Σάββατο, 20 Ιουλίου 2013

Σχετικά με την καταστολή του πάρτυ του σωματείου μας από την Αστυνομία




Την Παρασκευή 28/06 είχαμε προγραμματίσει το ετήσιο πάρτυ οικονομικής ενίσχυσης του σωματείου στο μπαλκονάκι του Λυκαβηττού. Ενώ είχαν ξεκινήσει οι προετοιμασίες στον χώρο, από τις 19.00 περίπου άρχισε να καταφθάνει πλήθος αστυνομικών δυνάμεων’(‘’Ζ’’ητάδες, ‘’Δ’’ελτάδες, ασφαλίτες, μέχρι και κλούβα με ΜΑΤ) με προεξάρχοντα και συντονιστή τον διοικητή του ΑΤ Εξαρχείων. Τα επιχειρήματα της παρουσίας τους ήταν ρευστά, καθώς άλλαζαν από ώρα σε ώρα. Στην αρχή μας ζήταγαν άδεια από τον Δήμο Αθηναίων, μετά διαπίστωναν ρευματοκλοπή και διατάραξη κοινής  ησυχίας (ενώ δεν έπαιζε καν μουσική) και στο τέλος ότι είχαν γίνει καταγγελίες από κατοίκους. Ταυτόχρονα, ενώ εξελισσόντουσαν όλα αυτά γινόταν αυστηρός έλεγχος και εξακριβώσεις σε κόσμο και αλληλέγγυους που ανέβαινε στον Λυκαβηττό για να στηρίξει την εκδήλωση. Κατόπιν όλων αυτών, ενώ η ώρα είχε περάσει και η αστυνομία δεν αποχωρούσε , πήραμε την απόφαση να αναβάλλουμε το πάρτυ, το οποίο προγραμματίζεται για  τον Σεπτέμβρη. Μπορούμε να βγάλουμε κάποια συμπεράσματα  από την συγκεκριμένη απαγόρευση,  παρ’ όλα αυτά για το συγκεκριμένο γεγονός θεωρούμε ότι στόχος δεν ήταν μεμονωμένα το σωματείο, αλλά  ότι αποτελεί ένα μέρος της συνολικότερης επίθεσης κράτους και αφεντικών.
  Αυτή την στιγμή εμείς οι εργάτες ζούμε και επιβιώνουμε  σε ένα περιβάλλον οξυμένης κρίσης των αφεντικών.   Τα αφεντικά για να ανταπεξέλθουν , μας λένε ότι πρέπει να δουλεύουμε σχεδόν τζάμπα (υποτίμηση εργασίας)ή και ότι πολλοί από εμάς περισσεύουμε, δηλαδή οι ικανότητες μας δεν τους χρειάζονται αυτή την στιγμή ( ανεργία). Επίσης, μας λένε, για να βγουν από αυτή την κρίση πρέπει να υπάρξει ‘’ ανάπτυξη’’, δηλαδή νέες business με μηδαμινό εργατικό κόστος. Tο δίπτυχο υποτίμηση εργασίας-    ανάπτυξη  για την αντιμετώπιση της κρίσης ολοκληρώνεται με την συνεχή  παρουσία της αστυνομίας πάνω από τα κεφάλια μας, μέσα στις πλατείες μας, σε κάθε εργατική διεκδίκηση. Καταστέλλοντας όλους εμάς , προσπαθούν να επιβάλλουν  τον νόμο και την τάξη τους, προληπτικά και αναγκαία. Όσον αφορά στην ανάπτυξη , μέσα σε αυτά τα σχέδια είναι και η ανάπλαση, δηλαδή η πλήρης εμπορευματοποίηση  του’’ ιστορικού’’ και ευρύτερου κέντρου της Αθήνας. Δουλειές που ανοίγονται για τα αφεντικά με μεσιτικά real estate, με ζώνες κατανάλωσης και διασκέδασης, με κάθε είδους και λογιών μαφίες και φασίστες κ.α..Ταυτόχρονα όμως , στο ευρύτερο κέντρο της Αθήνας κινείται και υπάρχει ένα μεγάλο μέρος του αυτοοργανωμένου και ανταγωνιστικού κινήματος. Αυτές οι δομές όχι μόνο δεν κινούνται σε αυτή την λογική της ‘’ανάπτυξης’ ’των αφεντικών  αλλά  μπαίνουν ταυτόχρονα και σαν ανάχωμα στα σχέδια εξάπλωσης των φασιστών και στις επιθέσεις που γίνονται εναντίον των μεταναστών. Γιατί το να εργαζόμαστε συλλογικά χωρίς άμεσα ανταλλάγματα και υλικά οφέλη  στα κοινωνικά εγχειρήματα, στις συνελεύσεις, στις καταλήψεις, στα σωματεία βάσης για την συλλογική μας ανατίμηση και την υπεράσπιση της τάξης μας, , είναι  αγκάθι για τα αφεντικά. Είναι ενάντια στη  λογική και τα σχέδια τους, είμαστε πρόβλημα, πρέπει να μας καταστείλλουν.
Ως σωματείο, στα 7 περίπου χρόνια δράσης μας έχουμε αποφασίσει ότι δεν θέλουμε να έχουμε καμία σχέση με την ΓΣΣΕ και τον καθεστωτικό συνδικαλισμό που αυτή εκπροσωπεί, γιατί θεωρούμε ότι δεν εκφράζει τα εργατικά συμφέροντα, αλλά αντιθέτως τα συμφέροντα των αφεντικών. Βάσει αυτής της λογικής, δεν συμμετέχουμε και στην εργοδοτική, ουσιαστικά ομοσπονδία του κλάδου ούτε παίρνουμε κανενός είδους χρηματοδότηση από το κράτος ή από οποιονδήποτε φορέα. Τα έξοδα που έχουμε σαν σωματείο τα βάζουμε από την τσέπη μας εμείς οι ίδιοι ( με μηνιαίες συνδρομές): ενοίκια γραφείων, λογαριασμοί ,μπροσούρες, φυλλάδια, αφίσες κ.α..  Έξοδα αναγκαία για να μπορούμε να συναντιόμαστε με συναδέλφους και να αλληλοστηριζόμαστε, να δρούμε και να παρεμβαίνουμε στους εργασιακούς χώρους του κλάδου που δουλεύουμε. Επειδή όμως τα λεφτά από την τσέπη μας μέχρι στιγμής δεν φτάνουν, πραγματοποιούμε και ένα πάρτυ οικονομικής ενίσχυσης τον χρόνο. Έτσι , στο πλαίσιο αυτό είναι αλήθεια, ότι η επαφή που είχαμε σαν σωματείο με τους ελεύθερους χώρους (Λόφος του Στρέφη μέχρι και πέρυσι, Λυκαβηττός φέτος) ήταν εργαλειακής χρήσης, για να γίνει το πάρτι δηλαδή και να καλυφθούν τα ετήσια έξοδα. Περιστατικά  όπως αυτά της απαγόρευσης σε εμάς της διεξαγωγής του πάρτυ στον Λυκαβηττό αλλά και της καταστολής που υπάρχει και στον Λόφο του Στρέφη φέτος, ανοίγουν αναγκαστικά στο εσωτερικό μας (αλλά και στο εσωτερικό άλλων συλλογικοτήτων), μια μεγάλη κουβέντα γύρω από τους ελεύθερους χώρους. Άλλωστε, η χρήση , η υπεράσπιση και η αξιοποίηση των ελεύθερων – δημόσιων χώρων είναι θέμα που πρέπει να μας απασχολήσει συνολικά σαν ανταγωνιστικό κίνημα στο αμέσως επόμενο διάστημα.
ΟΤΑΝ Η ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΟΜΟΣ, H ANΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΘΗΚΟΝ!
                                                                                                                                                           
Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού

Τρίτη, 16 Ιουλίου 2013

Απεργιακή συγκέντρωση - πορεία Τρίτη 16-07

Με ταξική αλληλεγγύη και οργάνωση στα σωματεία βάσης, πολεμάμε αφεντικά και φασίστες

Προσυγκέντρωση : Πατησίων και Στουρνάρη γωνία στις 11.00 π.μ.

Τετάρτη, 3 Ιουλίου 2013

Συγκέντρωση Διαμαρτυρίας και Αλληλεγγύης στον Αγώνα των Εργαζομένων της ΕΡΤ



ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΜΕΣΩΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ,  
Φραγκούδη 11 & Αλεξάνδρου Πάντου, Καλλιθέα – Προσυγκέντρωση: πεζόδρομος Παντείου Πανεπιστημίου

ΤΕΤΑΡΤΗ 3 ΙΟΥΛΙΟΥ ΣΤΙΣ 12ΜΜ

Μετά την πραξικοπηματική απόφαση για το κλείσιμο της ΕΡΤ στις 11 Ιουνίου, οι εργαζόμενοι της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης παραμένουν μέχρι σήμερα στις εγκαταστάσεις της Αγ. Παρασκευής, κρατώντας ζωντανό το πρόγραμμα και διεκδικώντας να μην απολυθεί ούτε ένας από τους εργαζόμενους που πέταξε στον δρόμο η δικομματική πλέον κυβέρνηση. Μάλιστα, με συνεχείς συνελεύσεις τους και ψηφίσματα διατρανώνουν την απόφασή τους να μην δεχτούν τις 2.656 απολύσεις, ζητώντας συγχρόνως την κατάργηση της σχετικής Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου και της Κοινής Υπουργικής Απόφασης που βάζει λουκέτο στην ΕΡΤ, όπως και τη μόνιμη αποκατάσταση του σήματος και των πομπών της ΕΡΤ.

Στο πλαίσιο αυτό εξακολουθούν να διαχειρίζονται μόνοι τους το πρόγραμμα σε τηλεόραση, ραδιόφωνο και ίντερνετ, στέλνοντας το μήνυμα της αποφασιστικότητάς τους, ακόμη και μπροστά στο ενδεχόμενο της αστυνομικής εκκένωσης. Ήδη, εξάλλου, το κράτος, μέσω του προσωρινού εκκαθαριστή, υπουργού Οικονομικών Γ. Στουρνάρα, έχει απειλήσει ευθέως με εκκένωση προκειμένου να γίνουν οι απαιτούμενες ενέργειες για το οριστικό νομικό κλείσιμο και τη μετάβαση στον νέο φορέα, σύμφωνα με τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς. Την ίδια στιγμή, μετά και το συκοφαντικό σάλπισμα του κυβερνητικού εκπροσώπου Σ. Κεδίκογλου, εκτοξεύονται τόνοι λάσπης συλλήβδην κατά των εργαζομένων της ΕΡΤ από τα ιδιωτικά ΜΜΕ, τα οποία επιχειρούν να διαμορφώσουν το έδαφος για τη θετική κοινωνικά υποδοχή του κλεισίματος.

Δεν είναι τυχαίο, επιπλέον, ότι ρόλο διαπραγματευτή προκειμένου να «ξεκουμπιστούν» οι εργαζόμενοι από το ραδιομέγαρο έχει αναλάβει ο γνωστός και μη εξαιρετέος «συνάδελφος» των αφεντικών των ΜΜΕ (και δη των πασοκικών) και των πολιτικών διαχειριστών του συστήματος, Παντελής Καψής. Ήδη, μάλιστα, ως νέος υφυπουργούς δημόσιας ραδιοτηλεόρασης, έχει δείξει τα διαπιστευτήρια του σε δύο διαδοχικές συναντήσεις με τους εργαζόμενους, καθιστώντας σαφές ότι «οι απολύσεις δεν ανακαλούνται». Ταυτόχρονα, ως άξιος διαμεσολαβητής, πετάει με μαεστρία το τυράκι του Σαμαρά για δίμηνες ή τρίμηνες συμβάσεις για 2.000 εργαζόμενους στον μεταβατικό φορέα μέχρι τη δημιουργία του νέου ο οποίος, όπως ρητώς επεσήμανε στους εκπροσώπους εργαζομένων, θα λειτουργήσει με το μισό κόστος της ΕΡΤ και φυσικά τους μισούς, και αν, εργαζόμενους. Στον ίδιο σχεδιασμό εντάσσεται και η υπαγωγή του νέου φορέα στη Γενική Γραμματεία Μέσων Ένημέρωσης, την κρατική δηλαδή υπηρεσία για τη δημόσια ενημέρωση. Επικεφαλής της Γραμματείας δεν είναι άλλος από τον «ντούτσε» Σ. Κεδίκογλου, που έβγαλε το διάγγελμα-οχετό κατά των εργαζόμενων της ΕΡΤ στις 11 Ιουνίου…

Ο αγώνας των εργαζομένων στην ΕΡΤ βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή, όχι λόγω της αναπόφευκτης εξάντλησης μετά από 23 μέρες κατειλημμένης και αυτοδιαχειριζόμενης ΕΡΤ, αλλά κυρίως εξαιτίας της κυβερνητικής αδιαλλαξίας και της δεδομένης αύξησης της πίεσης προς τους εργαζόμενους, ακόμη και με μεθοδεύσεις σαν το κόψιμο των τηλεφωνικών γραμμών από τις εταιρείες Forthnet και (όπως αναμένεται εντός των ημερών) Cosmote. Δεν είναι μόνο η εικόνα της σαμαρικής «σιδηράς πυγμής» που θα πληγεί σε ενδεχόμενη κυβερνητική υποχώρηση, αλλά κυρίως τι θα σηματοδοτήσει για την εργατική τάξη και την κοινωνία μια μικρή νίκη του αναχώματος στην Αγ. Παρασκευή, τη στιγμή, μάλιστα, που η επίθεση θα συνεχιστεί με νέα μέτρα και μνημόνια, τα οποία ήδη προετοιμάζονται επικοινωνιακά, καθώς και μέσω της συμφωνημένης διάλυσης του μισού τουλάχιστον δημόσιου τομέα. Δρομολογημένος, άλλωστε, είναι ο οδοστρωτήρας των απευθείας απολύσεων και της διαθεσιμότητας, ο οποίος θα περάσει συντόμως και σε μαζική κλίμακα πάνω (και) από τα κορμιά των εκπαιδευτικών και των υπαλλήλων στους δήμους, όπως και των εργαζόμενων στους επόμενους οργανισμούς ή ΔΕΚΟ που θα εκτελεστούν στο μνημονιακό απόσπασμα.

Περισσότερο από κάθε στιγμή, η αλληλεγγύη που εκφράστηκε από το πρώτο λεπτό στον αγώνα των εργαζόμενων της ΕΡΤ πρέπει να ενισχυθεί και να διαχυθεί σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερα τμήματα στη βάση της κοινωνίας. Η θατσερική πυγμή, η αδυσώπητη καταστολή ενάντια σε όποιον αντιστέκεται, είναι ό,τι έχει απομείνει ως εργαλείο επιβολής ενός κράτους έκτακτης ανάγκης που αποφασίζει και διατάζει: από τη μαζική απόλυση 2.656 εργαζόμενων της ΕΡΤ, τις καταστροφικές «επενδύσεις» για το περιβάλλον και τη ζωή των κατοίκων στη Χαλκιδική, έως την απαγόρευση των διαδηλώσεων και των συναθροίσεων σε δημόσιους χώρους και πλατείες, μέχρι την εξωφρενική –ακόμη και για το αστικό δικαιϊκό σύστημα– παράταση της χωρίς δίκη προφυλάκισης του απεργού πείνας Κώστα Σακκά στα τρία χρόνια.

Η από κοινού οργάνωση των αγωνιζόμενων, ντόπιων και μεταναστών, στη βάση της κοινωνίας και η αλληλεγγύη μεταξύ των εκμεταλλευόμενων και καταπιεσμένων ομάδων και τάξεων, είναι ο μόνος δρόμος αντίστασης. Με τις αρχές αυτές ως πυξίδα, καλούμε σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας και αλληλεγγύης στον αγώνα των εργαζομένων της ΕΡΤ, έξω από τη Γενική Γραμματεία Μέσων Ενημέρωσης, (Φραγκούδη 11 & Αλεξάνδρου Πάντου, Καλλιθέα, πλησίον Παντείου Πανεπιστημίου), απαιτώντας:

Καμία απόλυση εργαζομένου στην ΕΡΤ
Να ικανοποιηθούν τα αιτήματα των εργαζόμενων για κατάργηση της ΠΝΠ και της ΚΥΑ που βάζει λουκέτο στην ΕΡΤ, όπως και για μόνιμη αποκατάσταση του σήματος και των πομπών της ΕΡΤ 
Aναδημοσίεσυση από http://www.katalipsiesiea.blogspot.gr/