Κυριακή, 8 Δεκεμβρίου 2013

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΕ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΚΑΙ ΜΠΡΑΒΟΥΣ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ



ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΕ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΚΑΙ ΜΠΡΑΒΟΥΣ  ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ

Η παρουσία μπράβων σε μαγαζιά και η χρησιμοποίησή τους για την επίλυση των διαφορών δεν είναι άγνωστη σε όλους/ες όσους/ες δουλεύουμε στα κάτεργα του επισιτισμού.Με αυτή τη συνθήκη έχουν έρθει αντιμέτωποι πολλοί συνάδελφοί μας και συγχρόνως και εμείς ως σωματείο σε διάφορους εργατικούς αγώνες και παρεμβάσεις. Η συνήθης πρώτη αντίδραση των εργοδοτών, από τον καθωσπρέπει εστιάτορα της γειτονιάς, από τον ιδιοκτήτη club μέχρι και το «εναλλακτικό» αφεντικό των «ψαγμένων» καφέ μπαρ, είναι να πληρώσει τα τσιράκια του σε μια προσπάθεια εκφοβισμού, αντί  να πληρώσει για τα δεδουλευμένα (για να μην παίρνουμε και θάρρος!)
Πρόσφατο παράδειγμα, 28χρονος ξυλοκοπείται μέχρι θανάτου μετά από αντιπαράθεση για την καταβολή δεδουλευμένων εργαζόμενης σε εστιατόριο της Ομόνοιας.
 Δρώντας όμως συλλογικά μέσα από οριζόντια οργάνωση ποτέ δε φοβηθήκαμε, αλλά αντίθετα μπορέσαμε να υπερασπιστούμε τους αγώνες μας και να κερδίσουμε τις καθημερινές μας μάχες.Η συμμετοχή μας ως εργάτες/εργάτριες στο σωματείο βάσης του κλάδου, το Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού, πιστεύουμε ότι ανήκει σε αυτή την προοπτική.Μέσα από οριζόντιες διαδικασίες, χωρίς αρχηγούς και ειδικούς, αναπτύσσουμε την ταξική μας συνείδηση και αλληλεγγύη, τονώνουμε την ταξική μας αυτοπεποίθηση και οργανώνουμε τη δράση μας απέναντι σε μικρά και μεγάλα αφεντικά.
Κι αν θεωρούν ότι μπορούν να μας τρομάξουν, η απάντησή μας θα είναι η συλλογική μας δράση, που νικάει τον φόβο. Και αν δε μας σέβονται πρέπει να αρχίσουν  να μας φοβούνται.Να ανακόψουμε  την βία και την  επίθεση των αφεντικών.Να διεκδικήσουμε τις ζωές μας.



Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού

Παρασκευή, 22 Νοεμβρίου 2013

Δεν είναι τυχαίο ή μεμονωμένο περιστατικό

Τα αφεντικά μαζί με τους μπράβους τους εκβιάζουν, τρομοκρατούν, μέχρι και δολοφονούν στα κάτεργα του επισιτισμού!

Με αφορμή την δολοφονία του 28 χρονου, που συνόδευε φίλη του που διεκδικούσε δεδουλευμένα από την επιχείρηση,  από το αφεντικό και τον μπράβο του  εστιατόριου της οδού Γερανίου 44, αποφασίσαμε να συγκεντρωθούμε χτες το βράδυ στην συμβολή των οδών Αγ. Κωνσταντίνου και Γερανίου. Με την στήριξη και αρκετών αλληλέγγυων απλώσαμε πανό, πετάξαμε τρικάκια και φωνάχτηκαν αρκετά συνθήματα σαν μια πρώτη αντίδραση απέναντι στο γεγονός.



Κυριακή, 3 Νοεμβρίου 2013

ΕΚΤΑΚΤΩΣ

ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ 4-11 ΣΤΙΣ 18.00 ΜΜ, ΑΝΤΙ ΤΗΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ 6-11 ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΛΟΓΩ ΓΕΝΙΚΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ

Δευτέρα, 14 Οκτωβρίου 2013

Τετάρτη, 18 Σεπτεμβρίου 2013

Ανακοίνωση για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα

Παύλος Φύσσας, 34 ετών, αντιφασίστας. Ένας από εμάς, ένας από το δικό μας στρατόπεδο, ένας από την τάξη μας. Νεκρός από τα μαχαίρια των φασιστών. Η δολοφονία του είναι η πιο σκληρή και ξεκάθαρη προσπάθεια της παρακρατικής χρυσής αυγής, η οποία σε συνδυασμό με το επίσημο κράτος, επιδιώκουν την τρομοκράτηση του κομματιού της κοινωνίας που αντιστέκεται. Επιδιώκουν κράτος, νεοναζί και αφεντικά να σπείρουν το φόβο σε όσους/ες επιλέγουν να αντιστέκονται και να αγωνίζονται για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και αδικίες. Συντονισμένα, από τις εκκενώσεις των καταλήψεων, τις επιστρατεύσεις απεργών, την καταστολή στις πορείες, προσπαθούν να μας φοβήσουν. Να πουν, ότι αν ανήκεις σε αυτούς που μάχονται, κινδυνεύεις. Θα απαντήσουμε όπως πάντα με τους αγώνες μας για την αξιοπρέπεια της τάξης μας. Όλοι στους δρόμους, όλοι στους αγώνες!

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ ΣΤΙΣ 18:00, ΛΕΩΦ. ΠΑΝΑΓΗ ΤΣΑΛΔΑΡΗ 60, ΑΜΦΙΑΛΗ

ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ
ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΘΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΜΕ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ


Δευτέρα, 9 Σεπτεμβρίου 2013

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΣΤΗΝ ACS ΑΛΙΜΟΥ


ACS ΑΛΙΜΟΥ: 2ος ΜΗΝΑΣ ΑΓΩΝΑ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ…


Στις αρχές Αυγούστου του 2013 και χωρίς καμιά προειδοποίηση, οι πράκτορες του υποκαταστήματος της  ACS Αλίμου με την επωνυμία Αφοι Σακκά Ο.Ε ανακοινώνουν στους εργαζόμενους πως το μαγαζί θα μεταφερθεί στη λεωφόρο Κύπρου 158 στην Αργυρούπολη κι ότι στο εξής θα λειτουργεί υπό νέα διεύθυνση.
Η ACS Διεθνείς Μεταφορές και Διευκολύνσεις ΑΕΕ, κρυπτόμενη πίσω από το διακριτικό τίτλο Αφοι Σακκά Ο.Ε:
α) χρωστά στους εργαζόμενους μισθούς και άδειες
β) αρνείτε να καταβάλει τις αποζημιώσεις απόλυσης
γ) προτείνει στους εργαζόμενους να υπογράψουν νέες ατομικές συμβάσεις των 500 ευρώ στο «νέο» υποκατάστημα της ACS Αργυρούπολης
δ) τους εκβιάζει να παραιτηθούν των δικαιωμάτων τους προκειμένου να μη μείνουν άνεργοι.
Ταυτόχρονα το σύνολο του εξοπλισμού (αυτοκίνητα, hardware, έπιπλα κ.τ.λ) μεταφέρονται από τον Άλιμο στην Αργυρούπολη. Εννοείτε, πως η γεωγραφική περιοχή που κάλυπτε το «παλιό» υποκατάστημα καθώς και το πελατολόγιο περνούν στη δικαιοδοσία του «νέου» υποκαταστήματος της ACS.
Αυτό το καλοστημένο εργοδοτικής εμπνεύσεως τέχνασμα της ACS Διεθνείς Μεταφορές και Διευκολύνσεις ΑΕΕ ακούει στο όνομα «σύστημα δικαιόχρησης» ή όπως έχει επικρατήσει να λέγεται «franchise». Με αυτό τον τρόπο η ACS έχει καταφέρει:
α) να εξαιρούνται τα 350 υποκαταστήματά της από την εταιρική συνδικαλιστική εκπροσώπηση και να μη συμπεριλαμβάνονται στις επιχειρησιακές συμβάσεις που ξεπερνούν κατά το διπλάσιο τις ατομικές συμβάσεις των 500 ευρώ.
β) να απασχολεί 2.500 εργαζόμενους στα υποκαταστήματά της που ενώ δουλεύουν σε μαγαζιά με την ταμπέλα της ACS, φορούν εταιρικό ρουχισμό με τα διακριτικά της ACS, διακινούν φακέλους και μικροδέματα με αποδεικτικά παραλαβής-παράδοσης (voucher) με το σήμα της ACS και οδηγούν μηχανάκια και αυτοκίνητα που φέρουν το σήμα της ACS
γ) να καμώνεται πως δε φέρει καμία ευθύνη όταν καταστρατηγούνται τα εργασιακά δικαιώματα των υπαλλήλων της.
Με λίγα λόγια έχει καταφέρει να απασχολεί χιλιάδες εργαζόμενους κάτω από ένα ενιαίο brand name χωρίς να έχει καθόλου υποχρεώσεις παρά μόνο δικαιώματα.
Αυτό που συμβαίνει στην ACS Αλίμου εντάσσεται στο πλαίσιο της «αναδιάρθρωσης» του Νότιου Τομέα της ACS και περιλαμβάνει μια τεράστια περιοχή που ξεκινά από την Καλλιθέα και τελειώνει στο Κορωπί. Σε αυτό το πλαίσιο η ACS θέλει να πετύχει
α) μείωση προσωπικού (απολύσεις)
β) μείωση κόστους εργασίας (υπογραφή νέων ατομικών συμβάσεων των 500 ευρώ)
γ) και αύξηση της παραγωγικότητας με εντατικοποίηση της εργασίας.
Ουσιαστικά στην περίπτωση της ACS Αλίμου ερχόμαστε αντιμέτωποι με μια από τις κεντρικές πτυχές του περιβόητου «μνημονίου» που αποκτά πολύ συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, και από κάτι γενικό κι αόριστο μετουσιώνεται σε μια πολύ συγκεκριμένη επίθεση που στόχο έχει την υποτίμηση της εργασίας (μισθοί των 500 ευρώ) και της ζωής μας (φτωχοποίηση, περιθωριοποίηση, εξαθλίωση).
Αυτό που συμβαίνει στην ACS Αλίμου ετοιμάζονται να το επαναλάβουν στην ACS Γλυφάδας, σταδιακά θα είναι το νέο εργασιακό μοντέλο σε ολόκληρο το Νότιο Τομέα της ACS ενώ συμβαίνει ήδη σε ολόκληρη τη χώρα την τελευταία πενταετία.
Έχει έρθει η ώρα να δώσουμε τέλος στη λογική του «κοινωνικού αυτοματισμού», να δώσουμε τέλος στη λογική του «κοινωνικού κανιβαλισμού» να δώσουμε νόημα στη λογική που λέει Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΤΗΝ ACS ΑΛΙΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΟΛΩΝ ΜΑΣ.

Συνέλευση Βάσης Εργαζόμενων Οδηγών Δικύκλου
Σεπτέμβρης 2013

Γενική συνέλευση του σωματείου

Κανονικά, όπως κάθε βδομάδα και αυτή την Τετάρτη 11-09-13 στις 13.30μμ

Σάββατο, 20 Ιουλίου 2013

Σχετικά με την καταστολή του πάρτυ του σωματείου μας από την Αστυνομία




Την Παρασκευή 28/06 είχαμε προγραμματίσει το ετήσιο πάρτυ οικονομικής ενίσχυσης του σωματείου στο μπαλκονάκι του Λυκαβηττού. Ενώ είχαν ξεκινήσει οι προετοιμασίες στον χώρο, από τις 19.00 περίπου άρχισε να καταφθάνει πλήθος αστυνομικών δυνάμεων’(‘’Ζ’’ητάδες, ‘’Δ’’ελτάδες, ασφαλίτες, μέχρι και κλούβα με ΜΑΤ) με προεξάρχοντα και συντονιστή τον διοικητή του ΑΤ Εξαρχείων. Τα επιχειρήματα της παρουσίας τους ήταν ρευστά, καθώς άλλαζαν από ώρα σε ώρα. Στην αρχή μας ζήταγαν άδεια από τον Δήμο Αθηναίων, μετά διαπίστωναν ρευματοκλοπή και διατάραξη κοινής  ησυχίας (ενώ δεν έπαιζε καν μουσική) και στο τέλος ότι είχαν γίνει καταγγελίες από κατοίκους. Ταυτόχρονα, ενώ εξελισσόντουσαν όλα αυτά γινόταν αυστηρός έλεγχος και εξακριβώσεις σε κόσμο και αλληλέγγυους που ανέβαινε στον Λυκαβηττό για να στηρίξει την εκδήλωση. Κατόπιν όλων αυτών, ενώ η ώρα είχε περάσει και η αστυνομία δεν αποχωρούσε , πήραμε την απόφαση να αναβάλλουμε το πάρτυ, το οποίο προγραμματίζεται για  τον Σεπτέμβρη. Μπορούμε να βγάλουμε κάποια συμπεράσματα  από την συγκεκριμένη απαγόρευση,  παρ’ όλα αυτά για το συγκεκριμένο γεγονός θεωρούμε ότι στόχος δεν ήταν μεμονωμένα το σωματείο, αλλά  ότι αποτελεί ένα μέρος της συνολικότερης επίθεσης κράτους και αφεντικών.
  Αυτή την στιγμή εμείς οι εργάτες ζούμε και επιβιώνουμε  σε ένα περιβάλλον οξυμένης κρίσης των αφεντικών.   Τα αφεντικά για να ανταπεξέλθουν , μας λένε ότι πρέπει να δουλεύουμε σχεδόν τζάμπα (υποτίμηση εργασίας)ή και ότι πολλοί από εμάς περισσεύουμε, δηλαδή οι ικανότητες μας δεν τους χρειάζονται αυτή την στιγμή ( ανεργία). Επίσης, μας λένε, για να βγουν από αυτή την κρίση πρέπει να υπάρξει ‘’ ανάπτυξη’’, δηλαδή νέες business με μηδαμινό εργατικό κόστος. Tο δίπτυχο υποτίμηση εργασίας-    ανάπτυξη  για την αντιμετώπιση της κρίσης ολοκληρώνεται με την συνεχή  παρουσία της αστυνομίας πάνω από τα κεφάλια μας, μέσα στις πλατείες μας, σε κάθε εργατική διεκδίκηση. Καταστέλλοντας όλους εμάς , προσπαθούν να επιβάλλουν  τον νόμο και την τάξη τους, προληπτικά και αναγκαία. Όσον αφορά στην ανάπτυξη , μέσα σε αυτά τα σχέδια είναι και η ανάπλαση, δηλαδή η πλήρης εμπορευματοποίηση  του’’ ιστορικού’’ και ευρύτερου κέντρου της Αθήνας. Δουλειές που ανοίγονται για τα αφεντικά με μεσιτικά real estate, με ζώνες κατανάλωσης και διασκέδασης, με κάθε είδους και λογιών μαφίες και φασίστες κ.α..Ταυτόχρονα όμως , στο ευρύτερο κέντρο της Αθήνας κινείται και υπάρχει ένα μεγάλο μέρος του αυτοοργανωμένου και ανταγωνιστικού κινήματος. Αυτές οι δομές όχι μόνο δεν κινούνται σε αυτή την λογική της ‘’ανάπτυξης’ ’των αφεντικών  αλλά  μπαίνουν ταυτόχρονα και σαν ανάχωμα στα σχέδια εξάπλωσης των φασιστών και στις επιθέσεις που γίνονται εναντίον των μεταναστών. Γιατί το να εργαζόμαστε συλλογικά χωρίς άμεσα ανταλλάγματα και υλικά οφέλη  στα κοινωνικά εγχειρήματα, στις συνελεύσεις, στις καταλήψεις, στα σωματεία βάσης για την συλλογική μας ανατίμηση και την υπεράσπιση της τάξης μας, , είναι  αγκάθι για τα αφεντικά. Είναι ενάντια στη  λογική και τα σχέδια τους, είμαστε πρόβλημα, πρέπει να μας καταστείλλουν.
Ως σωματείο, στα 7 περίπου χρόνια δράσης μας έχουμε αποφασίσει ότι δεν θέλουμε να έχουμε καμία σχέση με την ΓΣΣΕ και τον καθεστωτικό συνδικαλισμό που αυτή εκπροσωπεί, γιατί θεωρούμε ότι δεν εκφράζει τα εργατικά συμφέροντα, αλλά αντιθέτως τα συμφέροντα των αφεντικών. Βάσει αυτής της λογικής, δεν συμμετέχουμε και στην εργοδοτική, ουσιαστικά ομοσπονδία του κλάδου ούτε παίρνουμε κανενός είδους χρηματοδότηση από το κράτος ή από οποιονδήποτε φορέα. Τα έξοδα που έχουμε σαν σωματείο τα βάζουμε από την τσέπη μας εμείς οι ίδιοι ( με μηνιαίες συνδρομές): ενοίκια γραφείων, λογαριασμοί ,μπροσούρες, φυλλάδια, αφίσες κ.α..  Έξοδα αναγκαία για να μπορούμε να συναντιόμαστε με συναδέλφους και να αλληλοστηριζόμαστε, να δρούμε και να παρεμβαίνουμε στους εργασιακούς χώρους του κλάδου που δουλεύουμε. Επειδή όμως τα λεφτά από την τσέπη μας μέχρι στιγμής δεν φτάνουν, πραγματοποιούμε και ένα πάρτυ οικονομικής ενίσχυσης τον χρόνο. Έτσι , στο πλαίσιο αυτό είναι αλήθεια, ότι η επαφή που είχαμε σαν σωματείο με τους ελεύθερους χώρους (Λόφος του Στρέφη μέχρι και πέρυσι, Λυκαβηττός φέτος) ήταν εργαλειακής χρήσης, για να γίνει το πάρτι δηλαδή και να καλυφθούν τα ετήσια έξοδα. Περιστατικά  όπως αυτά της απαγόρευσης σε εμάς της διεξαγωγής του πάρτυ στον Λυκαβηττό αλλά και της καταστολής που υπάρχει και στον Λόφο του Στρέφη φέτος, ανοίγουν αναγκαστικά στο εσωτερικό μας (αλλά και στο εσωτερικό άλλων συλλογικοτήτων), μια μεγάλη κουβέντα γύρω από τους ελεύθερους χώρους. Άλλωστε, η χρήση , η υπεράσπιση και η αξιοποίηση των ελεύθερων – δημόσιων χώρων είναι θέμα που πρέπει να μας απασχολήσει συνολικά σαν ανταγωνιστικό κίνημα στο αμέσως επόμενο διάστημα.
ΟΤΑΝ Η ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΟΜΟΣ, H ANΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΘΗΚΟΝ!
                                                                                                                                                           
Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού

Τρίτη, 16 Ιουλίου 2013

Απεργιακή συγκέντρωση - πορεία Τρίτη 16-07

Με ταξική αλληλεγγύη και οργάνωση στα σωματεία βάσης, πολεμάμε αφεντικά και φασίστες

Προσυγκέντρωση : Πατησίων και Στουρνάρη γωνία στις 11.00 π.μ.

Τετάρτη, 3 Ιουλίου 2013

Συγκέντρωση Διαμαρτυρίας και Αλληλεγγύης στον Αγώνα των Εργαζομένων της ΕΡΤ



ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΜΕΣΩΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ,  
Φραγκούδη 11 & Αλεξάνδρου Πάντου, Καλλιθέα – Προσυγκέντρωση: πεζόδρομος Παντείου Πανεπιστημίου

ΤΕΤΑΡΤΗ 3 ΙΟΥΛΙΟΥ ΣΤΙΣ 12ΜΜ

Μετά την πραξικοπηματική απόφαση για το κλείσιμο της ΕΡΤ στις 11 Ιουνίου, οι εργαζόμενοι της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης παραμένουν μέχρι σήμερα στις εγκαταστάσεις της Αγ. Παρασκευής, κρατώντας ζωντανό το πρόγραμμα και διεκδικώντας να μην απολυθεί ούτε ένας από τους εργαζόμενους που πέταξε στον δρόμο η δικομματική πλέον κυβέρνηση. Μάλιστα, με συνεχείς συνελεύσεις τους και ψηφίσματα διατρανώνουν την απόφασή τους να μην δεχτούν τις 2.656 απολύσεις, ζητώντας συγχρόνως την κατάργηση της σχετικής Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου και της Κοινής Υπουργικής Απόφασης που βάζει λουκέτο στην ΕΡΤ, όπως και τη μόνιμη αποκατάσταση του σήματος και των πομπών της ΕΡΤ.

Στο πλαίσιο αυτό εξακολουθούν να διαχειρίζονται μόνοι τους το πρόγραμμα σε τηλεόραση, ραδιόφωνο και ίντερνετ, στέλνοντας το μήνυμα της αποφασιστικότητάς τους, ακόμη και μπροστά στο ενδεχόμενο της αστυνομικής εκκένωσης. Ήδη, εξάλλου, το κράτος, μέσω του προσωρινού εκκαθαριστή, υπουργού Οικονομικών Γ. Στουρνάρα, έχει απειλήσει ευθέως με εκκένωση προκειμένου να γίνουν οι απαιτούμενες ενέργειες για το οριστικό νομικό κλείσιμο και τη μετάβαση στον νέο φορέα, σύμφωνα με τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς. Την ίδια στιγμή, μετά και το συκοφαντικό σάλπισμα του κυβερνητικού εκπροσώπου Σ. Κεδίκογλου, εκτοξεύονται τόνοι λάσπης συλλήβδην κατά των εργαζομένων της ΕΡΤ από τα ιδιωτικά ΜΜΕ, τα οποία επιχειρούν να διαμορφώσουν το έδαφος για τη θετική κοινωνικά υποδοχή του κλεισίματος.

Δεν είναι τυχαίο, επιπλέον, ότι ρόλο διαπραγματευτή προκειμένου να «ξεκουμπιστούν» οι εργαζόμενοι από το ραδιομέγαρο έχει αναλάβει ο γνωστός και μη εξαιρετέος «συνάδελφος» των αφεντικών των ΜΜΕ (και δη των πασοκικών) και των πολιτικών διαχειριστών του συστήματος, Παντελής Καψής. Ήδη, μάλιστα, ως νέος υφυπουργούς δημόσιας ραδιοτηλεόρασης, έχει δείξει τα διαπιστευτήρια του σε δύο διαδοχικές συναντήσεις με τους εργαζόμενους, καθιστώντας σαφές ότι «οι απολύσεις δεν ανακαλούνται». Ταυτόχρονα, ως άξιος διαμεσολαβητής, πετάει με μαεστρία το τυράκι του Σαμαρά για δίμηνες ή τρίμηνες συμβάσεις για 2.000 εργαζόμενους στον μεταβατικό φορέα μέχρι τη δημιουργία του νέου ο οποίος, όπως ρητώς επεσήμανε στους εκπροσώπους εργαζομένων, θα λειτουργήσει με το μισό κόστος της ΕΡΤ και φυσικά τους μισούς, και αν, εργαζόμενους. Στον ίδιο σχεδιασμό εντάσσεται και η υπαγωγή του νέου φορέα στη Γενική Γραμματεία Μέσων Ένημέρωσης, την κρατική δηλαδή υπηρεσία για τη δημόσια ενημέρωση. Επικεφαλής της Γραμματείας δεν είναι άλλος από τον «ντούτσε» Σ. Κεδίκογλου, που έβγαλε το διάγγελμα-οχετό κατά των εργαζόμενων της ΕΡΤ στις 11 Ιουνίου…

Ο αγώνας των εργαζομένων στην ΕΡΤ βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή, όχι λόγω της αναπόφευκτης εξάντλησης μετά από 23 μέρες κατειλημμένης και αυτοδιαχειριζόμενης ΕΡΤ, αλλά κυρίως εξαιτίας της κυβερνητικής αδιαλλαξίας και της δεδομένης αύξησης της πίεσης προς τους εργαζόμενους, ακόμη και με μεθοδεύσεις σαν το κόψιμο των τηλεφωνικών γραμμών από τις εταιρείες Forthnet και (όπως αναμένεται εντός των ημερών) Cosmote. Δεν είναι μόνο η εικόνα της σαμαρικής «σιδηράς πυγμής» που θα πληγεί σε ενδεχόμενη κυβερνητική υποχώρηση, αλλά κυρίως τι θα σηματοδοτήσει για την εργατική τάξη και την κοινωνία μια μικρή νίκη του αναχώματος στην Αγ. Παρασκευή, τη στιγμή, μάλιστα, που η επίθεση θα συνεχιστεί με νέα μέτρα και μνημόνια, τα οποία ήδη προετοιμάζονται επικοινωνιακά, καθώς και μέσω της συμφωνημένης διάλυσης του μισού τουλάχιστον δημόσιου τομέα. Δρομολογημένος, άλλωστε, είναι ο οδοστρωτήρας των απευθείας απολύσεων και της διαθεσιμότητας, ο οποίος θα περάσει συντόμως και σε μαζική κλίμακα πάνω (και) από τα κορμιά των εκπαιδευτικών και των υπαλλήλων στους δήμους, όπως και των εργαζόμενων στους επόμενους οργανισμούς ή ΔΕΚΟ που θα εκτελεστούν στο μνημονιακό απόσπασμα.

Περισσότερο από κάθε στιγμή, η αλληλεγγύη που εκφράστηκε από το πρώτο λεπτό στον αγώνα των εργαζόμενων της ΕΡΤ πρέπει να ενισχυθεί και να διαχυθεί σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερα τμήματα στη βάση της κοινωνίας. Η θατσερική πυγμή, η αδυσώπητη καταστολή ενάντια σε όποιον αντιστέκεται, είναι ό,τι έχει απομείνει ως εργαλείο επιβολής ενός κράτους έκτακτης ανάγκης που αποφασίζει και διατάζει: από τη μαζική απόλυση 2.656 εργαζόμενων της ΕΡΤ, τις καταστροφικές «επενδύσεις» για το περιβάλλον και τη ζωή των κατοίκων στη Χαλκιδική, έως την απαγόρευση των διαδηλώσεων και των συναθροίσεων σε δημόσιους χώρους και πλατείες, μέχρι την εξωφρενική –ακόμη και για το αστικό δικαιϊκό σύστημα– παράταση της χωρίς δίκη προφυλάκισης του απεργού πείνας Κώστα Σακκά στα τρία χρόνια.

Η από κοινού οργάνωση των αγωνιζόμενων, ντόπιων και μεταναστών, στη βάση της κοινωνίας και η αλληλεγγύη μεταξύ των εκμεταλλευόμενων και καταπιεσμένων ομάδων και τάξεων, είναι ο μόνος δρόμος αντίστασης. Με τις αρχές αυτές ως πυξίδα, καλούμε σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας και αλληλεγγύης στον αγώνα των εργαζομένων της ΕΡΤ, έξω από τη Γενική Γραμματεία Μέσων Ενημέρωσης, (Φραγκούδη 11 & Αλεξάνδρου Πάντου, Καλλιθέα, πλησίον Παντείου Πανεπιστημίου), απαιτώντας:

Καμία απόλυση εργαζομένου στην ΕΡΤ
Να ικανοποιηθούν τα αιτήματα των εργαζόμενων για κατάργηση της ΠΝΠ και της ΚΥΑ που βάζει λουκέτο στην ΕΡΤ, όπως και για μόνιμη αποκατάσταση του σήματος και των πομπών της ΕΡΤ 
Aναδημοσίεσυση από http://www.katalipsiesiea.blogspot.gr/

Δευτέρα, 17 Ιουνίου 2013

αλληλεγγύη στον αγώνα των εργαζομένων της ΕΡΤ

ΨΗΦΙΣΜΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
Το Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού εκφράζει την αλληλεγγύη του και συμπαραστέκεται στον δίκαιο αγώνα των εργαζομένων της ΕΡΤ.
Η απόφαση - εξπρές της κυβέρνησης που εν μια νυκτί απέλυσε χιλιάδες εργαζόμενους στην ΕΡΤ έδειξε πως πραγματικά για άλλη μια φορά τα αφεντικά και το κράτος θέλουν να διαχειριστούν την οικονομική τους κρίση: ολοκληρωτικά και υποτιμώντας μας όσο το δυνατόν περισσότερο σαν εργάτες.
Δεν είναι τυχαίο άλλωστε, που η πρώτη που επικρότησε με ανακοίνωσή το κλείσιμο της ΕΡΤ ήταν η Χρυσή Αυγή σαν γνήσιο τσιράκι των αφεντικών που είναι.
Τώρα, πριν να είναι πολύ αργά, η κοινή επίθεση κράτους και αφεντικών, που διαλύει τις αυταπάτες και τους διαχωρισμούς (δημόσιος- ιδιωτικός τομέας) που είχαν δηλητηριάσει για πολλά χρόνια την τάξη μας, πρέπει να βρει κοινές αντιστάσεις.
Η συνειδητοποίηση ότι είμαστε οι μόνοι και πραγματικοί δημιουργοί του πλούτου που παράγουμε και η τοποθέτηση των αυτοτελών εργατικών μας συμφερόντων μπροστά στο προσκήνιο είναι το πρώτο βήμα που πρέπει να κάνουμε. Ταυτόχρονα, η από τα κάτω οργάνωση μας σε σωματεία βάσης και η διασύνδεση των εργατικών αγώνων και αντιστάσεων, μπορούν να αποτελέσουν τα μοναδικά μας όπλα απέναντι στην ολομέτωπη επίθεση του κράτους και των αφεντικών που δεχόμαστε.
Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ, ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ

Δευτέρα, 27 Μαΐου 2013

Προβολή ντοκιμαντέρ: 

“El Honor de las Injurias”

 Η ζωή του Φελίπε Σαντοβάλ


Στο ντοκιμαντέρ αυτό -που δεν είναι κινηματικής προέλευσης*- εξιστορείται δραματοποιημένα η πολυτάραχη ζωή του αναρχικού Φελίπε Σαντοβάλ. Μέσα από την προσωπική διαδρομή του Σαντοβάλ σκιαγραφούνται πολλά επεισόδια της ιστορίας του ισπανικού αναρχικού κινήματος, από το 1920 ώς και τη λήξη του εμφυλίου το 1939. Οι κρίσιμες καμπές του ισπανικού αναρχοσυνδικαλισμού, ο δύσβατος δρόμος προς την Επανάσταση, αλλά και οι αντιφάσεις που γεννάει ένας εμφύλιος, παρουσιάζονται εδώ (ρηχά, αλλά εγείροντας ζητήματα) με φόντο ένα πλούσιο αρχειακό υλικό της εποχής.


*αυτό εξηγεί κάποιες μεμονωμένες, αλλά σημαντικές ιστορικές ανακρίβειες του σκηνοθέτη.


Τα έσοδα από την ελεύθερη συνεισφορά θα διατεθούν στο Ταμείο Αλληλοβοήθειας του Σωματείου Σερβιτόρων Μαγείρων.


Σκηνοθεσία: Carlos García-Alix
Υποτιτλισμός: Εκδόσεις 1704621



Τετάρτη 29 Μάη 2013, 21:00
Σωματείο  Σερβιτόρων Μαγείρων
Λόντου 6 & Μεσολογγίου- Εξάρχεια


Τρίτη, 21 Μαΐου 2013



Η αφίσα κολλήθηκε σε 2000 κομμάτια στην Αττική και στην Πάτρα. Ο λόγος που βγήκε αυτή η αφίσα ήταν ο θάνατος της Ράντκα Νικόλοβα εν ώρα εργασίας στο κατάστημα pizza fan στην Πάτρα στην οδό αγίας σοφίας. Στην αφίσα, επίσης, περιγράφονται οι συνθήκες εργασίας της πρωινή βάρδιας, (δηλαδή τη βάρδια που η Ράντκα πέθανε). Ακολουθεί το κείμενο της αφίσας.
Η Ράντκα Νικόλοβα, 38 χρονών, ήταν εργάτρια στην κουζίνα σε κατάστημα της pizza fan στην πάτρα. Βρέθηκε νεκρή εν ώρα εργασίας, κλειδωμένη μέσα στο κατάστημα, ημέρα Δευτέρα 14 Γενάρη. Οι πρώτες εκτιμήσεις έλεγαν πως η κοπέλα πέθανε απόκαρδιά. Το θέμα κουκουλώθηκε.
Ως γνωστό, η καρδιοπάθεια δεν είναι αρκετός σαν λόγος για να πεθάνει κάποιος/α. Αλλά ναι, η καρδιά μας στην pizza fan δε φαίνεται να φτάνει.
Σαν εργάτες/εργάτριες στα εν λόγω καταστήματα έχουμε βιώσει από πρώτο χέρι τι σημαίνει να δουλεύει κανείς στην κουζίνα. Όσοι και όσες έχουμε δουλέψει το πρωινό Δευτέρας στην pizza fan ξέρουμε ότι ένα άτομο επωμίζεται απίστευτο φόρτο εργασίας. Ασήκωτες παραλαβές που πρέπει να τοποθετηθούν στην κατάψυξη/ψυγεία -πολλές φορές φτάνουν μισό τόνο. Το μαγαζί χρήζει μεγάλης προετοιμασίας γιατί έχει αδειάσει λόγω π/σ/κ, ενώ ταυτόχρονα πρέπει να γίνει καθαριότητα σε όλους τους χώρους. Παράλληλα ο εργαζόμενος έχει φορτωθεί όλες τις δουλειές του υπευθύνου (παραλαβές, τσεκάρισμα, υπογραφές, πληρωμές, καταθέσεις, τηλέφωνα που χτυπάνε ακατάπαυστα για διάφορες δουλειές).
Όλα αυτά τα κάνει ΕΝΑ άτομο.
Η πίεση από τους εργοδότες είναι επίσης ανυπόφορη. Όλα αυτά συχνά υπό το βλέμμα του αφεντικού που μέσω καμερών παρακολουθεί από το σπίτι του όλο το μαγαζί και παρεμβαίνει τηλεφωνικά για παρατηρήσεις on the spot.
Η Ράντκα μάλλον ήταν αδήλωτη την ώρα που πέθανε, όπως και πολλοί εργαζόμενοι στην pizza fan.
Η pizza fan δεν αποτελεί εξαίρεση αλλά τον κανόνα στα μαγαζιά εστίασης όπως και σε πολλά κάτεργα, που στηρίζουν τα κέρδη τους στην ολοένα σκληρότερη εκμετάλλευσή μας.