Πέμπτη, 14 Μαρτίου 2013

ΑΦΙΣΑ ΠΟΥ ΚΟΛΛΙΕΤΑΙ & ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΜΟΙΡΑΖΕΤΑΙ ΣΤΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ '' ΓΡΗΓΟΡΗΣ''




ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ ΣΤΟΝ «ΓΡΗΓΟΡΗ»
 Συνάδελφε/ συναδέλφισσα,
 Καταρχήν να σου πούμε ότι εμείς που σου μοιράζουμε αυτό το κείμενο είμαστε συνάδελφοι και κάνουμε τις ίδιες δουλειές (μπουφετζήδες, μάγειρες, σερβιτόροι κ.α.) στις ίδιες άθλιες συνθήκες που δουλεύεις και εσύ. Αποφασίσαμε πριν από έξι περίπου χρόνια να φτιάξουμε σωματείο εργαζομένων στον επισιτισμό, γιατί είδαμε ότι τόσα χρόνια δεν πάει άλλο να μας πατάνε στον λαιμό τα αφεντικά και ότι πρέπει να οργανωθούμε και εμείς. Δεν επιχορηγούμαστε από κανέναν θεσμό ή κόμμα, δεν έχουμε κανένα κέρδος από αυτό, ότι κάνουμε το πληρώνουμε από την τσέπη μας και λειτουργούμε μόνο για τα δικά μας εργατικά συμφέροντα. Επίσης, θέλουμε να σε ενημερώσουμε ότι:
 Η συναδέλφισσα Β.K. εργαζόταν σε franchise κατάστημα του ομίλου Γρηγόρης επί της οδού Mαρασλή στον Ευαγγελισμό για 4 χρόνια. Πριν από περίπου 2-3 μήνες, της ζητήθηκε να υπογράψει ατομική σύμβαση με την οποία μειώνεται ο μηνιαίος μισθός της στο 30% των αποδοχών της. Το ίδιο συνέβη και στους συναδέλφους της.
 Όταν η συναδέλφισσα αρνήθηκε να υποβαθμίσει την εργασία και τη ζωή της, τότε ξεκίνησαν οι απειλές της εργοδοσίας για απόλυση και μη καταβολή του συνόλου των οφειλόμενων δεδουλευμένων. Και όλα αυτά επειδή η Β.Κ. στράφηκε ενάντια στις ατομικές συμβάσεις που μας επιβάλλουν τα αφεντικά μας σε συνεργασία με το κράτος. Με την αποφασιστικότητα, την κινηματική της διάθεση (η θέλησή της, δηλαδή η διεκδίκηση των δικαιωμάτων της να μην είναι μόνο δική της υπόθεση αλλά όλων των εργαζόμενων του κλάδου), καθώς και με τη συνδιαμόρφωση και συνδιοργάνωση παρεμβάσεων, πίεσης και αγώνα με το Σωματείο σερβιτόρων μαγείρων, καταφέραμε να δείξουμε ότι η αλληλεγγύη μεταξύ των εργαζομένων, το μόνο που μπορεί να φέρει είναι νίκες, άλλοτε μικρές και άλλοτε μεγάλες.
 Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η συναδέλφισσα συνέχισε να δουλεύει, παρ' όλο που είχε προηγηθεί η προφορική και έπειτα η γραπτή απόλυσή της. Επίσης, μέχρι να φτάσει η διαδικασία απόλυσης στην τελική της μορφή, συμμετείχε στις παρεμβάσεις που έκανε το σωματείο στο κατάστημα με στόχο την καταβολή των δεδουλευμένων και την επαναπρόσληψή της. Έτσι καταφέραμε όλοι μαζί (η Β. Κ., το Σωματείο σερβιτόρων μαγείρων και οι αλληλέγγυοι από άλλα σωματεία βάσης) να πάρει η συναδέλφισσα την 1η δόση των οφειλών που της ανήκουν (απλήρωτες υπερωρίες, δώρα, επιδόματα, Κυριακές, βραδινά) και την αποζημίωση απόλυσης, ποσά τα οποία φτάνουν στο ύψος των 4.000 ευρώ συνολικά. Εννοείται πως θα στηρίξουμε τη συναδέλφισσα μέχρι να της καταβάλουν τα αφεντικά το σύνολο των οφειλομένων.
 Η συναδέλφισσα, παρ' όλη την πίεση που δέχτηκε όλο αυτόν τον καιρό, αποφάσισε να επιμείνει στην διεκδίκηση των δεδουλευμένων της και να αγωνιστεί ενάντια στις ατομικές συμβάσεις έξω από το μαγαζί στο οποίο δούλευε επί 4 χρόνια. Έτσι απέσυρε το αίτημα της επαναπρόσληψης (ακόμα κι αν πάλεψε για αυτό 2 μήνες με τη στήριξη του σωματείου) όχι γιατί το θεωρεί χαμένο αγώνα, αλλά γιατί αρνείται μετά από 4 χρόνια συνεχούς εργασίας στο ίδιο κατάστημα να υποβαθμίσει κι άλλο την εργασιακή της αξιοπρέπεια και εν τέλει το επίπεδο της επιβίωσής της. Παρ' όλα αυτά άνοιξε αξιοπρεπώς το ζήτημα των ατομικών συμβάσεων δίνοντας έτσι δύναμη και διάθεση αγωνιστικότητας σε όλους τους αλληλέγγυους που βρέθηκαν δίπλα της στις παρεμβάσεις συμπεριλαμβανόμενου του σωματείου με το οποίο προχώρησαν από κοινού στην οργάνωση των παρεμβάσεων.
 Γνωρίζουμε καλά ότι θα ξανααντιμετωπίσουμε ζήτημα ατομικής σύμβασης στον επόμενο εργαζόμενο που θα σηκώσει κεφάλι και θα ζητήσει τη στήριξη του σωματείου, όπως γνωρίζουμε ότι κάθε φορά αναβαθμίζουμε τον αγώνα μας και γινόμαστε όλο και πιο ανεπιθύμητοι στα αφεντικά λόγω των νικών που καταφέρνουμε με όπλα μας την αγωνιστικότητα, την αποφασιστικότητα και την αλληλεγγύη.

 Όμιλος Εταιριών Εστίασης «Γρηγόρης»

 39 χρόνια εμπειρίας στον χώρο της εστίασης, 250 καταστήματα σε Ελλάδα, Κύπρο, Ρουμανία, Αλβανία και 17 χρόνια εμπειρία στο χώρο του franchise. Το σχέδιο έχει ως εξής: Ίδια επωνυμία, ίδιοι καφέδες, ίδιες τυρόπιτες, ίδιοι οικονομικοί σύμβουλοι και εργατικές συνθήκες όπως βολεύει το κάθε αφεντικό είτε μητρικής είτε franchise. Μεταξύ των αφεντικών του ομίλου και των υποκαταστημάτων υπάρχει επικοινωνία, κέρδος εις βάρος των εργαζομένων, έλεγχος και υποστήριξη μεταξύ τους. Μη γελιόμαστε, άλλωστε, όλα τα καταστήματα τέτοιων μεγάλων αλυσίδων χρειάζονται ένα γενναίο αρχικό κεφάλαιο για να ανοίξουν. Μια βόλτα στο site του ομίλου ΓΡΗΓΟΡΗΣ θα μας δείξει το μέγεθος του κεφαλαίου που έχει το κάθε αφεντικό για να ανοίξει ένα μαγαζί. Φυσικά το κέρδος που επιφέρει στη συνέχεια από την εκμετάλλευση του εργατικού δυναμικού δεν συμπεριλαμβάνεται στη δημόσια σελίδα του ίντερνετ. Αυτό, για να μη μας κλαίγονται ότι είναι μικροαφεντικά, ότι έχουν δάνεια και υποχρεώσεις και ότι πλήττονται το ίδιο και αυτοί από την κρίση όσο και εμείς. Στην τελική, τα συσσωρευμένα κέρδη τους τόσων χρόνων, τότε που «οι δουλειές προ κρίσης πήγαιναν καλά» τα μοιραστήκαμε μαζί τους ή πάντα μας έδιναν μειωμένα ένσημα (αν μας έδιναν) και αναξιοπρεπείς μισθούς;
 Αναρωτηθήκαμε όμως ποτέ γιατί η μητρική εταιρεία του Γρηγόρη έχει στην ιδιοκτησία της μόνο 2-3 καταστήματα και τα άλλα τα εκμεταλλεύεται με το καθεστώς franchise; Για τα μεν αφεντικά των franchise ισχύει η κοινή διαφήμιση, κοινή χρήση του εμπορικού ονόματος και της επωνυμίας, μαζικές παραγγελίες στην μητρική άρα και χαμηλό κόστος αγορών. Η δε μητρική εισπράττει εύκολα ένα εγγυημένο εισόδημα γιατί υποχρεώνει τα καταστήματα να αγοράζουν και να πουλάνε μόνο τα δικά της προϊόντα, άρα όλοι είναι ικανοποιημένοι. Κι όσο για μας, σαν εργαζομένους σε αυτά τα μαγαζιά, μας κρατάνε κατακερματισμένους και διαχωρισμένους σε κάθε μαγαζί, χωρίς κοινή επικοινωνία, με διαφορετικά αφεντικά ο καθένας. Γιατί είναι άλλο σε 250 καταστήματα να υπάρχει κοινό αφεντικό, ίδιες συνθήκες εργασίας, ίδιοι μισθοί, γιατί τότε μπορεί να υπάρξει και από την μεριά μας συλλογικοποίηση και συνειδητοποίηση των κοινών μας συμφερόντων, σαν εργατών. Και αυτό είναι κάτι που δεν το θέλουν με τίποτα τα αφεντικά, είναι κάτι που το δουλεύουν στρατηγικά όχι ο μόνο ο Γρηγόρης και τα franchise αφεντικά του, άλλα όλες οι μεγάλες αλυσίδες εστίασης (βλ. Goody’s, Everest, κ.α.). Στους υπολογισμούς των τεράστιων κερδών τους και στα οικονομικά προγράμματα που συντάσσουν από κοινού μητρικές και υποκαταστήματα δεν χωράνε και δεν τους συμφέρουν αυξημένα εργατικά κόστη και αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας των εργαζομένων τους.
 Και τι θα γινόταν όμως αν σπάζαμε τους διαχωρισμούς που τεχνητά θέλουν να μας επιβάλλουν τα αφεντικά; Εργαζόμενοι σε μητρικές ή franchise, σε αυτό ή στο παραδίπλα κατάστημα, σε Γρηγόρη ή στα Everest; Και αν το προχωρούσαμε κι άλλο, καινούριος ή παλιός στη δουλειά, σερβιτόρος ή στην κουζίνα, ντόπιος ή μετανάστης; Το παράδειγμα του αγώνα της συναδέλφισσας Β. δείχνει ξεκάθαρα ότι όταν όταν σπάμε αυτούς τους διαχωρισμούς μπορούμε να έχουμε απτά αποτελέσματα, που να βελτιώνουν το επίπεδο των ζωών μας, με άμεσα και υλικά συμφέροντα. Αρκεί να τοποθετούμε αυτά μπροστά, τα δικά μας εργατικά συμφέροντα!

 Αν σε ενδιαφέρει να συμμετέχεις στους αγώνες του Σωματείου, να αντιμετωπίσεις τυχόν εργασιακά προβλήματα, να βοηθηθείς αλλά και να σταθείς αλληλέγγυος σε άλλους συναδέλφους σου, μέλη του σωματείου βρίσκονται κάθε Δευτέρα 18.00 με 20.00 στα γραφεία, ενώ κάθε Τετάρτη στις 13.30 πραγματοποιείται η τακτική συνέλευση.

 Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού
 Λόντου 6 και Μεσολογγίου, Εξάρχεια
 Τηλ. 6997 736504 / 2103820537
 somateioserbitoronmageiron.blogspot.com
 ssm.info@gmail.com

Δεν υπάρχουν σχόλια: