Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2015

Νίκη του αγώνα στο μαγαζί '' See You'' στο Παγκράτι

Την Πέμπτη 29/10, και μια μέρα πριν το προγραμματισμένο ραντεβού στην Επιθεώρηση Εργασίας, το σωματείο μας πραγματοποίησε παρέμβαση έξω από το μαγαζί “See You”, από το οποίο δυο συνάδελφοι και μέλη μας διεκδικούσαν απλήρωτα δεδουλευμένα τους. Η παρέμβαση που ήταν πολύ δυναμική καθώς μοιράστηκαν κείμενα και φωνάχτηκαν συνθήματα από τουλάχιστον 100 μέλη του σωματείου και αλληλέγγυων, κατέληξε σε πορεία στην περιοχή του Παγκρατίου. Την επόμενη μέρα η εργοδοσία του μαγαζιού δεν εμφανίστηκε καν στο καθορισμένο ραντεβού, μην περιμένοντας τις οργανωμένες κινήσεις ταξικής αλληλεγγύης που συνάντησε, και ζήτησε αναβολή! Μέσα σε μόλις λίγες μέρες οι δυο πλευρές επήλθαν σε εξωδικαστικό συμβιβασμό για το μεγαλύτερο μέρος των δεδουλευμένων.

Με την ταξική μας οργάνωση και αλληλεγγύη μπορούμε να απαντήσουμε στην αυθαιρεσία των αφεντικών.

Αυτοοργανωνόμαστε στους χώρους εργασίας μας, συμμετέχουμε στα σωματεία βάσης, βάζουμε τα ταξικά μας συμφέροντα μπροστά.

Σάββατο, 7 Νοεμβρίου 2015

Ανταποκρίσεις από 2 ακόμα αγώνες στα κάτεργα του επισιτισμού

Δύο παρεμβάσεις πραγματοποιήσαμε το τελευταίο διάστημα. Η πρώτη αφορούσε το μαγαζί "Zoes" στο Κολωνάκι, όπου μετά την παρέμβαση, το αφεντικό αντιλαμβανόμενο ότι οι ψευτοτσαμπουκάδες δεν περνάνε απέναντι σε οργανωμένους εργάτες,  συμφώνησε να ξεπληρώσει τα χρωστούμενα στην συναδέλφισσα με διακανονισμό. Η δεύτερη περίπτωση αφορά το μαγαζί See You στο Παγκράτι. Οι δύο συνάδελφοι που εργάζονταν εκεί, ζητούν τα  δεδουλευμένα τους. Η παρέμβαση πλαισιώθηκε από 100 και πλέον αλληλέγγυους με τεράστια στήριξη από ντόπιες συλλογικότητες και ακολούθησε και μίνι πορεία στους δρόμους του Παγκρατίου. Το ραντεβού της επόμενης ημέρας στην Επιθεώρηση Εργασίας πήρε αναβολή (από την μεριά του εργοδότη) και είμαστε σε επιφυλακή για τη συνέχιση του αγώνα στο See You, μέχρι την τελική δικαίωση των συναδέλφων. Ακολουθούν τα κείμενα που μοιράστηκαν στις παρεμβάσεις και φωτογραφίες.

Από την παρέμβαση στο Κολωνάκι
Στο Κολωνάκι, κυριλέ περιοχή με κυριλέ μαγαζιά και κυριλέ αφεντικά, πίσω από τις λουσάτες βιτρίνες δουλεύον απλήρωτοι εργάτες. Όσο απολαμβάνουν οι πελάτες το φαί το ποτό και τον καφέ τους, τόσο μένουν απλήρωτες οι εργατοώρες και τα αφεντικά αυξάνουν τα κέρδη τους και επεκτείνουν τα μαγαζάκια τους. 
Στο μαγαζί Zoe's (Ακαδημίας 37 & Ομήρου, Κολωνάκι), η συναδέλφισσα Α., μέλος τους Σωματείου Σερβιτόρων Μαγείρων εργάστηκε εκεί από τις 10 Ιουνίου 2015 έως τις 17 Σεπτέμβρη του 2015. Η Α. ξεκίνησε να εργάζεται στο μαγαζί ως μαγείρισσα 5 φορές την εβομάδα για 8 ώρες. Φυσικά στα καθήκοντά της προστέθηκαν και η λάτζα και το καθάρισμα του μαγαζιού. Το αφεντικό, ενώ είχε πει στην εργαζόμενη ότι θα της ετοιμάσει κανονικά τη σύμβαση, δήλωνε τις μισές ώρες και χρησιμοποιούσε δικαιολογίες, με αποτέλεσμα να φτιάξει τη σύμβαση μετά από 15 μέρες, και είπε στην Α. ότι σε περίπτωση ελέγχου του ΙΚΑ πρέπει να πει ψέμματα ότι δουλεύει λιγότερες ώρες.
Στην αρχή τα αφεντικά παίνευαν συνεχώς την εργαζόμενη για τη δουλειά της τόσο στην ίδια, όσο και στους πελάτες και της τόνιζαν πόσο καλή συμπεριφορά έχει. Παρόλα αυτά η Α. από την πρώτη μέρα τους έκανε νύξη για τη σύμβασή της και το μισθό της, καθώς δεν της είχε γίνει ξεκάθαρο το ποσό που θα πληρώνεταιτο μήνα. Ως απάντηση το αφεντικό την απέφευγε λέγοντάς της ''καλά καλά θα τα πούμε'', ''κάνε υπομονή'', ''δεν έχουμε λεφτά'' και τελικά κατέληξε να της δίνει 50 ευρώ την εβδομάδα έναντι. Η εργαζόμενη συνέχιζε να πιέζει το αφεντικό και η ιστορία συνεχιζόταν έτσι, που το χρέος του προς την Α όλο και μεγάλωνε. Όσο πέρναγε ο καιρός και οι διεκδικήσεις της Α. συνεχίζονταν τα αφεντικά ξεκίνησαν να τη χλευάζουν, να τη βρίζουν, να υποτιμούν τη δουλειά της και να την προσβάλλουν. Τη μείωναν σε σχέση με την ηλικία της και της έλεγαν ότι δεν θα βρει αλλού δουλειά επειδή είναι γριά. Τέλη Αυγούστου και ενώ η Α. συνέχιζε να δουλεύει στο μαγαζί, παρά τις αντίξοες συνθήκες, η εργαζόμενη ζήτησε από το αφεντικό τα ένσημά της, καθώς έπρεπε να κάνει ιατρικές εξετάσεις, και αυτός της απάντησε ότι θα της τα κολλήσει όλα μαζί 30 Σεπτέμβρη. Μέχρι δηλαδή εκείνη την ημέρα δεν είχε κολληθεί ούτε ένα ένσημο.
Όπως αποδείχθηκε μετά, αυτή η τακτική ήταν ένα κόλπο του αφεντικού για να την κρατήσει σε αναμονή μέχρι τις 30 Σεπτέμβρη , αφού από 1 Οκτώβρη ήθελε να τη διώξει και να βάλει στη θέση της πρακτικάριους που πληρώνονται από τη σχολή τους, για να έχει έτσι τσάμπα εργατικά χέρια. Στις 17 Σεπτέμβρη η συναδέλφισσα, έχοντας καταλάβει το σχέδιο του αφεντικού, και μη μπορώντας πλέον να ζήσει με 50 ευρώ την εβδομάδα αντί του μισθού της, ήρθε σε ολική ρήξη μαζί του, του ζήτησε τη σύμβαση εργασίας, τις αποδείξεις πληρωμής, το χαρτί του ΙΚΑ και τα βιβλία της μαγειρικής της, και αυτός όχι μόνο αρνήθηκε σε όλα, αλλά την κατηγόρησε ότι έχει κλέψει τα χαρτιά και ότι έβαζε τρίχες και πλαστικά στο φαγητό για να καταστρέψει το μαγαζί, απειλώντας την ότι η υπόθεση σηκώνει εισαγγελέα.
 Η συναδέλφισσα μαζί με το Σ.Σ.Μ έκανε καταγγελία στην επιθεώρηση εργασίας, διεκδικώντας τα δεδουλευμένα της, που ανέρχονται στο ποσό των 2.308 ευρὠ και περιλαμβάνουν δώρα, επιδόματα και το υπόλοιπο των μισθών που δεν της έδωσε ποτέ.

 Δεν ζητάμε, απαιτούμε να πληρωνόμαστε τις ώρες που δουλεύουμε. Ο μισθός δεν είναι χαρτζιλίκι για να μας τον δίνουν μειωμένο και με δόσεις. Απαιτούμε ολόκληρο μισθό και στην ώρα του. Όσο μας μειώνουν, όσο δεν μας πληρώνουν, τόσο μας εξαγριώνουν. Όσο οι εργοδότες αυθαιρετούν, τόσο θα μας βρίσκουν μπροστά τους. 

Από την παρέμβαση στο Παγκράτι

 “See you” στην επιθεώρηση εργασίας

 Η Βασιλίνα Β.Π. και ο Δημήτρης Π., ξεκίνησαν να δουλεύουν στο μπαρ “See You”, στο Παγκράτι το καλοκαίρι του 2014, στο πόστο του σέρβις και του μπουφέ αντίστοιχα. Με τη δικαιολογία ότι στο συγκεκριμένο μαγαζί το αφεντικό, ο Μιχάλης Μήλιος, πλήρωνε πολύ καλά μεροκάματα “για τα δεδομένα της εποχής και της υπόλοιπης αγοράς εργασίας” , δεν πλήρωνε δώρα εορτών, υπερωρίες, βραδινά, άδειες, και τα ένσημα (για όποιον δε δούλευε τελείως μαύρα), δεν αντιστοιχούσαν ούτε στο ελάχιστο στον πραγματικό χρόνο εργασίας. Τα ωράρια εργασίας άλλαζαν ανάλογα με το κέφι του αφεντικού, με ενδεικτικό το γεγονός ότι ενώ το μαγαζί άνοιγε στις 9μ.μ., συστηματικά οι εργαζόμενοι αναγκάζονταν να δουλεύουν πέραν του 8ώρου, με αποκορύφωμα τις Παρασκευές και τα Σάββατα που δεν έκλειναν ποτέ πριν τις 7 το πρωί, και με τους εργαζομένους να πρέπει να έχουν πολλαπλούς ρόλους μες το μαγαζί (σερβιτόρα, καθαρίστρια, λάτζα κλπ).
 Στις 24 Ιούλιου  του 2015, και ενώ το μαγαζί θα έκλεινε ένα μήνα για καλοκαίρι, οι εν λόγω εργαζόμενοι απαίτησαν να μάθουν αν θα ξαναδούλευαν και μετά το άνοιγμά του, τον Αύγουστο, μιας και το αφεντικό είχε προχωρήσει στη μέση της χρονιάς σε μια εικονική απόλυση και επαναπρόσληψη όταν το μαγαζί άλλαξε εικονικά ιδιοκτήτη. Η απάντηση που πήραν ήταν ότι μιας και είχαν μια πολύ καλή συνεργασία όλη την υπόλοιπη χρονιά, θα ξαναδούλευαν στο μαγαζί, εκτός αν το αφεντικό πουλούσε την επιχείρηση. Τέλος Αυγούστου, δυο μέρες πριν ανοίξει το μαγαζί, και ενώ δεν είχε αλλάξει χέρια, οι δυο εργαζόμενοι μαθαίνουν οτι έχουν απολυθεί από το στόμα ενός συναδέλφου (τακτική που το αφεντικό είχε ακολουθήσει και στο παρελθόν) αφού πρώτα το αφεντικό έχει δηλώσει ψευδώς ότι δεν είναι υπεύθυνος πια για το μαγαζί και να ρωτήσουν τον εν λόγω συνάδελφο! Τα ψέματα των αφεντικών που έχουν σκοπό να σπείρουν τη διχόνοια και τον κανιβαλισμό μεταξύ των εργαζομένων, βγάζοντας την ουρά τους απέξω, δεν είναι κάτι νεό. Και σίγουρα κανέναν δεν εκπλήσσει η απόλυση, μιας και σε καιρούς άγριας υποτίμησης και καπιταλιστικής βαρβαρότητας οι απολύσεις είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση.
 Όταν οι δυο εργαζόμενοι επικοινώνησαν με τη λογίστρια του αφεντικού για να παραλάβουν τα χαρτιά της απολύσεώς τους, έμαθαν ότι το αφεντικό είχε δηλώσει ότι παραιτήθηκαν οικειοθελώς και μάλιστα στις 27 Ιουλίου! Ο εμπαιγμός συνεχίστηκε όταν ζήτησαν να πάρουν όλα τα νόμιμα χαρτιά τους (συμβάσεις, αποδείξεις μισθοδοσιών κλπ), καθώς και την προηγούμενη απόλυση η οποία αποδείχτηκε ότι ηταν επίσης παραίτηση, και τους δόθηκαν φωτοτυπίες χωρίς καμία υπογραφή δικιά τους με το πρόσχημα ότι “που να ψάχνουμε, βάλτε υπογραφές τωρα, το ίδιο είναι”, κάτι που οι συνάδελφοι προφανώς δεν έκαναν. 
 Μετά από κάποιες προσπάθειες από την πλευρά του αφεντικού για έναν αστείο συμβιβασμό, οι συνάδελφοι κατέφυγαν στην επιθεώρηση εργασίας το Σεπτέμβριο του 2015. Διεκδικούν να τους καταβληθούν τα χρωστούμενα ποσά από την πραγματική τους σχέση εργασίας, καθώς και χαρτί απόλυσης. Η άποψη της λογίστριάς του ότι οι συνάδελφοι “πρακτικά δικαιούνται τα λεφτά, ηθικά όμως όχι” (αφού “εκβιάζουν” διεκδικώντας τα δεδουλευμένα τους(!)), συνοψίζει τη σαπίλα της μισθωτής εργασίας στον καπιταλιστικό κόσμο.

 Σπάμε τη σιωπή μας απέναντι στην εκμετάλλευση των αφεντικών. Αυτοοργανωνόμαστε στους χώρους εργασίας μας, συμμετέχουμε στα σωματεία βάσης, βάζουμε τα ταξικά μας συμφέροντα μπροστά.

Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2015

Κυριακή 1/11/15 :: απεργία στον κλάδο του εμπορίου απεργιακή διαδήλωση: 1μμ, Ερμού (Σύνταγμα)

Κυριακή 1/11/15 :: απεργία στον κλάδο του εμπορίου απεργιακή διαδήλωση: 1μμ, Ερμού (Σύνταγμα)
 

Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2015

Tαξικές απαντήσεις σε μαγαζιά των Εξαρχείων


50 ΑΠΟΧΡΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ''ΓΚΡΙ ΚΑΦΕ''

 Πίσω από τον υποτιθέμενο ''εναλλακτισμό'' των Εξαρχείων είναι γνωστό ότι πολλές φορές κρύβονται άθλιες εργασιακές συνθήκες, ανασφάλιστη εργασία ή στοιχειώδης ασφάλιση, καθώς λίγα από αυτά τα μαγαζιά πληρούν τις κατάλληλες προϋποθέσεις για έναν εργαζόμενο. Προβάλλοντας μια ''εναλλακτική'' εικόνα στα Εξάρχεια καλύπτονται μαγαζιά κάτεργα. 
 Το “γκρι καφέ”, γνωστή καφετέρια, λειτουργεί εδώ και τρία χρόνια στην καρδιά της πλατείας των Εξαρχείων. Όσον αφορά στο συγκεκριμένο μαγαζί, συναδέλφισσες του ΣΣΜ εργάστηκαν εκεί, η μία για δύο μήνες και η δεύτερη πέρασε από κάποια ''δοκιμαστικά''. Η πρώτη προσέγγιση του αφεντικού ήταν ''φιλική'', στο σημείο που παρουσίαζε τον εαυτό του ως ''συνεργάτη'' και όχι ως αφεντικό,γνωστή τακτική για να μπαίνουν οι εργαζόμενοι στα διαδικασία να ταυτίζουν τα δικά τους συμφέροντα με τα κέρδη του μαγαζιού. Κριτήριο για να μπεις στη δουλειά είναι φυσικά να κάνεις καλό ταμείο και να φέρνεις πελάτες. Θέλοντας το αφεντικό να πιστεύει ότι είναι και φίλος με τις εργαζόμενες, άρχισε σιγά σιγά να παραβιάζει την τυπική σχέση που θα έπρεπε να έχει ένας εργάτης-τρια με το αφεντικό του. Άρχισε, στα πλαίσια της “πλακίτσας”' να ζητάει μασαζάκια στη πλάτη, αφού υποφέρει από αυχενικό, και να του φτιάξουν τη γλώσσα από το παπούτσι, αφού, όπως λέει, δεν μπορεί να σκύψει γιατί έχει μεγάλη κοιλιά. Αυτός ο σεξιστικός τρόπος λειτούργησε εκβιαστικά και ως προϋπόθεση για να παραμείνει κάποιος στη δουλειά. Χαρακτηριστικά το αφεντικό είπε στις εργαζόμενες ''δεν μου έφτιαξες το παπούτσι, θα το μετανοιώσεις'' ή ''θα σε πάρω στη δουλειά, αλλά να δούμε πώς τα πας και με το τρίψιμο''. Μπροστά στους πελάτες το αφεντικό χτύπαγε τα δάχτυλα δίνοντας εντολές στις εργαζόμενες, μίλαγε υποτιμητικά και έβριζε. Οι συναδέλφισσες έδωσαν μια άμεση απάντηση στις παράλογες απαιτήσεις του, γνωρίζοντας ποιά είναι η ταξική τους θέση και τα εργασιακά τους καθήκοντα. Προφανώς και αρνήθηκαν να ''τρίψουν'' το αφεντικό αφού δεν προσλήφθηηκαν ως μασέρ, αλλά ως σερβιτόρες και μπουφετζούδες. Η απάντηση του αφεντικού δεν άργησε να έρθει, η μία απολύθηκε και η άλλη δεν προσλήφθηκε ποτέ - η γνωστή ανακύκλωση εργαζομένων στον κλάδο υπό το φόβο της ανεργίας και της επισφαλούς εργασίας.
 Έτσι έρχεται η απροειδοποίητη απόλυση της μιας εργαζόμενης, που τελειώνοντας τη βάρδιά της, της τηλεφωνεί το αφεντικό και της ανακοινώνει ότι δεν θα ''συνεργαστούν'' άλλο, ισχυριζόμενος ότι δεν είναι ευχαριστημένος από τη συνολική εικόνα της, ενώ την προηγούμενη μέρα της είχε πει πόσο ικανοποιημένος είναι από τη ''συνεργασία'' τους. Η συναδέλφισσα πήγε στο μαγαζί με το σωματείο ζητώντας τα δεδουλευμένα που της χρωστούσε.Εκεί το αφεντικό δεν περίμενε μόνο του,αλλά ήταν με κάποιους ''φίλους'', των οποίων ο ρόλος δεν μας έγινε απόλυτα ξεκάθαρος.Οι ''φίλοι''αυτοί αφού πήραν θέση υπέρ του αφεντικού, μετά κάθησαν σε μία άκρη και περίμεναν να επέμβουν όταν τους δώσει σήμα το αφεντικό, έκαναν σχόλια ενάντια στο σωματείο ,ειρωνεύονταν και έκαναν ''σουτ'' με επιθετικές διαθέσεις.Το αφεντικό στην αρχή, ενώ είχε δεχτεί να δώσει τα χρήματα, δεν έδινε τα απαιτούμενα έγγραφα. Άρχισε να βρίσκει δικαιολογίες και μετά έγινε πιο επιθετικός κατηγορώντας τη μία εργαζόμενη ότι έκλεβε το ταμείο.Μετά από αρκετή πίεση του σωματείου έδωσε τελικά και τα έγγραφα,και ενώ το σωματείο αποχωρούσε απο το μαγαζί, το αφεντικό άρχισε να εκτοξεύει απειλές ενάντια στις δύο εργαζόμενες λέγοντας ''ξέρω πού είσαι'' και ''εμείς οι δύο δεν τελειώσαμε''.
 Δεν το ξέραμε ότι θα μας απολύουν μέσω τηλεφώνου χωρίς προειδοποίηση. Δεν το ξέραμε ότι θα μας χτυπάνε υποτιμητικά τα δάχτυλα για να μας δείξουν τι δουλειές να κάνουμε. Δεν το ξέραμε ότι θα πρέπει να κάνουμε μασαζάκια στα αφεντικά για να κρατήσουμε τη δουλειά μας. Δεν το ξέραμε ότι θα μας αντιμετωπίζουν σαν σκλάβους επειδή εργαζόμαστε ως μπουφετζούδες. Δεν το ξέραμε ότι θα μας τρομοκρατούν και θα αποσιωπούμε τα γεγονότα. Και επειδή δεν τα ξέραμε όλα αυτά μαλλόν δεν είμαστε ''ικανές'' να δουλέψουμε σε τέτοια ''εναλλακτικά'' μαγαζιά.

 Σπάμε τη σιωπή μας απέναντι στην τρομοκρατία των αφεντικών, απέναντι στην ασυδοσία και στις εξωφρενικές απαιτήσεις, απέναντι στο σεξισμό. Τα αφεντικά δεν μας κάνουν χάρη που μας δίνουν δουλειά, εμείς τους δίνουμε τις εργατοώρες μας και παράγουμε υπεραξία για να βάζουν λεφτά στη τσέπη. Απαντάμε, αυτοοργανωνόμαστε στα σωματεία βάσης μας, βάζουμε τα ταξικά μας συμφέροντα μπροστά.

Πέμπτη, 8 Οκτωβρίου 2015

Ενάντια στις ''Λευκές νύχτες''

 Εργατική συγκέντρωση Σάββατο  10/10 στις 18.00 στον σταθμό ΗΣΑΠ Αμαρουσίου

ΚΥΡΙΑΚΗ ΚΑΙ ΝΥΧΤΕΣ ΝΑ ΠΑΝΕ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ, ΟΙ ΔΗΜΑΡΧΟΙ ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

Δευτέρα, 5 Οκτωβρίου 2015

Δικαστήρια για τον αγώνα στα ''Burger joint''

Κόντρα στην ηττοπάθεια, την μιζέρια και την ανάθεση 4 συνάδελφοι μας οργανώθηκαν, σήκωσαν κεφάλι και πέτυχαν αύξηση ωρομισθίου για όλους τους εργαζόμενους στο κάτεργο ''Burger joint'' στο Ν.Ψυχικό. Η απάντηση του αφεντικού άμεση : απόλυση για τους 3. Ακολούθησαν στάσεις εργασίας από τα σωματεία (aπό το δικό μας και  την ΣΒΕΟΔ), παρεμβάσεις έξω από το μαγαζί, αφισοκολλήσεις... Σαν να λέμε, ταξικός πόλεμος ένα πράγμα...

Αυτή την βδομάδα οι 3 συνάδελφοι έχουν δικαστήρια απέναντι στα αφεντικά του ''Burger joint'' για τις εκδικητικές τους απολύσεις...  Δεν θα είναι μόνοι τους...

Τετάρτη 07-10 στις 09.00 δικαστήρια Ευελπίδων, αίθουσα 2 κτίριο 9
Παρασκευή 09-10 στις 09.00 δικαστήρια Ευελπίδων , αίθουσα14 κτίριο 9

Γιατί όπως έγραφε και η ανακοίνωση που μοιράσαμε :''...
Η καθημερινότητα μας δεν καλυτερεύει σε μία ημέρα ούτε αλλάζει από μόνη της. Μικροί αγώνες όμως, βάζουν το λιθαράκι τους για να ανατραπεί η μιζέρια στην οποία υπάρχουμε. Και είναι αυτοί οι αγώνες και οι αντιστάσεις που αλλάζουν την σκατοκατάσταση στην οποία βρισκόμαστε. Όχι η απάθεια, η ρουφιανιά και ο ατομισμός. ...''
 
Παλιότερες δράσεις
 

Πέμπτη, 24 Σεπτεμβρίου 2015

Σχετικά με τις κινητοποιήσεις στο μαγαζί ‘’Revolt’’ και μια ανακοίνωση της ‘’Λάντζας’’

Το παρακάτω κείμενο γράφτηκε από την συνέλευση μας,για το κείμενο που είχε ανεβάσει η συλλογικότητα της Λάντζας. Το εν λόγω κείμενο σπίλωσε το Σωματείο μας και εξαφανίστηκε από το site της Pandiera δύο ημέρες μετά την δημοσίευση του. Επειδή μια συκοφαντία σε βάρος μας αναπαράχθηκε δημοσίως στο διαδίκτυο,περιμέναμε κάποια δημόσια εξήγηση η αυτοκριτική. Επειδή αυτό δεν συνέβη και δεν μπορούμε να αφήνουμε τέτοια σχόλια στον αέρα,γράψαμε το παρακάτω κείμενο. Να τονιστεί ότι πριν μπούμε στη διαδικασία να γράψουμε το παρακάτω κείμενο, ήρθαμε σε επικοινωνία με άτομα από τη Λάντζα, για να προγραμματίσουμε συνάντηση με τη συνέλευση τους, ώστε να συζητήσουμε από κοινού το κείμενο που ανέβηκε στο site Pandiera. Όμως αγνοηθήκαμε.

Λίγο πριν το καλοκαίρι , μετά από μια σειρά κινητοποιήσεων στο bar’’ Revolt’’ στα Εξάρχεια που οργανώθηκαν από την συλλογικότητα ‘’ Λάντζα΄΄, η εργοδοσία του καταστήματος αναγκάστηκε να υποχωρήσει και να πληρώσει τα δεδουλευμένα που διεκδικούσε συναδέλφισσα και επιπλέον προχώρησε στην ασφαλιστική κάλυψη των υπόλοιπων συναδέλφων που εργάζονται στο μαγαζί. Σαν σωματείο θεωρούμε ελπιδοφόρα αυτή την εξέλιξη, ένα ακόμα βήμα στον καθημερινό αγώνα στα μαγαζιά του επισιτισμού. Επίσης, παρόλο που δεν συμμετείχαμε στις κινητοποιήσεις, γιατί δεν καλεστήκαμε να συνδιαμορφώσουμε ούτε ενημερωθήκαμε έγκαιρα για αυτές, για εμάς δεν τίθεται ζήτημα ότι ως σωματείο κατέχουμε την αποκλειστικότητα των αγώνων. Ενώ οργανωνόμαστε συλλογικά εδώ και 8 χρόνια, χωρίς ειδικούς και ηγεσίες, μέσω της συνέλευσης του σωματείου βάσης ΣΣΜ, δεν πιστεύουμε σε πρωτοκαθεδρίες. Για εμάς μεγάλη σημασία έχουν οι αγώνες από την βάση, αυτό υπηρετούμε, ακόμα και αν συμμετέχουν σε αυτούς συλλογικότητες που δεν συμφωνούμε σε όλα μαζί τους.

Παρόλα αυτά δεν μπορούμε να μην σχολιάσουμε ένα κείμενο (δελτίο τύπου- ανακοίνωση της’’ Λάντζας’’) που αναπαράχθηκε στο blog PANDIERA.GR και στην σελίδα της ‘’Λάντζας’’ στο facebook. Μέσα σε αυτό το κείμενο πέρα από την ενημέρωση που γίνεται για τις κινητοποιήσεις στο ‘’Revolt’’, ούτε λίγο ούτε πολύ κατηγορείται το ΣΣΜ με το εξής άθλιο απόσπασμα: ‘’Εδώ πρέπει να σημειώσουμε τα εξής ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν άμεσα και δημόσια από τις δυνάμεις του εργατικού κινήματος. Γιατί εμφανίστηκε συνάδελφος την Κυριακή 29/05 που μιλούσε εξ ονόματος του Σωματείου Σερβιτόρων Μαγείρων και μάλιστα φερόταν θετικά διακείμενος προς την εργοδοσία;’’.

Να ξεκαθαρίσουμε κάτι, που ήταν γνωστό σε επικοινωνία μας με μέλη της ‘’Λάντζας’’ πριν ακόμα γραφτεί αυτή η αθλιότητα. Ποτέ, κανένας από το ΣΣΜ δεν εμφανίστηκε να μιλήσει εξ ονόματος του σωματείου σε κινητοποίηση στο Revolt , όντας θετικά διακείμενος προς την εργοδοσία. Η συνέλευση του ΣΣΜ , συλλογικά αποφασίζει αν κάποιοι θα παρέμβουν κάπου( πάντα ενάντια στην εργοδοσία) και τέτοια απόφαση δεν είχε παρθεί. Άλλωστε και η περιγραφή του ατόμου που τους πλησίασε στο Revolt δεν ταιριάζει με κανένα μέλος του σωματείου, οπότε αν υπήρξε όντως μια τέτοια συζήτηση θα ήταν εκ μέρους κάποιου φίλου του εργοδότη ή ασφαλίτη ή κάποιου τέλος πάντων που σαν σωματείο δεν γνωρίζουμε. Όλα αυτά, ενώ επαναλαμβάνουμε ότι τα γνώριζαν από πριν μέλη της Λάντζας, δεν είχαν κανένα πρόβλημα να τα αγνοήσουν και να ρίξουν λάσπη απέναντι στο σωματείο. Φτάνουν μάλιστα στο σημείο να υιοθετούν την άποψη ότι το Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων είναι θετικά διακείμενο προς την εργοδοσία!!!

Δεν θέλουμε να μπούμε καν στον κόπο και αληθινά μας εξοργίζει να σχολιάσουμε αν έχουμε υπάρξει ποτέ έστω και λίγο φιλοεργοδοτικοί : γνωρίζουν οι πάντες μέσα στο κίνημα τι έχουμε κάνει στα 8 χρόνια παρουσίας μας, τι μάχες δίνουμε καθημερινά απέναντι σε μικρά και μεγάλα αφεντικά( με πρόσφατη την νίκη μας απέναντι στην μητρική των Everest) , τους μπράβους και την καταστολή που έχουμε βιώσει, μας γνωρίζουν τέλος οι συνάδελφοι μας στα μαγαζιά του κλάδου.
Αυτά είναι κοινά γνωστά σε οποιοσδήποτε έχει μια στοιχειώδη εικόνα της ταξικής οργάνωσης στον κλάδο του επισιτισμού. Όπως επίσης και το δικό μας σαφές μοντέλο οργάνωσης που προτείνουμε και ακολουθούμε, μόνο μέσω των γενικών συνελεύσεων , ενάντια στην κομματικοποίηση και την γραφειοκρατία των Δ.Σ.. Οι μετέπειτα προφορικές εξηγήσεις εκ μέρους της ‘’ Λάντζας’’ ότι επρόκειτο περί λάθους(?!) και ότι το κείμενο κατέβηκε μετά από 2 ημέρες (και άρα δεν τρέχει τίποτα?), δεν μας πείθουν. Ούτε θα κάτσουμε να ασχοληθούμε ιδιαίτερα γιατί έγινε η επίθεση αυτή στο σωματείο από την συλλογικότητα ΄΄ Λάντζα’’ και σε τι αποσκοπεί. Το μόνο που έχουμε να πούμε είναι ότι οι τάσεις ‘’ηγεμονίας’’ που συνδυάζονται με ανήθικες επιθέσεις δεν έχουν θέση στους αγώνες της τάξης μας. Αρκετά ασχοληθήκαμε, και ελπίζουμε να μην ασχοληθούμε ξανά στο μέλλον με τέτοιες περιπτώσεις.

Για μας αυτό που προέχει και εκεί θα σπαταλήσουμε τον χρόνο μας, είναι στο να βρεθούμε και με άλλους συναδέλφους/ ισσες και να μιλήσουμε για τις συνθήκες που εργαζόμαστε, για τα ωράρια, για τους μισθούς μας, για να οργανωθούμε συλλογικά , για να βάλουμε τα εργατικά μας συμφέροντα μπροστά, μέχρι την απελευθέρωση της τάξης μας!

Τετάρτη, 22 Ιουλίου 2015

Συνεχίζονται και εντείνονται οι εργατικοί αγώνες στα μαγαζιά του επισιτισμού

Το τελευταίο διάστημα έχουν γίνει μια σειρά από κινητοποιήσεις από το σωματείο μας, με την συμμετοχή δεκάδων αλληλέγγυων από εργατικές συνελεύσεις και συλλογικότητες, απέναντι σε μαγαζιά που κυριαρχούν  η αυθαιρεσία και ασυδοσία των αφεντικών. Οι αγώνες αυτοί παραμένουν σε εξέλιξη ,έχουν διάρκεια και θα συνεχιστούν και  συσπειρώνουν όλους εμάς που δουλεύουμε στα κάτεργα του επισιτισμού να βροντοφωνάζουμε καθημερινά:
TA EΡΓΑΤΙΚΑ ΜΑΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΜΠΡΟΣΤΑ!


--Μαγαζί '' Μπαλκονάτο'' στου Ζωγράφου



 Το Σάββατο 27/6 και την Παρασκευή 10/07 κάναμε 2 παρεμβάσει;ς  στο ρακάδικο/τσιπουράδικο Μπαλκονάτο που βρίσκεται στη περιοχή Ζωγράφου με αφορμή την απόλυση συναδέλφισσας επειδή ζήτησε τα  ένσημα της.. Τις παρεμβάσεις πλαισίωσαν δεκάδες συνάδελφοι και αλληλέγγυοι  από συλλογικότητες της γειτονιάς και σωματεία.
Στο ραντεβού της Επιθεώρησης Εργασίας με σκοπό να λυθεί η εργατική διαφορά, το μέρος του αφεντικού Ν.Καρεκλά εκπροσώπησε η δικηγόρος του και υποστήριξε ότι η Α. δεν έχει δουλέψει ποτέ στην επιχείρηση. Κατά την διάρκεια των  παρεμβάσεων τονίστηκε ότι πρέπει να  πληρωθούν τα δεδουλευμένα από προσαυξήσεις Σαββάτων, Κυριακών και βραδινών, δώρα εορτών, επίδομα αδείας και άδεια  καθώς και να κολληθούν  τα οφειλόμενα ένσημα. Η εργοδοσία του μαγαζιού συνέχισε την κοροιδία υποστηρίζοντας την μια στιγμή ότι ενώ υπήρξε συμφωνία για εργασία της Α. εκείνη δεν πήγε ποτέ στην δουλειά, και αμέσως μετά  παραδεχόταν  ότι ‘’δεν είχαμε συμφωνήσει να της κολλάω ένσημα και της φερόμουν καλά’’, επιβεβαιώνοντας ουσιαστικά ότι όντως  η συναδέλφισσα  Α.  εργάστηκε εκεί και πως  τα αιτήματα μας είναι  πέρα για πέρα δίκαια .
Οι  κινητοποιήσεις  κράτησαν για αρκετή ώρα , φωνάχτηκαν συνθήματα και μοιράστηκε  ενημερωτικό  κείμενο σε πελάτες και περαστικούς.

Στο ‘’Μπαλκονάτο΄΄ απολύουν εργαζόμενη σε αίτημά της για ένσημα

Στις 22 Μαΐου, στο ρακάδικο/τσιπουράδικο ‘’Μπαλκονάτο’’ που βρίσκεται στου Ζωγράφου, το αφεντικό Νίκος Καρεκλάς απέλυσε την εργαζόμενη Αγγελική στο τέλος της βραδινής της βάρδιας. Η αφορμή για την απόλυση ήταν ότι η Α. κατά την διάρκεια της βάρδιας, δεν υποδέχθηκε μια παρέα πελατών όπως της είχε ζητηθεί να κάνει. Η ειρωνεία είναι ότι εκείνη την ημέρα το μαγαζί ήταν γεμάτο και η Α. ήταν η μόνη εργαζόμενη.
Η Α. εργαζόταν στο ‘’Μπαλκονάτο’’ από τις 23 Φεβρουαρίου ως σερβιτόρα, χωρίς ένσημα και με 4 ευρώ/ώρα. Δούλευε 2 ή/και 3 φορές την εβδομάδα είτε σε μεσημεριανό ωράριο (15:00-19:00), είτε σε βραδινό (19:00-03:00). Το βραδινό ωράριο πάντα είχε μια παράταση από μισή έως μία ώρα, από την στιγμή δηλαδή που φεύγουν οι πελάτες μέχρι να γίνουν οι απαραίτητες δουλειές για να κλείσει το μαγαζί. Η Α. εκτός από το σέρβις αναλάμβανε και το καθάρισμα της τουαλέτας, το μάζεμα των τραπεζιών και των καρεκλών από τον υπαίθριο χώρο, το σκούπισμα του πεζοδρομίου στο βραδινό κλείσιμο και την καθαριότητα του μαγαζιού (σκούπισμα, σφουγγάρισμα, καθάρισμα σε τζάμια και μπάρ),  την λάντζα  καθώς επίσης και να φτιάχνει καφέδες το μεσημέρι.
Μια μέρα, λοιπόν, η Α. διαπίστωσε ότι ο εργοδότης της, Ν. Καρεκλάς, την πλήρωνε με άλλο τρόπο στο μεσημεριανό 4ωρο και με άλλο τρόπο στο βραδινό 8-9ωρο, κάτι που δεν είχε ειπωθεί στην αρχική συμφωνία. Στο μεσημεριανό ωράριο πληρωνόταν  με 4 ευρώ/ώρα και στο βραδινό 30 ευρώ μέχρι κλείσιμο (δηλαδή από 3,75 μέχρι και 3,33 ευρώ/ώρα). Όταν η Α. το ανέφερε αυτό στον Ν. Καρεκλά και ζήτησε να μάθει γιατί δεν τηρείται η αρχική συμφωνία, αυτός της έδειξε την δυσφορία του και δικαιολογήθηκε με το γεγονός ότι η Α. παίρνει όλα τα tips και έτσι αυξάνεται το ημερομίσθιο της. Στην συνέχεια, επίσης, η Α. ζήτησε να της κολλιούνται και τα απαραίτητα ένσημα, κάτι που έκανε τον Ν. Καρεκλά να της προτείνει, την επόμενη μέρα, μια νέα συμφωνία. Θα πληρώνεται με 4 ευρώ/ώρα, είτε είναι μεσημεριανό ωράριο, είτε είναι βραδινό, αλλά από τα 4 ευρώ θα αφαιρείται το 16%, ώστε να κολλιούνται τα ένσημά της. Επίσης, τα tips θα μοιράζονται στο ήμισυ μεταξύ του μαγαζιού και της Α. Παρόλο που αυτή η συμφωνία δεν συνέφερε οικονομικά την Α., αυτή το δέχτηκε εκβιαστικά διότι ο Ν. Καρεκλάς της είπε χαρακτηριστικά: ’’ή έτσι ή καθόλου, αλλιώς φεύγεις’’.
Το ‘’περίεργο’’, σε αυτήν την υπόθεση, είναι ότι ο Ν. Καρεκλάς ποτέ δεν εφάρμοσε αυτήν την καινούρια συμφωνία-εκβιασμό. Για ένα μήνα περίπου η Α. συνέχισε να πηγαίνει στην δουλειά της και να πληρώνεται σύμφωνα με τον αρχικό τρόπο, ενώ τα ένσημα συνέχισαν να μην της κολλιούνται. Προφανώς, ο Ν. Καρεκλάς είχε αποφασίσει να την απολύσει και απλά έψαχνε μια δικαιολογία. Έτσι, με την πρώτη ευκαιρία, της είπε ότι επειδή δεν υποδέχθηκε μια παρέα πελατών, δεν θα την χρειαζόταν άλλο.
Την Παρασκευή 19/6 πραγματοποιήθηκε το ραντεβού στην επιθεώρηση εργασίας, όπου ο Ν. Καρεκλάς δεν παρευρέθηκε αλλά έστειλε δικηγόρο να τον εκπροσωπήσει. Η δικηγόρος ανέφερε ότι η Αγγελική δεν εργάστηκε ουδέποτε στην επιχείρηση και υποστήριξε ότι ο Ν. Καρεκλάς δεν την γνωρίζει.   Αυτό το ‘’δεν την γνωρίζει’’ συμπυκνώνει την άθλια και επισφαλή πραγματικότητα ενός αρκετά μεγάλου κομματιού της εργατικής τάξης σήμερα. Υποτιμημένη και μαύρη εργασία, ελαστικά ωράρια ανάλογα με τις ανάγκες του αφεντικού (και μόνο), απουσία κάθε κατοχυρωμένου θεσμικά εργασιακού δικαιώματος. Τα αφεντικά πρώτα εκμεταλλεύονται όσο πιο άγρια και πολύ μπορούν την εργατική μας δύναμη και όταν το θελήσουν, μας απολύουν χωρίς να έχουν καμία υποχρέωση απέναντί μας.
Αντιστεκόμαστε στην εκμετάλλευση των αφεντικών σε κάθε ‘’Μπαλκονάτο’’, σε κάθε εργασιακό χώρο. Στο Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων επιλέγουμε και αποφασίζουμε να ‘’σερβίρουμε’’ συλλογικούς και αδιαμεσολάβητους ταξικούς αγώνες. Υπερασπιζόμαστε τα εργασιακά μας δικαιώματά και τα ταξικά συμφέροντά μας.

 Παρεμβαίνουμε σε κάθε προσπάθεια υποτίμησης της ζωής μας .

Άμεση καταβολή των ενσήμων που δικαιούται η Αγγελική.
Άμεση καταβολή  βραδινών προσαυξήσεων, οφειλόμενων δώρων εορτών, επίδομα αδείας και άδεια.
Ενάντια στις εργοδοτικές αυθαιρεσίες –και γιατί οι ανάγκες μας δεν μπαίνουν στο ψυγείο– διεκδικούμε ότι μας ανήκει.
Ενάντια στα συμφέροντα των αφεντικών, η αξιοπρέπειά μας είναι αδιάλλακτη, γιατί….
ΚΑΙ ΤΑ ΜΙΚΡΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ
ΕΙΝΑΙ ΚΟΥΦΑΛΕΣ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ….
ΜΕΓΑΛΕΣ.



-- Μαγαζί '' Βκουτί'' στη Νέα Φιλαδέλφεια


Στις 11 και 18/07  πραγματοποιήσαμε προγραμματισμένες  κινητοποιήσεις στο μαγαζί Β-κουτί, στη Ν. Φιλαδέλφεια. Οι  κινητοποιήσεις έγιναν  με αφορμή την απόλυση εργαζόμενου, ο οποίος διεκδίκησε να μην πληρώνει από το μεροκάματό του τα ένσημα, τα οποία αυτονόητα όφειλε να του κολλάει ο εργοδότης. Ο εργαζόμενος Ηρακλής Λ., μέλος του Σωματείου Σερβιτόρων -Μαγείρων, έκανε καταγγελία στην επιθεώρηση εργασίας, απαιτώντας το συνολικό ποσό των δεδουλευμένων του (με βάση τις απλήρωτες υπερωρίες, δώρα, κυριακάτικες προσαυξήσεις, άδειες, κλπ) και την αποζημίωση απόλυσης που αντιστοιχεί στα πραγματικά χρόνια εργασίας του.
Ως  Σωματείο Σερβιτόρων -Μαγείρων, διοργάνωσε τις παρεμβάσεις  στο εν λόγω μαγαζί, για την ανάδειξη του ζητήματος, και την στήριξη του απολυμένου συναδέλφου μας.Οι δράσεις πλαισιώθηκαν  από 50 περίπου άτομα, μέλη του σωματείου και αλληλέγγυους από σωματεία και εργατικές και τοπικές συλλογικότητες. Μοιράστηκαν κείμενα, τόσο στο προσωπικό, όσο και σε πελάτες, και κατοίκους της γύρω περιοχής.

Ακολουθεί το κείμενο 

Το  Β κουτί είναι ένα από τα πολλά ‘’εναλλακτικά’’ μαγαζιά όπου ο ιδιοκτήτης του Δημήτρης Κίμωνας ‘’ρίχνει’’ λεφτά στο να διαφημιστεί,μπαίνοντας σε στήλες περιοδικών και πουλώντας ένα ομαδικό πνεύμα προς τα έξω. Ταυτόχρονα θέλει να βγαίνει η  εικόνα ότι οι εργαζόμενοι και τα αφεντικά είναι μια ‘’ωραία’’ παρέα και ότι στο μαγαζί αντί να δουλεύουμε ‘’διασκεδάζουμε’’ ενώ η αλήθεια είναι άλλη: εξαντητικές ώρες εργασίας, χωρίς να πληρώνονται υπερωρίες και η μαύρη εργασία στο ζενίθ της!
        Ο συνάδελφος Ηρακλής Λ.  εργαζόταν στην επιχείρηση από τον Μάρτιο του 2011 και είχε αναλάβει το πρωινό ωράριο.Εννιά και πλέον ώρες εργασίας χωρίς να πληρώνεται την υπερωρία,χωρίς ένσημα,χωρίς επιδόματα και  δώρα.Ατελείωτη εργασία αφου μέσα στην βάρδια έπρεπε να καλύπτει όλα τα πόστα και για κάποιους μήνες ακόμα και το πόστο του σέρβις.Ενδεικτικά έπρεπε παράλληλα να είναι μπουφετζής, να κάνει παραγγελίες,να παραλαμβάνει κάβα και να την αποθηκεύει στο υπόγειο,να κάνει κρατήσεις,να  καθαρίζει όλο το μαγαζί (ακόμα και τις τουαλέτες) και να κάνει προετοιμασία μέσα στις 9 και πλέον ώρες. Χωρίς κανένα διάλειμμα και φυσικά  έπρεπε να είναι πάντα χαμογελαστός στους πελάτες και να λέει ότι όλα είναι τέλεια (!)

     Στις αρχές του καλοκαιριού του 2013 ο Δημήτρης Κίμωνας βγάζει τον  συνάδελφο Ηρακλή Λ. σε αναγκαστική άδεια η οποία ήταν για ακόμη μια φορά άνευ αποδοχών.Στη συνέχεια  του ζητάει να καλύψει την θέση του υπεύθυνου επειδή εκείνος θα έλειπε στο άλλο μαγαζί που έχει στην Αμοργό.Το υπόλοιπο διάστημα  ο Ηρακλής βρίσκεται στη θέση να δουλεύει στο μαγαζί  59 ημέρες σερί,15 ώρες για 40 ευρώ.Όταν επιστρέφει το αφεντικό δεν κάνει καν μια κίνηση να δώσει στον Ηρακλή τα χρήματα που του αναλογούν για τις 15 ώρες την ημέρα  που δούλευε.
   Τον Σεπτέμρη του 2013 ο Δημήτρης Κίμωνας ξεκινάει να κολλάει για πρώτη φορά στον συνάδελφο  3 μισά ένσημα για το 5ήμερο,9ώρο που εργαζόταν στο Β κουτί, καθώς όμως ο συνάδελφος Ηρακλής Λ.  συνέχιζε να δουλεύει στο μαγαζί χωρίς να του καταβάλονται άδειες,δώρα,επιδόματα,προσαυξήσεις σαββάτων και κυριακών.
    Τον Ιανουάριο του 2015 ο Δημήτρης Κίμωνας καλεί  σε συνάντηση όλο το προσωπικό για να ανακοινώσει ότι επειδή άλλαξε η νομοθεσία του ΙΚΑ ,θα πρέπει να κολλάει σε όλους  ολόκληρα  τα ένσημα (λές και πρίν δεν έπρεπε να μπαίνουν όλα τα ένσημα στους εργαζόμενους) και ότι θα πρέπει και οι ίδιοι να βάζουν λεφτά από την τσέπη τους για να τα πληρώνουν . Παρόλα αυτά,  αυτό που γίνεται είναι να  τους κολλάει 4ώρα ένσημα για 8ώρη εργασία.Ο συνάδελφος Ηρακλής Λ. αρχικά δέχεται αλλά στη συνέχεια λέει στο αφεντικό του ότι δεν είναι δυνατόν να πληρώνει ο ίδιος τα ένσημα του και ζητάει να κολλιούνται από την εργοδοσία.Η απάντηση του Δημήτρη Κίμωνα πρός τον συνάδελφο ήταν ‘’άντε γαμήσου’’ και ξεκινάει αμέσως  να ψάχνει καινούριο μπουφετζή για να τον αντικαταστήσει .Αμέσως μετά τον βγάζει πάλι σε αναγκαστική άδεια με σκοπό αυτή την φορά την απόλυση του.   
     Ο Ηρακλής είναι μέλος του Σωματείου Σερβιτόρων Μαγείρων και έχει κάνει καταγγελία στην επιθεώριση εργασίας διεκδικόντας να του καταβληθούν όλες οι νόμιμες αποδοχές του,υπερωρίες,βραδινά,προσάυξηση σαββάτου,κυριακών καθώςκαιτα δώρα και τα επιδόματα που  του αναλογούν για τα τεσσεράμιση χρόνια που δούλευε στο Β κουτί.
       Είναι γνωστό ότι σε περιόδους καπιταλιστικής κρίσης σαν αυτές που διανύουμαι,κάποια αφεντικά (οπως η περίπτωση του εργοδότη του Β κουτί) αυξάνουν τα κέρδη τους.Παρόλαυτα η μόνιμη ρήση τους , ήταν και είναι, ότι ‘’ ζορίζονται και δεν βγαίνουν’’  εκμεταλευόμενοι την ανάγκη μας για εργασία και έχοντας μας να δουλεύουμε ανασφάλιστους,12ώρα για 25 ευρώ.Εν τέλει, από πότε τα συμφέροντα τα δικά μας ως εργάτες/ εργάτριες  πρέπει να ταυτίζονται με τα συμφέροντα των αφεντικών μας;
  Το Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού δεν είναι κάτι το απρόσωπο: είμαστε εργαζόμενοι στον τεράστιο αυτό κλάδο, έχουμε βασικές ανάγκες και επιθυμίες και δουλεύουμε για να επιβιώσουμε, πολλές φορές κάτω από άσχημες συνθήκες. Στον λίγο προσωπικό χρόνο που μας απομένει, μαχόμαστε για να βελτιώσουμε τους όρους δουλειάς και τη ζωή μας συνολικότερα, τη δική μας και των συναδέλφων μας. Κι αυτό γιατί η κατάσταση που επικρατεί σε ένα μαγαζί επηρεάζει διαδοχικά και τα άλλα και η αδιαφορία μας ανοίγει την όρεξη των αφεντικών.
   Το σωματείο λειτουργεί με οριζόντιες διαδικασίες όπου όλα τα μέλη του έχουν λόγο και ευθύνη για τις πράξεις τους και είναι ανοιχτό σε κάθε εργαζόμενο/η που θέλει να συλλογικοποιηθεί και να αγωνιστεί. Ο αγώνας κάθε εργαζόμενου/ης είναι αγώνας όλων. Όσο τα αφεντικά αυθαιρετούν και επιχειρηματολογούν με τη φράση “κοίτα,σε άλλα μαγαζιά είναι χειρότερα”,συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε σε κάθε μαγαζί , μέχρι να αλλάξουμε την ''πιάτσα''.
ΑΜΕΣΗ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΟΦΕΙΛΟΥΜΕΝΩΝ( ΔΩΡΩΝ,  ΕΠΙΔΟΜΑΤΩΝ, ΠΡΟΣΑΥΞΗΣΕΩΝ) ΣΤΟΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟ ΗΡΑΚΛΗ Λ.
ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ  ΜΑΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΜΠΡΟΣΤΑ


Πέμπτη, 21 Μαΐου 2015

Ταξική νίκη του ΣΣΜ απέναντι στην μητρική εταιρεία των EVEREST!


Θέλουμε να σας ενημερώσουμε ότι μετά τις δυναμικές κινητοποιήσεις που πραγματοποιήσαμε το τελευταίο διάστημα σε καταστήματα της μητρικής των everest  με την συμμετοχή αρκετών αλληλέγγυων σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη( από το ΣΣΜ Θεσσαλονίκης) και  Χανιά , κερδίσαμε πάνω στα αιτήματα που είχαμε θέσει από κοινού με την συναδέλφισσα Ιωάννα!
Η μητρική εταιρεία των everest μετά τις πιέσεις που δέχτηκε από τις κινητοποιήσεις αναδιπλώθηκε και αναγκάστηκε να υποχωρήσει. Συγκεκριμένα, αναγνώρισε την αποζημίωση απόλυσης προς την συναδέλφισσα (συνολικά 9.400,00 ευρώ) και ήδη ξεκίνησε η αποπληρωμή της.Και όλα  αυτά ενώ αρχικά  με εκβιαστικές μεθόδους την είχαν υποχρεώσει να υπογράψει οικοιοθελή αποχώρηση.
Σαν σωματείο θέλουμε να σας ευχαριστήσουμε για την αλληλεγγύη που δείξατε στον αγώνα μας που κατέληξε νικηφόρος σε σύντομο χρονικό διάστημα.ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΣΤΑ EVEREST, ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΠΟΥΘΕΝΑ, ΚΑΜΙΑ ΕΙΡΗΝΗ ΜΕ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ.
Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού

(κινητοποιήση έξω από την Επιθεώρηση Εργασίας)
(κινητοποιήσεις έξω από καταστήματα everest)

Πέμπτη, 7 Μαΐου 2015

Δευτέρα, 4 Μαΐου 2015

Ανταπόκριση από την πρωτομαγιάτικη παρέμβαση του σωματείου σε κατάστημα everest


Tην Παρασκευή 1η Μάη  προχωρήσαμε σε κινητοποίηση έξω από το κατάστημα Everest (της μητρικής εταιρείας) που βρίσκεται στην συμβολή των οδών  Αγίου Μελετίου και Πατησίων. Η παρέμβαση  αυτή αποτελεί μια πρώτη συλλογική απάντηση του σωματείου, στο απαράδεκτο περιστατικό εργοδοτικής τρομοκρατίας της επιχείρησης, που στόχο είχε τον εκβιασμό της οικειοθελούς παραίτησης εργαζόμενης, ώστε να μην της καταβάλουν την νόμιμη αποζημίωση. Για περίπου 2 ώρες, 150 άτομα (σωματείο και αλληλέγγυοι) με πανό, κείμενα και συνθήματα βροντοφωνάξαμε ότι η εργοδοτική ασυδοσία και οι εκβιαστικές μέθοδοι της μητρικής εταιρείας των everest δεν θα μείνουν σε καμία περίπτωση αναπάντητες.

ΑΜΕΣΗ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΤΗΣ ΝΟΜΙΜΗΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗΣ 13 ΧΡΟΝΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΤΗΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΙΣΣΑ ΙΩΑΝΝΑ Π.
ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΣ/ ΙΣΣΑ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ





Τετάρτη, 15 Απριλίου 2015

Αλληλλεγγύη στον αγώνα των συναδέλφων στο "Κουτουρούκι" στα Χανιά

Αναδημοσιεύουμε το κείμενο των 5 εργαζομένων από το μεζεδοπωλείο "Κουτουρούκι" στα Χανιά και ακολουθεί το ψήφισμα αλληλεγγύης του Σωματείου Σερβιτόρων Μαγείρων & λοιπών εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού

το μεζεδοπωλείο “το κουτουρούκι” αλλάζει… 
εκτός από μεζέδες και ρακές 
σερβίρει και ομηρία εργαζομένων 
“Το κουτουρούκι” είναι μία επιχείρηση που χρόνο με το χρόνο αυξάνει το τζίρο της και αυτό το ξέρουμε καλά εμείς οι εργαζόμενοι, αλλά και οι συχνοί πελάτες του, που είδαν την εξέλιξή του. Το ότι σε αυτήν την αύξηση συμβάλαμε τα μέγιστα εμείς οι σκληρά εργαζόμενοι, το γνωρίζουν και οι πέτρες. Παρόλα αυτά, η εργοδότρια προχώρησε τον Νοέμβριο που μας πέρασε σε αιφνίδια διακοπή της λειτουργίας της επιχείρησής της, χωρίς να καταγγείλει τις συμβάσεις εργασίας μας και χωρίς να μας καταβληθούν οι αποζημιώσεις. Όσο για δώρα, επιδόματα, προσαυξήσεις κ.τ.λ., υπήρχε σιγή ιχθύος. 
Κατά την διάρκεια της λειτουργίας του καταστήματος, δημιουργήθηκαν δεσμοί αλληλεγγύης και ισότητας μεταξύ των εργαζομένων, και μέσα από συλλογικές διαδικασίες έγιναν μικρές και μεγάλες διεκδικήσεις, από τα πουρμπουάρ και το ίδιο μεροκάματο για όλους, μέχρι το δικαίωμά μας στην απεργία. Στην τελευταία μας συνάντηση, η εργοδότρια δεσμεύτηκε για την επιστροφή όλων μας στην εργασία, κατά την επαναλειτουργία του καταστήματος. Όσο για το δώρο Χριστουγέννων η απάντηση που πήραμε ήταν ότι πάει διακοπές με δανεικά… Κατά την περίοδο που το κατάστημα παρέμεινε κλειστό, επιχειρήθηκε με πολλούς τρόπους η επικοινωνία με την εργοδότρια για να διευκρινιστεί η ημερομηνία επαναλειτουργίας της επιχείρησης, αλλά και για να μας καταβληθούν χρωστούμενα δεδουλευμένων, καθώς κανείς μας δεν δουλεύει από χόμπι, αλλά για να ζήσει. 
Αυτό δεν κατέστη εφικτό, καθώς η εργοδότρια απέφευγε με κάθε τρόπο την επικοινωνία μαζί μας, ενώ ταυτόχρονα διέρρεε μέσω τρίτων, ότι δεν θα συνεχίσει να μας απασχολεί στην επιχείρηση της. Ως αποτέλεσμα των παραπάνω, οδηγηθήκαμε για πρώτη φορά στην επιθεώρηση εργασίας, για μία συνάντηση μαζί της με σκοπό την δέσμευσή της για την συνέχιση της απασχόλησής μας στο Κουτουρούκι. Η συνάντηση δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ αφού η ίδια έλειπε. Εν τω μεταξύ η εργοδότρια μας και χωρίς προηγουμένως να καταγγείλει τις συμβάσεις εργασίας μας καταβάλλοντας μας ταυτόχρονα και τις νόμιμες αποζημιώσεις μας, προχώρησε στην επαναλειτουργία του καταστήματος με άλλους εργαζόμενους που προσέλαβε στη θέση μας, αφήνοντας μας σε εργασιακή εκκρεμότητα, ενώ ούτε καν συζητά την εξόφληση των οφειλομένων αποδοχών μας. Μετά τη επαναλαμβανόμενη απαξίωση και κοροϊδία της, προσφύγαμε στην επιθεώρηση εργασίας, αυτή τη φορά για καταγγελία, διεκδικώντας όλα τα παρακάτω: 
Την συνέχιση της απασχόλησής μας στην επιχείρηση. 
Την άμεση εξόφληση των οφειλομένων δώρων εορτών, αδειών, επιδομάτων αδειών, προσαυξήσεων εργασίας Κυριακών, αργιών, νυχτερινής εργασίας και υπερεργασιακής απασχόλησης, καθώς και αποζημίωσης για υπερωριακή απασχόληση. 
Η διεκδίκηση των παραπάνω αποτελεί για εμάς ζήτημα αξιοπρέπειας αλλά και επιβίωσης. Δεν αναγνωρίζουμε σε κανένα αφεντικό (εναλλακτικό και μη) να ‘απολύει’ εκδικητικά και καταχρηστικά εργαζόμενους για συνδικαλιστικούς λόγους. Σπάμε τη σιωπή και αντιδρούμε με δεσμούς αλληλεγγύης, μέσα από συλλογικές διαδικασίες για τα αυτονόητα. 

ΑΜΕΣΗ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΧΡΩΣΤΟΥΜΕΝΩΝ ΔΕΔΟΥΛΕΥΜΕΝΩΝ 
ΑΜΕΣΗ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ 
ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΗΝ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ
 ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ 

Χανιά, Απρίλης 2015 οι 5 εργαζόμενες/οι 



ΨΗΦΙΣΜΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ 

Το Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού στέκεται αλληλέγγυο στις διεκδικήσεις των εργαζομένων στο μεζεδοπωλείο «Κουτουρούκι». Το τελευταίο διάστημα, στην πόλη των Χανίων, εξελίσσεται ένας αγώνας, που έρχεται να ταράξει τη σιωπή που επιβάλλουν τα αφεντικά στη μισθωτή σχέση εργασίας. Οι συνάδελφοι/ισσες, τέσσερις εκ των οποίων είναι μέλη μας, αγωνίζονται για δύο βασικές νόμιμες αξιώσεις: Πρώτον, να πληρώνονται στην πραγματική και όχι στην εικονική εργασιακή τους σχέση και δεύτερον, να μην απολύονται όταν διεκδικούν. 
Ο παραπάνω αγώνας περιλαμβάνει χαρακτηριστικά που είναι άγνωστα στον κόσμο των αφεντικών: Εργατικός, οριζόντιος, κινηματικός, αξιοπρεπής, δημόσιος αγώνας. Τέλος, για το ύφος και την επιχειρηματολογία του κατάπτυστου κειμένου, που αναρτήθηκε στο facebook της εργοδοσίας, έχουμε τοποθετηθεί, σε προηγούμενες δράσεις μας, σε αντίστοιχα «εναλλακτικά» μαγαζιά στην Αθήνα. Εδώ, ας τονισθεί μόνο το παρακάτω: Ο διάχυτος, δακρύβρεχτος, εγωπαθής, εργοδοτικός μικροαστισμός, ο παραλογισμός της αντιστροφής της σχέσης εκμεταλλευτή και εκμεταλλευόμενου, ο ανιστορικός, κανιβαλικός ψευδοαντιφασισμός και η κατασυκοφάντηση των συναδέλφων/ισσών, δεν απαλλάσσει την εργοδότρια από τις αστικές και ποινικές της ευθύνες! Αντίθετα τις επεκτείνει! 

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΛΗΨΗ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ/ΙΣΣΩΝ & ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΔΕΔΟΥΛΕΥΜΕΝΩΝ

Τετάρτη, 8 Απριλίου 2015

Kείμενο του σωματείου που μοιράζεται για το σουβλατζίδικο '' Πανοραμίξ'' στα Εξάρχεια



«ΠΑΝΟΡΑΜΙΞ» – ΑΠΛΗΡΩΤΙΞ – ΚΑΤΑΜΑΥΡΟΕΡΓΑΤΙΞ

Η συναδέλφισσα Σ. Ν. εργάστηκε στο σουβλατζίδικο «Πανοραμίξ» στην οδό Μεσολογγίου 4 στα Εξάρχεια,  του αφεντικού Ιωάννη Γεωργατσώνα. Ξεκίνησε στις 19 Αυγούστου 2014 και απολύθηκε στις 27 Δεκέμβρη του ίδιου χρόνου. Εκείνη την ημέρα, αφού την έβαλε να κάνει την αναγκαία προετοιμασία για τη λειτουργία του μαγαζιού, την απέλυσε με ένα κλασσικό τέχνασμα: «Πήγαινε σπίτι σου να ξεκουραστείς και θα σου τηλεφωνήσω νά΄ρθεις για δουλειά». Η συναδέλφισσα δούλευε καθημερινά, χωρίς ένσημα, κάτι παραπάνω από 12 ώρες κατά μέσο όρο. Οι απαιτήσεις της, που αφορούν 57 απλήρωτα μεροκάματα, βραδινά, Κυριακές, υπερωρίες, δώρα και επιδόματα, υπολογίζονται συντηρητικά στο ύψος των 4.600 ευρώ περίπου! Από μια άλλη σκοπιά, βάσει των υπολογισμών του σωματείου, το αφεντικό έχει πληρώσει μέχρι σήμερα ποσά που αντιστοιχούν σε λιγότερο από   1,5 ευρώ την ώρα!!!! Παρόλα αυτά, το αφεντικό, είχε το απύθμενο θράσος να υποτιμήσει τα λεγόμενα της εργαζόμενης, να υπονοήσει ότι ψεύδεται και παραπλανά το σωματείο και να καυχηθεί ότι της έδινε 30 έως 40 ευρώ(προφανώς όταν θυμόταν να πληρώσει για τα εξαντλητικά μεροκάματα). Όλα αυτά, την ίδια στιγμή που παραδεχόταν, μπροστά σε μέλη του σωματείου, την «κουρεμένη» οφειλή του για τα απλήρωτα μεροκάματα, ύψους 800 ευρώ.

Στο ξεκίνημα της εργασίας της δούλευε από τις 3 το μεσημέρι έως τις 11 το βράδυ και με την υπόσχεση για ένσημα.
 Όμως, τα δικαιολογητικά που προσκόμισε στο αφεντικό για την πρόσληψή της παρέμεναν για 2 μήνες πάνω στον πάγκο με τις χαρτοπετσέτες. Μετά τη διαμαρτυρία της εργαζόμενης για τα ένσημά της, παραπέμφθηκε στον ΟΑΕΔ για να βγάλει κάρτα ανεργίας ώστε να προσληφθεί με κάποιο (πιθανό) επιδοτούμενο πρόγραμμα, ενώ όταν έφερε την κάρτα ανεργίας πήρε την απάντηση: «Τώρα που την έβγαλες, δεν υπάρχει το πρόγραμμα». Λες και τα ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων ή θα είναι επιδοτούμενα ή δεν θα υπάρχουν καθόλου!

Σε ότι αφορά στο ωράριό της άλλαξε σύντομα προς το χειρότερο, εφόσον, συχνά πλέον η Σ, έπρεπε να ανοίγει το μαγαζί στις 12 το μεσημέρι και να μένει, τις περισσότερες φορές, μέχρι το μεταμεσονύχτιο κλείσιμο. Κάπως έτσι προέκυψαν για την εργαζόμενη τα 10ώρα και τα 14ώρα εργασίας, τα οποία φυσικά δεν συγκινούσαν το αφεντικό, καθώς ενίοτε, της έκανε παρατήρηση όταν καθόταν και  δυσφορούσε μαζί της όταν συζητούσε με πελάτες την πολύωρη παραμονή της στο μαγαζί. Το αποκορύφωμα της εκμετάλλευσης συνέβη μία από τις ημέρες που η εργαζόμενη έκλεινε μόνη της το μαγαζί και χάλασε το ρολό της πόρτας. Όταν έφτασε το αφεντικό και είδε ότι δεν μπορεί να φτιαχτεί, εξύβρισε την Σ. και της είπε να κάτσει να φυλάξει το μαγαζί μέχρι να φτιαχτεί η πόρτα το επόμενο πρωί! Έτσι, η εργαζόμενη εξαναγκάστηκε να παραμείνει μέχρι το επόμενο μεσημέρι στις 12 όπου και ξεκίνησε η επόμενη 16ωρη βάρδιά της. Με λίγα λόγια, η Σ. παρέμεινε στο κάτεργο «Πανοραμίξ» υπό καθεστώς «ομηρίας» επί 40,5 ώρες συνεχόμενα!

Το σωματείο, με τη φυσική παρουσία πολλών μελών του, ήρθε σε επικοινωνία με το αφεντικό στο χώρο του μαγαζιού για να του εκθέσει τις νόμιμες διεκδικήσεις της εργαζόμενης(καταβολή των δεδουλευμένων και καταχώρηση ενσήμων στο ΙΚΑ). Το ίδιο βράδυ, το αφεντικό τηλεφώνησε στην συναδέλφισσα αποκαλώντας το σωματείο «νταβατζήδες» και εκφράζοντας απειλές του τύπου «θα δεις τι θα πάθεις». Έτσι, το σωματείο παρενέβη ξανά, κάνοντας ξεκάθαρο στο αφεντικό ότι η εργαζόμενη δεν είναι μόνη και δεν εκφοβίζεται από κανέναν!
Η εργαζόμενη έχει προσφύγει στην επιθεώρηση εργασίας. Στα δύο πρώτα ραντεβού δεν προσήλθε το αφεντικό και έτσι ορίστηκε νέα τριμερής συνάντηση για την Τρίτη 28 Απριλίου στις 10 πμ.

Συνάδελφοι/ισσες, η εργασιακή εμπειρία της Σ. αποτελεί την καθημερινή συνθήκη ζωής για πολλούς/ές εργαζόμενους/ες στον κλάδο του επισιτισμού. Στην «εναλλακτική» περιοχή των Εξαρχείων συμβαίνουν οι ίδιες πρακτικές εκμετάλλευσης της εργασίας όπως και αλλού: εντατικοποίηση της εργασίας, χαμηλά μεροκάματα, λειψά ή ανύπαρκτα δώρα, μισά ή καθόλου ένσημα, ατομικές συμβάσεις εργασίας. Η αλληλεγγύη μεταξύ των εργαζομένων, η αντίσταση στους χώρους δουλειάς και η συλλογικοποίηση των αγώνων μας μέσα από διαδικασίες βάσης είναι ο τρόπος που μπορούμε να αλλάξουμε την παραπάνω κατάσταση και να διεκδικήσουμε ξανά την αξιοπρέπειά μας.
Η εργαζόμενη στο «Πανοραμίξ», ενώ δούλεψε για 127 μεροκάματα, 492 ώρες βράδυ, 206 ώρες Κυριακή και 544 ώρες υπερωρία, είναι σήμερα αόρατη για τις αρμόδιες υπηρεσίες που απευθύνεται για να δικαιωθεί, αφού το αφεντικό δεν της κολλούσε ένσημα. Καλούμε τους εργάτες και τις εργάτριες του επισιτισμού της περιοχής να σταθούν έμπρακτα στο πλευρό της Σ. και να επικοινωνήσουν με το σωματείο για να θέσουν τις  μαρτυρίες τους στην διάθεση της εργαζόμενης.
 Για να καταστήσουμε τη Σ. και πάλι ορατή!     
    


Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ  ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ,
 ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ

Σάββατο, 4 Απριλίου 2015

Κυριακή 5 Απρίλη 2015 :: Απεργία στον κλάδο του εμπορίου Kαμιά Κυριακή τα μαγαζιά ανοιχτά!

[Συντονιστικό δράσης] ανακοίνωση για την απεργία της Κυριακής 5/4 | κάλεσμα σε απεργιακή συγκέντρωση: 10.30πμ, Ερμού & Κορνάρου


Κυριακή 5 Απρίλη 2015 :: Απεργία στον κλάδο του εμπορίου

ΔΕΝ ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ – ΔΕΝ ΨΩΝΙΖΟΥΜΕ

:: Απεργιακή συγκέντρωση: 10.30πμ, Ερμού και Κορνάρου ::

Ο δίκαιος και επίμονος αγώνας μας ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας συνεχίζεται. Όπως άλλωστε και ο συνολικός αγώνας μας για την προάσπιση των εργατικών μας συμφερόντων και δικαιωμάτων, της ζωής και της αξιοπρέπειάς μας!

Και η Κυριακή 5 Απρίλη θα έρθει να αποτελέσει ένα ακόμα κομβικό σταθμό του αγώνα αυτού. Έπειτα από μια σειρά μαχών με απεργίες και διαδηλώσεις (σε αρκετές από τις οποίες ήρθαμε αντιμέτωποι και με την κρατική καταστολή), σε μεγάλο βαθμό κόντρα και στους σχεδιασμούς της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, με εξορμήσεις σε χώρους δουλειάς και συζητήσεις με συναδέλφισσες και συναδέλφους, πάμε για μια ακόμα Κυριακάτικη απεργία στον κλάδο του εμπορίου, καθώς σύμφωνα με τον εν ισχύι νόμο για τις «7 (8 πλέον) Κυριακές», την Κυριακή 5 Απρίλη θα είναι και πάλι ανοιχτά τα εμπορικά καταστήματα.

Κι αυτό επειδή η Κυβέρνηση παρά τις όποιες προεκλογικές εξαγγελίες και τις -καθόλα τα τελευταία χρόνια- «δηλώσεις στήριξης» του εν λόγω αγώνα που διεξάγαμε με πραγματικές μάχες (…και όχι στα λόγια), αλλά και παρά τις δήθεν «ξεκάθαρες» προγραμματικές δηλώσεις για επαναφορά της Κυριακάτικης αργίας, ουσιαστικά εξυπηρετεί τα εργοδοτικά συμφέροντα, κάνοντας πλάτες στους εργοδότες μας, στην Ελληνική Συνομοσπονδία Εμπορίου και Επιχειρηματικότητας (ΕΣΕΕ) και στον Εμπορικό Σύλλογο Αθήνας, αλλά και στο Σύνδεσμο Ελλήνων Βιομηχάνων (ΣΕΒ), στο Σύνδεσμο Επιχειρήσεων & Λιανικών Πωλήσεων Ελλάδος (ΣΕΛΠΕ), στο Σύνδεσμο Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων (ΣΕΤΕ), που απαιτούν να καταργηθεί η κυριακάτικη αργία.

Μπροστά σε μια τέτοια κατάσταση ο κόσμος της εργασίας και του αγώνα κρατά μια ταξικά ξεκάθαρη και επιθετική στάση απέναντι στις επιταγές των αφεντικών και τους κρατικούς-κυβερνητικούς σχεδιασμούς:

Τα εργατικά συμφέροντα μπροστά! Καμία Κυριακή τα μαγαζιά ανοιχτά!

Οι θέσεις των εργοδοτών και των εργαζομένων δεν συμβιβάζονται.
Ούτε 52 Κυριακές, ούτε 8, ούτε 7, ούτε 4, ούτε 3, ούτε 2,…
Απαιτούμε νομοθετική κατοχύρωση της Κυριακάτικης αργίας.

Από την πλευρά μας βέβαια ήταν εξ αρχής δεδομένο ότι τίποτε δεν επρόκειτο να μας χαριστεί ή να κερδηθεί μέσω κάποιου σωτήρα που θα έδινε τη μάχη για λογαριασμό μας ή που θα υποσχόταν να δικαιώσει τον αγώνα μας. Όλα κατακτιούνται μέσα από την οργάνωση και τον αγώνα των εργαζομένων. Και η Κυριακάτικη αργία με αγώνες κατακτήθηκε. Και με αγώνες θα περιφρουρηθεί. Γι’ αυτό και στηριζόμαστε αποκλειστικά στις δικές μας πλάτες και προσπαθούμε μαζί με τους συναδέλφους μας από όλο τον κλάδο του εμπορίου και από κάθε χώρο δουλειάς και από κοινού με όλο τον κόσμο του αγώνα να οργανώσουμε τις αντιστάσεις μας.

Καλούμε όλα τα εργατικά σωματεία, τις συναδέλφισσες και τους συναδέλφους του κλάδου του εμπορίου αλλά και συνολικά όλο τον κόσμο της εργασίας και του αγώνα, να αναλογιστούμε τις ευθύνες που μας αντιστοιχούν, αλλά και τη δύναμη που έχουμε στα χέρια μας και στηριζόμενοι στις δικές μας πλάτες, στην από τα κάτω οργάνωσή μας, στη συλλογική αντίσταση και στην ταξική αλληλεγγύη να δυναμώσουμε τόσο τον αγώνα για την Κυριακάτικη αργία, όσο και το σύνολο των κοινών αγώνων μας. Όπως έγινε και στα Migato και γίνεται στα ΑΒ Βασιλόπουλος απέναντι στις πρόσφατες απολύσεις. Στον κλάδο του εμπορίου (και παντού!) να σπάσουμε το φόβο και να παλέψουμε ενάντια στα εξοντωτικά ωράρια και την ορθοστασία, την απλήρωτη εργασία, τις ατομικές και εξευτελιστικές συμβάσεις εργασίας, τους «μισθούς ψίχουλα», τα «πλυντήρια εργαζομένων», τις εκδικητικές απολύσεις, την εργοδοτική τρομοκρατία.

Συνεχίζουμε και δυναμώνουμε τον αγώνα μας ενάντια στην καταστολή και την ποινικοποίηση των εργατικών αγώνων και της συνδικαλιστικής δράσης. Δεν ξεχνάμε τις επιθέσεις που έχουν δεχθεί οι παρεμβάσεις μας και τις συλλήψεις την Κυριακή 28/12/14 των αγωνιζόμενων συναδέλφων μας (που παραμένουν υπόδικοι σε καθεστώς ομηρίας). Απαιτούμε την παύση κάθε δίωξης εις βάρος τους.

Συντονιστικό δράσης ενάντια στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας και τα «απελευθερωμένα» ωράρια | syntonistikokyriakes.espivblogs.net

Δευτέρα, 2 Μαρτίου 2015

πάρτυ οικονομικής ενίσχυσης για την εργατική ομοσπονδία βάσης

Την Παρασκευή 6 Μαρτίου θα πραγματοποιηθεί πάρτυ οικονομικής ενίσχυσης για την Εργατική Ομοσπονδία Βάσης, στο κτήριο των ΕΜΜΕ, Καλαμιώτου2, Μοναστηράκι – Πλατεία Καπνικαρέας, 22:00 μμ.

Συνέλευση Βάσης Εργαζομένων Οδηγών Δικύκλου
Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων & λοιπών εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού
Συνέλευση Εργαζομένων/Ανέργων/Φοιτητών στα ΜΜΕ


Παρασκευή, 13 Φεβρουαρίου 2015

Νίκησε ο αγώνας στο μαγαζί '' Γκαζοχώρι''!

Δυναμική παρέμβαση πραγματοποίησε την Παρασκευή 6/2 το σωματείο μας έξω από το μαγαζί "Γκαζοχώρι", από το οποίο ο συνάδελφος και μέλος μας Σ.Π., διεκδικούσε απλήρωτα δεδουλευμένα του. Στην παρέμβαση συμμετείχαν πάνω από 100 μέλη του σωματείου και αλληλέγγυοι, μοιράστηκαν κείμενα, φωνάχτηκαν συνθήματα και ακολούθησε πορεία. 
Τέσσερις μέρες μετά και ενόψει της τριμερής συνάντησης στην Επιθεώρηση Εργασίας, η άκαμπτη μέχρι τότε εργοδοσία του μαγαζιού, μπροστά στις οργανωμένες κινήσεις ταξικής αλληλεγγύης που συνάντησε, υπαναχώρησε και δεσμεύτηκε απέναντι στον συνάδελφο (καταβάλλοντας του ήδη ένα μέρος των χρημάτων), για το  μεγαλύτερο μέρος των δεδουλευμένων που διεκδικούσε.
Δεν επαναπαυόμαστε, αλλά σίγουρα η περίπτωση του ''Γκαζοχωρίου'' αποτελεί ένα ακόμα παράδειγμα για  όλους εμάς που δουλεύουμε στον κλάδο του επισιτισμού : ότι με την ταξική μας οργάνωση και αλληλεγγύη μπορούμε να απαντήσουμε στην αυθαιρεσία των αφεντικών

Ακολουθούν φωτογραφίες από την παρέμβαση και το κείμενο που μοιράστηκε κατά την διάρκεια της.





Στο ’’ Γκαζοχώρι’’ ο εναλλακτισμός  πουλάει, καιρός να μάθει και να πληρώνει.
Ενώ για χρόνια το μεζεδοπωλείο ‘’Γκαζοχώρι’’ αυξάνει  έκταση και  τζίρους , τα δικαιώματα των εργαζομένων του αντί να ικανοποιούνται, καταστρατηγούνται  όλο και περισσότερο. Ένα μαγαζί-‘’φάμπρικα’’ της διασκέδασης που απασχολεί περί τους 40 εργαζόμενους,  όχι  βέβαια με ‘’εναλλακτικό’’ τρόπο, αλλά όπως συνηθίζουν οι εργοδότες στον χώρο του επισιτισμού:                                                                                                                                          Δώρα εορτών, υπερωρίες, βραδινά, άδειες δεν πληρώνονται, με ελάχιστα ένσημα  που σε καμία περίπτωση δεν αντιστοιχούν στον πραγματικό χρόνο εργασίας.  Στην βραδινή βάρδια το ωράριο δεν τηρείται αφού η εργασία αρχίζει  στις 19.30 και αναλόγως των ορέξεων της εργοδοσίας, μπορεί να διευρυνθεί πέρα και των 9 ωρών. Οι αγώνες που έχουν γίνει από τον κόσμο  της εργασίας και στον  κλάδο του επισιτισμού και έχουν θεσπιστεί ως νόμοι, αφήνουν παγερά αδιάφορο τον εργοδότη.          Ενώ το μεροκάματο ήταν 40 €,  ο εργοδότης προσπάθησε να το μειώσει. Μετά την συνολική    αντίδραση των εργαζομένων που δήλωσαν  ότι «θα αγωνιστούμε με κάθε πρόσφορο τρόπο για να ανατρέψουμε μια τέτοια απόφαση (μείωση)», προχώρησε σε προσλήψεις νέων συναδέλφων/ισσών με 30€ή 15€ (για το τετράωρο).     
Σε όσους αντιδράσανε, το πετσόκομα των ημερών εργασίας είναι γεγονός και από εκεί που  δούλευαν 4 με 5 φορές την εβδομάδα,  δουλεύουν 2 ή το πολύ τρεις.
 Στις ολοένα και πιο παράλογες  απαιτήσεις του εργοδότη του ‘’Γκαζοχωρίου’’ , έρχονται να προστεθούν οι συνθήκες εντατικοποίησης της δουλειάς λόγω της αυξανόμενης  έκτασης του μαγαζιού. Ενώ οι συνάδελφοι προσπαθούν να ανταπεξέλθουν,  αντιμετωπίζουν  πολλές φορές την προσβλητική συμπεριφορά , την ψυχολογική και λεκτική βία και την απαξίωση της εργασίας  από τον εργοδότη τους.
Δεν είναι λίγες οι φορές που συνάδελφοι λύγισαν από την πίεση, έκλαψαν, τσακώθηκαν μεταξύ τους υπό το βάρος της δουλειάς και της πίεσης από το αφεντικό. Το μόνο που ενδιαφέρει την εργοδοσία είναι να κάτσουν οι πελάτες, δεν ενδιαφέρεται αν προλαβαίνουνε οι συνάδελφοι , αν μπορούν, αν αντέχουν μετά το σχόλασμα να μαζεύουν και να εξαφανίζουν τα τραπέζια που ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια κάθε Παρασκευή και Σάββατο.
 Όλα τα παραπάνω οδήγησαν τους εργαζόμενους/ες να συλλογικοποιηθούν δημιουργώντας μια συνέλευση εργαζομένων, ώστε μέσα από αυτή να αντισταθούν  και να διεκδικήσουν τα αυτονόητα. Η συνέλευση αυτή πέρα από την ζύμωση και την συλλογικοποίηση των διεκδικήσεων τους, σε ένα βάθος ύπαρξής της έχει καταφέρει να ανακόψει μειώσεις μεροκαμάτων (όπως έχει ήδη αναφερθεί) για μια αρκετά μεγάλη μερίδα εργαζομένων, όσων δηλαδή εργάζοταν ήδη, και να πετύχει την επαναπρόσληψη συναδέλφου που ενώ γύρισε από τον στρατό αρνήθηκαν να τον επαναπροσλάβουν όπως υποχρεούταν.                                                                                 
 Η επίθεση της εργοδοσίας συνεχίζεται τρομοκρατώντας τους/τις συναδέλφους /ισες  πως για να πάρουν δώρα,  ένσημα κλπ θα πρέπει να υπογράψουν σύμβαση με ημερομίσθιο  20€! (προσλαμβάνοντας ταυτόχρονα  πολλούς νέους/ες συναδέλφους/ισες).
Ο συνάδελφος Σ.Π. ως ενεργό μέλος της συνέλευσης  πρωταγωνίστησε σε όλες αυτές τις δράσεις (δείχνοντας με κάθε τρόπο την συναδελφική του αλληλεγγύη, ενημέρωνε τους συναδέλφους του και έκφραζε την γνώμη του ανοιχτά) με αποτέλεσμα να τιμωρηθεί από την εργοδοσία με  μείωση των εβδομαδιαίων μεροκαμάτων του  σε 1 την εβδομάδα.
Ο συνάδελφος Σ.Π. ξεκίνησε να δουλεύει στο ‘’Γκαζοχώρι’’ από τα τέλη του 2010 ως τα τέλη του 2014 όπου σταμάτησε να εργάζεται και κατέφυγε από τον Νοέμβριο του 2014 στην επιθεώρηση εργασίας, ζητώντας να του καταβληθούν τα χρωστούμενα ποσά από την πραγματική του σχέση εργασίας.
Ως σωματείο σερβιτόρων μαγείρων και λοιπών εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού συνεχίζουμε  στον δρόμο της υπεράσπισης των δικαιωμάτων όλων των εργαζομένων , που εργάζονται με  όρους δουλείας για ένα κομμάτι ψωμί αλλά και όλων όσων κολυμπάνε στη θάλασσα της ανεργίας. Κανένας εργαζόμενος ή άνεργος δεν είναι μόνος του και το σωματείο δίνει  άλλον έναν αγώνα, αυτή τη φορά  στο πλευρό του συνάδελφου  Σ.Π. για την δικαίωση των διεκδικήσεων του.
Η επόμενη επιθεώρηση εργασίας θα γίνει στις 10/2 και θα είμαστε παρόντες.
Ενάντια στον φόβο και την τρομοκρατία του κάθε αφεντικού , ενάντια στην σιωπή και την υποταγή, ενάντια στον μονόδρομο της φτώχειας και εξαθλίωσης που θέλουν να μας επιβάλουν, είναι ώρα να απαντήσουμε με τους συλλογικούς μας αγώνες. Με την αλληλεγγύη, με την ανάταση του εργατικού κινήματος και των κοινωνικών αγώνων , να ανατρέψουμε το ασφυχτικό πλαίσιο εργασίας και ζωής  στο οποίο μας έχουν στριμώξει.
Απαιτούμε την  άμεση καταβολή των δεδουλευμένων στον συνάδελφο Σ.Π.
Τα εργατικά μας συμφέροντα μπροστά!
Να μην γίνουμε οι δούλοι του 21ου αιώνα
Πλήρη εργασιακά  δικαιώματα για όλους τους εργαζόμενους στο Γκαζοχώρι




Κυριακή, 11 Ιανουαρίου 2015

Kείμενο που κυκλοφορεί για τον αγώνα στο μαγαζί GAMATO

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ και όμως GAMATO

Το GAMATO είναι μία επιχείρηση ταχυεστίασης με ένα κατάστημα στου Ζωγράφου (Λ. Παπάγου 120) και ένα κατάστημα στην Πετρούπολη (Λ. Πετρουπόλεως 28). Ο άνθρωπος που βρίσκεται πίσω από τη διεύθυνση των καταστημάτων ονομάζεται Ιωάννης Καλύβας. Στα τέλη Νοέμβρη του 2014 προχώρησε σε lock out στο κατάστημα του Ζωγράφου εκτοξεύοντας απειλές προς πάσα κατεύθυνση και πέταξε τους εργαζόμενους (τους οποίους σε καμία περίπτωση δεν ασφάλιζε επαρκώς) στο δρόμο, αφήνοντάς τους επιπλέον απλήρωτους.

GAMATO στα ωράρια εργασίας
« Το κατάστημα δεν έκλεινε ποτέ, λειτουργούσε όλο το 24ωρο. Όλοι οι συνάδελφοι δουλεύαμε 10 με 12 ώρες σε καθημερινή βάση, ενώ κάποιες φορές αναγκαζόμασταν να εργαζόμαστε μέχρι και 16 ώρες. Όποιον “τολμούσε” να εκφράσει αντιρρήσεις, ο Καλύβας τον απειλούσε με απόλυση και πρόστιμο! Παράλληλα, είχε την “εφευρετικότητα” να διαμορφώσει ένα χώρο στο πατάρι, με ένα ράντζο για να κοιμούνται οι εργαζόμενοι ώστε να είναι αδιάλειπτα στη διαθεσή του. Στη συνέχεια ο συγκεκριμένος χώρος άλλαξε χρήση κι από χώρος “ανάπαυσης” έγινε το δωμάτιο του “Μεγάλου Αδελφού” ένας χώρος ψηφιακής εποπτείας της κάθε μας κίνησης. »

GAMATO  στη  “μαύρη”  εργασία
Ο Ιωάννης Καλύβας όπως κάθε σοβαρός “επιχειρηματίας” στον κλάδο του επισιτισμού (και όχι μόνο) φοροδιαφεύγει και εισφοροδιαφεύγει συστηματικά. Οι “ασφαλισμένοι” εργαζόμενοι ήταν ελάχιστοι και τα ένσημα σε καμία περίπτωση δεν ανταποκρίνονταν στις πραγματικές ώρες εργασίας. Για παράδειγμα εργαζόμενος που δούλευε 7 μέρες την εβδομάδα για 12 και πλέον ώρες ημερησίως ήταν ασφαλισμένος με μόλις 3 τρίωρα ένσημα.

GAMATO στις πληρωμές
Στην καλύτερη περίπτωση οι εργαζόμενοι αμείβονταν με 3.30 ευρώ ανά ώρα. Βραδινά (για τα οποία η εργατική νομοθεσία ορίζει προσαύξηση 25% μετά τις 22:00), κυριακάτικες προσαυξήσεις (75% μέχρι τις 22:00), αργίες (100% προσαύξηση) καθώς δώρα, επιδόματα και άδειες δεν πλήρωσε ποτέ. Οι εργαζόμενοι δούλευαν με δικά τους ιδιόκτητα μηχανάκια και για τη συντήρησή τους ο Ιωάννης Καλύβας ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΕ ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΕΥΡΩ. Στην περίπτωση που το μηχανάκι πάθαινε κάποια βλάβη το αφεντικό δήλωνε “πως δεν με ενδιαφέρει ας το φτιάξεις μόνος σου, αλλιώς να φύγεις” λες και τα χιλιόμετρα δεν τα έκαναν πάνω στη δουλειά αλλά στη βόλτα τους. Τη μισθοδοσία δεν την κατέβαλλε ποτέ στην ώρα της, τους είχε συνεχώς “μέσα ” ενώ η μόνιμη επωδός του ήταν “φέρτε τα λεφτά μου γ*** τον χριστό σας”.

GAMATO στα εργατικά ατυχήματα
Στο συγκεκριμένο ζήτημα, υπάρχει μια περίπτωση που πραγματικά ξεχωρίζει. Εργαζόμενος αφού είχε προηγουμένως δουλέψει το ωράριό του (12ωρο) ένιωσε αδιαθεσία και θέλησε να πάει σπίτι του για να ξεκουραστεί. Ο Καλύβας, ακολουθώντας τη συνήθη τακτική του, τον διέταξε να μείνει στην δουλειά για όσο ακόμα τον χρειάζεται, απειλώντας τον με απόλυση και ο συνάδελφος υπέκυψε στον ωμό εκβιασμό του “εργοδότη”. Το εργατικό ατύχημα που ακολούθησε ήταν το αναπόφευκτο αποτέλεσμα της εξάντλησης. (Σύμφωνα με επίσημες στατιστικές που αφορούν το κλάδο μας είναι γεγονός πως τα περισσότερα εργατικά ατυχήματα συμβαίνουν κατά τη λήξη του οχτάωρου). Ο συνάδελφος, μετά από 14 ώρες δουλειάς, κατέρρευσε πάνω στο μηχανάκι, με αποτέλεσμα να πάθει εσωτερική αιμορραγία, θλάση στο συκώτι και εσωτερικό αιμάτωμα 11 εκατοστών. Στη συνέχεια ο Καλύβας όχι μόνο δεν τον αποζημίωσε (η υπόθεση ακόμη εκκρεμεί) αλλά ενώ βρισκόταν σε αναρρωτική άδεια τον ανάγκασε να επιστρέψει στο κατάστημα προκειμένου να δουλέψει ως μπουφετζής!

GAMATO για όλες τις δουλειές
Στο GAMATO δόθηκε σε όλους τους εργαζόμενους μια μοναδική “ευκαιρία”. Η δυνατότητα να περάσουν από όλα τα πόστα, να γίνουν οι πολυλειτουργικοί, εργάτες λάστιχο. Κι εξηγούμε: Πέρα από διανομείς (εργασία για την οποία υποτίθεται πως είχαν προσληφθεί) έμαθαν να φτιάχνουν καφέδες, να ξεσκατίζουν τις τουαλέτες, το κατάστημα από άκρη σε άκρη (τζαμαρίες, πατώματα, πλακάκια, φούρνους…), να ψήνουν τα μπέργκερ, τα σάντουιτς και κάθε προϊόν του καταστήματος, να αναλαμβάνουν ακόμη και ρόλο προμηθευτή προκειμένου να εφοδιάσουν το ταχυφαγείο με τα απαραίτητα προϊόντα (Βαρβάκειος, κάβες, σούπερ- μάρκετ, αποθήκες χαρτικών…) . Φυσικά, όποιος εργαζόμενος δυσανασχετούσε απειλούνταν με απόλυση ή πρόστιμο.Παρότι στο κείμενο παρατίθεται ένα όργιο αυθαιρεσίας επισημαίνεται πως σύμφωνα με την εργατική νομοθεσία η παραπάνω συνθήκη (το να μην έχεις συγκεκριμένο πόστο που να ορίζεται από τη σύμβαση εργασίας) συνιστά βλαπτική μεταβολή και είναι καθόλα παράνομη. Επιπλέον, το να καθαρίζει ο μπουφετζής ή ο ντελιβεράς την τουαλέτα και όχι οι συνάδελφοι καθαριστές/τριες συνιστά παραβίαση και του υγειονομικού κανονισμού.


GAMATO στην εύρεση εργασίας
Ένα κλασσικό τέχνασμα που εφάρμοζε συχνά ο Ιωάννης Καλύβας (όπως κι ένα πλήθος εργοδοτών σε διάφορους κλάδους και ιδιαίτερα στον επισιτισμό) ήταν να βάζει αγγελίες για “εργασία”. Ο υποψήφιος εργαζόταν “δοκιμαστικά” για 10 και 12 ώρες και μετά τη λήξη της “βάρδιας” του δήλωναν πως δεν είχε τα απαραίτητα “προσόντα”. Φυσικά, ο υποψήφιος ποτέ δεν πληρωνόταν για τις ώρες του “δοκιμαστικού”, κάτι που σε καμία περίπτωση δεν ισχύει, μιας και σύμφωνα με την εργατική νομοθεσία οι εργοδότες είναι υποχρεωμένοι να πληρώνουν και να ασφαλίζουν τους εργαζόμενους ακόμα και για ένα “δοκιμαστικό” μεροκάματο. Κι έτσι απλά, με ένα παλιό και δοκιμασμένο κόλπο από χιλιάδες “εργοδότες” ανά την επικράτεια, ο Ιωάννης Καλύβας εξασφάλιζε και τζάμπα εργασία.


GAMATO στις προσβολές των εργαζομένων
Για τον Ιωάννη Καλύβα δεν υπήρχε η λέξη “καλημέρα” κι όταν εμφανιζόταν στο κατάστημα ξεστόμιζε μονίμως χυδαιότητες, βλασφημούσε και προσέβαλε τους εργαζόμενους μπροστά στους πελάτες. Για τον Καλύβα οι εργαζόμενοι ήταν στρατιώτες και σκλάβοι που δεν είχαν κανένα δικαίωμα παρά μόνο υποχρεώσεις.


GAMATO στις “δέκα εντολές” του Καλύβα
Ο Καλύβας εφάρμοζε ένα “κανονισμό εργασίας” δικής του εμπνεύσεως με άξονα το πρόστιμο, που θα τον ζήλευαν ακόμα και οι τροϊκανοί και το υπουργείο οικονομικών. Για τον εργαζόμενο που καθυστερούσε λίγα λεπτά το πρόστιμο ξεκινούσε από τα 5 ευρώ, ενώ όταν κάποιος εμφανιζόταν “ατημέλητος” (πάντα σύμφωνα με το υποκειμενικό κριτήριο και τα στρατιωτικά πρότυπα του Καλύβα) το πρόστιμο ανερχόταν στα 25 ευρώ. Εξωφρενικότερος όλων ήταν ο “κανονισμός” που έλεγε πως “όποιος δεν τηρεί τις εντολές μου άσχετα με το πόσο παράλογες είναι θα πληρώνει 50 ευρώ πρόστιμο”. Για τον εργαζόμενο που εξέφραζε αντιρρήσεις προέκυπτε ανάκριση καθώς και συνάντηση τετ α τετ με τον “εργοδότη” αυτοπροσώπως, στο υπόγειο.
Τα παραπάνω πρόστιμα έχουν επιβληθεί και πληρωθεί οπότε όπως έχουμε ήδη επισημάνει, σε αυτό το όργιο αυθαιρεσίας ο Καλύβας δεν παραβιάζει απλά την εργατική νομοθεσία αλλά ξεπερνά κάθε όριο νομιμότητας.


     GAMATO στην εργοδοτική τρομοκρατία και στις απειλές
Ο Ιωάννης Καλύβας συχνά πυκνά διατυμπάνιζε πως έχει σχέσεις με τον υπόκοσμο και τη νύχτα. Με αυτή την κλασσική τακτική που συνηθίζεται σε διάφορους κλάδους και ιδιαίτερα  στον  επισιτισμό  (τα  σωματεία  βάσης έχουν έρθει πολλές φορές  αντιμέτωπα  με  τέτοιες  λογικές)  ο  “εργοδότης”  απειλούσε  τους  εργαζόμενους  πως αν κάνουν κάτι που δεν το γουστάρει θα τους περιμένουν στην γωνία οι “άνθρωποί” του. Λίγο πριν κλείσει το κατάστημα (για “ανακαίνιση” σύμφωνα με τα λεγόμενα του “εργοδότη”, lock out σύμφωνα με τα δεδομένα) στις
23 Νοέμβρη του 2014, δύο εργαζόμενοι πήγαν να ζητήσουν τα δεδουλευμένα τους και βρίσκουν τον αδελφό του. Ο αδελφός δήλωσε αναρμόδιος και στη συνέχεια εμφανίστηκε ο “σκληρός” Καλύβας που όπως όλοι οι “σκληροί” συνοδευόταν από δύο φουσκωτούς μπράβους. Οι “συνοδοί” λοιπόν του “εργοδότη” απείλησαν τον ένα από τους εργαζόμενους πως κουβαλούν “σιδερικά” και καλά θα κάνει να συμφωνήσει, γιατί “δεν θέλουν να του κάνουν κακό”. Μετά από τόσα χρόνια, εμείς σα σωματεία βάσης, απλά να επισημάνουμε πως αν υποχωρούσαμε μπροστά σε ανάλογες πρακτικές θα έπρεπε να τα έχουμε παρατήσει από το πρώτο εξάμηνο.



GAMATO και διεκδικήσεις
Ενάντια στο φόβο και την υποταγή κι ενώ το κατάστημα παρέμενε κλειστό, οι εργαζόμενοι αποφάσισαν να διεκδικήσουν το δίκιο τους και να σπάσουν τη σιωπή. Απευθύνθηκαν στη Συνέλευση Βάσης Εργαζομένων Οδηγών Δικύκλου, το πρωτοβάθμιο ομοιοεπαγγελματικό σωματείο για τους ντελιβεράδες/διανομείς καθώς και στο Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και Λοιπων Εργαζομένων του Κλάδου του Επισιτισμου. Με παρότρυνση των σωματείων προχώρησαν σε καταγγελίες στην επιθεώρηση εργασίας και στο ΙΚΑ. Την ίδια περίοδο ένας από τους εργαζόμενους συναντήθηκε με τον Καλύβα, κι ο “εργοδότης” του ξεκαθάρισε πως οι συνάδελφοι θα πρέπει “ να κοιτάνε πίσω από την πλάτη τους όταν επιστρέφουν τη νύχτα σπίτι τους ”. Την ημέρα που το κατάστημα άνοιξε με τη “νέα” επωνυμία Greek GAMA- TO, τέσσερις “φουσκωτοί” στέκονταν μπροστά από την πόρτα.
Προφανώς ο Ιωάννης Καλύβας πιστεύει στον άγραφο νόμο της “πιάτσας” των αφεντικών που θέλει τους εργαζόμενους μόνους, απομονωμένους και τρομοκρατημένους . Δυστυχώς όμως για τον ίδιο και τους ομοίους του, η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική.Οι εργαζόμενοι ενωμένοι, αποφασισμένοι να διεκδικήσουν το δίκιο τους και να ξεσκεπάσουν το όργιο της αυθαιρεσίας που λαμβάνει χώρα στο κάτεργο GAMATO γνωστοποίησαν αρχικά σε συλλογικότητες που δραστηριοποιούνται στου Ζωγράφου τα προβλήματά τους.
Πλέον, στο δίκαιο αγώνα τους που αφορά κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο, έχουν συνταχθεί συνελεύσεις, καταλήψεις, ομάδες, πρωτοβουλίες κατοίκων από τις περιοχές του Ζωγράφου, της Καισαριανής, του Βύρωνα και του Παγκρατίου καθώς και τα σωματεία βάσης ΣΒΕΟΔ και ΣΣΜ.


GAMATO στην ανοχή
Οι εργασιακές συνθήκες που περιγράφουμε παραπάνω είναι υπαρκτές κι όσο κι αν μη θέλουμε να το πιστέψουμε γιατί μας χαλάει το μύθο περί “κράτους δικαίου” είναι πέρα για πέρα αληθινές. Οι συνάδελφοι στο GAMATO δεν είναι οι μόνοι εργαζόμενοι που βιώνουν παρόμοια καθεστώτα εργασίας. Τελικά, η Μανωλάδα είναι σε όλη την Ελλάδα. Πολλοί είναι οι λόγοι που ένα πλήθος εργαζόμενων υπομένουν φεουδαρχικές συνθήκες εργασίας. Πρώτα απ’ όλα η έλλειψη ταξικής συνείδησης που σε μετατρέπει από ελεύθερο, συγκροτημένο άτομο σε υπηρέτη, στη συνέχεια ο φόβος και ο εκβιασμός της ανεργίας σε συνθήκη καπιταλιστικής αναδιαρθρωσης, έπειτα η άγνοια όσο αφορά τα εναπομείναντα εργατικά δικαιώματα (δικαιώματα τα οποία κατακτήθηκαν και διατηρούνται με καθημερινούς αγώνες εντος και εκτός χώρων εργασίας) καθώς και η συστηματική προσπάθεια που γίνεται από την πλευρά των εργοδοτών και τους κράτους μέσω των μέσων μαζικής ενημέρωσης και της καταστολής ώστε ο κάθε εργαζόμενος να νοιώθει μόνος, να μην αναζητά συλλογικές απαντήσεις στη βάση και να παραμένει εξατομικευμένος.
Επίσης υπάρχει ο εκβιασμός των δεδουλευμένων που δεν καταβάλλονται, μια πραγματικότητα που συχνά μας αφοπλίζει και μας κάνει να σιωπούμε, μιας και σε παρόμοιες περιπτώσεις συνάδελφοι που αποχωρούν και δεν συγκροτούν συλλογικά την άμυνά τους καταλήγουν να μην πληρώνονται.
Όμως υπάρχει κι ένα σημείο που ο κόμπος φτάνει στο χτένι. Όταν τα εργατικά κεκτημένα και οι θυσίες αιώνων της τάξης μας μετατρέπονται σε κουρελόχαρτα, η σιωπή και η ανοχή παύουν να έχουν οποιοδήποτε νόημα. Οι εργαζόμενοι οφείλουμε να ορθώσουμε το ανάστημά μας σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο και να ανακτήσουμε την αξιοπρέπειά μας. Αντίστοιχα, στη περίπτωση του ταχυφαγείου GAMATO οι εργαζόμενοι συναντήθηκαν και δρουν από κοινού διεκδικώντας το αυτονόητο. Τα δεδουλευμένα μα πάνω απ’ όλα το δικαίωμά τους στην ατομική, συλλογική, εργατική, κοινωνική και ταξική αξιοπρέπεια.
Την ταξική αξιοπρέπεια του συλλογικού αγώνα που επαναφέρει στο προσκήνιο ένα εργατικό κίνημα αισιόδοξο, μαχητικό και νικηφόρο που δεν αποδέχεται την ηττοπάθεια και τον ωχαδερφισμό, ένα εργατικό κίνημα με το βλέμμα στραμμένο στις αγωνιστικές παρακαταθήκες της τάξης μας.

Ο αγώνας των συναδέλφων στο GAMATO μας αφορά όλους. Η ανασφάλιστη και κακοπληρωμένη εργασία, οι αυθαιρεσίες, η καταστρατήγηση της εργατικής νομοθεσίας (και όχι μόνο) είναι ο νέος άγραφος κανόνας και το ιερό δισκοπότηρο των αφεντικών ενώ η απειλή της απόλυσης έρχεται να συμπληρώσει τη γκροτέσκα “Γκουέρνικα” του ταξικού πολέμου σήμερα. Η πολυδιαφημισμένη “ανάπτυξη” που υπόσχονται πολιτικοί και τεχνοκράτες μέσω των παπαγάλων της ενημέρωσης στοχεύει να περάσει σαν οδοστρωτήρας από πάνω μας και γι’ αυτό θα μας βρίσκει συνεχώς απέναντί της.

Ενάντια στην εργοδοτική τρομοκρατία, στις απειλές, στους μπράβους και τους μαφιόζους οι συνάδελφοί μας θα κερδίσουν το σύνολο των δεδουλευμένων (νυχτερινά, έξοδα κίνησης, άδειες, αποζημιώσεις, δώρα και όλα τα ένσημα).



Οι απειλές και οι εργοδοτικές αυθαιρεσίες δε μας τρομάζουν, μας εξοργίζουν

Άμεση καταβολή των δεδουλευμένων Κανένας εργαζόμενος δεν είναι μόνος του Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας

Συνέλευση Αλληλεγγύης στους εργαζόμενους του GAMATO:

Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπων εργαζομέων του κλάδου του επισιτισμου, Συνέλευση Βάσης Εργαζομένων Οδηγών Δικύκλου, Συλλογος Εργαζομένων στα Φροντιστηρια Καθηγητών, Αναρχική συλλογικότητα “Μαύρο Δάσος”, Αυτοδιαχειριζόμενος Κοινωνικός Χώρος Βίλα Ζωγράφου, Πρωτοβουλία Αναρχικων- Αντιεξουσιαστών από τους Πρόποδες του Υμηττού, Πρωτοβουλία για ανεξάρτητο κέντρο αγώνα εργατών, Αυτόνομο σχήμα Φυσικομαθηματικού,*Αυτόνομη Συνέλευση Ζωγράφου,*Κατάληψη Ανάληψης,*Συνελευση ενάντια στα χαρατσια Βυρωνα, Καισαριανής, Παγκρατίου, Ζωγράφου,*Πρωτοβουλία κατοίκων Καισαριανής,*Συνέλευση κατοίκων Βύρωνα Καισαριανής Παγκρατίου

Υ.Γ. Στα τέλη Δεκεμβρη του 2014, στο ταχυφαγείο GAMATO αναρτήθηκε ανακοίνωση που πληροφορεί εργαζόμενους και καταναλωτές πως το καταστημα θα παραμείνει κλειστό λόγω εορτών μέχρι και τις 26 Ιανουαρίου, που “παρεμπιπτόντως” ειναι και η μέρα της τριμερούς συνάντησης στην επιθεωρηση εργασίας. Αναμένουμε τις εξελίξεις .

Αγώνας μέχρι την τελική δικαίωση








Δεκέμβρης 2014 – Γενάρης 2015