την Α. να περιμένει κάθε μέρα τη σύμβασή της, και κάθε νύχτα τί ώρα θα σχολάσει. Τελικά, μια μέρα πήγε στο αφεντικό και του είπε ότι δεν θα ξαναδουλέψει γιατί θέλει τα ένσημά της και λιγότερες ώρες δουλειάς.
Η Α. πήγε στην επιθεώρηση εργασίας διεκδικώντας τα δεδουλευμένα που της χρωστάει(προσαυξήσεις για βραδινή εργασία, κυριακές, αργίες, δώρα)αφού τα αφεντικά δεν δίνουν τίποτα από αυτά σε κανέναν εργαζόμενο.

Στην εντατικοποίηση της εργασίας απαντάμε με εντατικοποίηση των αγώνων. Δεν είμαστε ούτε θέλουμε να γίνουμε καριερίστες. Δουλεύουμε για να ζήσουμε,όχι γιατί έχουμε κανα φετίχ με τη μπάρα, όυτε για να φτιάξουμε τα μαγαζάκια των αφεντικών, που όποτε θέλουν μας διώχνουν κιόλας. Και ναι, όσο θλιβερό και αν ακούγεται αυτό στα αφεντικά μας, δεν μας αρέσει η δουλειά μας, γιατί δεν μας αρέσει να μας εκμεταλλεύονται και να κλέβουν την υπεραξία που παράγουμε.
Απαντάμε, οργανωνόμαστε στα σωματεία βάσης μας, οξύνουμε τον ταξικό αγώνα.

Αντιστεκόμαστε στους χώρους δουλειάς.

Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπόν εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού

Δευτέρα, 22 Φεβρουαρίου 2016

Κείμενο του σωματείου για απόλυση εργαζόμενης που ζήτησε τα ένσημά της στο μαγαζί "Χίλιες & Δύο Νύχτες" στο Ψυρρή [Παρασκευή 19/2]

Αριστερά αφεντικά παντού
Ένσημα πουθενά!

Η μουσική σκηνή “Χίλιες & Δύο Νύχτες” ( Καραϊσκάκη 10, στην περιοχή του Ψυρρή) του Memo Daoud, είναι μία κλασσική περίπτωση επιχείρησης, όπου ο εργαζόμενος/η, δεν βρίσκεται ποτέ σε ένα και μόνο πόστο. Ο ίδιος άνθρωπος που θα πρέπει να είναι στην είσοδο την ώρα προσέλευσης των πελατών για να τους δώσει εισιτήρια, είναι ο ίδιος που μεταξύ 20ου και 100ου ανοίγματος αυτής της πόρτας θα πρέπει να πεταχτεί και πάρει παραγγελίες, να μπει στο μπαρ να τις ετοιμάσει, να μπει στη κουζίνα να πάρει τα φαγητά, να καθαρίσει τις τουαλέτες κατά την διάρκεια της βάρδιας καμιά-δυό φορές, να ακούσει και την κατσάδα της ημέρας. Τα ανασφάλιστα ημερομίσθια της ντροπής, δυστυχώς δεν είναι ικανά να αντισταθμίσουν τις σκηνές σουρεαλισμού που εκτυλίσσονται καθημερινά στο μαγαζί τού –όπως ο ίδιος περηφανεύεται- κομμουνιστή εργοδότη.

Η Φ. μέλος του Σωματείου Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού, εργαζόταν στη μουσική σκηνή ‘1002 νύχτες’ , από 4/1/2015 έως 22/12/2015 –από την αρχή έως το τέλος ανασφάλιστη-, όπου κατά την διάρκεια διαπληκτισμών για απαίτηση σταθερού προγράμματος και τήρηση των ελάχιστων νόμιμων, απολύεται από το μαγαζί. Όταν, ύστερα, από προσπάθειες κάποιων εργαζομένων για επαναπρόσληψη το αφεντικό τελικά ‘υπέκυψε’, έβαλε τον εξής όρο από εδώ και στο εξής: να μην ξαναγίνει κουβέντα για τα ένσημα –που δεν κολλάει γενικώς- , καθώς και για τις συνθήκες εργασίας. Αυτή τη στιγμή η Φ., έχει κάνει καταγγελίαστην επιθεώρηση εργασίας και διεκδικεί επιδόματα, δώρα και βραδινές- κυριακάτικες προσαυξήσεις κατά το διάστημα της εργασίας, καθώς και το να αναγνωριστεί ο χρόνος απασχόλησης στην επιχείρηση, ως εργάσιμος.

ΔΕΝ ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ ΜΑΣ.ΟΡΓΑΝΩΝΟΜΑΣΤΕ ΣΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΒΑΣΗΣ-ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΤΑ ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ.ΑΝ ΓΙΑ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΚΑΙ ΤΑ ΜΑΓΑΖΑΚΙΑ ΤΟΥΣ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ‘ΖΟΡΙΖΟΥΝ’, ΝΑ ΤΑ ΔΟΥΛΕΨΟΥΝ ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ.