Σάββατο, 28 Ιουνίου 2014

NIKHΣΕ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΤΟ ΜΑΓΑΖΙ '' ΒΟΤΑΝΟΠΩΛΕΙΟ''!


Ο εναλλακτισμός στα Πετράλωνα πουλάει, τώρα μαθαίνει και να πληρώνει! 

Η συναδέλφισσα Δ.Π. εργαζόταν στην καφετέρια “Βοτανοπωλείο” στην πλατεία Μερκούρη, στα Άνω Πετράλωνα, για ένα χρόνο. Αρχές Μαρτίου, το πρώην αφεντικό της – εκδικητικά - δεν την έβαλε στο πρόγραμμα για δουλειά, μετά από απαίτησή της για τήρηση των ωραρίων, καταβολή των νόμιμων ωρομισθίων και ενσήμων και γενικότερα για βελτίωση των όρων εργασίας. Μετά από μερικές μέρες ύστερα από απαίτηση της ίδιας, ήρθε στα χέρια της και το χαρτί της απόλυσης. Τότε ξεκίνησε ο αγώνας της για διεκδίκηση όλων αυτών που της χρωστούσε ο ιδιοκτήτης του “Βοτανοπωλείου”. 
Το σωματείο σερβιτόρων μαγείρων, σε συνδυασμό με συλλογικότητες και αυτοδιαχειριζόμενους χώρους που υπάρχουν στην περιοχή, από την πρώτη στιγμή στάθηκε δίπλα στην Δ.Π. στηρίζοντας την με όποιο τρόπο μπορούσε. Από το ραντεβού στην επιθεώρηση εργασίας (όπου το αφεντικό δεν εμφανίστηκε), μέχρι την παρέμβαση στο “Βοτανοπωλείο”, η οποία ήταν μαζική και έδωσε στο αφεντικό να καταλάβει ότι μόνο αν ικανοποιούσε τις απαιτήσεις της θα “έβρισκε την ηρεμία του”.
 Οι αντιδράσεις του αφεντικού στην αρχή ήταν οι αναμενόμενες. Πανικός, σπασμωδικές αντιδράσεις και λασπολόγηση. Τις λίγες φορές που ήρθαμε σε επαφή μαζί του, μίλαγε για ψέματα και υπερβολές από την μεριά της συναδέλφισσας και μας διαβεβαίωνε ότι είναι νόμιμος και πως δεν έχει να φοβηθεί τίποτα. Η ρητορική του φάνηκε να πείθει και τους εργαζόμενους-ες της καφετέριας, οι οποίοι/ες έβγαλαν ανακοίνωση υπέρ του αφεντικού τους.
 Η κατάληξη όμως του αγώνα μας ήρθε ως η καλύτερη απάντηση και έδειξε πως οι μαζικές, κινηματικές διεκδικήσεις φέρνουν αποτέλεσμα. Κάτω από τον φόβο ενός συνεχόμενου συνδικαλιστικού αγώνα, το αφεντικό του “Βοτανοπωλείου” υποχώρησε και ικανοποίησε της απαιτήσεις της Δ.Π. μέχρι τελευταίου σεντ. Χωρίς τα συνηθισμένα παζάρια και διακανονισμούς. Με σκυμμένο το κεφάλι, έδωσε όλα τα χρήματα που χρωστούσε στην συναδέλφισσα και παραδέχτηκε το λάθος του, ζητώντας συγνώμη και δηλώνοντας ότι θα είναι τυπικός από δω και πέρα.
 Ξέρουμε πολύ καλά ότι τα αφεντικά δεν τα πιάνουν κρίσεις συνειδήσεως. Ξέρουμε ότι δε φοβούνται τα πρόστιμα και τους νόμους, αφού το κράτος έχει βάλει πλάτες στην ασυδοσία και τη βαναυσότητα που βιώνουμε. Ξέρουμε ότι το μόνο που φοβούνται είναι ο μαζικός, κινηματικός αγώνας των εργαζομένων. Ας είναι λοιπόν....
 Όσο δεν μας σέβονται, θα μας βρίσκουν μπροστά τους!
Όλες και όλοι μαζί μπορούμε να πάρουμε αυτά που μας ανήκουν!

Τετάρτη, 25 Ιουνίου 2014

ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ Η ΕΡΓΑΣΙΑΚΗ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΕΧΕΙ ΟΝΟΜΑ: Athinai Bistrot


Την Τετάρτη 18 Ιουνίου το σωματείο με την παρουσία αλληλέγγυων πραγματοποίησε μαζικό μοίρασμα κειμένου στην περιοχή της Ακρόπολης. 

Το κείμενο που μοιράστηκε:


ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ Η ΕΡΓΑΣΙΑΚΗ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΕΧΕΙ ΟΝΟΜΑ:
Athinai Bistrot
Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με άλλη μια περίπτωση εργοδοτικής αυθαιρεσίας στο καφέ-εστιατόριο Athinai bistro, στην άκρως τουριστική περιοχή της Αθήνας, στον πεζόδρομο Μακρυγιάννη. Τα αφεντικά του μαγαζιού Πέτρος και Λευτερης Παυλής προχώρησαν σε εκδικητικές απολύσεις την Δευτέρα του Πάσχα αφού οι συνάδελφοι τόλμησαν να ζητήσουν το δώρο τους τη Μ. Τετάρτη. Μάλιστα, το εν λόγω κατάστημα δεν είναι πρώτη φορά που απολύει αφού μέσα σε ούτε ένα χρόνο λειτουργίας του έχει απολύσει 6 συνολικά άτομα. 
 Η πρώτη απόλυση έγινε εντελώς απροειδοποίητα και μέσω τηλεφώνου σε συναδέλφισσα, η οποία τις προηγούμενες μέρες εν ώρα εργασίας ψυχολογικό πόλεμο για την ποιότητα της δουλειάς της. Μη έχοντας λάβει τα δεδουλευμένα , τα επιδόματα και δώρα που της αναλογούσαν προχώρησε σε καταγγελία στην επιθεώρηση εργασίας όπου κατά τη διάρκεια των διαδικασιών η εργοδοσία προσφέρθηκε να δώσει τα χρήματα που διεκδικούσε η συναδέλφισσα .Ωστόσο, τις επόμενες μέρες η στάση της εργοδοσίας άλλαξε με αποτέλεσμα να μην καταβληθούν ποτέ τα δεδουλευμένα ενώ κατέληξαν μέχρι και να στέλνουν υβριστικά μηνύματα στο κινητό της συναδέλφου. 
 Αφού έγιναν και άλλες απολύσεις, κάποιοι συνάδελφοι που μπήκαν σε διαδικασία διεκδικήσεων, αποζημιώθηκαν με βάση αυτά που απαιτούσαν. Στη συνέχεια η εργοδοσία του athinai bistro απολύει και τους επόμενους δύο συναδέλφους τη Δευτέρα του Πάσχα, στη λήξη της βραδινής τους βάρδιας λέγοντας τους ότι λήγει η συνεργασία τους χωρίς μάλιστα να υπάρχει ο παραμικρός λόγος απόλυσης. 
 Οι συνάδελφοι, ξέροντας τον χαρακτήρα και τον τρόπο που λειτουργούν τα αφεντικά, κατάλαβαν ότι η απόλυσή τους ήταν καθαρά εκδικητική, αφού λίγες μέρες πριν είχαν ζητήσει το δώρο του Πάσχα, καθώς και τις συμβάσεις εργασίας που δεν είχαν πάρει ποτέ στα χέρια τους. Επιπλέον, είχαν ήδη ανακαλύψει πως η εργοδοσία κολλούσε λιγότερα από μισά ένσημα από την πρώτη μέρα εργασίας τους εν αγνοία των εργαζομένων ,ενώ η απάντηση των αφεντικών ήταν πως κάτι τέτοιο είναι αυτονόητο για το μεροκάματο που έπαιρναν, παρόλο που οι ίδιοι είχαν προτείνει το μεροκάματο αυτό με ολόκληρα ένσημα.
 Την ίδια στιγμή που η “βαριά βιομηχανία” της Ελλάδας, ο επισιτισμός-τουρισμός, υπερπολλαπλασιάζει τα έσοδά του, γνωρίζουμε πως το 42% αύξηση της απασχόλησης που ευαγγελίζεται για τα επόμενα χρόνια θα προέρχεται από εργαζόμενους που βιώνουμε τον πιο βάρβαρο εργασιακό μεσαίωνα. Μαύρη εργασία ή στην καλύτερη ένα ένσημο τετράωρου, όλο και μικρότερα μεροκάματα, χωρίς ωράρια, απλήρωτα δώρα, υπερωρίες, βραδινά και πάντα με το τσεκούρι της απόλυσης σε όποιον σκεφτεί να ζητήσει τα αυτονόητα. Αυτό είναι το succes story των αφεντικών και η «ανάπτυξή» τους θα έρθει μέσα από τη μεγαλύτερη καταπάτηση των εργασιακών μας δικαιωμάτων και το ξεζούμισμά μας. 
 Οι συνάδελφοι από τη μέρα απόλυσής τους κινήθηκαν μαζί και θα διεκδικούν τα δικαιώματα τους μέχρι να δικαιωθούν. Το Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων προσπαθεί να είναι παρόν σε κάθε αγώνα που συμβαίνει, σε κάθε προσπάθεια να βελτιωθούν οι συνθήκες εργασίας μας. Το σωματείο μας λειτουργεί με οριζόντιες διαδικασίες όπου όλα τα μέλη του έχουν λόγο και ευθύνη για τις κινήσεις, το λόγο και τις πράξεις του. Δουλεύουμε σε έναν κλάδο όπου η εργασιακή κατάσταση του κάθε μαγαζιού επηρεάζει και τα υπόλοιπα και για αυτό για εμάς ο αγώνας κάθε εργαζόμενου/ης είναι αγώνας όλων μας. Τα αφεντικά συνεχώς επικαλούνται την «πιάτσα», δηλαδή το τί συνθήκες επικρατούν στα γύρω μαγαζιά και είναι ώρα να επικαλούμαστε τους δικούς μας αγώνες, τους αγώνες που δημιουργούνται από τα κάτω, από εμάς τους ίδιους.


  ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΑΜΕΣΗ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΔΕΔΟΥΛΕΥΜΕΝΩΝ

Πέμπτη, 19 Ιουνίου 2014

Ρεμπέτικο Γλέντι Οικονομικής Ενίσχυσης


Παρασκευή 20 Ιουνίου ρεμπέτικο γλέντι οικονομικής ενίσχυσης για την κάλυψη δικαστικών και ιατρικών εξόδων συναδέλφου μετανάστη που ξυλοκοπήθηκε από το αφεντικό του στο cafe Scherzo στο Μαρούσι.  

  ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 20 ΙΟΥΝΙΟΥ
 20:00 
 KATAΛΗΨΗ ΕΠΑΥΛΗΣ ΚΟΥΒΕΛΟΥ
 ΔΙΟΝΥΣΟΥ ΚΑΙ ΣΟΛΩΝΟΣ 
 ΜΑΡΟΥΣΙ

Τετάρτη, 11 Ιουνίου 2014

ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΣΤΗΝ PIZZA FAN!

ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΣΤΗΝ PIZZA FAN ΣΕΠΟΛΙΩΝ

Στις 4 Φλεβάρη 2014 πραγματοποιήθηκε το δικαστήριο της συναδέλφισσας Π.Π. για την ακύρωση της εκδικητικής της απόλυσης από το κατάστημα της Pizza Fan Σεπολίων. Η αγωγή της συναδέλφισσας περιελάμβανε επιπλέον την απαίτηση να αναγνωριστεί η υπαλληλική της ιδιότητα (απολύθηκε με αποζημίωση εργάτη) καθώς και οι πραγματικές ώρες και ημέρες εργασίας που -όπως έχει γίνει κανόνας στην εν λόγω αλυσίδα- ήταν περισσότερες από αυτές της σύμβασής της.
Η απόφαση της δίκης βγήκε στα μέσα Μαΐου. Ακύρωση της απόλυσης της συναδέλφισσας, πληρωμή μισθών υπερημερίας καθώς και ποσό για ηθική βλάβη. 10.500 ευρώ συνολικά. Η απόφαση αυτή αποτελεί μεγάλη νίκη όσον αφορά τα σωματεία ΣΒΕΟΔ και ΣΣΜ και τους αγώνες τους στην pizza fan. Νίκη και για όσες συλλογικότητες, ομάδες, άνεργους κι εργαζόμενους από άλλους κλάδους συμμετείχαν με τον τρόπο τους σε αυτούς τους αγώνες. Η απόφαση δικαιώνει νομικά πλέον τα λεγόμενα των σωματείων για την pizza fan Σεπολίων, που δεν απέχουν από τα λεγόμενα που ισχύουν για κάθε κατάστημα της pizza fan. Τέτοιες νίκες δείχνουν στα αφεντικά της pizza fan πως η αυθαιρεσία τους έχει όρια. Όταν κάποιο μέλος σωματείου κατόπιν διεκδικήσεων απολύεται, όμως παίρνει πίσω τη δουλειά, φαίνεται στους/στις υπόλοιπους-ες εργαζόμενους-ες πως τα σωματεία κερδίζουν αγώνες όταν παλεύουν και άρα είναι άξια εμπιστοσύνης. Επίσης φαίνεται πως τα καθεστώτα που το κάθε αφεντικό εφαρμόζει, μπορούν να ανατραπούν.
Αναμένουμε την εκδίκαση της υπόθεσης της Π.Π. στις 10/12 για τα δεδουλευμένα καθώς και της Ι.Μ. που εργαζόταν στο ίδιο κατάστημα στις 17/12.
ΕνημEρωση για τη δικη
Τα αφεντικά της Pizza Fan Σεπολίων, ονόματι Πρινάρης και Στρατουδάκη, επέλεξαν να εκπροσωπηθούν  από τον  κ. Μερεκούλια, τον δικηγόρο που χειρίζεται γενικότερα τις υποθέσεις της Pizza Fan και ο οποίος πολύ συχνά βρίσκεται σε δίκες και σε τριμερής συναντήσεις στην Επιθεώρηση Εργασίας για διάφορα αφεντικά του εν λόγω brand name. Όπως, μάλιστα, ο ίδιος έχει δηλώσει, είναι ο νομικός σύμβουλος της μητρικής εταιρείας, ο αρμόδιος να βγάζει κάθε φορά το φίδι από την τρύπα σε εργατικά ζητήματα που προκύπτουν στα καταστήματα franchise – παρόλο που στα καταστήματα αυτά υπεύθυνος για το προσωπικό είναι ο εκάστοτε εργοδότης.
Πέραν όμως της συγκεκριμένης επιλογής δικηγόρου (ή επιβολής κι ανάθεσης;) – και ό, τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται και να κάνει ξεκάθαρη τη σχέση και εξάρτηση, στρατηγική και χρηματική, καταστήματος και μητρικής – τα αφεντικά του καταστήματος Σεπολίων έσυραν στο δικαστικό μέγαρο πέντε από τους εργαζόμενους, είτε απειλώντας, είτε τάζοντας περισσότερες ώρες εργασίας, ώστε να καταθέσουν ψευδείς ένορκες μαρτυρίες λίγο πριν από την ημέρα της εκδίκασης της υπόθεσης. Όλοι και όλες τους κατέφθασαν  συνοδεία των αφεντικών, Πρινάρη και Στρατουδάκη, και όλη η διαδικασία πραγματοποιήθηκε υπό την εποπτεία τους. Από την πλευρά των σωματείων παρευρέθησαν μέλη από το Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων (ΣΣΜ) και ένα από τη Συνέλευση Βάσης Οδηγών Δικύκλων (ΣΒΕΟΔ) καθώς και η συνάδελφος Π.Π.
Κατά τη διάρκεια των καταθέσεων, τα αφεντικά δασκάλεψαν τους εργαζόμενούς τους να απαντήσουν καταφατικά σε όσα ρωτούσε η δικαστική υπάλληλος. Επίσης τους διέταζαν να μην σκύβουν το κεφάλι, ένδειξη προφανώς ντροπής, αλλά εκείνοι τους αγνόησαν κατά την παρουσία της συναδέλφου. Στις καταθέσεις τους, υπέγραψαν πως κανείς και καμία πότε δεν έχει δουλέψει παραπάνω ώρες και ημέρες από αυτό που αναγράφεται στη σύμβαση, πως στην πιτσαρία που εργάζονται τα αφεντικά τους είναι απολύτως τυπικά, πως απέλυσαν την Π.Π. για οικονομοτεχνικούς λόγους και πως έχουν δει την Π.Π. να δουλεύει σε κρεοπωλείο στην Ομόνοια (!!). Παρόλα αυτά, μία από τις ψευδομάρτυρες ζήτησε επιτόπου συγγνώμη στην Π.Π. ενώ μια δεύτερη της είπε πως το έκανε για να καταφέρει να πάρει σύνταξη. Σε προσωπικές κουβέντες που έγιναν κατόπιν με όλους τους, φάνηκε πραγματικά πως κανείς τους δεν είχε ιδέα τι υπέγραψε.
Την ημέρα της εκδίκασης της υπόθεσης, η αίθουσα ήταν γεμάτη με αλληλέγγυους-ες και η έκπληξη για τα αφεντικά της Pizza Fan δεν άργησε να έρθει. Μέλος του σωματείου ΣΒΕΟΔ που δουλεύει ακόμα στο κατάστημα Σεπολίων, συνάδελφος της Π.Π. για σχεδόν 1 ½ χρόνο, εμφανίστηκε λίγο πριν ξεκινήσει η δίκη και άφησε αποσβολωμένους αφεντικά και δικηγόρο. Η συνάδελφος Κ.Π. παρευρέθη και υπερασπίστηκε τα λεγόμενα της Π.Π. περιγράφοντας το αληθινό καθεστώς εργασίας  και την καθημερινή πραγματικότητα που επικρατεί σε αυτό το κατάστημα, τα όσα ζει και βλέπει η ίδια, την άκρατη εργοδοτική αυθαιρεσία και τις συνεχείς παραβιάσεις της εργατικής νομοθεσίας.
Στη συνέχεια παρουσιάστηκε ένας από τους ψευδομάρτυρες, αδερφός του ενός αφεντικού, ονόματι Μιχάλης Στρατουδάκης, ο οποίος προφανώς δεν είχε μάθει καλά το ποίημα του και έτσι, άδοξα υπέπεσε σε «λανθασμένες» για τα αφεντικά ειλικρίνειες. Ενώ, αρχικά, ισχυρίστηκε πως η Π.Π. απολύθηκε για οικονομοτεχνικούς λόγους και άρα το προσωπικό μειώθηκε, σε ερώτηση του προέδρου για τον αριθμό των εργαζομένων την παρούσα στιγμή στο μαγαζί, αυτός ισχυρίστηκε πως είναι μεγαλύτερος από αυτόν προ της απόλυσης της Π.Π.
Τα μέλη των σωματείων έθεσαν πολύ καλά στα αφεντικά της Pizza Fan και σε κάθε αφεντικό πως απέναντι τους δεν έχουνε φοβισμένα ανθρωπάκια να παρακαλάνε για τρία μεροκάματα. Αλλά έχουν ανθρώπους που στέκονται δίπλα στους συναδέλφους τους και που καταλαβαίνουν πως η λύση για τα προβλήματα της εξαθλίωσης που ζούμε δεν είναι να κάνουμε τα στραβά μάτια στα αφεντικά και τις παράλογες απαιτήσεις τους, αλλά να απαντάμε σε αυτούς συλλογικά.


Η αλληλεγγYη η συναδελφιKH στα αφεντικA φEρνει ταραχH!

Παρασκευή, 6 Ιουνίου 2014

ΚΑΠΟΙΕΣ ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΜΑΓΑΖΙ ΒΟΤΑΝΟΠΩΛΕΙΟ


Το σωματείο μας την Κυριακή 01/06 πραγματοποίησε παρέμβαση στο μαγαζί Βοτανοπωλείο για την υπόθεση της συναδέλφισσας Δ.Π. που εργαζόταν και απολύθηκε από το συγκεκριμένο κατάστημα. Η συναδέλφισσα, με την στήριξη του σωματείου, διεκδικεί δώρα, άδειες , επιδόματα που δεν της έχουν δοθεί καθώς και διαφορά ενσήμων. Μετά την παρέμβαση συντάχθηκε ένα κείμενο με τίτλο ‘’ Απάντηση στην παρέμβαση στο Βοτανοπωλείο΄’, το οποίο υπογράφουν εργαζόμενοι του μαγαζιού και με αφορμή αυτό πρέπει μάλλον να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα. 
     Το σωματείο δεν θέλει να μπει σε μια διαδικασία αντιπαράθεσης με συναδέλφους, στόχος μας είναι πάντοτε η αντιπαράθεση με τα αφεντικά για να βελτιώσουμε συλλογικά ως εργαζόμενοι τις ζωές μας, χωρίς βέβαια και ποτέ να επικροτούμε νοοτροπίες που αναπαράγουν εργοδοτικές αντιλήψεις. Κοινώς, μεγάλη χάρη θα κάνουμε στο αφεντικό του Βοτανοπωλείου αν αναλωθούμε σε μια τέτοια διαμάχη, ενώ ο ίδιος συνεχίζει να αρνείται να πληρώσει τα δεδουλευμένα της συναδέλφισσας Δ.Π..
Επειδή γράφτηκαν κάποια πράγματα περί ‘’εκβιαστικών και βιαστικών κινήσεων του σωματείου’’ θα θέλαμε να μιλήσουμε λίγο για τους καθημερινούς εκβιασμούς που αντιμετωπίζουμε από την πρώτη μέρα που πιάνουμε δουλειά σε ένα οποιοδήποτε μαγαζί. Ένας εκβιασμός συνεχής, που ξεκινά από τη στιγμή που προσλαμβάνεσαι και “συμφωνείς” να δουλεύεις με μισά ή καθόλου ένσημα, χωρίς επιδόματα και δώρα σε καθεστώς πλήρους ανασφάλειας και ανεργίας. Αυτό συνεχίζεται με τα ελαστικά ωράρια που σου επιβάλλονται, την ανοχή που κάνεις για να μη χάσεις τη δουλειά σου και φτάνει εώς την απόλυση , για τη διεκδίκηση των δεδουλευμένων.  
    Άλλωστε, δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις διεκδικήσεων, όπου μέσω της νομικής οδού  δικαιώνονται τα συμφέροντα των αφεντικών και προωθείται η εργοδοτική αυθαιρεσία. Όσο υπάρχουν νόμοι και παραθυράκια, όσο ο νόμος είναι το δίκιο του εργοδότη, από τα λίγα όπλα που μας απομένουν είναι η δημοσιοποίηση των διεκδικήσεων και οι μαζικές κινητοποιήσεις – παρεμβάσεις.
    Επίσης, συνολικά μιλώντας, ας πούμε δύο λόγια για το επιχείρημα των αφεντικών: ότι οι αγώνες και οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων , ‘’ δηλαδή οι παρεμβάσεις που κάνουνε, κλείνουν τα μαγαζιά’’. Είναι όμως έτσι; Η αλήθεια είναι όμως ότι παρόλο που κλαίγονται, τα αφεντικά τα ίδια κλείνουν τα μαγαζιά τους και όχι οι εργαζόμενοι. Ένα αφεντικό σήμερα μπορεί να κλείσει ένα μαγαζί εδώ και με τις αποταμιεύσεις που έχει κάνει τόσα χρόνια (π.χ παρακράτηση ενσήμων, δεδουλευμένων και δώρων από τους εργαζόμενους του) να ανοίξει ένα άλλο μαγαζί αύριο παραπέρα, αναλόγως τι τον συμφέρει επιχειρηματικά, χωρίς και την ενοχλητική ύπαρξη εργαζομένων στη δούλεψη του που να διεκδικούν. Άλλωστε, και σε περιόδους καλύτερης καπιταλιστικής ανάπτυξης για τα αφεντικά , η μόνιμη ρήση τους , ήταν και είναι, ότι ‘’ ζορίζονται και δεν βγαίνουν’’. Γιατί και πιο παλιά έδιναν αφειδώς αυξήσεις ,ολόκληρα ένσημα και δώρα, ή μας έβαζαν τόσα χρόνια συνεταίρους στα κέρδη τους; Εν τέλει, από πότε τα συμφέροντα τα δικά μας ως εργατών πρέπει να ταυτίζονται με τα συμφέροντα των αφεντικών μας;
       Το Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού δεν είναι κάτι το απρόσωπο: είμαστε εργαζόμενοι στον τεράστιο αυτό κλάδο, έχουμε βασικές ανάγκες και επιθυμίες και δουλεύουμε για να επιβιώσουμε, πολλές φορές κάτω από άσχημες συνθήκες. Στον λίγο προσωπικό χρόνο που μας απομένει, μαχόμαστε για να βελτιώσουμε τους όρους δουλειάς και τη ζωή μας συνολικότερα, τη δική μας και των συναδέλφων μας. Κι αυτό γιατί η κατάσταση που επικρατεί σε ένα μαγαζί επηρεάζει διαδοχικά και τα άλλα και η αδιαφορία μας ανοίγει την όρεξη των αφεντικών.
       Το σωματείο λειτουργεί με οριζόντιες διαδικασίες όπου όλα τα μέλη του έχουν λόγο και ευθύνη για το λόγο και τις πράξεις του και είναι ανοιχτό σε κάθε εργαζόμενο/η που θέλει να συλλογικοποιηθεί και να αγωνιστεί. Ο αγώνας κάθε εργαζόμενου/ης είναι αγώνας όλων. Όσο τα αφεντικά αυθαιρετούν και επιχειρηματολογούν με τη φράση “κοίτα,σε άλλα μαγαζιά είναι χειρότερα”,συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε σε κάθε μαγαζί , μέχρι να αλλάξουμε την “πιάτσα”.

ΕΜΕΙΣ ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ ΤΑ ΜΑΓΑΖΙΑ ΤΟΥΣ, ΕΜΕΙΣ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕ
ΤΑ ΠΑΝΤΑ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ



Πέμπτη, 5 Ιουνίου 2014

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟ "ΒΟΤΑΝΟΠΩΛΕΙΟ" (Α.ΠΕΤΡΑΛΩΝΑ)



Την Κυριακή 1 Ιουνίου πραγματοποιήθηκε παρέμβαση στο μαγαζί "Βοτανοπωλείο" στην πλατεία Μερκούρη στα Πετράλωνα με την παρουσία περίπου 50 ατόμων, συνθήματα και μοίρασμα κειμένων.
Ακολουθεί το σχετικό κείμενο. 



ΤΟ "ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟ" ΜΟΥ ΑΦΕΝΤΙΚΟ ΠΑΤΙΝΙ Μ'ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙ

Η συνάδελφος Δ.Π. δούλευε για εφτά μήνες στη καφετέρια «Βοτανοπωλείο», στην πλατεία Μερκούρη στα Άνω Πετράλωνα. Οι συνθήκες εργασίας της συμβάδιζαν με το πνεύμα της εποχής:
•Μη καταβολή ενσήμων τους πρώτους μήνες
•Μισά ένσημα για 8ωρη, 9ωρη, 10ωρη, ακόμα και 11ωρη εργασία
•Μη καταβολή υπερωριακού ωρομισθίου και ωρομισθίου αργίας
•Μη καταβολή επιδομάτων και δώρων
•Ελαστικότητα στα πόστα και υπερβολικός φόρτος εργασίας (έπρεπε να κάνει όλα τα πόστα ταυτόχρονα, και να βγάλει δουλειά τριών εργαζομένων)
•Εξοντωτικά ωράρια (ως και 11 ώρες), χωρίς διάλειμμα για ξεκούραση ή φαγητό (ούτε καν για να πάει τουαλέτα)
•Ελαστικό ωράριο (ανάλογα με την δουλειά που είχε το μαγαζί, την καλούσαν να έρθει μέχρι και 3 ώρες νωρίτερα, ενημερώνοντας την μισή ώρα πριν)
•Μη ικανότητα διαχείρισης του προσωπικού της χρόνου, αφού το πρόγραμμα εργασίας το όριζε το αφεντικό
•Μη παραχώρηση αναρρωτικής άδειας και άδειας εργασίας

Η έλλειψη σεβασμού των αφεντικών απέναντι στους εργαζόμενους είναι γνωστή, αλλά μερικές φορές το θράσος ξεπερνάει κάθε όριο. Η Δ.Π. είχε ζητήσει ήδη από τον Ιανουάριο να έχει ρεπό το τετραήμερο της 25ης Μαρτίου. To αφεντικό είχε συμφωνήσει , αλλά τελευταία στιγμή επειδή υπήρχε η εκτίμηση ότι θα έχει δουλειά την ημέρα της 25ης Μαρτίου, την έβαλε με το έτσι θέλω στο πρόγραμμα. Όταν η συναδέλφισσα του υπενθύμισε ό,τι είχαν συμφωνήσει, εκδικητικά την άφησε 10 μέρες χωρίς μεροκάματο.
Αυτό ήρθε παράλληλα με τον τραυματισμό της στον αυχένα μετά από μια βαριά 11ωρη βάρδια (Κυριακή 16 Μαρτίου). Η συναδέλφισσα παραπονέθηκε στο αφεντικό, ζητώντας να βελτιωθούν οι συνθήκες εργασίας και να της καταβληθούν τα νόμιμα. Η απάντηση τυπική, λες και βγήκε από το εγχειρίδιο του καλού αφεντικού, ήταν η εξής: «έτσι θα είναι η δουλειά από δω και πέρα, αν δεν μπορείς να ανταπεξέλθεις είναι δικό σου πρόβλημα».
Μετά την 10ήμερη «σωφρονιστική» άδεια, το αφεντικό την κάλεσε να μιλήσουνε. Της είπε ότι από την στιγμή που δεν είναι ικανοποιημένη με την δουλειά – ειδικά όταν αλλού είναι χειρότερα – δεν καταλαβαίνει γιατί συνεχίζει να έρχεται για δουλειά. Ως δια μαγείας, στο επόμενο πρόγραμμα το όνομα της δεν υπήρχε.
Η συναδέλφισσα διεκδικεί να της καταβληθούν όλες οι νόμιμες αποδοχές της, βάση του καθαρού ωρομισθίου της (5€/ώρα) και του πραγματικού χρόνου εργασίας της (και όχι του εικονικού που δηλώνει ο εργοδότης), όπως επίσης και να της κολληθούν τα ένσημα που αντιστοιχούν στα παραπάνω.
Το Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων προσπαθεί να είναι παρόν σε κάθε αγώνα στον κλάδο μας, σε κάθε προσπάθεια να βελτιωθούν οι συνθήκες εργασίας μας. Το σωματείο μας λειτουργεί με οριζόντιες διαδικασίες όπου όλα τα μέλη του έχουν λόγο και ευθύνη για τις κινήσεις, το λόγο και τις πράξεις του. Δουλεύουμε σε έναν κλάδο όπου η εργασιακή κατάσταση του κάθε μαγαζιού επηρεάζει και τα υπόλοιπα και για αυτό για εμάς ο αγώνας κάθε εργαζόμενου/ης είναι αγώνας όλων. Τα αφεντικά συνεχώς επικαλούνται την «πιάτσα», δηλαδή το τί συνθήκες επικρατούν στα γύρω μαγαζιά και είναι ώρα να επικαλούμαστε τους δικούς μας αγώνες, τους αγώνες που δημιουργούνται από τα κάτω, από εμάς τους ίδιους.
ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ Ο,ΤΙ ΜΑΣ ΑΝΗΚΕΙ

Δευτέρα, 2 Ιουνίου 2014

ΠΟΣΕΣ ΔΙΜΟΙΡΙΕΣ ΦΥΛΑΝΕ ΤΟ ΑΦΕΝΤΙΚΟ ΤΟΥ CAFE SCHERZO ΣΤΟ ΜΑΡΟΥΣΙ;

Το Σάββατο 31 Μαΐου πραγματοποιήθηκε παρέμβαση στο cafe Scherzo στο Μαρούσι με την παρουσία περίπου 100 αλληλέγγυων. Το μαγαζί είχαν περικυκλώσει αστυνομικές δυνάμεις που δε μας επέτρεψαν να πλησιάσουμε. Μείναμε για μία ώρα λίγα μέτρα από την είσοδο του μαγαζιού, φωνάζοντας συνθήματα έχοντας διμοιρίες ΜΑΤ απέναντί μας και δεκάδες αστυνομικούς να μας απωθούν. Συνάδελφοι πέρασαν και μοίρασαν κείμενα και τρικάκια. Tέλος, πέρασε πορεία έξω από το μαγαζί, που συνεχίστηκε στο κέντρο του Αμαρουσίου με μόνιμη τη συνοδεία δυνάμεων. 
Συμπέρασμα: Σωματεία βάσης και αλληλέγγυοι αποτρέπονται από το να διεκδικήσουν δεδουλευμένα συναδέλφου και να συγκεντρωθούν έξω από το μαγαζί αφεντικού που χρωστάει, δέρνει μετανάστες εργάτες και πυροβολάει δέκα φορές με καραμπίνα κατά τη διάρκεια παρέμβασης, στο πίσω μέρος του μαγαζιού.